Jarząb pospolity – Sorbus aucuparia L. w praktycznej gemmoterapii i floroterapii.

Jarząb pospolity (zwyczajny)Sorbus aucuparia L. należy do rodziny różowatychRosaceae. Przybiera formę krzewu lub drzewa i dorasta do około 15 m wys., sporadycznie do 20 m wys. Korona zaokrąglona, pień walcowaty, pokryty szarą i gładką korą. Młode pędy owłosione, starsze nagie, szarobrązowe; pąki wydłużone, stożkowate, owłosione. Wyróżnia się pąki wierzchołkowe, spiczasto jajowate oraz pąki boczne, większe, wąsko lub spiczasto wydłużone, nieco wygięte, przylegające do pędu. Łuski pąkowe ciemnobrunatne, a nawet czarnawe. Liście długości do 20 cm, nieparzysto-pierzaste, złożone z 9-20 listków; listki piłkowane z wyjątkiem dolnej ich części, matowo-zielone, na dolnej stronie sinawe. Kwitnie w maju. kwiaty białe, średnicy do 1 cm, zebrane w baldachogrona, pachnące. owoce jabłkowate, drobne, kuliste, początkowo pomarańczowe, potem czerwone, do 8 mm średnicy, cierpkie, dojrzewające we wrześniu. nasiona przed wysiewem trzeba stratyfikować.

Kora zawiera 6-8% garbników. W jarzębinie nie występują alkaloidy (dawniej alkaloid nazywany był sorbiną). Jarząb nie daje pozytywnych prób na reakcje barwne alkaloidowe.

Liście, nasiona, kora, niedojrzałe owoce (miękisz owocni) zawierają glikozydy cyjanogenne (prunazyna, amigdalina 0,1-0,5%). Owoce, kwiaty, liście bogate są w glikozydy flawonoidowe (kwercetyna, kaempferol), trójterpeny (kwas ursolowy), fitosterole, związki fenolowe (aukuparyna = 2,6-dimethoxy-4-phenylphenol, metoksyaukuparyna), lignany. W korze występuje lupeol, betulina, 22-hydroksybetulina, fitosterole, alkohol cerylowy. Liście zasobne w witaminę C (200 mg/100 g). Wszystkie części jarzębiny są bogate w alkohole cukrowe (sorbitol), kwas sorbowy, kwas parasorbinowy (=parasorbowy) 0,04%, sorbozę, metylopentozany. Owoce zawierają karotenoidy – w świeżych owocach od 15 do 18 mg%(alfa- i beta-karoten, kryptoksantyna), witaminę C (0,03-0,15%), cukry (do 11%, sacharoza, glukoza), garbniki, pektyny. Kora, liście, owoce zasobne są w kwas chinowy, chlorogenowy, izochlorogenowy, neochlorogenowy, kawowy i cynamonowy.

Aukuparyna to inhibitor 5-lipooksygenazy oraz substancja onkostatyczna. Działa hamująco na rozwój raka okrężnicy (HCT15), płuc (A549), czerniaka (SK-MEL-2) i inne. Informację o tym, że jarząb zawiera glikozydy cyjanogenne (amigdalina) znajdziemy w bardzo starych publikacjach, np. F. Rochleder’a z 1859 r. (Phytochemie). Składem jarzębiny zajmowali się wybitni badacze, np.: Liebig (kwasy, cukry, glikozydy), Wicke (amigdalina), Berzelius (karotenoidy), Mulder (woski), Hofmann – kwas sorbowy, parasorbowy (The sole constituent of "Vogelbeeröl", an oil obtained by steam distillation of the acidified juice of the ripe berries of the mountain ash, Sorbus aucuparia L., Rosaceae: Hofmann, Ann. 110, 129 (1859).


Aukuparyna

PączkiGemmae Sorbi aucupariae powinny być zbierane od kwietnia do maja. Zawierają fitosterole, alkohole i kwasy woskowe, flawonoidy (kwercetyna, izokwercytryna), kwasy fenolowe (kwas chinowy, kawowy, galusowy, cynamonowy), kwas parasorbinowy (parasorbowy), triterpeny (kwas ursolowy), aukuparyna, betulina i jej pochodne (hydroksybetulina, hydroksyallobetulina), lupeol, sorbitol, pentozy, glukoza, garbniki proste.

Działanie fitofarmakologiczne pączków: regulujące wypróżnienia, napotne, przeciwgorączkowe, onkostatyczne, przeciwcukrzycowe, przeciwzapalne (stawy, mięśnie, naczynia), hipotensyjne, pobudzające oddychanie płucne, przeciwalergiczne, antybakteryjne.

Wskazania: zaparcia, nieregularne miesiączkowanie, choroby gorączkowe, cukrzyca, stany zapalne stawów (choroby reumatyczne), nadciśnienie, uogólnione zakażenia, szczególnie jednak płuc i oskrzeli.

Zewnętrznie: suchość skóry, zmęczenie skóry, przebarwienia, stany zapalne, rozszerzone pory, trądzik różowaty, worki i cienie po oczami – kremy, mleczka, serum zawierające do 15% eliksiru pączkowego 1:10.

Preparaty i dawkowanie:

Ocet z pączków: 100 g świeżych krojonych pączków zalać 1000 ml octu 5%, macerować 1 miesiąc. Zażywać po 10 ml 2 razy dziennie przy dyspepsji (niestrawności). Zewnętrznie jako tonik przeciwzapalny, przeciwświądowy, antyalergiczny i ściągający pory, po uprzednim rozcieńczeniu wodą zdrojową (1 łyżka na szklankę wody). Do okładów na rany, oparzenia, miejsca ugryzione/ukąszone przez owady/pajęczaki. Do płukania włosów przy braku połysku, grzybicy, łupieżu i stanach zapalnych cebulek włosowych.

Napar z pączków: 1 łyżkę rozdrobnionych pączków zalać 1 szklanką wrzącej wody lub mleka. Po 40 minutach pić po 100 ml, 2-4 razy dziennie. Przy chorobach gorączkowych co 2-3 godziny po 100 ml, najlepiej z sokiem malinowym i miodem oraz witaminą C. Napar działa przeciwzapalnie i antyseptycznie na skórę i błony śluzowe, zatem nadaje się do okładów na oczy, przemywania skóry zapalnie zmienionej, a także do okładów na trudno gojące się rany.

Macerat ze świeżych pączków: pączki rozdrobnić i zalać wodą z dodatkiem witaminy C (1%) i gliceryny (15%). Na każde 10 g pączków przypada 100 ml roztworu witaminy C i glicerolu. Pozostawić na 24 godziny. Zażywać po 2 łyżki 2-3 razy dziennie na czczo jako środek immunostymulujący, przeciwzapalny dla jelit oraz żołądka, odtruwający i ogólnie wzmacniający. Roztwór taki nadaje się do pielęgnacji skóry cierpiącej na atopowe zapalenie skóry i przebarwienia.

Eliksir z pączków: 10 g pączków świeżych i pokrojonych nożem ceramicznym zalać 100 ml następującej mieszanki ekstrahującej:

Rp. Mieszanka ekstrahująca pączki jarzębiny

Glicerol 25 ml

Woda 30 ml

Witamina C krystaliczna 5 g

Spirytus 70% 25 ml

Sorbitol lub ksylitol w syropie 15 ml

Po 1 miesiącu maceracji, można przecedzić (ale nie jest to konieczne) i zażywać po 5 ml 2-4 razy dziennie jako immunostymulator i środek wzmacniający.

Wyciąg na winie z pączków: 100 g pączków zalać 700 ml wina białego wytrawnego, macerować minimum 3 miesiące. Codziennie przez miesiąc wypić 1 kieliszek wina (ok. 100 ml) przy chorobach alergicznych, reumatyzmie, chorobie wieńcowej i nadciśnieniu. Kuracja powinna trwać 2-3 tygodni. Można powtarzać 1 raz na kwartał.

Parasorbic Acid
Kwas parasorbowy (5-hydroxy-2-hexenoic acid lactone)

Kwiaty jarzębinyFlos Sorbi aucupariae zbierane są w początkach kwitnienia. Muszą być suszone w ciemnym pomieszczeniu, w temperaturze do 40 stopni C. Liście zbieramy w maju i czerwcu, gdy mają najwięcej witaminy C. Kwiaty są surowcem flawonoidowym i fenolokwasowym. Są bogate w kaempferol, kwercetynę, rutynę, apigeninę), kwasy trójterpenowe (alfa-amyryna, kwas ursolowy), olejek eteryczny (związki salicylowe, kariofilen, nerol), alifatyczne węglowodory (n-oktakozan, trikozanol), fitosterole (beta-sitosterol), kwasy fenolowe (kawowy, pochodne kw. cynamonowego i hydroksybenzoesowego), kwas sorbowy i parasorbowy, alkohole cukrowe, cukry, aukuparyna.

Działanie farmakologiczne kwiatów: napotne, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, moczopędne, przeciwwysiękowe, antyalergiczne, przeciwreumatyczne, przeciwobrzękowe, rozkurczowe, uspokajające, rozwalniające.

Wskazania dla kwiatów: choroby alergiczne, nadciśnienie, wysięki, kruchość naczyń krwionośnych, zapalenie żył, stany zapalne nerek i pęcherza moczowego, choroba wieńcowa, choroby gorączkowe.

Preparaty i dawkowanie:

Infusum – napar z kwiatów jarzębiny: 1-2 łyżki suchych lub świeżych kwiatów na 1 szklankę wrzącej wody lub mleka; po 15-20 minutach pić po 100 ml 2-4 razy dziennie. Przy przeziębieniu i gorączce 4 razy dziennie po 100-150 ml najlepiej z syropem malinowym i miodem.

Wino z kwiatów: świeże kwiaty poddać fermentacji jak przy każdym winie. Gotowe wino pić 1 raz dziennie po kieliszku przy nadciśnieniu, miażdżycy i chorobie wieńcowej. Wyciąg na białym winie ze świeżych kwiatów (1 część kwiatów na 7 części wina białego wytrawnego), leżakowany przez minimum 3 miesiące działa podobnie.

Napar z kwiatów: okłady na oczy zmęczone i przy zapaleniu spojówek oraz zapaleniu naczyniówki oka. Do przemywania skóry z rozszerzonymi porami i naczyniami krwionośnymi, przy trądziku różowatym.

Ocet na kwiatach: 1 część świeżych lub suchych kwiatów lub pączków kwiatowych zalać 10 częściami 5% octu, macerować minimum 30 dni, przefiltrować. Stosować do okładów na miejsca z krwiakami, obrzękiem, ponadto do przemywania skóry jako tonik antyseptyczny, ściągający, przeciwzapalny (1 łyżka octu kwiatowego z jarzębiny na 1 szklankę wody). Roztwór takiego octu nadaje się również do płukania włosów uszkodzonych zabiegami fryzjerskimi (farbowanie, trwała). 10 ml octu zażyty doustnie poprawia trawienie i działa przeciwalergicznie (2 razy dziennie po 10 ml w wodzie bogatej w wapń, np. Wielka Pieniawa).

Species ad Clysma viscerale Kaempfe = Species ad clysmata visceralia Kaempfii– ziółka do lewatywy trzewnej Kämpfe’a.

Czytając dzieło z 1882 r. o lekach dwóch wybitnych farmakologów prof. C.W.H. Nothnagel’a i prof. M.J. Rossbach’a natknąłem się na ciekawą mieszankę ziołową pod nazwą Species ad Clysmata visceralia Kaempfi, czyli w roboczym tłumaczeniu ziółka do lewatyw trzewnych Kaempfe’a. Autorzy ze względu na ideowo-postępową postawę medyczną wykazali raczej lekceważący stosunek do owej mieszanki, pisząc: kiedyś bardzo używane, nie mają dziś zupełnie zastosowania. Postanowiłem zgłębić temat i sięgnąłem do licznych starszych dzieł, a także Im współczesnych publikacji, jednakże autorów, którzy mieli więcej pokory dla starej medycyny.

Skład ziółek trzewnych Kämpfe’a jest moim zdaniem ciekawy. Niekoniecznie musimy z nich czynić odwar i stosować do lewatyw. Sporządziłem mieszankę i przyznam, że analizując właściwości poszczególnych składników trzeba jasno stwierdzić: działa pobudzająco na jelito cienkie i grube (wzmaga czynności sekrecyjno-absorpcyjne i perystaltykę), jednocześnie zapobiega zaparciom i atonii jelit, wzmaga wydzielanie żółci, znosi nerwice wegetatywne i po podaniu doustnym pobudza trawienie i soczność żołądka. Odwar przyjęty doustnie wpływa też moczopędnie i pobudzająco na czynności trzustki (szeroko rozumiane). Dłużej przyjmowany (1-2 miesiące) teoretycznie może przyczynić się do obniżenia poziomu glukozy we krwi i stymulować procesy odtruwania oraz regeneracji wątroby.

Oto mieszanka, z trudem znaleziona:

Rp. Species ad clysmata visceralia Kaempfii

Florum Chamomillae (kwiat rumianku)

Herbae Marrubi (ziele szanty)

Herbae Taraxaci (ziele mniszka)

Radicis Taraxaci (korzeń mniszka)

Radicis Valerianae (korzeń kozłka, a właściwie kłącze kozłka)

Rhizoma Graminis (kłącze perzu) aa

Zatem łączymy przepisane surowce w równych ilościach. Bierzemy 1 łyżkę mieszanki na szklankę wody, doprowadzamy do zagotowania i odstawiamy na 20-30 minut, po czym przecedzamy. Pijemy 2 razy dziennie po 1/2 szklanki. Można też użyć doodbytniczo przy chorobach jelita grubego (stany zapalne, atonia) i chorobie hemoroidowej.

nothnagel

Carl Wilhelm Hermann Nothnagel 1841-1905, niemiecki lekarz-internista, ukończył Uniwersytet w Berlinie. Od 1865 do 1868 r. pracował jako asystent  Ernst’a Viktor’a von Leyden’a w Królewcu. W 1866 roku uzyskał habilitację z zakresu medycyny wewnętrznej. Lekarz wojskowy i wykładowca w Berlinie (1868-1870), potem we Wrocławiu (od 1870 r.). Od 1870 roku Albert-Ludwigs-Universität Freiburg. W 1874 roku został profesorem patologii i terapii na Uniwersytecie w Jenie. Od 1882 roku, aż do śmierci dyrektor i profesor I Medycznej Kliniki Uniwersytetu w Wiedniu.   Jest autorem wielu publikacji, w tym książek niezmiernie wpływowych, opiniotwórczych, np. Handbuch der Arzneimittellehre (współautor prof. Michael Joseph Rossbach) z 1870 r. i nowszych wydań. Zajmował się badaniem chorób kardiologicznych (np. migotanie przedsionków) i neurologicznych.

rossbach3
Michael Joseph Rossbach (Roßbach) (1842-1894) niemiecki lekarz i farmakolog. Studiował medycynę na uniwersytetach w Würzburgu, Monachium, Berlinie i Pradze. W 1865 roku uzyskał doktorat z zakresu medycyny. Od 1869 roku wykładowca farmakologii w Würzburgu, a od 1874 roku profesor farmakologii. W 1882 roku został profesorem patologii i terapii oraz dyrektorem Kliniki Medycznej Uniwersytetu w Jenie. Opisał, m.in. hiperchlorhydrię żołądka. Autor, m.in. Pharmakologische Untersuchungen, 2 volumes 1873-76 – Pharmacological studie, Lehrbuch der physikalischen Heilmethoden für Aerzte und Studirende, 1882.

 

Sam autor mieszanki ziołowej trzewnej – dr Johann Kämpf (1726-1787) urodził się w Zweibrücken. Studiował medycynę w Basel (w Bazylei). W 1753 r. w Basel na Uniwersytecie obronił pracę doktorską: "De infarctu vasorum ventriculi". Uważał, że większość przewlekłych chorób, trudnych do leczenia usadawia się w Viscera vavi abdominis (trzewia jamy brzusznej) lub wywodzi z zaburzeń trzewnych (żołądek, jelita, wątroba, śledziona). W leczeniu chorób dbał o zasadę regulacji czynności układu pokarmowego.  Wiele chorób jest spowodowana rozszerzeniem naczyń, przekrwieniem, niedrożnością naczyń (zawały) i zaparciami. Zwolennik stosowania lewatyw (“Visceralklystiere”) z wyciągów ziołowych i mineralnych. Autor, m.in. Enchiridium medicum", 1778; Kurze Abhandlung von den Temperamenten. 8. Schafhausen. 1760; Variae observationes medicae; in actis. Acad. Giessensis 1771. S. 152.

Zapraszam na III Międzynarodową konferencję pt. Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna, Bezpieczeństwo Żywności i Pasz, Krosno – 12-13 maj 2016.

clip_image002 clip_image004 clip_image006

Rektor

Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej

im. Stanisława Pigonia w Krośnie

Rektor

Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu

oraz

Polskie Towarzystwo Zielarzy i Fitoterapeutów

zapraszają na

III Międzynarodową konferencję pt.
Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna

Bezpieczeństwo żywności i pasz

Krosno

12-13 maja 2016

Cel konferencji:

Popularyzacja wiedzy oraz swobodna wymiana poglądów naukowych przez przedstawicieli środowiska naukowego oraz branżowego w zakresie fitoterapii, zielarstwa, kosmetyki, kosmetologii, dietetyki, bromatologii, toksykologii żywności, paszoznawstwa, szeroko pojętych preparatów medycyny naturalnej i kosmetyków. Ważnym tematem konferencji będzie bezpieczeństwo stosowania i ocena jakości produktów i surowców spożywczych, paszowych, kosmetycznych i zielarskich. Celem konferencji jest również analiza aktualnego stanu prawnego, związanego z wprowadzaniem do obrotu produktów zielarskich, żywności funkcjonalnej, pasz, żywności nowej, suplementów diety i kosmetyków. Znaczenie ziół w leczeniu, profilaktyce chorób i żywieniu ludzi oraz zwierząt.

Tematyka konferencji:

· Prozdrowotne działanie żywności

· Żywność funkcjonalna, w tym nutraceutyki

· Preparaty dla sportowców

· Żywność nowa

· Suplementy diety

· Pasze, surowce paszowe

· Kosmetyki, w tym kosmeceutyki i dermokosmetyki

· Preparaty ziołowe, w tym leki ziołowe

· Fitoterapia

· Aromaterapia

· Uprawa i przetwórstwo roślin leczniczych, kosmetycznych i dietetycznych

· Przetwórstwo, technologie zielarskie i preparaty ziołowe dla przemysłu paszowego i weterynarii, fitoterapia weterynaryjna

· Bezpieczeństwo żywności, pasz, ziół i kosmetyków

· Towaroznawstwo żywności, kosmetyków i roślin zielarskich

Organizatorzy przewidują:

· wykłady plenarne

. referaty

· sesje referatowe w sekcjach tematycznych

· sesje posterowe

· wystawy i prezentacje firm

KOMITET HONOROWY KONFERENCJI

prof. dr hab. Grzegorz Przebinda (Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie)

prof. dr hab. Roman Kołacz (Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

prof. dr hab. Andrzej Klasik (Honorowy Rektor Górnośląskiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości im. Karola Goduli w Chorzowie, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach, Polska Akademia Nauk)

prof. dr hab. Aleksander Koll (Rektor Niepublicznej Wyższej Szkoły Medycznej we Wrocławiu)

mgr Barbara Jaworska-Łuczak (Wiceprezes ds. Produktów Biobójczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych)

 

KOMITET NAUKOWY KONFERENCJI

Przewodniczący: prof. dr hab. Tadeusz Trziszka (Prorektor ds. Nauki i Innowacji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

Członkowie:

prof. dr hab. n. farm. Grzegorz Bazylak (Kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy)

prof. dr hab. n. farm. Stanisław Boryczka (Dziekan Wydziału Farmaceutycznego z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, kierownik Katedry i Zakładu Chemii Organicznej)

prof. dr hab. Józefa Chrzanowska (Dziekan Wydziału Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański (Kierownik Katedry Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

dr n. med. Józef Forgacz (Ordynator Chirurgii Onkologicznej II Dolnośląskiego Centrum Onkologii we Wrocławiu)

prof. dr hab. Jan Grajewski (Kierownik Katedry Fizjologii i Toksykologii, Uniwersytet im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)

prof. dr hab. n. biol. Anna Goździcka-Józefiak (Kierownik Zakładu Wirusologii Molekularnej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu)

dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (Kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląskiego Uniwersytetu Medycznego)

prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Zastępca Dyrektora d/s naukowych Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, Kierownik Zakładu Mikrobiologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu)

prof. dr hab. Andrzej Klasik (Honorowy Rektor Górnośląskiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości im. Karola Goduli w Chorzowie, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach, Polska Akademia Nauk)

prof. dr hab. Aleksander Koll (Rektor Niepublicznej Wyższej Szkoły Medycznej we Wrocławiu)

prof. dr hab. Roman Kołacz (Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj, prof. URz (Kierownik Zakładu Botaniki Instytutu Biotechnologii Stosowanej i Nauk Podstawowych Uniwersytetu Rzeszowskiego)

prof. dr hab. n. med. Rafał Matkowski, prof. ndzw. UM (II Oddział Chirurgii Onkologicznej Dolnośląskiego Centrum Onkologii we Wrocławiu, Kierownik Zakładu Chirurgii Onkologicznej w Katedrze Onkologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu)

prof. dr hab. Roman Niżnikowski (Kierownik Katedry Szczegółowej Hodowli Zwierząt Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie)

prof. dr hab. Jan Oszmiański (Kierownik Katedry Technologii Owoców, Warzyw i Zbóż Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

dr o. Marcelin Pietryja (Gwardian Klasztoru Braci Mniejszych Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach, Dyrektor Herbarium św. Franciszka)

prof. dr hab. Maria Ruda (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie)

dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska (Katedra Technologii Owoców, Warzyw i Zbóż Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

dr hab. n. biol. Adam Stebel (kierownik Katedry i Zakładu Botaniki Farmaceutycznej i Zielarstwa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego)

prof. dr hab. med. Andrzej Szuba (Kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych 4 Wojskowego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu)

dr hab. inż. Antoni Szumny, prof. nadzw. (Kierownik Katedry Chemii Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

prof. dr hab. Tadeusz Trziszka (Prorektor ds. Nauki i Innowacji Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

dr hab. Magdalena Twarużek, prof. nadzw. (Instytutu Biologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy).

prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Kierownik Zakładu Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego)

prof. dr hab. Zenon Węglarz (Katedra Roślin Warzywnych i Leczniczych, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie)

dr hab. Danuta Zarzycka (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie; kierownik Katedry i Zakładu Pielęgniarstwa Pediatrycznego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie)

 

KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI

Przewodniczący: dr n. biol. Henryk Różański (kierownik Laboratorium Biologii Przemysłowej

i Eksperymentalnej PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

dr Izabela Betlej (kierownik Zakładu Towaroznawstwa PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

dr inż. Janusz Kilar (Zakład Towaroznawstwa i Zakład Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

dr inż. Magdalena Kilar (Zakład Towaroznawstwa i Zakład Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

dr inż. Barbara Krochmal-Marczak (kierownik Zakładu Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

dr inż. Anna Pietrasz (PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

mgr inż. Halina Beń (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

mgr inż. Magdalena Dykiel (PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

mgr Lucyna Pojnar (PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

mgr inż. Angelika Uram (PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

mgr Joanna Anglart-Różańska (PWSZ im. St. Pigonia w Krośnie)

Sekretarz:

mgr Iwona Wajs

Kalendarz zgłaszania uczestnictwa

Zgłaszanie uczestnictwa do 15.04.2016 r.

Platforma elektroniczna do zgłaszania uczestnictwa w Konferencji dostępna na stronie: KLIKNIJ – preferowana metoda rejestracji

W razie braku dostępu do platformy elektronicznej można chęć uczestnictwa zgłosić tradycyjnie wypełniając papierowy formularz i przesłać pocztą.

Wypełniony formularz zgłoszeniowy uczestnictwa można też wysłać na adres e-mail Komitetu Organizacyjnego Konferencji: zielarstwo2016@pwsz.krosno.pl

Streszczenia należy przysyłać do 31 marca 2016 r.

Pełne wersje artykułów należy przysyłać do 31 maja 2016 r.

Termin wniesienia opłaty do 15 kwietnia 2016 r.

Wszystkie nadesłane artykuły będą kwalifikowane i recenzowane.

Streszczenia artykułów będą wydane jako materiały konferencyjne. Pełne artykuły naukowe zostaną wydane jako monografia naukowa.

Wymagania edytorskie dostępne są na stronie: KLIKNIJ

Opłaty

· Uczestnicy regularni: 600 zł

· Członkowie PTZiF: 500 zł

· Studenci i doktoranci: 400 zł

· Osoby towarzyszące uczestnikom regularnym, członkom PTZiF, doktorantom i studentom: 400 zł

· Reklama w wydawnictwie (B5) 1000 zł

· Reklama w wydawnictwie (B6) 500 zł

· Reklama stojąca za stołem plenarnym 1000 zł

· Postawienie stoiska pokazowego w ramach opłaty konferencyjnej za każdego z członków obsługi

Opłata konferencyjna obejmuje:

Ø uczestnictwo w sesjach naukowych

Ø materiały konferencyjne

Ø wydawnictwo „Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna”

Ø przekąski i napoje na czas przerw kawowych, obiady i uroczystą kolację

Opłatę konferencyjną należy wpłacić na konto:

Bank Pekao S.A.

I O/Krosno

39 1240 2311 1111 0010 5453 8749

z dopiskiem: „konferencjaPTZiF”+ imię i nazwisko uczestnika/nazwa firmy

lub

„konferencjaPTZiF”+nazwa firmy_reklama B5/B6”

Sekretariat konferencji:

Instytut Gospodarki i Polityki Społecznej

ul. Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80, 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2016@pwsz.krosno.pl

Adres do korespondencji:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie

ul. Rynek 1

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80. 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2016@pwsz.krosno.pl

Miejsce Konferencji: kampus Politechniczny PWSZ w Krośnie, 38-400 Krosno, ul. Dmochowskiego 12.

Ważne linki:

Wymagania edytorskie dostępne tutaj: http://luskiewnik.strefa.pl/PTZiF/wymagania_edytorskie_monografia_i_streszczenie.pdf (kliknij)

I Komunikat Konferencji dostępny tutaj: http://luskiewnik.strefa.pl/PTZiF/Konferencja_Krosno2016_komunikat_I.pdf (kliknij)

Platforma elektroniczna do rejestracji uczestnika na konferencję dostępna tutaj: https://e-learning.pwsz.krosno.pl/ankieta/index.php?r=survey/index&sid=553369&lang=pl (kliknij)

Ruszczyk – Ruscus w praktycznej fitoterapii.

Ruszczyk kolczasty = myszopłoch – Ruscus aculeatus Linne z rodziny Ruscaceae (myszopłochowate = ruszczykowate) dostarcza cenne kłącze – Rhizoma Rusci aculeati. Rodzaj myszopłoch zaliczany jest w niektórych systemach do Liliaceae, czyli rodziny liliowatych.

Roślina występuje w Południowej Europie i w Azji (Iran). Wytwarza spłaszczone pędy, pełniące funkcje liścia (taki spłaszczony liściopodobny pęd nazywamy gałęziakiem – fylloklaudium.

Zawiera ono 4-6% saponin sterydowych, ponadto flawonoidy, fitosterole (sitosterol, stigmasterol, kampesterol), benzofurany (euparon = 2,5-diacetyl-6-hydroxybenzofuran, ruskodibenzofuran), kwasy tłuszczowe (kwas lignocerowy CH3(CH2)22COOH = tetracosanoic acid), triterpeny, kumaryny, alkaloidy (sparteina, tyramina), kwas glikolowy.

Do saponin sterydowych należą: ruscyna (ruscine), neo-ruskogenina (neoruscogenin), ruskogenina (ruscogenin), ruskozyd (ruscoside). Ruskozyd jest saponiną furostanową. Ruscyna jest saponiną spirostanową. Wodne i wodno-alkoholowe wyciągi z kłączy ruszczyka były stosowane w medycynie w leczeniu hemoroidów, stanów zapalnych skóry i naczyń krwionośnych oraz jako środek “czyszczący krew” i moczopędny.

Współczesne badania dowiodły znaczenie kłącza ruszczyka jako vasoprotectivum i antihaemorrhoidales. Podnosi ciśnienie żylne krwi, zwiększa napięcie ścian naczyń krwionośnych, wzmaga przepływ krwi w żyłach i limfy. Zapobiega zastojom krwi i limfy, obrzękom i wysiękom okołonaczyniowym. Wzmacnia
i uszczelnia naczynia krwionośne. Hamuje działanie enzymu elastazy (proteinaza). Pobudza postsynaptyczne receptory alfa-1 i alfa-2, wzmaga uwalnianie noradrenaliny w zakończeniach nerwowych. Obkurcza naczynia krwionośne. Zapobiega krwawieniom występującym w trakcie zażywania preparatów antykoncepcyjnych. Posiada właściwości cytotoksyczne i przeciwhistaminowe. Nie działa na hialuronidazę.

Dawkowanie: preparaty w kapsułkach zawierają różną zawartość ruskogeniny. Zalecane dawki powinny odpowiadać 7-11 mg ruskogeniny/24 h. Ponadto w pastach, maściach i żelach doodbytniczo i na skórę.

Wskazania: zastoje limfy i krążenia żylnego, żylaki, obrzęki kończyn, hemoroidy, kontuzje sportowe, plamice naczyniowe, teleangiektazje, trądzik różowaty, stany zapalne naczyń żylnych i limfatycznych, zapalenie węzłów chłonnych.

W nowoczesnym lecznictwie oficjalnym zastosowanie znalazła również czysta ruskogenina C27H42O4 (ruscogenin). Jest inhibitorem elastazy i ma odmienny mechanizm wazoprotekcyjny niż escyna, która z kolei hamuje hialuronidazę. Saponiny sterydowe ruszczyka zmniejszają adhezję leukocytów do śródbłonka.
Sama ruskogenina znalazły zastosowanie w leczeniu niewydolności naczyń żylnych i limfatycznych, w łagodzeniu objawów alergii, w leczeniu hemoroidów, żylaków kończyn, plamic, obrzęków kończyn. Nadaje się do długotrwałej terapii nadmiernej przepuszczalności i kruchości naczyń krwionośnych. Ruskogenina podawana jest przy stanach zapalnych żył oraz zakrzepach żylnych. Miejscowo w leczeniu hemoroidów, zapalenia odbytu, pochwy, przetok odbytu, świądu odbytu.

Ruszczyk zmniejsza krwawienia z dróg rodnych pozamentruacyjne. Z tego względu, że ruszczyk obkurcza naczynia krwionośne, zalecam go również w leczeniu teleangiektazji (np. po terapii sterydami), plamic i trądziku różowatego. Korzystnie działa w przypadku dermatozy okołoustnej oraz rozszerzeń naczyń w przebiegu trądziku sterydowego, kosmetycznego i zawodowego (leczenie zewnętrzne skojarzyć z leczeniem wewnętrznym).

Przykład nowoczesnego preparatu ruszczykowego

Preparaty galenowe proste:

1. Nalewka ruszczykowa – Tinctura Rusci: 1 część ziela lub kłącza ruszczyka zalać 10 cz. alkoholu 55-60%, macerować 7 dni, przefiltrować. Zażywać 2 razy dziennie po 5-6 ml. Nalewka w proporcji 1 część surowca świeżego lub suchego na 5 części alkoholu – 2-3 ml 2 razy dziennie, ponadto zewnętrznie w maściach, żelach, mazidłach (zawartość nalewki 1:5 – 5-10% w produkcie).

2. Odwar ruszczykowy – Decoctum Rusci: 1 łyżkę suchych kłączy lub 2 łyżki suchego ziela zwilżyć spirytusem 70-80%, po 5 minutach zalać 1 szklanką wody zimnej, doprowadzić do zagotowania, po czym pozostawić pod przykryciem na 40 minut. Przecedzić. Podzielić odwar na 4 części i wypić w ciągu dnia.

Kuracja ruszczykiem powinna trwać  2-3 miesiące i musi być wznawiana co pół roku.

Kurs Zielarz-fitoterapeuta 2016/2017 w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie.

Z uwagi na osiągnięcie zaplanowanej liczby Słuchaczy na Kursie Zielarz-Fitoterapeuta – zakończono dalsze przyjmowanie kandydatów.

Zapraszam na II edycję kursu Zielarz-Fitoterapeuta.

Nazwa: Zielarz-fitoterapeuta

Kod zawodu: 323012

Klasyfikacja Zawodów i Specjalności

Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7.08.2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania

32         Średni personel do spraw zdrowia
321        Technicy medyczni i farmaceutyczni
3211       Operatorzy aparatury medycznej
321101   Operator systemów sterylizacji artykułów sanitarnych, sprzętu i aparatów medycznych
321102   Perfuzjonista
321103   Technik elektroradiolog
321104   Technik sterylizacji medycznej
321190   Pozostali operatorzy aparatury medycznej
3212       Technicy analityki medycznej
321201   Technik analityki medycznej
3213       Technicy farmaceutyczni
321301   Technik farmaceutyczny
3214       Technicy medyczni i dentystyczni
321401   Protetyk słuchu
321402   Technik dentystyczny
321403   Technik ortopeda
322        Dietetycy i żywieniowcy
3220       Dietetycy i żywieniowcy
322001   Dietetyk
322002   Technik żywienia i gospodarstwa domowego
323        Praktykujący niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii
3230       Praktykujący niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii
323001   Akupunkturzysta
323002   Bioenergoterapeuta
323003   Biomasażysta
323004   Chiropraktyk
323005   Homeopata
323006   Instruktor hipoterapii
323007   Kynoterapeuta (dogoterapeuta)
323008   Muzykoterapeuta
323009   Naturopata
323010   Osteopata
323011   Refleksolog
323012   Zielarz-fitoterapeuta
323090   Pozostali praktykujący niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii
324        Technicy weterynarii
3240       Technicy weterynarii
324001   Laborant weterynaryjny
324002   Technik weterynarii
325        Inny średni personel do spraw zdrowia
3251       Asystenci dentystyczni
325101   Asystentka stomatologiczna
325102   Higienistka stomatologiczna
3252       Środowiskowi pracownicy ochrony zdrowia
325201   Terapeuta środowiskowy
3253       Optycy okularowi
325301   Optyk okularowy
325302   Technik optyk
3254       Technicy fizjoterapii i masażyści
325401   Technik fizjoterapii
325402   Technik masażysta
3255       Średni personel ochrony środowiska, medycyny pracy i bhp
325501   Edukator ekologiczny
325502   Inspektor bezpieczeństwa i higieny pracy
325503   Inspektor ochrony radiologicznej
325504   Inspektor ochrony środowiska
325505   Instruktor higieny
325506   Kontroler higieny mięsa
325507   Strażnik ochrony przyrody / środowiska
325508   Technik analizy i monitoringu środowiska
325509   Technik bezpieczeństwa i higieny pracy
325510   Technik dozymetrysta
325511   Technik ochrony środowiska
325512   Weterynaryjny kontroler sanitarny
325513   Inspektor obrony cywilnej
325514   Inspektor sanitarny
325590   Pozostały średni personel ochrony środowiska, medycyny pracy i bhp
3256       Ratownicy medyczni
325601   Ratownik medyczny
3259       Średni personel do spraw zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowany
325901   Felczer
325902   Higienistka szkolna
325903   Instruktor terapii uzależnień
325904   Koordynator pobierania i przeszczepiania tkanek i narządów
325905   Opiekunka dziecięca
325906   Ortoptystka
325907   Terapeuta zajęciowy
325908   Podolog
325990   Pozostały średni personel do spraw zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowany

Synteza:
Pozyskuje, przechowuje i sprzedaje zioła, wyroby zielarskie, kosmetyczne oraz suplementy diety; we współpracy z farmaceutami i lekarzami poszukuje i poznaje nowe właściwości roślin leczniczych; określa dawkowanie sporządzanych z nich preparatów, działania niepożądane oraz ich interakcje z lekami syntetycznymi; doradza i stosuje w celach terapeutycznych zioła stosowane w medycynie niekonwencjonalnej (naturalnej); podejmuje terapie alternatywne.

Zadania zawodowe:

  • pozyskiwanie ziół i roślin leczniczych przyprawowych i olejkodajnych od plantatorów i zbieraczy ziół: pączków i kory drzew, korzeni, kwiatów oraz liści roślin i ziół dziko rosnących;
  • dokonywanie oceny jakości i własności surowców i produktów kosmetycznych, zielarskich oraz suplementów diety i żywności;
  • nadzorowanie procesu suszenia ziół i roślin leczniczych oraz dbałość o przestrzeganie norm, jakim powinny odpowiadać poszczególne surowce (tzw. standaryzacja materiału roślinnego);
  • określanie, pod kierunkiem farmaceuty lub lekarza, w laboratoriach analitycznych substancji czynnych pomocnych w leczeniu chorób: alkaloidów, saponin, olejków eterycznych, gorczyc, garbników, śluzów, flawonoidów i innych;
  • pośredniczenie w sprzedaży produktów zielarskich oraz przestrzeganie norm i okresów ich ważności w hurtowniach i sklepach;
  • doradzanie klientom w zakupie produktów zielarskich, kosmetyków i suplementów diety zgodnie z informacjami zawartymi w ulotkach załączonych do produktów;
  • stałe doskonalenie wiedzy i umiejętności dotyczących właściwości ziół i roślin leczniczych, udział w szkoleniach, seminariach i konferencjach;
  • popularyzowanie wiedzy o właściwościach ziół i roślin leczniczych w mediach, prowadzenie szkoleń i kursów, seminariów oraz warsztatów w zakresie medycyny niekonwencjonalnej (naturalnej);
  • współpraca z firmami zajmującymi się w uprawą i przetwórstwem ziół i roślin leczniczych, z firmami farmaceutycznymi oraz z lekarzami;
  • współdziałanie ze służbą zdrowia oraz przedstawicielami medycyny tradycyjnej.

Dodatkowe zadania zawodowe:

  • prowadzenie drogerii i sklepu zielarsko-medycznego oraz sprzedaż produktów zielarskich;
  • certyfikowanie produktów zielarskich w laboratoriach analitycznych i laboratoriach kontroli jakości;
  • prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej i praktyki fitoterapeutycznej w ramach terapii niekonwencjonalnych;
  • uczestnictwo w procesie technologicznym produkcji maceratów, wyciągów, odwarów i wywarów z ziół, wód aromatycznych, olejków leczniczych, nalewek itp.;
  • określanie dawkowania sporządzanych preparatów, działań niepożądanych oraz ich interakcji z lekami syntetycznymi.

Organizowany kurs przygotuje do realizacji zadań w ramach zawodu Zielarz-fitoterapeuta. Niewątpliwie uczestnik takiego kursu  osiągnie kompetencje zawodowe. Zajęcia będą prowadzone przez znanych specjalistów. W ramach kursu odbędą się także warsztaty terenowe (w środowisku przyrodniczym) i ćwiczenia praktyczne w laboratorium.

Wymiar godzinowy kursu. Cały kurs obejmuje 250 godzin lekcyjnych (45-minutowych).

Odbywać się będzie w pracowniach i salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12, część zajęć również w obiektach PWSZ przy ul. Kazimierza Wielkiego.

Koszt kursu 3500 zł.

Możliwość płacenia w ratach: I rata 1500 zł, II i III rata po 1000 zł.

Planowany I termin rozpoczęcia kursu: 24-25 września 2016 roku.

Na kurs może zapisać się każdy, kto posiada co najmniej wykształcenie średnie, bowiem zawód w klasyfikacji Zawodów i Specjalności ma nazwę Średni personel do spraw zdrowia.

Oferta skierowana do: technicy farmacji, weterynarze i lekarze weterynarii, zielarze, fitoterapeuci, lekarze, kosmetolodzy, kosmetyczki, farmaceuci, pielęgniarki, dietetycy, pracownicy centrów Spa, uzdrowisk, ośrodków turystyki, odnowy biologicznej i rekreacji, absolwenci zdrowia publicznego, osoby zajmujący się promocją zdrowia i zdrowego stylu życia, pracownicy drogerii, osoby planujące otworzyć sklepy ze zdrową żywnością, sklepy zielarsko-medyczne lub drogerie z artykułami zielarskimi i suplementami diety; terapeuci chcący podnieść swoje kwalifikacje w zakresie towaroznawstwa zielarskiego i kosmetycznego; pracownicy firm kosmetycznych; technolodzy i dystrybutorzy suplementów diety, środków dietetycznych, żywności i kosmetyków; wszyscy zainteresowani tematyką.

Nazwa przedmiotu Ćwiczenia Wykład Zajęcia praktyczne w terenie Prowadzący
Podstawy farmakologii 6 dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak
Chemotaksonomia roślin leczniczych. Fitochemia. 5 dr n. biol. Henryk Różański
Etnobotanika 5 mgr Jolanta Miklar
Botanika farmaceutyczna. Fitosocjologia 5 dr n. biol. Dominik Wróbel
Podstawy biochemii, anatomii i fizjologii człowieka 5 dr n. biol. Henryk Różański
Materia medica – surowce roślinne, zwierzęce i mineralne 5 dr n. biol. Henryk Różański
Podstawy dietetyki. Diety specjalne Zioła w dietetyce. 5 mgr farm. Jolanta Miklar
Uprawa roślin kosmetycznych, przyprawowych, leczniczych i dietetycznych. Podstawy gleboznawstwa i nawożenia 5 dr inż. Marta Pisarek
Bromatologia 5 dr inż. Anna Pietrasz
Rośliny lecznicze i trujące w środowisku naturalnym. Rozpoznawanie, zbiór, właściwości lecznicze 5 dr n. biol. Henryk Różański &

dr n. biol. Dominik Wróbel

Zioła aspektu wiosennego 5 dr n. biol. Henryk Różański &

dr n. biol. Dominik Wróbel

Ekstrakty i nalewki w ziołolecznictwie. 5 dr inż. Janusz Kilar
Technika wybranych zabiegów pielegnacyjnych i medycznych 4 5 dr hab. n. med. Danuta Zarzycka
Technika wybranych zabiegów pielęgnacyjnych 4 5 dr n. med. Renata Rabiasz
Fitoterapia geriatryczna 5 dr med. Lucjan Langner
Fitoterapia pediatryczna 5 dr med. Lucjan Langner
Fitoterapia weterynaryjna 5 dr inż. Janusz Kilar
Olejki eteryczne w kosmetyce i aromaterapii 2 4 dr inż. Anna Pietrasz
Zioła i sole w balneologii i hydroterapii 4 dr inż. Anna Pietrasz
Gemmoterapia 5 dr n. biol. Henryk Różański
Leki kwiatowe dra Edwarda Bacha 2 5 dr inż. Janusz Kilar
Terapie oligopleksami dynamicznymi dr Gerharda Madausa; Terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera 5 dr n. biol. Henryk Różański
Podstawy medycyny antropozoficznej dra Rudolfa Steiner’a 5 dr inż. Janusz Kilar
Praktyczne obliczenia w recepturze 4 mgr Joanna Anglart Różańska
Towaroznawstwo farmakognostyczne 2 5 dr n. biol. Henryk Różański
Chemia suplementów diety i leków ziołowych 5 prof. dr hab. Iwona Wawer
Chemia kosmetyków. Podstawy receptury kosmetycznej. 2 5 dr inż. Anna Pietrasz
Olejki eteryczne w fitoterapii. Chemia olejków eterycznych. Badanie jakości olejków eterycznych 2 5 dr n. biol. Henryk Różański
Rhizoterapia i gemmoterapia – zajecia terenowe 2 dr n. biol. Henryk Różański
Rhizoterapia i gemmoterapia – zajecia terenowe 2 dr n. biol. Dominik Wróbel
Podstawy receptury zielarskiej 4 dr inż. Anna Pietrasz
Mechanizacja rolnictwa w zielarstwie 5 dr inż. Stanisław Zając
Hirudoterapia 4 dr n. med. Renata Rabiasz
Wybrane akty prawne w żywności, farmacji, kosmetyce i medycynie 8 mgr Barbara Jaworska – Łuczak
Floroterapia 3 dr n. biol. Henryk Różański
Wybrane rośliny lecznicze Ameryki Południowej 5 dr n. farm. Katarzyna Paradowska
Bańki lekarskie – Cucurbitas ponerae. Zasady stawiania baniek. 4 dr n. med. Renata Rabiasz
Terapie ziołowe o. Andrzeja Czesława Klimuszki 5 mgr Krzysztof Kamiński
Fitoterapia onkologiczna 5 dr n. biol. Henryk Różański
Podstawy fizjoterapii 4 dr Łukasz Wojtyczek
Podstawy patologii i patofizjologii. Podstawy diagnostyki. Interpretacja wyników badań. 5 dr med. Lucjan Langner
Fitoterapia w ginekologii 5 dr med. Wacław Wulf
Fitoterapia w medycynie internistycznej 5 dr med. Lucjan Langner
Fitoterapia i fitofarmakologia wojenna 5 dr n. biol. Henryk Różański
Podstawy chemii organicznej i nieorganicznej z uwzględnieniem chemii farmaceutycznej 5 mgr Grzegorz Domański
Chromatografia i spektrofotometria w fitochemii 2 mgr Grzegorz Domański
Zioła Rosji i Ukrainy 5 dr inż. Anna Pietrasz
Biologia roślin w naturze. Rozpoznawanie i oznaczanie roślin w terenie 4 dr n. biol. Dominik Wróbel
Etyka zawodu zielarz-fitoterapeuta 2 o. dr Marcelin Pietryja
Zarys medycyny klasztornej 5 o. dr Marcelin Pietryja
Suma godzin lekcyjnych (45 minut) 28 204 18 razem 250 godzin lekcyjnych

 

Dla osób zamieszkałych w odległych miejscowościach oraz w razie zdarzeń przypadkowych przewidziano możliwość odbycia zajęć w ramach e-learningu. Maksymalną liczbę godzin w e-learningu określi kierownik kursu.
Absolwent otrzyma świadectwo odbycia kursu zawodowego.

Kurs uprawnia do pracy w sklepach zielarsko-medycznych. Po ukończeniu kursu i zdaniu egzaminu każdy z uczestników otrzyma również oddzielnie zaświadczenie zgodne z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2009 r. (Dz. U. 2009 Nr 21, poz.118), które potwierdza
kwalifikacje niezbędne do wydawania produktów leczniczych w sklepach zielarsko-medycznych.

Platforma do rejestracji kandydatów i szczegóły dotyczące rekrutacji proszę będą ogłoszone/dostępne na stronie: http://www.pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/ oraz na stronie http://ptzif.pl

Z uwagi na ćwiczenia i zajęcia praktyczne liczba przyjmowanych słuchaczy jest ograniczona. Liczy się kolejność zgłoszeń/rejestracji elektronicznej na udostępnionej wkrótce platformie.

Zjazdy będą się odbywać 1 raz w miesiącu: sobota-niedziela (ostatnie weekendy każdego miesiąca, z wyjątkiem grudnia).

Planowany I termin rozpoczęcia kursu: 24-25 września 2016 roku.

REKRUTACJA:

Z uwagi na osiągnięcie zaplanowanej liczby Słuchaczy na Kursie Zielarz-Fitoterapeuta – zakończono dalsze przyjmowanie kandydatów.


Kandydaci rejestrują się do systemu na platformie elektronicznej – rejestracja od 1.03.2016 r.

Po rejestracji elektronicznej kandydaci zobowiązani są dostarczyć następujące dokumenty w białej wiązanej teczce.

Wymagane dokumenty

1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem

a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub

b) świadectwo dojrzałości lub

c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.

2. Podanie kandydata o przyjęcie na kurs (podanie należy wydrukować z platformy elektronicznej po rejestracji, po uzupełnieniu swoich danych ),

3. 2 zdjęcia (1 zdjęcie o wym. 30x42mm, 1 zdjęcia o wym. 37×52 mm ),

4. Kopia dowodu tożsamości

5. Potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej

6.  Podpisane oświadczenie o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych – plik do pobrania

Termin składania podań 1.03.2016 – 15.05.2016 r.

 Dokumenty proszę przesyłać na adres:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia

Kurs: Zielarz-fitoterapeuta

38-400 Krosno
Rynek 1

tel. 13 43 755 80 (w godz. 12.00 – 15.00)

Z uwagi na ćwiczenia i zajęcia praktyczne liczba przyjmowanych słuchaczy jest ograniczona. Liczy się kolejność zgłoszeń/rejestracji elektronicznej na udostępnionej platformie oraz dostarczenie dokumentów w nieprzekraczalnym terminie 15.05.2016 r. (decyduje data stempla pocztowego).

Niekompletne zgłoszenia w systemie rejestracji elektronicznej czy dokumenty nadesłane niekompletnie nie będą rozpatrywane.

Zapraszamy: Ist International Scientific Conference „MAN-FOOD-HEALTH” Wrocław, 11-12 marca 2016 r.

Ist International Scientific Conference  „MAN-FOOD-HEALTH”

Wrocław, 11-12 marca 2016 r.

Serdecznie zapraszamy do udziału w konferencji poświęconej problemom odżywiania człowieka i żywności od najdawniejszych czasów do współczesności. Celem spotkania jest wymiana doświadczeń i prezentacja wyników badań dotyczących żywienia człowieka w różnych etapach ontogenezy i jego zdrowotnego znaczenia, oraz możliwość dyskusji nad rekonstrukcją diety w dawnych populacjach ludzkich. W 21. wieku obserwuje się swoiste „rozdwojenie” tendencji: z jednej strony ogromne rzesze ludzi cierpią niedostatek podstawowych składników pokarmowych, z drugiej strony społeczeństwa postindustrialne doświadczają epidemii otyłości oraz jej powikłań . Oba te zjawiska generują ogromne koszty zdrowotne, ekonomiczne i społeczne. Jednocześnie prowadzone są intensywnie badania nad opracowaniem zasad prawidłowego żywienia człowieka zgodnych z uwarunkowaniami środowiskowymi i zdrowotnymi. Chcielibyśmy, aby Wrocław stał się miejscem regularnych spotkań i dyskusji zarówno o najnowszych trendach w żywieniu, o możliwościach oceny stopnia odżywienia populacji jak i o zagrożeniach zdrowia wywoływanych nieprawidłową dietą.

Komitet Organizacyjny

Strona internetowa konferencji:
http://www.manfoodhealth.umed.wroc.pl/

 

Serdecznie zapraszamy do udziału w konferencji poświęconej problemom odżywiania człowieka i żywności od najdawniejszych czasów do współczesności. Celem spotkania jest wymiana doświadczeń i prezentacja wyników badań dotyczących żywienia człowieka w różnych etapach ontogenezy i jego zdrowotnego znaczenia, oraz możliwość dyskusji nad rekonstrukcją diety w dawnych populacjach ludzkich. W 21. wieku obserwuje się swoiste „rozdwojenie” tendencji: z jednej strony ogromne rzesze ludzi cierpią niedostatek podstawowych składników pokarmowych,

PATRONAT HONOROWY KONFERENCJI

Prof. dr hab. Roman Kołacz – JM Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu
Prof. dr hab. Marek Ziętek – JM Rektor Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
Marszałek Województwa Dolnośląskiego Cezary Przybylski

RAMOWY PROGRAM KONFERENCJI

Dzień pierwszy – Piątek 11.03.2016

Wykład otwierający

Prof. dr hab. Maria Kaczmarek – Zakład Biologii Rozwoju Człowieka, Instytut Antropologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu

Wykłady plenarne

Prof. Robert Malina – Department of Anthropology, University of Texas, Austin, Texas, USA

Prof. dr hab. Krzysztof Szostek – Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Antropologicznego

Tematy sesji naukowych:

Żywienie w historii człowieka

Wykład wprowadzający Prof. dr hab. Janusz Piontek –Zakład Biologii Ewolucyjnej Człowieka, Instytut Antropologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu


Żywienie w rozwoju osobniczym

Wykład wprowadzający Prof. dr hab. Anna Siniarska-Wolańska – Zakład Biologii Człowieka, Katedra Biologii, Wydział Biologii i Nauk o Środowisku, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie


Varia

Dzień drugi – Sobota 12.03.2016

Wykłady plenarne

doc. Ing. Marta Habánová, PhD. – Department of Human Nutrition, Slovak University of Agriculture in Nitra

Prof. dr hab. Maciej Henneberg  – Wood Jones Professor of Anthropological and Comparative Anatomy University of Adelaide Australia

Tematy sesji naukowych:

Zaburzenia odżywiania i żywienie specjalistyczne

Wykład wprowadzający – Prof. dr hab. Katarzyna Kiliś-Pstrusińska – Katedra i Klinika Nefrologii Pediatrycznej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Nawyki żywieniowe a choroby człowieka

Wykład wprowadzający dr hab. Dorota Waśko-Czopnik – Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu


Prozdrowotne składniki żywności

Wykład wprowadzający – Prof. MUDr. Zdeněk Zadák, CScDepartment of Internal Medicine – Metabolic Care and Gerontology, Charles Uniwervsity, Faculty of Medicine, Czech Republic
Żywność regionalna, tradycyjna, ekologiczna

Wykład wprowadzający Prof. Angel Antonio Carbonell Barrachina – Department of Agro-Food Technology, University of Miguel Hernandez de Elche, Spain

KOMITET NAUKOWY

Przewodniczący:
Prof. dr hab. Bohdan Gworys – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Tadeusz Trziszka – Prorektor ds. Nauki i Innowacji, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Członkowie:
Prof. dr hab. Krzysztof Borysławski – Zakład Antropologii, Instytut Biologii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr hab. Monika Bronkowska – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Prof. Angel Antonio Carbonell Barrachina – University of Miguel Hernandez de Elche, Spain
prof. dr hab. Joachim Cieślik – Zakład Biologii Rozwoju Człowieka, Instytut Antropologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
Prof. dr hab. Piotr Dzięgiel – Katedra i Zakład Histologii i Embriologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
prof. dr hab. Krzysztof Grabowski – Katedra i Klinika Chirurgii Przewodu Pokarmowego i Chirurgii Ogólnej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Halina Grajeta – Katedra i Zakład Bromatologii i Dietetyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Maciej Henneberg – Wood Jones Professor of Anthropological and Comparative Anatomy University of Adelaide Australia
Prof. dr hab. Maria Kaczmarek – Zakład Biologii Rozwoju Człowieka, Instytut Antropologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
Prof. dr hab. Katarzyna Kiliś-Pstrusińska – Katedra i Klinika Nefrologii Pediatrycznej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Danuta Kornafel – Wydziałowa Pracownia Psychologii, Dolnośląska Szkoła Wyższa we Wrocławiu
Prof. dr hab. Sławomir Kozieł – Zakład Antropologii we Wrocławiu, Polska Akademia Nauk
Prof. dr hab. Wiesław Kurlej – Zakład Anatomii Stomatologicznej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. Robert Malina – Department of Anthropology, University of Texas, Austin, Texas, USA
Prof. Oleg Melnyk – Kierownik Zakładu Anatomii Zwierząt Narodowego Uniwersytetu Przyrodniczego i Nauk o Środowisku Ukrainy, Kijów – Ukraina
Prof. dr hab. Leszek Paradowski – Katedra Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Bogusław Pawłowski – Katedra Biologii Człowieka, Wydział Nauk Biologicznych, Uniwersytet Wrocławski
Prof. dr hab. Maria Podolak-Dawidziak – Katedra i Klinika Hematologii, Nowotworów Krwi i Transplantacji Szpiku, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Janusz Piontek – Zakład Biologii Ewolucyjnej Człowieka, Instytut Antropologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
Prof. dr hab. Anna Siniarska-Wolańska
Zakład Biologii Człowieka, Katedra Biologii, Wydział Biologii i Nauk o Środowisku, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Prof. dr hab. Anna Skoczyńska – Katedra I Klinika Chorób Wewnętrznych, Zawodowych i Nadciśnienia Tętniczego, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Barbara Skrzydło-Radomańska – Katedra i Klinika Gastroenterologii z Pracownią Endoskopową, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Prof. dr hab. Andrzej Szuba – Zakład Angiologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr hab. Dorota Waśko-Czopnik – Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Joanna Wyka – Katedra Żywnienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Prof. MUDr. Zdeněk Zadák, CSc – Department of Internal Medicine – Metabolic Care and Gerontology, Charles Uniwervsity, Faculty of Medicine, Czech Republic
dr Paweł Dąbrowski – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Zygmunt Domagała – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Joanna Grzelak – Zakład Biologii Człowieka, Katedra Biologii, Wydział Biologii i Nauk o Środowisku, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
dr Ryszard Kacała – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Bożena Kurc-Darak – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr inż. Maciej Oziembłowski – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr Michał Porwolik – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr inż. Anna Salejda – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr Katarzyna Staszak – Zakład Anatomii Stomatologicznej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Sławomir Woźniak – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

KOMITET HONOROWY
Prof. dr hab. Jadwiga Biernat – Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Dietetyki
Prof. dr hab. Józefa Chrzanowska – Dziekan Wydziału Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Prof. dr hab. Joachim Cieślik – Przewodniczący Komitetu Antropologii PAN, Zakład Biologii Rozwoju Człowieka, Instytut Antropologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
Prof. dr hab. Grażyna Gromadzka – Dziekan Wydziału Biologii i Nauk o Środowisku, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Prof. dr hab. Marek Grzybiak – Prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, Zakład Anatomii Klinicznej, Katedra Anatomii, Gdański Uniwersytet Medyczny
Prof. dr hab. Zofia Ignasiak – Prorektor ds. Badań Naukowych i Współpracy Międzynarodowej, Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dr hab. Barbara Kwiatkowska, prof. nadzw. – Prodziekan Wydziały Biologii i Hodowli Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Prof. dr hab. Małgorzata Sobieszczańska – Dziekan Wydziału Lekarskiego, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. dr hab. Krzysztof Szostek – Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Antropologicznego
Marek Woron – Kanclerz Loży Dolnośląskiej Business Center Club

z drugiej strony społeczeństwa postindustrialne doświadczają epidemii otyłości oraz jej powikłań. Oba te zjawiska generują ogromne koszty zdrowotne, ekonomiczne i społeczne. Jednocześnie prowadzone są intensywnie badania nad opracowaniem zasad prawidłowego żywienia człowieka zgodnych z uwarunkowaniami środowiskowymi i zdrowotnymi. Pragniemy także przedyskutować w szerokim gronie specjalistów problematykę anatomiczną związaną z układem pokarmowym człowieka dla tle zagrożeń epidemiologicznych, możliwości diagnostycznych i leczenia jego schorzeń. Chcielibyśmy, aby Wrocław stał się miejscem regularnych spotkań i dyskusji zarówno o najnowszych trendach w żywieniu,o możliwościach oceny stopnia odżywienia populacji jak i o zagrożeniach zdrowia wywoływanych nieprawidłową dietą.

Podczas Konferencji odbędzie się konkurs dla studentów, doktorantów i młodych pracowników nauki na najlepszy referat oraz poster.

Streszczenia wykładów plenarnych i wystąpień naukowych będą opublikowane w materiałach konferencyjnych. Jedno zgłoszenie upoważnia do jednej prezentacji ustnej lub posterowej.
Do udziału w Konferencji przyjmowane są oryginalne prace badawcze, prace poglądowe i przeglądowe, prace kazuistyczne oraz spostrzeżenia kliniczne.

Planowana jest publikacja oryginalnych prac. Przewidziane są następujące możliwości publikacji:
– Advances in Clinical and Experimental Medicine – IF=1,095, MNiSW 15 pkt ewentualne prace mieszczące się w profilu czasopisma będą recenzowane zgodnie z wymogami redakcyjnymi.
– Anthropological Review MNiSW 15pkt
– Polish Journal of Food and Nutrition Sciences – IF=0.640, MNiSW 15 pkt
– Rozdział w monografii w języku angielskim z nadanym oddzielnym numerem ISBN – MNiSW 5pkt

Decyzję o zakwalifikowaniu treści do jednej z powyższych form publikacji podejmuje Komitet Naukowy. Prace mieszczące się w profilu danego czasopisma będą recenzowane zgodnie z wymogami redakcyjnymi.

Zasady przygotowania rozdziału w monografii

Rozdziałem w monografii jest opracowanie naukowe minimum 0,5 arkusza wydawniczego (tj. 20000 znaków ze spacjami) – dotyczy nauk ścisłych i przyrodniczych. Rozdział w monografii o profilu humanistycznym powinien obejmować co najmniej 1 arkusz wydawniczy, tj. 40 000 znaków ze spacjami.
Rozdział powinien składać się z następujących punktów:
1. afiliacja (nazwa i miejsce zakładu pracy w języku angielskim, pełne imię i nazwisko autora (ów),
2. tytuł artykułu w języku angielskim
3. słowa kluczowe w języku angielskim
4. krótki wstęp
5. materiał i metody
6. wyniki
7. dyskusja
8. wnioski
9. streszczenie w języku angielskim (do 800 znaków).
10. piśmiennictwo (ponumerowane, w porządku alfabetycznym, każda pozycja powinna zawierać kolejno: nazwisko autora (ów) i pierwsze litery imion, tytuł pracy, wydawnictwo (lub nazwa czasopisma) rok, strony. W przypadku trzech i więcej autorów wpisać tylko pierwszego autora i skrót „i wsp.”, np.:
1. Czechowski E., Skos A. (red.): Dodawanie i odejmowanie. Wyd.Tablica, Warszawa 2004.
2. Królczyk H. i wsp.: Kogo nie znamy? Arkady, Warszawa 2007.
3. Rawski A.: Teraz Ty. Wyd. PolKam, Kraków 2009.
4. Whiteley P.; Dodou K.; Todd L.; Shattock P.: Body mass index of children from the United Kingdom diagnosed with pervasive developmental disorders. Pediatrics International 2004, 46, s. 531-533.

Wersja elektroniczna powinna być przygotowana z użyciem edytora Microsoft Word, czcionka Times New Roman (CE), wielkość 10 pkt z odstępem 1,0 między wierszami, marginesy: górny – 3,5 cm; dolny 4,5 cm; lewy 3,9 cm; prawy 4,0 cm, nagłówek – 1,25 cm, stopka 5,5 cm. Akapity należy zaznaczyć tabulatorem. Tekst, tabele, ilustracje i wykresy – tylko w edytorze Word oraz w kolorze czarno-białym, wykresy i ryciny nie powinny wykraczać poza margines artykułu. Nr tabeli należy oznaczyć cyfrą rzymską, a opis tabeli powinien być umieszczony nad tabelą. Rycinę, zdjęcia, wykresy należy oznaczyć cyfrą arabską i podpis powinien być umieszczony pod wykresem/ryciną/zdjęciem. Pozycje piśmiennictwa w tekście należy pisać w kwadratowych nawiasach np. [2, 6, 9].

Wszystkie materiały przedstawione do druku będą przedmiotem recenzowania. Rada Redakcyjna zastrzega
sobie prawo do poprawek językowych, graficznych i układu tekstu. Za publikowane prace autorzy nie otrzymują honorarium.

Artykuły prosimy przesyłać pocztą elektroniczną na adres: manfoodhealth@onet.eu, w nieprzekraczalnym terminie do 30.04.2016 roku.

WYTYCZNE DO PRZYGOTOWANIA PLAKATÓW W FORMIE ELEKTRONICZNEJ
– Prosimy o przesłanie pliku plakatu w formacie: PDF. (1 strona)
– Plakat powinien mieć rozmiar: 90 cm szerokości oraz 110 cm wysokości
– Gotowy plakat prosimy przesłać do dnia 29.02.2016r. na adres: manfoodhealth@onet.eu

Za udział w Konferencji Uczestnik otrzyma certyfikat oraz punkty edukacyjne, zgodnie z zasadami ustalonymi przez DIL min. 12 pkt (ostateczna liczba punktów zostanie ustalona po zatwierdzeniu programu konferencji).

WAŻNE TERMINY:
– zgłoszenie uczestnictwa czynnego wraz ze streszczeniem referatu: do 07.02.2016 r. Termin przedłużono do 26.02.2016r.
– zgłoszenie uczestnictwa biernego: do 01.03.2016 r.
– informacja o akceptacji tematów referatów: 01.03.2016 r.
– program szczegółowy Konferencji dostępny od: 01.03.2016 r.

KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI

Przewodniczący:
dr Paweł Dąbrowski – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr inż. Maciej Oziembłowski – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Wiceprzewodniczący:
dr Ryszard Kacała – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Sekretarze:
dr Bożena Kurc-Darak – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr inż. Anna Salejda – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Członkowie:
mgr inż. Maciej Bienkiewicz – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr Piotr Chmielewski – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Zygmunt Domagała – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Joanna Grzelak – Zakład Biologii Człowieka, Katedra Biologii, Wydział Biologii i Nauk o Środowisku, Uniwersytet Kard. Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
mgr Aleksandra Kotylak – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr inż. Małgorzata Korzeniowska – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr Michał Porwolik – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
mgr inż. Ewa Raczkowska – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr inż. Marzena Styczyńska – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
dr Katarzyna Staszak – Zakład Anatomii Stomatologicznej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr Sławomir Woźniak – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
SKN Paleoanatomii „Vertex” – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
SKN Clinical and Dissecting Anatomy – Katedra i Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
SKN Q Jakości Żywności – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Za udział w Konferencji Uczestnik otrzyma certyfikat oraz punkty edukacyjne, zgodnie z zasadami ustalonymi przez DIL min. 12 pkt (ostateczna liczba punktów zostanie ustalona po zatwierdzeniu programu konferencji).
W sprawie ofert dla sponsorów konferencji lub wystawców prosimy o kontakt
z BIUREM ORGANIZACYJNYM KONFERENCJI ( AG EVENT)
adres e-mail: agevent@agevent.pl lub pod nr telefonu: +48 601 323 212

DEBATA o ZDROWIU: Żywienie, diety a choroby cywilizacyjne
11 .03.2016 godz. 16 30 –
Koszt uczestnictwa: 150 zł – opłata na miejscu (dla osób będących uczestnikami konferencji koszt uwzględniony w ramach opłaty rejestracyjnej) lub przelewem na konto (proszę wziąć ze sobą potwierdzenie przelewu) -Alior Bank: 87 2490 0005 0000 4600 7459 9232 BIURO ORGANIZACYJNE AG Event; tytuł przelewu: DEBATA, Imię i nazwisko uczestnika.
Miejsce: Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Centrum Naukowo-Dydaktyczne
Budynek C
ul. Grunwaldzka 55
50-357 Wrocław


Uczestnicy DEBATY w kolejności alfabetycznej:


dr Henryk Różański
Prof. dr hab. Tadeusz Trziszka
dr hab. Dorota Waśko – Czopnik
Jerzy Zięba

„Nie zgadzam się z Twoimi poglądami, ale po kres moich dni będę bronił Twego prawa do ich głoszenia”
– Voltaire

Debata o zdrowiu – Żywienie, diety a choroby cywilizacyjne została przygotowana poza głównym nurtem naukowym Konferencji Człowiek-Żywność-Zdrowie. Wychodząc naprzeciw dużemu zainteresowaniu debatą przedstawiamy szczegółowy opis na czym polega zaproponowana przez nas Debata o zdrowiu. Każdy z uczestników Debaty otrzymał cztery pytania, które są tematami wprowadzającymi do dyskusji:
1. Który ze składników pokarmowych jest najbardziej niedoceniany?
2. Który ze składników diety Polaków jest najbardziej szkodliwy?
3. Czy istnieje dieta idealna?
4. Czy istnieje możliwość obniżenia częstości występowania chorób cywilizacyjnych odpowiednią dietą?
Rozmówcom przydzielono określone ramy czasowe na przedstawienie swojej opinii. Kolejność odpowiedzi prelegentów jest zmienna, tak aby każdy mógł raz odpowiadać jako pierwszy. Po tematach wprowadzających odbędzie się dyskusja między prelegentami Debaty. Po zakończeniu dyskusji między uczestnikami Debaty ogłaszamy 15 minutową przerwę, po której planowane są pytania z sali. Dyskusja moderowana jest przez członków Komitetu Organizacyjnego.
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do udziału w Debacie.

Komitet Organizacyjny Konferencji

Kosmetyki… i talk. Kiedy te glikole znikną z kosmetyków?

Co pewien czas publikuję swoje krytyczne uwagi dotyczące niektórych składników kosmetyków i leków dermatologicznych. Cały czas podtrzymuję swoją opinię, że połowa związków chemicznych występujących w przeciętnych recepturach kosmetyków nie spełnia żadnej dobroczynnej funkcji dla naszego organizmu. Połowa wymieniona związków na etykietach kosmetyków to zwyczajny “syf technologiczny” (znaczenie technologiczne: stabilizatory, konserwanty, rozpuszczalniki, nośniki, substancje konsystencjotwórcze itd.).

Pamiętam moje pierwsze publikacje na temat szkodliwości składników kosmetycznych, co to się wówczas działo… Polska była w trakcie przemian politycznych. Tymczasem Różański śmiał krytykować parabeny, emulgatory, pochodne urotropiny, imidazolu, tiazoliny, glikole, syntetyczne emulgatory, wazelinę, a nawet talk, czy parafinę. Rektorem na Uczelni, w której do dziś pracuję, był wówczas prof. Andrzej Gonet. Do Władz PWSZ w Krośnie rozdzwoniły się telefony, że ja krytykuję publicznie surowce do produkcji kosmetyków, które są przecież legalne; przychodziły w tej sprawie również pisma z pogróżkami. Firmy handlujące kosmetykami lub surowcami straszyły sądem. Jeden z prezesów firm wręcz zadzwonił do mnie grożąc, iż za takie publikacje wylecę z pracy i mój rektor mnie zwolni. Do dziś wspominam te czasy, a szczególnie jestem wdzięczny ówczesnemu Rektorowi, że nie poddał się, nie poddał się zastraszeniu i pozwolił mi działać dalej.

Złą wolą kierowali się również niektórzy wykładowcy szkół kosmetycznych, mówiąc swoim uczniom i studentom, że Różański to bzdury wypisuje i wymieniane przez niego składniki, jakoby szkodliwe są bardzo bezpieczne dla skóry… W związku z nagonką na mnie dostawałem kilkanaście e-maili dziennie, abym nie rozpowszechniał takich informacji, na licznych forach zmieszano mnie z błotem.

Jakże ucieszyłem się, gdy kilka lub kilkanaście lat później znane sieci handlowe i hurtownie zaczęły przyglądać się składom preparatów, które sprzedają i wprowadziły obostrzenia co do ich składników. Niektóre kraje w UE zabroniły stosowania wielu surowców w produkcji kosmetyków dla dzieci i kobiet w ciąży (Szwajcaria, USA, Dania).

Dzisiaj czytam artykuł, ze nawet koncerny wielkie muszą zweryfikować swoje postępowanie i w końcu też zostaną ukarane; wreszcie uznano toksyczność talku w sądzie:

J&J must pay $72 million for cancer death linked to talcum powder: lawyers; patrz: http://www.reuters.com/article/us-johnson-johnson-verdict-idUSKCN0VW20A

Artykuł w języku polskim na podstawie powyższego: http://kobieta.wp.pl/kat,1025887,title,Johnson-Johnson-ukarany-Musi-zaplacic-72-miliony-dolarow-rodzinie-kobiety-ktora-zmarla-na-raka,wid,18181889,wiadomosc.html?ticaid=1168b5

Cóż z tego, że ja mówiłem o rakotwórczych właściwościach talku od lat, jak nie mam poparcia wśród niektórych wykładowców w szkołach kosmetycznych, którzy nadal uczą o talku – jako mineralne bezpiecznym. Prace na temat rakotwórczych właściwościach talku (z przyczyn fizycznych, nie chemicznych) znane są od lat 70. XX wieku. Nawet je porównywano do azbestu, a już w latach 80. wyszły kolejne publikacje.

Powoli nasze społeczeństwo też jest świadome i coraz chętniej czyta składy, wybierając kosmetyki naturalne.

Nadal jednak liczni producenci zagraniczni i polscy potrafią stosować w produkcji talk, obleśną parafinę ( pod nazwą “oliwka dla dzieci”), parabeny, glikole, co gorsze – w produkcji kosmetyków dla niemowląt, dzieci i kobiet ciężarnych lub karmiących.

Nie mogę się doczekać czasów, kiedy znikną glikole z kosmetyków i … żywności! Zapewniam Państwa, że to nic dobrego, to jest prymitywny rozpuszczalnik, codziennie wcierany w skórę i w błony śluzowe przez miliardy ludzi (i niestety coraz częściej jedzony). Glikole trafiły do żywności i leków, są dodawane ekstrakty z owoców, warzyw, ziół, aromaty przy produkcji których, jako ekstrahentu lub nośnika – użyto właśnie glikolu (obojętnie który, nie wchodzę w szczegóły). Glikol mamy więc nie tylko w kosmetykach i lekach dermatologicznych, ale również w innych lekach (doustnych)

Najbardziej mnie martwią e-papierosy. Substancje aromatyczne/smakowe, nikotyna nie są spalane, ale podgrzewane i przeprowadzane w opary/ aerozol. Jako aerozol dostają się do płuc. I co niby w tym dziwnego? Rozpuszczalnikiem dla barwników, aromatów i nikotyny jest glikol (np. propylenowy). W formie aerozolu osiada na śluzówkę i pneumocyty –> nie wątpię w to —> wywoła wcześniej czy później raka, zmiany zwłóknieniowe i metaplazję. Opary glikolowe w płucach to poważny kancerogen.

25% dawki glikolu naniesionej na skórę ulega wchłonięciu. Glikol propylenowy i polipropylenowy i inne glikole – przede wszystkim uszkadzają wątrobę, nerki, mięsień sercowy, niszczą krwinki (szpik) i powodują obniżenie lub zaburzenia płodności. Zakłócają tez procesy wymiany gazowej i troficznej w skórze, wdzierając się do przestworów międzykomórkowych i w strukturę biomembran.

Dla osób zainteresowanych polecam przeglądnąć moją starą prezentację i uwzględniać te dane przy wyborze kosmetyków: http://luskiewnik.strefa.pl/toksykologia_kosmetyka_wyklad_PWSZ_Krosno_Rozanski_Henryk.pdf

image

Herbalism – czasopismo naukowe już dostępne w sprzedaży.

Szanowni i Drodzy Czytelnicy

Wydano czasopismo naukowe z zakresu zielarstwa, ziołolecznictwa, chemotaksonomii, fitochemii, biochemii roślin leczniczych, fitotoksykologii i fitofarmakologii. Wreszcie jest dostępny Pierwszy nr Herbalismu.

Myślę, że warto tutaj zacytować Przedmowę Redaktor Naczelnej dr inż. Barbary Krochmal-Marczak i mój wstęp (Przedmowę), aby Państwo mieli pogląd na zakres i cele tego Czasopisma Herbalism.

image

image

image

image

Zapraszam wszystkich do rozwoju Czasopisma, do nadsyłania artykułów i cennych uwag.

image

Artykuły w Czasopiśmie Herbalism są ciekawe i różnorodne:

image

 

image

Rada Programowa

Prof. dr hab. n. farm. inż. Grzegorz Bazylak (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy)
Prof. dr hab. n. farm. Stanisław Boryczka (Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach)
Prof. dr hab. Józefa Chrzanowska (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. dr hab. inż. Jan Grajewski (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
Prof. dr hab. Adam Kaznowski (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
Prof. dr hab. Rafał Matkowski (Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu)
Prof. dr hab. Roman Niżnikowski (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie)
Prof. dr hab. Jan Oszmiański (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. dr hab. inż. Tadeusz Trziszka (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Warszawski Uniwersytet Medyczny)
Dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach)
Dr hab. Katarzyna Seidler-Łożykowska, prof. IWNiRZ (Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu)
Dr hab. Łukasz Łuczaj  (Uniwersytet Rzeszowski)
Dr hab. n. farm. Michał Tomczyk (Uniwersytet Medyczny w Białymstoku)
Dr hab. Magdalena Twarużek (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
Dr hab. n. med. Danuta Zarzycka (Uniwersytet Medyczny w Lublinie)

Recenzenci

prof. dr hab. Iwona Wawer
dr hab. n. biol. Adam Stebel
prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny
Redaktor Naczelna
dr inż. Barbara Krochmal-Marczak
Redaktor Tematyczny
dr n. biol. Henryk Różański
Redaktor Statystyczny
dr Justyna Kurkowiak
Redaktor Językowy
Edyta Czerny
Sekretarz Redakcji
mgr Jolanta Witkoś
Korekta
Barbara Meisner
Projekt okładki
Anna Czerny
ISSN 2450-4963
Wydawca
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie
Polskie Towarzystwo Zielarzy i Fitoterapeutów
Rynek 1, 38-400 Krosno
tel.: +48 505 668 219,  +48 13 43 755 00
Opracowanie, skład, przygotowanie do druku:
edycja.katowice.pl

Publikację można zakupić pisząc na e-mail  wydawnictwa@pwsz.krosno.pl

20 zł

Korzeń, kwiat i liść dyptamu jesionolistnego – Radix, Flos et Folium Dictamni albi w praktycznej fitoterapii. Dyptam w dawnej medycynie.

Dyptam jesionolistny (niem. Diptam)Dictamnus albus Linne jest byliną występującą w Południowej Europie i rejonie Morza Śródziemnego, ponadto w Azji (Chiny, Korea, Japonia). W wielu krajach, w tym w Polsce uprawiany i dziczejący. Niektórzy botanicy uważają, że w Polsce biegnie północna granica zasięgu dyptamu, ja jednak wątpię w takie rewelacje. Jest kilka stanowisk dyptamu w Polsce, ale można je porównać do zjawiska występowania śnieżycy wiosennej Leucojum vernum L. w Wielkopolsce (rezerwat przyrody Śnieżycowy Jar w okolicach Starczanowa), albo w Turwi (pałac D. Chłapowskiego, Turew). Nigdzie nie ma śnieżycy, a tu nagle jest, bo dawno, dawno temu ktoś posadził, resztę zrobiła przyroda…

dictamnus_albus2
Dyptam jesionolistny, Koryciny 2013 r.

Dyptam należy do rodziny rutowatych – Rutaceae. Kwiaty dyptamu są zebrane w szczytowe groniaste kwiatostany, różowe, czerwone, liliowe lub białe. Charakterystyczne są liście: nieparzysto pierzaste o 3-4 parach listków jajowatych, przypominające pokrojem liście jesionu. Kwiatostany pokryte są włoskami gruczołowymi zawierającymi olejek eteryczny. Roztarte wydzielają przyjemny cynamonowo-cytrynowy zapach. W dni słoneczne i gorące – olejki lotne dyptamu mogą ulec samozapłonowi, stąd nazwa Gorejącego Krzewu Mojżesza.

Dyptam nie jest szeroko opisywany w polskiej literaturze zielarskiej. Nie opisali go w „Farmakognozji” prof. J. Muszyński, prof. B. Borkowski; prof. M. Koczwara; prof. S. Kohlmünzer jedynie wspomniał, że w dyptamie jest alkaloid dyktamnina (alkaloid furochinolinowy). Na próżno go szukać w publikacjach J. Biegańskiego, czy w Ziołolecznictwie pod red. doc. A. Ożarowskiego. Dlaczego nie jest popularny w Polsce? Nie był w sprzedaży w sklepach zielarskich, nie opracowano na nim polskich leków oficjalnych. Wybitny zielarz fitoterapeuta Witold Poprzęcki umieścił charakterystykę dyptamu w rozdziale Środki lecznicze spoza Herbapolu. Zdaniem W. Poprzęckiego dyptam jesionolistny (korzeń, Radix Diptamni) jest środkiem moczopędnym, wykrztuśnym, przeciwrobaczym, wzmacniającym i rozkurczowym, stosowanym w leczeniu zimnicy, nieżytów przewodu pokarmowego, nerwicy żołądka, skurczach mięśni gładkich i wzdęciach. Wspomniał o odwarze z korzenia i nasion, który może być użyty w leczeniu kamicy moczowej, białych upławów, histerii oraz w celu pobudzenia miesiączkowania. Korzeń dyptamu wymieszany w równych proporcjach z zielem jemioły i korzeniem piwonii daje środek przeciwpadaczkowy (odwar).

O dyptamie jesionolistnym sporo informacji znajdziemy również w Dziejach roślin i upraw ogrodniczych/Dziejach upraw i roślin leczniczych autorstwa doc. Mariana Nowińskiego. M. Nowiński również przypuszcza, że okazy dyptamu występujące w Polsce to rośliny zdziczałe z upraw. Podaje ważne nazwy synonimowe surowca – Radix Dictamni seu Diptamni seu Fraxinellae.

Nazwy synonimowe surowców pozyskiwanych z Dictamnus albus spowodowały pewne trudności w znalezieniu dawnych zastosowań dyptamu. W lekospisach widniały Diptam kretischer, czyli dyptam kreteński (lebiodka kreteńska) oraz Diptam weisser, czyli dyptam biały (jesnionolistny). Zwrócił na to uwagę dr G. Madaus, bowiem niektórzy autorzy mylnie przypisywali właściwości lecznicze dyptamowi jesionolistnemu pochodzące w rzeczywistości z lebiodki kreteńskiej (Origanum dictamnus L. = Origanum dictamnifolium St.-Lag., rodzinia Labiatae = Lamiaceae), a i odwrotne pomyłki nie należą do rzadkości.

Sięgając do pięknej pracy prof. G.C. Wittstein’a z 1883 r. mamy opisy:

1. Diptam kretischer – Diptam-Dosten = Origanum dictamnus L. z której pozyskiwano Folia Dictamni cretici (Labiatae).

2. Diptam weisser (Ascherwurzel, Escherwurzel, Spechtwurzel) – Dictamnus albus L. (uwaga! w niektórych systemach dyptam należy do rodziny Diosmaceae R. Br. (Robert Brown) ex Bartl. (nomenklatura/system F.G. Bartling’a) tak jak przedstawił to prof. Wittstein; w innych, tak jak obecnie to rodzina Rutaceae Juss.) – system/nazewnictwo Antoine Laurent de Jussieu. Surowce z tego gatunku nazywano: Radix Dictamni albi, Fraxinellae, Fraxini pumilae (ta ostatnia nazwa synonimowa jest szczególnie myląca, bo pozornie odnosi się do jesionu). Nazwy te wywodziły się od Dictamnus Fraxinella Person i syn. nazwy Fraxinella alba Gärtner. Stosowany w leczeniu padaczki.

Dr F. Oesterlen (1861 r.) wspomniał o stosowaniu korzenia dyptamu jesionolistnego w leczeniu padaczki.

Dr G. Dragendorff (1898 r.) podał sporo informacji na temat zastosowania dyptamu jesionolistnego: środek przeciwko kamicy moczowej, przeciwko upławom białym, zaburzeniach miesiączkowania (promujący lek), przeciwko robakom pasożytniczym, do leczenia histerii I jako lek rozkurczowy. Liście i kwiaty stosowano w mazidłach przeciwreumatycznych.

Jako oficjalny środek leczniczy dyptam jesionolistny znajdziemy w Pharmacopoea Parisiensis z 1758 r. (pod nazwą Dictamnus albus sive Fraxinella, vel Diptamum, obok Dictamnus creticus, czyli wspomnianego Origanum creticum latifolium tomentosum. Także starsza Pharmacopoea Bruxellensis (z 1702) roku obejmuje Dictamnus albus (Radices Dictamni albi). Kora z korzeni i korzeń dyptamu jesionolistnegoRadix, Cortex La Fraxinelle (Dictamnus albus Linne, Fraxinella) znalazła się również w Pharmacopoea Genevensis (Farmakopea Genewska) z 1780 roku.

Mój idol Rembertus Dodonaeus opisał dyptam pod nazwą łacińską Fraxinella, choć użył już nazwy Diptamum, Dictamnum album oraz humilem Fraxinum, czyli „niskiego (małego) jesionu”, zresztą Fraxinellam, Fraxinella oznacza po polsku „jesionek”, jako zdrobnienie, ponieważ liście dyptamu są podobne do liści jesionu.

Dyptam stosowała św. Hildegarda (1098-1179).

Opisał to zioło także Albertus Magnus (1200-1280), Konrad von Megenberg (1309-1374). Konrad von Megenberg uważał dyptam za antidotum (odtrutkę), ponadto dobry lek do leczenia ukąszeń przez zwierzęta jadowite. Zalecał mieszanie soku dyptamu z winem i miętą (do picia).

Nasiona dyptamu do leczenia padaczki stosował Joachim Camerarius der Jüngere (1534-1598), wspaniały niemiecki lekarz, botanik, pochodzący z Norymbergii, współpracujący z Mathiolusem. Uważał, że olejek z nasion dyptamu znosił bóle kończyn, a destylat z kwiatów to dobry kosmetyk i środek odkażający (przeciwko zarazie).

Hieronymus Bock (1498-1554) stosował dyptam w leczeniu zatrutych ran i jako środek pobudzający miesiączkowanie.

Petrus Andreas Matthiolus (1501-1577) zalecał dyptam przy kamicy, bólach brzucha, braku miesiączki, przeciwko pasożytom wewnętrznym, zatruciom i dolegliwościom macicy. Szwajcarski lekarz i botanik Albrecht von Haller (1708-1777) wykorzystywał dyptam jako tonicum dla macicy, serca i głowy; środek odtruwający, przeciwpadzczkowy, napotny i przeciwrobaczy.

Zdaniem dra G. Madaus’a po czasach v. Hallera dyptam został nieco zapomniany w medycynie akademickiej, ale pozostał nadal w medycynie ludowej jako lek przeciwpadaczkowy i przeciwrobaczy. W leczeniu padaczki był łączony z jemiołą i korzeniem piwonii.

Wg Madaus’a w homeopatii dyptam jest używany w leczeniu chorób układu moczowego i płciowego. Zalecany był przy upławach i krwotokach macicznych. Z kolei w medycynie chińskiej dyptam (kora z korzenia) używany jest w leczeniu reumatyzmu, przeziębienia, bólu głowy i żółtaczki. Dr Gerhard Madaus działanie przeciwpasożytnicze dyptamu przypisuje dictamnolaktonom, które mają podobną strukturę do satoniny. Korzeń zawiera saponiny, alkaloid diktamninę i olejek eteryczny. W liściach zawarte jest 0,15% olejku eterycznego. Analiza doniesień literaturowych i ankiet przeprowadzona przez dra G. Madaus’a potwierdziła przydatność dyptamu w leczeniu upławów (białych), zaburzeń miesiączkowania, dla pobudzenia oczyszczenia macicy, histerii, robaczyc, zimnicy (w mieszance z cedrem), refluxu, zaburzeń żołądkowych, wzdęć i zaparć. W leczeniu nadwrażliwości, zaburzeń nerwowych u kobiet dobrze jest mieszać w ziółkach (Species) dyptam, kozłek, melisę i lawendę (napary z mieszanki).

Lonicerus (1528-1586) zalecał destylat z korzeni dyptamu w leczeniu kamicy.

Surowcem zielarskim jest liść, kwiat, ziele, kłącze z korzeniami i kora z kłącza (korzenia) – Folium, Flos, Herba, Rhizoma cum radicibus (dawniej Radix) et Cortex radicis Dictamni albi. W medycynie ludowej wykorzystywane są także nasiona dyptamu. Kwiaty (całe kwiatostany, z szypułą) powinny być zbierane w początkach i w czasie kwitnienia, suszone w ciemnym przewiewnym miejscu. Nie należy surowca suszyć w podwyższonej temperaturze, bowiem traci swoje właściwości lecznicze. Zbyt wysoka temperatura powoduje utratę wartości leczniczej surowca. Kłącza z korzeniami pozyskuje się jesienią lub wiosną. Liście powinny być zbierane przed lub w czasie kwitnienia rośliny.

Dyptam jest pomijany w większości publikacji nie tylko w Polsce, ale również idzie w zapomnienie także za granicą. Spośród najnowszych publikacji książkowych opis zastosowania dyptamu w lecznictwie znajdziemy w doskonałej książce Das große Buch der Heilpflanzen autorstwa M. Pahlow’a (2015 r.). Wśród składników czynnych dyptamu wymienia alkaloidy, olejek eteryczny, bergapten, saponiny, gorycze, antocyjany i glikozydy flawonoidowe. Zaleca dyptam jako środek regulujący miesiączkowanie, pomocny w leczeniu chorób układu moczowego i żołądka.

W Hagers Handbuch der Pharmazeutischen Praxis z 1938 roku jest krótki opis Dictamnus albus L., z którego pozyskuje się korzeń – Radix Dictamni i korę z korzenia – Cortex radicis Dictamni – Diptamwurzel (Racine de dictamne blanc, Ascherwurz, Spechtwurzel, Racine de fraxinella). Surowiec zawiera szczawian wapnia, olejek eteryczny i zywicę. Działa jako antihystericum i diureticum, ale głownie stosowany w medycynie ludowej. Na Syberii z młodych liści przyrządza się herbatkę.

Nowszy Hagers… z 1992 r. spośród grup chemicznych składników czynnych dyptamu wymienił olejek eteryczny )mono i seskwiterpeny, pochodne fenylopropanu), kumaryny i furanokumaryny, alkaloidy furochinolinowe i gorycze limonoidowe.

dictamnus_albus1
Dyptam jesionolistny Dictamnus albus L., Koryciny 2013 r.

Kwiaty dyptamu zawierają antocyjany (delfinidyny ramnoglukozyd i cyjanidyny ramnoglukozyd. Olejek eteryczny z owoców dyptamu zawiera 90% monoterpenów, przy czym dominuje limonen (53%); ponadto mamy w olejku beta-pinen, kamfen, sabinen, mircen, alfa- i beta-fellandren, alfa- i gamma-terpinen, cis- i trans-ocymen, p-cymen i terpinolen. Spośród seskwiterpenów występują w olejku beta-burbonen, beta-kariofilen, alfa-humulen oraz germakren D. W dyptamie wystepuje alkaloid skimianina (skimmianin), diktamnina, gamma-fagaryna, dubinidyna i evoxin (ewoksyna). Wśród flawonoidów obecne są: rutyna, izokwercytryna, mirycetyny-3-ramnoglukozyd, diosmina, metyloetery luteoliny, kaempferolu, kwercetagetyny (=aksylaryna, axillarin). Do limonoidów dyptamu należą: limonina, obakunon, kwas obakunonowy, rutaewina, octan nomilylu i fraksinellon. Furanokumaryny reprezentowane sa w dyptamie przez psoralen, bergapten, ksantotoksynę, umbeliferon, eskuletynę, skopoletynę i aurapten. W liściach występuje około 10% gamma-palmitolaktonu.

Korzenie zawierają od 0,04 do 0,09% diktamniny, 0,003% gamma-fagaryny i 0,002% skimmianiny. Olejek eteryczny z korzenia obfituje w fraksinellopochodne związki (ok. 30%): fraxinellon, izofraxinellon, calodendrolid.

Dawkowanie: napar sporządza się z suchego (1 g) lub świeżego (2 g) surowca (liście, korzeń, kora z korzenia)) na filiżankę wrzącej wody. Ja polecam 2-3 filiżanki takiego naparu dziennie.

W kwiatach dyptamu znajduje się olejek eteryczny, fitosterole (kampesterol, sitosterol), kumaryny (psoralen, bergapten, umbeliferon, ksantotoksyna), limonoidy (limonina, obakunon), flawonoidy (rutyna, diosmina, izokwercytryna), karotenoidy i antocyjany.

Olejek eteryczny z kwiatów zawiera przede wszystkim limonen (15-19%), gamma-terpinen (10-11%) i citronelol 8-12%), podczas gdy olejek z ziela oraz liści zasobny jest w germakren D (20-38%) i fitol (ok. 10-29%), dwucyklogermakren (ok. 8%), n-pentakozan (ok. 7%) oraz cemberen A (ok. 7%).

Z kwiatów suchych i świeżych sporządza się napar lub nalewkę o działaniu uspokajającym, rozkurczowym, miorelaksującym (rozluźniającym mięśnie szkieletowe), moczopędnym, wykrztuśnym i osuszającym drogi oddechowe. Składniki olejku eterycznego wykazują silne działanie fitoncydowe hamujące rozwój bakterii, pierwotniaków, wirusów i grzybów. Flawonoidy (np. diosmina) zawarte w kwiatach działają przeciwzapalnie i ochronnie na komórki nerwowe oraz nabłonkowe. Nalewka z kwiatów poprawia krążenie krwi, usuwa stany zapalne w obrębie układu naczyniowego. Zapobiega również zastojom limfatycznym i żylnym przeciwdziałając obrzękom kończyn. Limonen, citronelol oraz germakren wykazują działanie przeciwdrobnoustrojowe, antyoksydacyjne, immunotropowe, neutralizujące czynniki rakotwórcze oraz onkostatyczne (hamujące procesy nowotworowe). Kumarynowce dyptamu wywierają wpływ uspokajający, przeciwdrgawkowy, hamujący procesy degeneracji w układzie nerwowym i silnie żółciopędny. Jednocześnie kumarynowce zwiększają wrażliwość skóry na światło, dlatego przy zażywaniu preparatów z jakiejkolwiek części dyptamu konieczne jest unikanie promieni słonecznych i solarium.

Napar i syrop z kwiatów rozszerza oskrzela, wzmaga odruch migawkowy nabłonka oddechowego, pobudza upłynnienie i usunięcie zalegającej wydzieliny śluzowej i śluzowo-ropnej dróg oddechowych w przebiegu zakażeń i nieżytu.

Napar – Infusum: 1-2 łyżki rozdrobnionych kwiatów suchych lub świeżych zalać 1 szklanką wrzącej wody lub mleka; odstawić pod przykryciem na 20 minut. Dodać miód, sok malinowy lub syrop klonowy do smaku. Pić 3 razy dziennie po 1 szklance przy nieżytach układu oddechowego oraz podnieceniu nerwowym i bezsenności.

NalewkaTinctura: 100 g suchych lub świeżych kwiatów, liści, albo korzeni rozdrobnić i od razu zalać 500 ml alkoholu 50-60%; odstawić w ciemne miejsce na 1-2 tygodnie, wstrząsając od czasu do czasu. Przefiltrować. Zażywać po 15 ml 1 raz dziennie przy zaburzeniach krążenia limfy oraz krwi w kończynach, ponadto w okresie przekwitania przy objawach nerwicowych i krążeniowych. Jeżeli do 100 ml nalewki dodamy 100 ml syropu klonowego, z agawy, melasy lub miodu to uzyskamy doskonały syrop przydatny w uporczywym kaszlu, chrypce i zaflegmieniu oskrzeli. Syrop taki zażywa się 3-4 razy dziennie po 1 łyżce.

Wyciąg z kwiatów, korzenia lub ziela dyptamu na winie jest wartościowym lekiem przy zaburzeniach krążenia mózgowego i wieńcowego, wahaniach ciśnienia krwi, chorobie Parkinsona, nerwicach sercowo-naczyniowych, miażdżycy i zastojach żylnych. 100 g kwiatów świeżych lub suchych dyptamu zwilżyć spirytusem, a następnie zalać 700 ml ciepłego czerwonego i wytrwanego wina. Odstawić na 1 miesiąc. Przefiltrować. Pić 1 kieliszek 100 ml takiego wina dziennie, przez 1 miesiąc. Kurację można wznawiać co kwartał.

Przy chorobach wątroby stosuje się napar z kwiatów bez cukru: 3 szklanki dziennie.

W medycynie ludowej większości krajów europejskich i azjatyckich części nadziemne dyptamu stosowane są w leczeniu epilepsji, chorób reumatycznych, skąpomoczu, nieregularnych i skąpych miesiączek oraz chorób wątroby (stany zapalne, obrzęk, zakażenia).

Przetworów z dyptamu nie podawać kobietom ciężarnym i karmiącym. U dzieci można stosować od 7 roku życia. Przy zażywaniu dyptamu nie należy opalać się na słońcu lub solarium. Furanokumaryny dyptamu zwiększają wrażliwość skóry na światło.

W kosmetyce dyptam może być użyty do oczyszczania cery. Odwar i napar z korzeni działa rozjaśniająco na cerę. Napar z liści i kwiatów wpływa odkażająco na skórę, hamuje powstawanie zmian ropnych i trądzikowych. Dyptam wzmaga procesy odtruwania skóry. Efektywne stężenie nalewki lub naparu/odwaru w kosmetyku 3-5%.

dictamnus_albus
Dyptam jesionolistny Dictamnus albus L., Koryciny 2013 r.

Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna, Materiały naukowe z II Międzynarodowej Konferencji „Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna” Krosno, 6–7 maja 2015 są już dostępne w sprzedaży.

Wydano monografię “Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna 2015”.

Koszt publikacji Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna – 55 zł

Publikację można zakupić pisząc na e-mail: wydawnictwa@pwsz.krosno.pl

6-7 maja 2015 roku w kampusie PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie odbyła się II Międzynarodowa konferencja pt. „Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna”. Konferencja została zorganizowana przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową im. Stanisława Pigonia, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu oraz Polskie Towarzystwo Zielarzy i Fitoterapeutów. Wygłoszono 30 wykładów i zaprezentowano 57 posterów. W obradach Konferencji uczestniczyło 150 osób.

Patronaty nad wydarzeniem objęli: Wojewoda Podkarpacki, Marszałek Województwa Podkarpackiego, Marszałek Województwa Dolnośląskiego, Prezydent Wrocławia i Prezydent Krosna. Patronami medialnymi Konferencji były: Krosno24.pl Portal & Telewizja, kwartalnik Porady na zdrowie, czasopismo Lek w Polsce oraz Wydawnictwo Medyczne Borgis.

Nad poprawnością merytoryczną i zapewnieniem wysokiego poziomu naukowego Konferencji czuwał Komitet Naukowy, któremu przewodniczyła prof. dr hab. Józefa Chrzanowska, dziekan Wydziału Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

Tematyka wykładów i posterów była bardzo różnorodna i obejmowała, między innymi właściwości prozdrowotne oraz odżywcze mięsa, jaj, produktów mleczarskich, probiotyków, prebiotyków, produktów roślinnych (zbóż, ziół uprawianych i dziko rosnących, owoców), produktów pszczelarskich; ponadto chemii surowców roślinnych, pszczelarskich i zwierzęcych; zagadnień technologicznych w przetwórstwie zielarskim i mięsnym. Nie zabrakło doniesień naukowych z zakresu technologii kosmetycznej i właściwości ziół przydatnych w nowoczesnej kosmetologii i dermatologii. Poruszono również kwestie związane z metodyką badań surowców naturalnych, towaroznawstwem zielarskim, nutrigenetyką i nutrigenomiką oraz regulacjami prawnymi związanymi z żywnością funkcjonalną, suplementami diety i lekami ziołowymi.

 

imageimage

Spis treści

Przedmowa …………………………………………………………………………………………………………………………………..9

Sery owcze i kozie jako żywność funkcjonalna Sheep and goat cheeses as functional food Jolanta Baran, Małgorzata Źródło-Loda ………………………………………………………………………………………15

Wybrane surowce zielarskie stosowane w browarnictwie Selected herbal raw materials used in brewery Jacek Beberok ……………………………………………………………………………………………………………………………..30

Rynek produktów biobójczych przeznaczonych do odstraszania owadów latających w świetle Rozporządzenia 528/2012 Te market of biocidal products intended to repel insects fying according to the Regulation 528/2012 Izabela Betlej ……………………………………………………………………………………………………………………………….45

Właściwości antyoksydacyjne różnych gatunków herbat dostępnych na rynku, na podstawie analizy zawartości polifenoli Antioxidant properties of diferent teas available in the market, based on the analysis of polyphenols Izabela Betlej, Barbara Krochmal-Marczak, Magdalena Dykiel Angelika Uram, Bernadetta Bienia ………………………………………………………………………………………………50

Wybrane olejki eteryczne jako potencjalne składniki czynne produktów biobójczych przeznaczonych do zwalczania owadów Selected essential oils as potential active ingredients biocides for controlling insects Izabela Betlej, Angelika Uram ……………………………………………………………………………………………………..54

Właściwości prozdrowotne herbat na przykładzie analizy zawartości antyoksydantów Health properties of tea: analysis of the antioxidant content Izabela Betlej, Jolanta Baran, Angelika Uram ……………………………………………………………………………….60

Ocena sensoryczna zapachu skór wykończonych olejkami eterycznymi Sensory evaluation of leather fragrance finshing by using essential oils Elżbieta Bielak, Ewa Marcinkowska, Paweł Turek, Henryk Różański ……………………………………………65

Ziemniak jako źródło składników odżywczych Potato as a source of nutrients Bernadetta Bienia, Barbara Sawicka, Barbara Krochmal-Marczak, Izabela Betlej, Dominika Skiba …………………………………………………………………………………………………….76

Resweratrol – esencja wina w kroplach Resveratrol – the essence of the wine drops Krzysztof Błecha ………………………………………………………………………………………………………………………….91

Staropolskie kosmetyki naturalne Old Polish natural cosmetics Magdalena Frączek, Agnieszka Bywalec  ……………………………………………………………………………………………………98

Zastosowanie metod biotechnologicznych do pozyskiwania surowca wierzbówki kiprzycy (Chamaenerion angustifolium L. Scop.) do produkcji suplementu diety stosowanego w proflaktyce łagodnego przerostu prostaty Te application of biotechnological methods in the production of willowherb raw material (Chamaenerion angustifolium L. Scop.) for a dietary supplement used in the prevention of Benign Prostatic Hypertrophy Mariola Dreger, Tomasz Michalik, Jolanta Wegenke, Milena Szalata, Karolina Wielgus ……………..110

Szczaw kędzierzawy (Rumex crispus L.) jako potencjalna żywność funkcjonalna i nowa Curly dock (Rumex crispus L.) as a potential functional food and novel food Paweł Fekner ……………………………………………………………………………………………………………………………..124

Innowacje technologiczne w gospodarstwach rolniczych województwa podkarpackiego Technological innovations in agricultural farms in Podkarpackie Voivodeship Małgorzata Górka, Barbara Krochmal-Marczak, Elżbieta Brągiel, Tomasz Bober ………………………138

Kofeina – składnik żywności w świetle opinii EFSA Cafeine – ingredient of food in the light of the EFSA opinion Barbara Jaworska-Łuczak, Paweł Mirosz, Iwona Wiśniewska ……………………………………………………..149

Podobieństwa i różnice pomiędzy środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia medycznego a suplementami diety – sytuacja aktualna i przewidywane zmiany w prawie Similarities and diferences in between foods for special medical purposes and food supplements – current situation and prospects of changes in law Barbara Jaworska-Łuczak, Paweł Mirosz, Iwona Wiśniewska ……………………………………………………..159

Ekstrakcja surowców roślinnych z wykorzystaniem CO2 w warunkach nadkrytycznych Extraction of plant materials using carbon dioxide under supercriticial conditions Małgorzata Jaworska, Elżbieta Sikora, Jan Ogonowski………………………………………………………………..169

Wpływ stanowiska na zawartość i skład frakcji lotnych olejków eterycznych w czosnku niedźwiedzim (Allium ursinum L.) Te infuence of site on the content and fraction composition of volatile essential oils of bear garlic (Allium ursinum L.) Andrzej Kocowicz, Antoni Szumny, Marek Liszewski, Maria Pytlarz-Kozicka, Magdalena Szymura ……………………………………………………………………………..180

Surowce naturalne we współczesnych kosmetykach a preferencje konsumentów Natural ingredients in modern cosmetics and consumer preferences Elżbieta Kondratowicz-Pietruszka …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..192

Wybrane rośliny dziko rosnące okolic Jaślisk jako nowa żywność i żywność funkcjonalnaSelected wild plants in the vicinity of the Jaśliska as novel food and functional food Marta Kostka ……………………………………………………………………………………………………………………………..209

Właściwości zdrowotne i znaczenie gospodarcze rokitnika zwyczajnego (Hippophae rhamnoides L.) Health properies and signifiance sea buckthorn (Hippophae rhamnoides L.) Barbara Krochmal-Marczak,Katarzyna Głos ……………………………………………………………………………..222

Perspektywy wykorzystania soków drzewnych jako napojów funkcjonalnych Prospects for the use of trees saps as a functional drinks Sabina Lachowicz ………………………………………………………………………………………………………………………231

Nanocząstki lipidowe jako nośniki bioaktywnych substancji kosmetycznych i farmaceutycznych Lipid nanoparticles as a carrier system of bioactive cosmetic and pharmaceutical products Elwira Lasoń, Elżbieta Sikora, Jan Ogonowski246

Stilbeny roślinne – związki o obiecujących właściwościach biologicznych Plant stilbenes – compounds with promising biological properties Justyna Makowska-Wąs, Zbigniew Janeczko ………………………………………………………………………………256

Właściwości antyutleniające ekstraktów z wytłoków powstałych po produkcji soku jabłkowego Antioxidant activity of extracts from apple pomace generated during the production of apple juice Magdalena Malinowska, Karolina Śliwa, Elżbieta Sikora, Jan Ogonowski …………………………………..266

Pseudokatalaza – Rewolucyjne rozwiązanie problemu bielactwa nabytego i siwienia włosów? Pseudocatalase – a revolutionary solution to the problem of vitiligo and graying hair? Aneta Mrozek-Szetela ………………………………………………………………………………………………………………..275

Zawartość kadmu i miedzi w wybranych roślinach leczniczych z terenów pozyskiwania surowców zielarskich w województwie dolnośląskim Concentration of cadmium and copper in selected medicinal plants from raw herbs cultivation areas in lower Silesia region Agnieszka Nogajczyk, Agata Pis, Danuta Wiechuła ……………………………………………………………………290

Wpływ warunków środowiskowo-siedliskowych na skład chemiczny i użyteczność wybranych ziół Te infuence of environmental and habitat conditions on chemical composition and utility of selected herbs Magdalena Olcha, Renata Klebaniuk, Eugeniusz R. Grela ………………………………………………………….301

Propolis w świadomości trójmiejskich konsumentów Propolis in consumers’ awareness of the Tri-City Paulina Płoska, Michał Ostrowski ……………………………………………………………………………………………..317

Skrętnik – Strophanthus jako źródło glikozydów nasercowych Strophanthus as a source of cardiac glycosides Henryk Różański, Marcelin Jan Pietryja …………………………………………………………………………………….330

Towaroznawczo-farmakognostyczna i ftochemiczna charakterystyka wybranych żywic, gumożywic, oleożywic i balsamów objętych przez Pharmacopoea Helvetica i Pharmacopoea Polonica Commodities sciences, pharmacognostic and phytochemistry selected resins, gum-resins, balsams and oleoresins covered by Pharmacopoea Helvetica and Pharmacopoea Polonica Henryk Różański, Izabela Betlej, Marcelin Jan Pietryja, Janusz Kilar, Anna Pietrasz, Mikhael Hakim ………………………………………………………………………………………………………………………….345

Właściwości lecznicze wybranych roślin inwazyjnych doliny rzeki Lubatówka Te healing properties of selected invasive plants the valley river Lubatovka Henryk Różański, Dominik Wróbel …………………………………………………………………………………………..368

Nowoczesne metody badania związków biologicznie czynnych w preparatach pochodzenia roślinnego Te novel methods of analysis of natural products Joanna J. Sajkowska, Krystian Gulik, Paweł Kozielewicz, Katerina Makarova, Katarzyna Paradowska, Iwona Wawer ………………………………………………………………………………………..377

Oznaczanie szczawianów w roślinach leczniczych i produktach zielarskich. Część I. Metody miareczkowe, kolorymetryczne, luminescencyjne i enzymatyczne Determination of oxalates in medicinal plants and herbal products. Part I. Titration, colorimetric, luminescence and enzymatic methods Beata Sperkowska, Grzegorz Bazylak ………………………………………………………………………………………..403

Oznaczanie szczawianów w roślinach leczniczych i produktach zielarskich. Część II. Metody chromatografczne, sensory i biosensory elektrochemiczne Determination of oxalates in medicinal plants and herbal products. Part II. Chromatographic methods, electrochemical sensors and biosensors Beata Sperkowska, Grzegorz Bazylak ………………………………………………………………………………………..427

Zastosowanie spektroskopii w bliskiej podczerwieni (NIR) do oznaczania szczawianów w wieloziołowych produktach funkcjonalnych Application of near-infrared spectroscopy (NIR) for determination of oxalates in multi-herbal functional products Beata Sperkowska, Grzegorz Bazylak ………………………………………………………………………………………..445

Porównanie zawartości kwasów fenolowych w ekstraktach z szałwii lekarskiej (Salvia ofcinalis L.) pochodzącej z uprawy polowej oraz z kultur in vitro Comparison of phenolic acids concentrations in extracts obtained from fild and in vitro cultivated sage (Salvia offinalis L.) Milena Szalata, Patrycja Marciniak, Aleksandra Luwańska, Karolina Wielgus ……………………………476

Zastosowanie olejków eterycznych jako naturalnych konserwantów w kosmetykach Te application of essential oils as natural cosmetic preservatives Karolina Wielgus, Mariola Dreger ……………………………………………………………………………………………..488

Sposoby przezskórnego wprowadzania substancji leczniczych Transcutaneous medicine application Łukasz Wojtyczek ………………………………………………………………………………………………………………………506

Chemiczne zanieczyszczenia suplementów diety – bezpieczeństwo stosowania Chemical contaminations of dietary supplements – safety of use Alicja Zachara ……………………………………………………………………………………………………………………………517

Wpływ aromaterapii na proces starzenia Te impact of aromatherapy on ageing process Izabela Załęska, Magdalena Niewęgłowska-Wilk, Tomasz Wilk, Teresa Raczyńska…………………….528

System bezpieczeństwa żywności Food safety system Małgorzata Źródło-Loda, Jolanta Baran, Marta Pisarek ……………………………………………………………..536

imageimage

imageimage
image