Archiwa

Roztrzeplin wiechowaty (zawstydlina) – Koelreuteria paniculata Laxmann w praktycznej terapii i kosmetyce.

Roztrzeplin wiechowaty (dawniej w Polsce określana również jako pawlina, zawstydlina, pawlinka, mydleniec) Koelreuteria paniculata Laxmann jest drzewem dorastającym w Europie do 7-8 m wys. Należy do rodziny mydleńcowatych Sapindaceae. Pochodzi z Azji Wschodniej, gdzie dorasta do kilkunastu metrów wysokości.

Koelreuteria_paniculata
Roztrzeplin wiechowaty – gałązki owocujące zawstydliny; Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.

Sadzony w Południowej Europie jako drzewo ozdobne. W Polsce rzadziej spotykane, może nie przetrwać zimy, choć powszechnie uważa się, że jest mrozoodpornym drzewem. Często widywałem roztrzeplin w Bułgarii i Rumunii. Liście pierzaste, do 40 cm długości, złożone z 7-15 listków o długości 3-8 cm, brzegiem głęboko ząbkowanych. Jesienią stają się żółte i pomarańczowe. Kwiaty żółte, wonne, przywabiające liczne owady, 4-płatkowe. Owoce kapsułkowate, zielone, potem brązowe, z kulistymi nasionami (miechowata torebka 3-komorowa). Owoce podobnego kształtu jak u miechunki, bardzo charakterystyczne.

Koelreuteria_fructus
Koelreuteria paniculata Laxmann – roztrzeplin, Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.

Surowcem zielarskim są nasiona – Semen, całe owoce pawliny – Fructus, liście – Folium, gałązki – Frondes i kora – Cortex Koelreuteriae. Nasiona prażone są jadalne i bezpieczne. Pozostałe surowce wymagają precyzyjnego dawkowania.

Przedawkowane przetwory powodują nudności, pieniste wymioty i biegunki, podrażnienie i stan zapalny przewodu pokarmowego i układu moczowego, hemoglobinurię, białkomocz, bóle i zawroty głowy, drgawki i hemolizę (rozpad krwinek).

Koelreuteria_flos
Zawstydlina kwitnąca, Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.

Wszystkie surowce pozyskane z pawliny zawierają saponiny (zawierające w budowie cykloartan, hederagenin, lupinan, oleanan, panikulatozydy A-C, saponiny trójdesmosydowe), flawonoidy (luteolina, kaempferol, kwercytryna, hiperozyd, kwercetyna, 6,8-dihydroxy-afzelin, afzelin 3"-O-gallate), fenolokwasy (kwas galusowy,galusam metylu i etylu), fitosterole (sitosterole), myoinozytol, cyjanolipidy.

Wodno-alkoholowe wyciągi z kory, nasion surowych, całych owoców i gałązek mają właściwości owadobójcze (insektocyd), przeciwgrzybicze (fungistatyk), bakteriobójcze i zabójcze dla mięczaków (muloskocyd). Istnieje możliwość wykorzystania wyciągów w ogrodnictwie jako alternatyw dla syntetycznych pestycydów. Opublikowano prace na temat działania antynowotworowego wyciągów z Koelreuteria.

Odwar z kory i gałązek działa wykrztuśnie, sekretolitycznie i mukolitycznie. Degraduje biofilmy bakteryjno-grzybicze w jamach i przewodach naszego ciała, co może być wykorzystane w leczeniu infekcji układu moczowego, rozrodczego, pokarmowego i oddechowego. Pod wpływem saponin cytolizie ulegają komórki bakterii, grzybów i pierwotniaków. W bazach naukowych znajdziemy bez problemu prace na temat właściwości pierwotniakobójczych wyciągów z Koelreuteria wobec Plasmodium, czy Leishmania.

Koelreuteria należy do depurativa saponinowych, czyli surowców „czyszczących krew”,odtruwających, wzmagających wydalanie z organizmów zbędnych i szkodliwych produktów przemiany materii. Jest to silny środek moczopędny. Hamuje wchłanianie cholesterolu z jelit do krwi. Stąd wywiera wpływ hipocholesterolemiczny. Reguluje wypróżnienia, znosi skurcze jelit, usuwa stany zapalne. W okładach odwar z owoców, gałązek, kory i liści likwiduje obrzęki i stany zapalne skóry oraz tkanek podskórnych, np. wokół stawów. Przyspiesza ustępowanie krwiaków i wysięków.

Odwar wspaniale oczyszcza skórę, zmiękcza ją, rozjaśnia cerę, zmniejsza łojotok, ogranicza powstawanie zaskórników. Wspomaga leczenie trądzików, wyprysków i atopowego zapalenia skóry. Przyspiesza procesy usuwania martwego i zrogowaciałego naskórka oraz przebarwień wątrobowych i z nadczynności melanocytów. Proste żele i kremy lekkie z dodatkiem odwaru z Koelreuteria polecam w pielęgnowaniu skóry trądzikowej, łuszczycowej i z atopowym zapaleniem skóry. Okłady z odwaru są pomocne w leczeniu ran suchych i zanieczyszczonych. Szampony z dodatkiem odwaru 2-3% polecam do mycia włosów łojotokowych i z łupieżem.

Wodne wyciągi z Koelreuteria mają właściwości mydła. Stąd nadają się do zmywania innych roślin z kurzu i szkodników, ponadto do płukania włosów w razie łupieżu, w przebiegu chorób mikologicznych skóry owłosionej, a także przy łojotoku skóry owłosionej.

W ginekologii odwar jest przydatny do nasiadówek i irygacji, przy zakażeniach bakteryjno-grzybiczych, wirusowych, stanach zapalnych, świądzie, wypryskach, krostkach, upławach, biofilmach infekcyjnych. Ponadto po porodzie, przy zakażonych ranach chirurgicznych z dużą ilością wydzieliny ropno-surowiczej, trudno zmywalnej, ale i obfitym pokryciu zaschniętą krwią i limfą oraz martwym naskórkiem, strupami zanieczyszczonymi itd.

Wreszcie do płukania jamy ustnej i gardła w przebiegu zakażeń, przy nalocie bakteryjno-grzybiczym, nieprzyjemnym zapachu z ust, zmianach ropnych dziąseł, w celach profilaktycznych dla przeciwdziałania powstawaniu osadu nazębnego i kamienia, ponadto po usunięciu zęba.

Gaziki zmoczone w odwarze leczą stany zapalne spojówek i brzegów powiek, usuwają zanieczyszczenia (odwar ma właściwości powierzchniowo czynne), szczególnie przy wydzielinie ropnej w przebiegu infekcji. Do płukania przewodów słuchowych i przemywania małżowin usznych przy wypryskach, zanieczyszczeniach, nadmiarze woszczku, w celu zapobiegania tworzeniu korka woszczynowego. Odwar 2% z Koelreuteria można zmieszać z gliceryną i olejkiem kamforowym (w równych częściach) i wprowadzać do przewodów usznych przy stanach zapalnych, bólu oraz przed płukaniem uszu w celu usunięcia woszczku/korka woszczynowego.

Koelreuteria_paniculata1
Koelreuteria paniculata Laxmann, Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.

Zastosowanie doustne: zakażenia i stany zapalne układu oddechowego, zapalenie zatok, ostry nieżyt nosa, uporczywy kaszel, zaflegmienie; zakażenia grzybicze jelit; zakażenia układu moczowego, kamica moczowa, stany nieżytowe cewki, moczowodów i pęcherza moczowego; ropomocz; upławy cuchnące; stany zapalne jajowodów, macicy i pochwy. Hipercholesterolemia, cukrzyca. Nowotwory. Choroby wywołane przez pierwotniaki (najlepiej łączyć ze zdrojówką, berberysem, chinowcem, mahonią lub granatowcem).

Przeciwwskazania: krwawa biegunka, krwiomocz, ostre zapalenie żołądka, ostre zapalenie wątroby, ciąża, laktacja (za wyjątkiem zewnętrznego stosowania).

Działanie uboczne: przy wysokich dawkach nudności, rozwolnienie, bóle brzucha.

Preparaty i posologia:

1. Napar: 2 g suchych lub 4 g świeżych kwiatów, pączków, niedojrzałych rozdrobnionych owoców lub liści zalać 200 ml wrzącej wody, przykryć, parzyć 20 minut, przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie po 100 ml. Przy chorobach układu oddechowego co 2 godziny 1 łyżkę naparu (łącznie dziennie max 100-120 ml) Stosować do przemywania skóry, okładów, płukanek, irygacji itd.

2. Odwar: 2 g suchych lub 4 g świeżych kwiatów, pączków, niedojrzałych rozdrobnionych owoców lub liści, albo kory, gałązek zalać 200 ml zimnej wody, doprowadzić powoli do wrzenia, zagotowania; gotować 20 minut, odstawić na 30 minut, przecedzić. Zmierzyć objętość odwaru w cylindrze, obliczyć brakującą ilość wody. Taką ilością brakującą wody wypłukać wygotowany surowiec, dolać do odwaru. Pić 2-3 razy dziennie po 50-80 ml. Przy chorobach układu oddechowego co 2 godziny 1 łyżkę naparu (łącznie dziennie max 100 ml) Stosować do przemywania skóry, okładów, płukanek, irygacji itd.

3. Nalewka: 100 g świeżego lub suchego surowca rozdrobnionego zalać 1000 ml alkoholu 30-40%, odstawić na minimum 1 tydzień w celu maceracji, w szczelnym słoju. Zażywać 2-3-5 ml 2-4 razy dziennie po uprzednim wymieszaniu z wodą. 1 łyżka nalewki na 50-100 ml wody – do okładów, płukanek, przemywania.

4. Syrop roztrzeplinowy: 100 ml nalewki wymieszać z 100 ml miodu lub melasy, zażywać po 1 łyżce kilka razy dziennie przy kaszlu i katarze.

5. Maści (np. arnikowa, nostrzykowa, ruszczykowa, psiankowa), pasta cynkowa, cynkowo-salicylowa, maść allantoinowa, żele – z dodatkiem odwaru, nalewki roztrzeplinowej (udział 10-15%) przy atopowym zapaleniu skóry, skórze zaskórnikowej, łojotokowej, zrogowaciałej, z wypryskami. Mogą być również maści, żele bez innych dodatków, zawierające wyłącznie wyciągi z Koelreuteria.

6. Globulki, czopki dopochwowe, doodbytnicze powinny zawierać 500 mg gęstawego wyciągu z Koelreuteria (po odparowaniu nalewki 1:1) na 2-2,5 g vehiculum (masło kakaowe, shea itd.).

Kurs “Medycyna naturalna”, 250 godzin, 3 semestry, w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Krośnie – zapraszam.

image

Kurs wyjątkowy, uważam, że bardzo pionierski i niepowtarzalny.

Śmiało mogę powiedzieć, że nie ma drugiego takiego kursu w Europie, który scala sztukę leczenia i przygotowywania leków wg najwybitniejszych specjalistów, np. dra Gerharda Madausa, Johanna Künzle, dra Henri Leclerc’a, dra Christopha Wilhelma Hufelanda, dra Wilhelma Heinricha Schüsslera. Uwzględnia wiele wspaniałych systemów naturoterapii, np.  Emanuela Felke, Johanna Schrotha, Vincenza Prißnitza. W programie kursu nie zabraknie omówienia ziół Bułgarii, Szwajcarii, Polski, Niemiec, Austrii, Ameryki Południowej, Rosji, czy Ukrainy. Każdy słuchacz będzie miał możliwość zapoznania się z chemotaksonomią i chemią roślin, z farmakologią, etnobotaniką, czy apiterapią.

Kurs pozwala usystematyzować i ugruntować wiedzę z zakresu medycyny naturalnej i zarazem holistycznej.

Przedmiot

Ilosć godzin

Prowadzący

Medyczna chemia nieorganiczna. Chemia nieorganicznych surowców oligopleksów dynamicznych dra G. Madausa

5

dr inż. Anna Pietrasz

Medyczna chemia organiczna. Chemia organicznych surowców oligopleksów dynamicznych dra G. Madausa

5

dr inż. Anna Pietrasz

Towaroznawstwo i chemia surowców preparatów dra G. Madausa

5

dr inż. Anna Pietrasz

Medycyna antropozoficzna dr Ity Wegman i dra Rudolfa Steinera.

5

dr inż. Janusz Kilar

Naturalna terapia Ferdinanda Huneke’a. Medycyna alternatywna wg Hansa Heinricha Reckeweg’a. Preparaty Heel dostępne w obrocie handlowym. Leki kwiatowe dra Edwarda Bacha

5

dr inż. Janusz Kilar

Surowce zwierzęce w medycynie

4

dr inż. Janusz Kilar

Koncepcje terapii i profilaktyki chorób Max’a Bircher’a-Benner’a i Franz’a Xaver’a Mayr’a. Dr Rudolf Hauschka – antropozofia w medycynie i kosmetyce

5

dr inż. Magdalena Kilar

Medycyna naturalna wg Sebastiana Kneippa

5

dr inż. Magdalena Kilar

Naturoterapia Emanuela Felke

3

dr inż. Magdalena Kilar

Naturoterapia Johanna Schrotha

3

dr inż. Magdalena Kilar

Naturoterapia Vincenza Prißnitza

3

dr inż. Magdalena Kilar

Fitoterapia w medycynie oficjalnej dawnej i współczesnej

5

dr med. Lucjan Langner

Podstawy patofizjologii. Gospodarka kwasowo-zasadowa i wodno-elektrolitowa organizmu

8

dr med. Lucjan Langner

Botanika ogólna

8

dr n. biol. Dominik Wróbel

Botanika systematyczna. Taksonomia roślin leczniczych. Systemy taksonomiczne

5

dr n. biol. Dominik Wróbel

Glony w medycynie, kosmetyce i żywieniu

3

dr n. biol. Dominik Wróbel

Grzyby lecznicze

3

dr n. biol. Dominik Wróbel

Mszaki lecznicze

3

dr n. biol. Dominik Wróbel

Paprotniki lecznicze

3

dr n. biol. Dominik Wróbel

Porosty lecznicze

3

dr n. biol. Dominik Wróbel

Chemotaksonomia roślin lekarskich

4

dr n. biol. Henryk Różański

Etnofarmakologia i etnomedycyna Szwajcarii, Polski, Austrii i Niemiec

4

dr n. biol. Henryk Różański

Filozofia leku i terapii dra G. Madausa

4

dr n. biol. Henryk Różański

Fitomedycyna wg Johanna Künzle

4

dr n. biol. Henryk Różański

Fitoterapia wg dra Henri Leclerc’a

4

dr n. biol. Henryk Różański

Lecznicze surowce mineralne w dawnej i współczesnej medycynie

4

dr n. biol. Henryk Różański

Naturoterapia Christopha Wilhelma Hufelanda. Makrobiotyka

3

dr n. biol. Henryk Różański

Rośliny lecznicze wg Rembertusa Dodonaeusa

3

dr n. biol. Henryk Różański

Terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera

4

dr n. biol. Henryk Różański

Wybrane oligokompleksy (oligopleksy) dynamiczne i leki ziołowe dra G. Madausa

4

dr n. biol. Henryk Różański

Wybrane rośliny lecznicze wg dra G. Madausa

4

dr n. biol. Henryk Różański

Zasady medycyny, terapii i receptury dra G. Madausa. Medycyna biologiczna dra Madausa

4

dr n. biol. Henryk Różański

Zielarstwo i fitoterapia Bułgarii

4

dr n. biol. Henryk Różański

Ziołolecznicztwo Hieronymus Bock’a (Tragusa), Leonhart’a Fuchs’a, Adamus’a Lonicerus’a i Petrus’a Andreas’a Matthiolus’a

3

dr n. biol. Henryk Różański

Chemia olejków eterycznych

5

dr n. farm. Katarzyna Paradowska

Rośliny Ameryki Południowej

5

dr n. farm. Katarzyna Paradowska

Diagnostyka wybranych chorób. Interpretacja wyników badań.

5

dr n. med. Lucjan Langner

Bańki lekarskie – Cucurbitas ponerae. Zasady stawiania baniek.

5

dr n. med. Renata Rabiasz

Hirudoterapia. Apteczne preparaty z hirudyną

5

dr n. med. Renata Rabiasz

Owoce i warzywa – właściwości lecznicze, dietetyczne i kosmetyczne

8

prof. dr hab. Anna Sokół-Łętowska

Apiterapia. Produkty pszczelarskie

5

dr inż. Kazimierz Pokrywka

Bioenergetyka w terapii. Homeostaza. Bioenergetyka substancji leczniczych

5

dr n. med. Ryszard Kacała

Podstawy hortiterapii

5

dr inż.Marta Pisarek

Etnobotanika

5

mgr farma. Jolanta Miklar

Balsamy, żywice, olejki w dawnej i współczesnej medycynie klasztornej

5

o. dr Marcelin Jan Pietryja

Fitochemia roślin leczniczych i trujących

5

prof. Antoni Szumny

Biochemia roślin leczniczych leczniczych. Aktywność biologiczna wybranych metabolitów roślinnych

8

prof. dr hab. inż. Antoni Szumny

Etnobotanika

5

prof. dr hab. Łukasz Łuczaj

Allopatia i homeopatia. Medycyna komplementarna. Medycyna naturalna. Medycyna oficjalna

5

prof. dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk- Sedlak

Fitofarmakologia szczegółowa

8

prof. dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak

Fitochemia szczegółowa

5

prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer

Aspekty biologiczne i farmakologiczne roślin dziko rosnących – zajęcia terenowe

6

dr Dominik Wróbel i dr Henryk Różański

Suplementy diety. Aktywność biologiczna i chemia wybranych związków naturalnych.

8

prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer

Koszt kursu – 4 500 zł    Oplata rekrutacyjna 200 zł (wliczana w koszt kursu bezzwrotna w przypadku rezygnacji z kursu przez uczestnika). Możliwość płatności w ratach za całość kursu.

Zajęcia będą odbywać się 1 raz w miesiącu sobota-niedziela (przeważnie pierwszy weekend miesiąca)

w salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12.

Kurs nie będzie prowadzony w formie e-learningu.

Rejestracja elektroniczna w terminie: 24.05.2018 r. – 31.07.2018 r. na stronie

rejestracja.pwsz.krosno.pl

Przesyłanie dokumentów: w terminie 24.05.2018 r. – 10.08.2018 r.

Wymagane dokumenty

1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem

a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub

b) świadectwo dojrzałości lub

c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.

2.Wniosek kandydata (do wydrukowania po dokonaniu rejestracji elektronicznej na stronie pwsz.krosno.pl),

3. 1 zdjęcie (3,5 cm x4,5 cm),

4. potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej; Opłatę Uczestnik Kursu uiszcza na rachunek bankowy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie 04 1240 4764 1111 0000 4865 3172

200 zł tytułem: opłata za kurs medycyna naturalna

Decyduje kolejność zgłoszeń przesłanych w wersji papierowej do uczelni.

Ze względu na duże zainteresowanie kursem informujemy kandydatów, że zgłoszenia niekompletne i przesłane po terminie nie będą rozpatrywane. (Decyduje data stempla pocztowego!).

Dokumenty proszę przesyłać na adres:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia

Kurs: Medycyna naturalna

ul. Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

Więcej informacji: https://pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/oferta-ksztalcenia-nod/art,26,nabor-na-kurs-medycyna-naturalna.html

Kurs Zielarz – fitoterapeuta, 250 godzin, w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Krośnie – zapraszam.

Tradycyjnie zapraszam na kurs Zielarz – fitoterapeuta, który umożliwia zdobycie niezbędnej wiedzy z zakresu zielarstwa i ziołolecznictwa. Program kursu uwzględnia również specyficzne metody terapii naturalnej, np. hortiterapię, hydroterapię, terapie oligopleksami dynamicznymi dr Gerharda Madausa, terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera, apiterapię, hirudoterapię, aromaterapię i in.

Dla kogo adresowany jest kurs?. Myślę, że dla niemal wszystkich, choć nie ukrywam, ze wymagana jest pewna podstawowa wiedza z zakresu biologii, czy szeroko rozumianej przyrody, aby zrozumieć treści naukowe, teoretyczne i praktyczne – przekazywane przez prowadzących zajęcia. Wykładowcy mają wieloletnie doświadczenie dydaktyczne, wszyscy są nauczycielami akademickimi, a wielu z nich posiada doświadczenie w pracy z uczniami w szkołach średnich. Wykładowcy to niewątpliwie specjaliści z obszarów naukowych, które wykładają podczas kursu. Tam gdzie to jest niezbędne są fachowcy związani z przemysłem farmaceutycznym, spożywczym, zielarskim i kosmetycznym. Dzięki temu przekazywana wiedza na kursie jest przemyślana, praktyczna, zweryfikowana i wyjątkowa.

Na kursie mile widziani są: technicy farmacji, weterynarze i lekarze weterynarii, zielarze, fitoterapeuci, lekarze, kosmetolodzy, kosmetyczki, farmaceuci, pielęgniarki, dietetycy, pracownicy centrów Spa, uzdrowisk, ośrodków turystyki, odnowy biologicznej i rekreacji, absolwenci zdrowia publicznego, osoby zajmujący się promocją zdrowia i zdrowego stylu życia, pracownicy drogerii, osoby planujące otworzyć sklepy ze zdrową żywnością, sklepy zielarsko-medyczne lub drogerie z artykułami zielarskimi i suplementami diety; terapeuci chcący podnieść swoje kwalifikacje w zakresie towaroznawstwa zielarskiego i kosmetycznego; pracownicy firm kosmetycznych; technolodzy i dystrybutorzy suplementów diety, środków dietetycznych, żywności i kosmetyków; wszyscy zainteresowani tematyką.  Nie ma cenzusu wykształcenia. Na kurs mogą przybyć osoby nie związane z biologią, farmacją i medycyną, ale po prostu zainteresowane tematyką medycyny naturalnej.

image

 

Nazwa przedmiotu

Ćwiczenia

Wykład

Zajęcia praktyczne w terenie

Prowadzący

Chemia kosmetyków ziołowych. Podstawy receptury kosmetycznej.

 

5

 

dr inż. Anna Pietrasz

Olejki eteryczne i oleożywice w fitoterapii. Chemia olejków i żywic. Badanie jakości olejków eterycznych

 

5

 

dr inż. Anna Pietrasz

Zioła i sole w balneologii i hydroterapii

 

4

 

dr inż. Anna Pietrasz

Zioła Rosji i Ukrainy

 

5

 

dr inż. Anna Pietrasz

Uprawa roślin kosmetycznych, przyprawowych, leczniczych i dietetycznych.

 

5

 

dr inż. Barbara Krochmal-Marczak

Ekstrakty i nalewki w ziołolecznictwie. Zioła w produkcji piwa, nalewek, likierów i wina.

 

5

 

dr inż. Janusz Kilar

Leki kwiatowe dra Edwarda Bacha

 

5

 

dr inż. Janusz Kilar

Podstawy medycyny antropozoficznej dra Rudolfa Steiner’a

 

5

 

dr inż. Janusz Kilar

Apiterapia. Produkty pszczelarskie

 

5

 

dr inż. Kazimierz Pokrywka

Żywność funkcjonalna i ekologiczna. Nowa żywność.

 

5

 

dr inż. Magdalena Kilar

Oleje roślinne i zwierzęce w medycynie i kosmetyce

 

5

 

dr inż. Magdalena Kilar

Podstawy hortiterapii

 

5

 

dr inż. Marta Pisarek

Anatomia funkcjonalna człowieka

 

5

 

dr Łukasz Wojtyczek

Fizjologia człowieka

 

5

 

dr Łukasz Wojtyczek

Botanika farmaceutyczna. Fitosocjologia

 

8

 

dr n. biol Dominik Wróbel

Rośliny lecznicze i trujące w środowisku naturalnym. Rozpoznawanie, zbiór, właściwości lecznicze

   

8

dr n. biol Dominik Wróbel & dr n. biol. Henryk Różański

Chemotaksonomia roślin leczniczych.

 

4

 

dr n. biol. Henryk Różański

Drzewa i krzewy owocowe. Właściwości lecznicze, kosmetyczne i dietetyczne owoców.

 

10

 

prof. dr hab. Anna Sokół-Łętowska

Fitoterapia onkologiczna

 

5

 

dr n. biol. Henryk Różański

Floroterapia

 

4

 

dr n. biol. Henryk Różański

Gemmoterapia

 

4

 

dr n. biol. Henryk Różański

Rhizoterapia

 

4

 

dr n. biol. Henryk Różański

Terapie oligopleksami dynamicznymi dr Gerharda Madausa; Terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera

 

4

 

dr n. biol. Henryk Różański

Aspekty prawne i bezpieczeństwa związane z suplementami i lekami

 

5

 

dr n. farm. Dariusz Jałoza

Chemia roślin Ameryki Południowej

 

5

 

dr n. farm. Katarzyna Paradowska

Chemia olejków eterycznych.

 

5

 

dr n. farm. Katarzyna Paradowska

Fitoterapia pediatryczna

 

5

 

dr n. med. Lucjan Langner

Fitoterapia geriatryczna

 

5

 

dr n. med. Lucjan Langner

Fitoterapia w medycynie internistycznej

 

5

 

dr n. med. Lucjan Langner

Bańki lekarskie – Cucurbitas ponerae. Zasady stawiania baniek.

 

5

 

dr n. med. Renata Rabiasz

Hirudoterapia

 

5

 

dr n. med. Renata Rabiasz

Technika wybranych zabiegów pielęgnacyjnych i medycznych. Udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej.

 

5

 

dr n. med. Renata Rabiasz

Bioenergetyka w terapii i farmakologii

 

5

 

dr n. med. Ryszard Kacała

Tradycyjna Medycyna Chińska

 

5

 

dr n. med. Ryszard Kacała

Fitoterapia w ginekologii

 

5

 

lek. med. Krzysztof Błecha

Ziołolecznictwo o. Grzegorza Sroki

 

5

 

lek. med. Krzysztof Błecha

Etnobotanika

 

5

 

mgr farm. Jolanta Miklar

Podstawy dietetyki. Diety specjalne Zioła w dietetyce.

 

5

 

mgr farm. Jolanta Miklar

Praktyczne obliczenia w recepturze

 

5

 

mgr Joanna Anglart Różańska

Terapie ziołowe o. Andrzeja Czesława Klimuszki

 

5

 

mgr Krzysztof Kamiński

Zarys medycyny klasztornej

 

5

 

o. dr Marcelin Jan Petryja

Biochemia i fitochemia

 

5

 

prof. dr hab. Antoni Szumny

Podstawy chemii organicznej i nieorganicznej z uwzględnieniem fitochemii.

 

5

 

prof. dr hab. Antoni Szumny

Towaroznawstwo farmakognostyczne. Farmakognozja. Towaroznawstwo zielarskie.

 

5

 

prof. dr hab. Ilona Kaczmarczyk Sedlak

Farmakologia

 

5

 

prof. dr hab. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak

Fitochemia

 

10

 

prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer

Chemia suplementów diety

 

10

 

prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer

Czas trwania kursu – 3 semestry (250 godzin)

Kurs nie będzie prowadzony w formie e-learningu.

Kurs realizuje treści kształcenia ujęte w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2009 r. w sprawie kwalifikacji osób wydających produkty lecznicze w placówkach obrotu pozaaptecznego.

Koszt kursu – 4 200 zł    Oplata rekrutacyjna 200 zł ( wliczana w koszt kursu; bezzwrotna w przypadku rezygnacji z kursu przez uczestnika) Możliwość płatności w ratach za kurs.

Liczba miejsc: 60

Zajęcia będą odbywać się 1 raz w miesiącu sobota-niedziela (przeważnie ostatni weekend miesiąca) w pracowniach i salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12, część zajęć również w obiektach PWSZ przy ul. Kazimierza Wielkiego.

Rejestracja elektroniczna wyłącznie w terminie: 24.05.2018 r. – 31.07.2018 r. na stronie

rejestracja.pwsz.krosno.pl

Przesyłanie dokumentów: w terminie 24.05.2018 r. – 10.08.2018 r.

Wymagane dokumenty proszę przesłać w białej wiązanej teczce:

1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem

a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub

b) świadectwo dojrzałości lub

c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.

2.Wniosek kandydata (do wydrukowania po dokonaniu rejestracji elektronicznej na stronie pwsz.krosno.pl),

3. 1 zdjęcie (3,5 cm x4,5 cm),

4. potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej: Opłatę Uczestnik Kursu uiszcza na rachunek bankowy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie

04 1240 4764 1111 0000 4865 3172 -         200 zł tytułem: kurs zielarz-fitoterapeuta

Decyduje kolejność zgłoszeń przesłanych w wersji papierowej do uczelni.

Ze względu na duże zainteresowanie kursem informujemy kandydatów, że zgłoszenia niekompletne i przesłane po terminie nie będą rozpatrywane. (Decyduje data stempla pocztowego!).

Dokumenty proszę przesyłać na adres:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia

Kurs: Zielarz-fitoterapeuta

ul. Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

Więcej informacji: https://pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/oferta-ksztalcenia-nod/art,27,nabor-na-kurs-zielarz-fitoterapeuta.html

“Terapie biologiczne”– kurs dla zaawansowanych, 220 godzin – zapraszam, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie.

Kurs „Terapie biologiczne” przeznaczony jest dla osób, które posiadają podstawowe wiadomości z zakresu towaroznawstwa zielarskiego. Celem kursu jest przekazanie wiedzy wysublimowanej, wyjątkowej, z zakresu medycyny holistycznej, kosmetyki, bromatologii i dietetyki, ale jednocześnie z uwzględnieniem informacji praktycznych z fitochemii, farmakologii i szeroko rozumianych nauk biologicznych (biologii medycznej, biofarmacji).

Kurs został przygotowany wg reguł filozofii i systemu medycyny oraz farmacji dra med. Gerharda Madausa. Pozwoli również na usystematyzowanie wiedzy zdobytej na innych kursach i studiach z zakresu zielarstwa oraz naturoterapii. Podczas zajęć nie będą omawiane zagadnienia podstawowe, lecz od razu przejdziemy do szczegółowych informacji.

Obejmuje 3 moduły tematyczne:

Moduł I zawiera 90 godzin wykładów i ćwiczeń i skupia się głównie na chemii, biochemii i farmakologii olejków eterycznych, balsamów i żywic, ich zastosowania w dziedzinie kosmetyki, medycyny i przemysłu spożywczego. Uwzględnia również botanikę systematyczną roślin leczniczych, patologię i patofizjologię, wybrane zagadnienia z dietetyki i immunologii. W obrębie modułu I znajduje się również cykl wykładów poświęconych właściwościom chemicznym dietetycznym i prozdrowotnym owoców i warzyw. Innowacyjne jest wprowadzenie przedmiotu „Oddziaływanie roślin na układ immunologiczny człowieka”, który skupia się na omówieniu właściwości immunomodulujących preparatów roślinnych. Jest to szczególnie ważne w kontekście chorób autoimmunizacyjnych oraz w związku z rozwojem transplantologii (potencjalne możliwości oddziaływania ziół na leki i stan fizjologiczny człowieka po przeszczepach tkanek lub organów). Będzie również mowa na temat potencjalnego wpływu ziół na układ immunologiczny i metabolizm leków u pacjentów onkologicznych.

Moduł II liczy 90 godzin zajęć w formie wykładów i ćwiczeń omawiających szczegółowo oligopleksy i leki alopatyczne wg prac dra G. Madausa (skład, receptura, zastosowanie), właściwości chemiczne i farmakologiczne grzybów oraz surowców organicznych i nieorganicznych stosowanych w preparatach dra G. Madausa i w ogóle w lecznictwie XIX i I połowy XX wieku. W module II przekazana zostanie wiedza na temat surowców leczniczych nie tylko pochodzenia mineralnego i roślinnego, ale również pochodzenia zwierzęcego. Ważnym uzupełnieniem będą ćwiczenia ukazujące metody badania autentyczności i tożsamości surowców zielarskich. Wreszcie taksonomia i chemotaksonomia roślin stosowanych przez dra G. Madausa ukaże bogactwo składu chemicznego poszczególnych surowców, a jednocześnie przedstawi możliwości praktycznego ich wykorzystania w terapiach biologicznych oraz kosmetyce.

Moduł III obejmuje praktyczne zajęcia terenowe i wykłady w liczbie 40 godzin. W ramach tego modułu omówione zostaną właściwości lecznicze, toksyczne i użytkowe roślin dziko rosnących i uprawianych, napotkanych w środowisku przyrodniczym. Prowadzący zajęcia omówią również zasady oznaczania i rozpoznawania gatunków roślin. Warsztaty będą się odbywać w Beskidzie Niskim oraz w dolinach rzek: Lubatówka i Jasiołka. Uzupełnieniem warsztatów terenowych będą wykłady na temat biologii, toksykologii i farmakologii gatunków napotkanych podczas zajęć w środowisku przyrodniczym.

Kurs przeznaczony jest dla osób interesujących się szeroko rozumianą biologią medyczną, a także dla specjalistów zajmujących się zawodowo medycyną, farmacją, kosmetyką, naturoterapią, dietetyką, zielarstwem i fitoterapią.

Można wykupić cały kurs lub tylko wybrany moduł.

Więcej informacji na temat rekrutacji i kosztów dostępnych jest na stronach PWSZ w Krośnie: https://pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/oferta-ksztalcenia-nod/art,28,nabor-na-kurs-terapie-biologiczne.html

Czas trwania kursu – 4 semestry (220 godzin)

Kurs nie będzie prowadzony w formie e-learningu.

Koszt kursu:

Moduł I – do wyboru 90 godzin (cena 3500 zł)

Moduł II do wyboru 90 godzin (cena 3500 zł)

Moduł III do wyboru 40 godzin (cena 3000 zł)

Cena kursu za całość kursu (moduły I, II, III): 5000 zł

Kwotę 5000 zł można wpłacać w 4 ratach, wyznaczonych przez Dyrektora.

Oplata rekrutacyjna 200 zł ( wliczana w koszt kursu; bezzwrotna w przypadku rezygnacji z kursu przez uczestnika) Możliwość płatności w ratach za kurs.

Zajęcia będą odbywać się co dwa miesiące (sobota-niedziela) w pracowniach i salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12.

Rejestracja elektroniczna wyłącznie w terminie: 12.07.2018 r. – 30.09.2018 r. na stronie: rejestracja.pwsz.krosno.pl

Przesyłanie dokumentów: w terminie 12.07.2018 r. – 30.09.2018 r.

Wymagane dokumenty proszę przesłać w białej wiązanej teczce:

1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem

a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub

b) świadectwo dojrzałości lub

c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.

2.Wniosek kandydata (do wydrukowania po dokonaniu rejestracji elektronicznej na stronie pwsz.krosno.pl),

3. 1 zdjęcie (3,5 cm x4,5 cm),

4. potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej: Opłatę Uczestnik Kursu uiszcza na rachunek bankowy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie

04 1240 4764 1111 0000 4865 3172 -         200 zł tytułem: kurs terapie biologiczne

Decyduje kolejność zgłoszeń przesłanych w wersji papierowej do uczelni.

Ze względu na duże zainteresowanie kursem informujemy kandydatów, że zgłoszenia niekompletne i przesłane po terminie nie będą rozpatrywane. (Decyduje data stempla pocztowego!).

Dokumenty proszę przesyłać na adres:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia

ul. Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

image

Plan kursu

Moduł I – do wyboru 90 godzin

Ćwiczenia

Wykład

Zajęcia praktyczne w terenie

Prowadzący

Olejki eteryczne – skład chemiczny, właściwości farmakologiczne i toksykologiczne. Zastosowanie w medycynie dawnej i współczesnej. Olejki, żywice i balsamy farmakopealne – wykład

 

10

 

dr n. biol. Henryk Różański

Olejki eteryczne w kosmetyce i dermatologii – wykład

 

10

 

dr inż. Anna Pietrasz

Olejki eteryczne w kosmetyce i dermatologii – ćwiczenia

5

   

dr inż. Anna Pietrasz

Fitochemia olejków eterycznych – wykład

 

10

 

prof. dr hab. Antoni Szumny

Fitochemia olejków eterycznych – ćwiczenia

5

   

prof. dr hab. Antoni Szumny

Szczegółowa botanika systematyczna roślin leczniczych – wykład

 

10

 

dr n. biol. Dominik Wróbel

Patologia i patofizjologia – wykład

 

10

 

dr n. med. Lucjan Langner

Oddziaływanie roślin na układ immunologiczny człowieka – wykład

 

10

 

dr n. biol. Henryk Różański

Owoce i warzywa w leczeniu oraz profilaktyce chorób – wykład

 

10

 

dr hab. Anna Sokół-Łętowska

Choroby układu pokarmowego. Wybrane zagadnienia z dietetyki oraz farmakologii.

 

10

 

dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik

Moduł II do wyboru 90 godzin

       

Szczegółowa charakterystyka oligopleksów dra Gerharda Madausa – wykład

 

10

 

dr n. biol. Henryk Różański

Farmakologia XIX wieku. Farmakologia do połowy XX wieku. Leki dawne.

 

10

 

dr n. biol. Henryk Różański

Zastosowanie oligopleksów i preparatów naturalnych dra G. Madausa w leczeniu i profilaktyce chorób

 

10

 

dr n. biol. Henryk Różański

Receptura i wytwarzanie oligopleksów dra G. Madausa – ćwiczenia

10

   

dr inż. Anna Pietrasz

Chemia szczegółowa substancji nieorganicznych stosowanych w oligopleksach dra G. Madausa – wykład

 

10

 

dr inż. Anna Pietrasz

Właściwości lecznicze i trujące wybranych metabolitów roślin i grzybów – wykład

 

10

 

prof. dr hab. Antoni Szumny

Chemia surowców roślinnych i zwierzęcych stosowanych przez dra G. Madausa – wykład

 

10

 

prof. dr hab. Antoni Szumny

Badania mikroskopowe i mikrochemiczne surowców roślinnych

10

   

dr n. biol. Dominik Wróbel

Taksonomia i chemotaksonomia roślin stosowanych przez dra G. Madausa – wykład

 

10

 

dr n. biol. Dominik Wróbel

Moduł III do wyboru 40 godzin

       

Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: góra Cergowa 716 m n.p.m. (Beskid Niski)*

   

8

dr n. biol. Dominik Wróbel &

dr n. biol. Henryk Różański

Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: dolina Jasiołki (Daliowa-Stasiane)*

   

8

dr n. biol. Henryk Różański &

dr n. biol. Dominik Wróbel

Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: góra Piotruś 727 m n.p.m. (Beskid Niski)*

   

8

dr n. biol. Dominik Wróbel &

dr n. biol. Henryk Różański

Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: dolina Lubatówki, Miejsce Piastowe-Krosno *

   

6

dr n. biol. Dominik Wróbel  &

dr n. biol. Henryk Różański

Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin poznanych podczas zajęć terenowych – wykład

   

10

dr n. biol. Henryk Różański &

dr n. biol. Dominik Wróbel

Studia dzienne i zaoczne – inżynier Zielarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie – zapraszam na wyjątkowy kierunek studiów dający konkretny i praktyczny zawód.

image

Zapraszam do podjęcia studiów inżynierskich w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Krośnie, w Uczelni, która regularnie organizuje konferencje naukowe, studia podyplomowe i kursy z zakresu zielarstwa i medycyny naturalnej.

Na kierunku inżynierskich studiów Zielarstwo kształcenie odbywa się w 3 specjalnościach: “Rośliny zielarskie w produkcji żywności, suplementów diety, leków roślinnych i kosmetyków”; “Przetwórstwo zielarskie” oraz “Produkcja surowców zielarskich”. Student po 4 semestrach wybiera moduł specjalnościowy.

Moduł specjalnościowy: produkcja surowców zielarskich

W ramach modułu studenci zdobędą wiedzę i umiejętności potrzebne do podjęcia pracy w gospodarstwach rolnych zajmujących się uprawą roślin zielarskich, w firmach specjalizujących się pozyskiwaniem ziół z ekosystemów, ale także zdobędą umiejętność w zakresie planowania, projektowania, organizacji i zarządzania własnym gospodarstwem skupiającym się na uprawie, przechowywaniu i obróbce surowców pochodzenia zielarskiego. Wybierając moduł produkcja surowców zielarskich absolwent będzie mógł zapoznać się z gleboznawstwem i żywieniem mineralnym roślin, fizjologicznymi podstawami plonowania roślin, szczegółową uprawą roślin zielarskich z elementami uprawy ekologicznej, rozmnażaniem roślin zielarskich, przetwarzaniem owoców zielarskich, zdobędzie przygotowanie w zakresie ekonomiki i organizacji produkcji zielarskiej oraz projektowania i urządzania plantacji i ogrodów zielarskich.

Moduł specjalnościowy: rośliny zielarskie w produkcji żywności, suplementów diety, leków roślinnych i kosmetyków 

W ramach modułu studenci zdobędą wiedzę i umiejętności wymagane do podjęcia zatrudnienia w przemyśle zajmującym się obróbką surowców pochodzenia zielarskiego, a także prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa roślin zielarskich. Wybierając moduł rośliny zielarskie w produkcji żywności, suplementów diety, leków roślinnych i kosmetyków student zdobędzie wiedzę o wykorzystaniu ziół w przemyśle kosmetycznym i spożywczym, zasadach produkcji preparatów ziołowych i żywności funkcjonalnej, technologii przetwarzania surowców zielarskich, z zakresu towaroznawstwa farmakognostycznego. Absolwent kierunku Zielarstwo będzie umiał korzystać z opracowań naukowych i prac badawczych z zakresu uprawy roślin, ich właściwości i wpływu na organizm człowieka, oraz ich zastosowania w różnych obszarach przemysłu. Zdobędzie również kompetencje społeczne w zakresie współpracy z otoczeniem, a także własnego rozwoju zawodowego. Absolwent pierwszego stopnia kierunku Zielarstwo będzie przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia na kierunkach kształcących w zakresie zielarstwa, jak również i pokrewnych kierunków rolniczych i produkcyjnych.

Moduł specjalnościowy: przetwórstwo zielarskie

W ramach modułu studenci zdobędą wiedzę i umiejętności wymagane do podjęcia zatrudnienia w przemyśle zajmującym się obróbką surowców pochodzenia zielarskiego, a także prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa roślin zielarskich. Wybierając moduł przetwórstwo zielarskie student zdobędzie wiedzę z zakresu towaroznawstwa farmakognostycznego, zasady certyfikacji i systemy jakości w przetwórstwie zielarskim, znakowanie i opis produktów ziołowych, systemy zarządzania w przedsiębiorstwach przetwórstwa zielarskiego, technologii przetwarzania surowców zielarskich, maszynach i urządzeniach stosowanych w przetwórstwie zielarskim.

W trakcie trwania studiów studenci:

– zdobędą wiedzę z zakresu szczegółowej uprawy roślin zielarskich,

– poznają metody konserwacji i przechowywania surowców zielarskich,

– nabędą umiejętności w zakresie projektowania i urządzania plantacji i ogrodów zielarskich,

– zapoznają się technologiami produkcji preparatów ziołowych i żywności funkcjonalnej,

– zdobędą wiedzę o maszynach i urządzeniach stosowanych w przetwórstwie zielarskim,

– poznają funkcjonowanie poszczególnych działów przedsiębiorstw przetwórstwa zielarskiego, w tym m.in.: działów kontroli i oceny jakości surowców i produktów zielarskich, linii produkcyjnych, działów badań, jednostek zajmujących się obrotem i sprzedażą produktów pochodzenia zielarskiego,

– zdobędą wiedzę ekonomiczną i prawną niezbędną do prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie produkcji i przetwórstwa zielarskiego.

Program studiów obejmuje wiedzę z zakresu nauk rolniczych, leśnych, technicznych, biologicznych, medycznych i ekonomicznych. Najważniejsze jest to, że nie ogranicza się wyłącznie do zagadnień rolniczych, lecz przekazuje również praktyczną i teoretyczną wiedzę z obszaru nauk biologicznych i medycznych.

Zainteresowanie surowcami roślinnymi wpisuje się w tendencję powrotu do natury i wyboru rozwiązań ekologicznych. Wzrastająca świadomość społeczeństwa o leczniczych i prozdrowotnych właściwościach roślin, a także popyt na produkty i suplementy diety pochodzenia roślinnego wpływają na rozwój przemysłu zielarskiego. Według ekspertów międzynarodowych, Polska uważana jest za kraj o dużych możliwościach produkcji zarówno, surowców zielarskich wysokiej jakości, jak i przetwórstwa zielarskiego.

Gospodarstwa rolne w województwach: podkarpackim, małopolskim, czy śląskim, cechuje duże rozdrobnienie. Działki o charakterze rolniczym są rozproszone, różnokształtne i o małym areale. Z jednej strony jest to wada, np. przy uprawie zbóż, czy roślin okopowych, z drugiej jednak strony może być do atut, który warto wykorzystać, wzorując się np. na rolnictwie szwajcarskim, czy austriackim. Zróżnicowane ukształtowanie powierzchni, teren i charakter górki i podgórski, zmienność gleb, różnorodność nasłonecznienia stanowisk – sprawiają, że takie tereny są doskonałe pod uprawę roślin lekarskich, kosmetycznych i przyprawowych.

W wymienionych województwach, a także w przyjętych na najbliższe lata strategiach Unii Europejskiej – jest wspieranie inicjatyw mających na celu poprawę komfortu życia i zdrowia społeczeństwa oraz zapobieganie chorobom cywilizacyjnym. Wspierane jest lecznictwo uzdrowiskowe, przemysł spożywczy związany z produkcją żywności ekologicznej, funkcjonalnej i specjalistycznej. Aby realizować te ambitne cele konieczne jest wykształcenie i przygotowanie ludzi do uprawy i przetwórstwa roślin zielarskich, a także produkcji wyrobów ziołowych szeroko pojętych.

Specjaliści z tego zakresu są już obecnie poszukiwani w zakładach wyspecjalizowanego przemysłu spożywczego (suplementy diety, nautraceutyki, nowa żywność, żywność funkcjonalna), zielarskiego, kosmetycznego i farmaceutycznego.

Coraz większe zapotrzebowanie na specjalistów z zakresu zielarstwa obserwuje się również w przemyśle paszowym/premiksowym oraz w weterynarii i leśnictwie. Z dodatkami ziołowymi do pasz i lekami ziołowymi dla zwierząt wiąże się ogromne nadzieje, szczególnie w profilaktyce chorób i poprawie produkcyjności zwierząt.

Rośliny zielarskie są także źródłem substancji do ochrony roślin uprawnych, stanowiąc pełnowartościową alternatywę dla pestycydów syntetycznych. Substancje chemiczne z jednych roślin mogą pomóc w ochronie innych roślin przed szkodnikami i chorobami bakteryjnymi, wirusowymi, czy grzybowymi.

Zielarstwo – studia inżynierskie, 7 semestrów

Studia na kierunku Zielarstwo obejmują szeroki zakres zagadnień tematycznych związanych z problematyką zielarstwa. Studenci kierunku zdobędą przygotowanie ogólne w zakresie nauk podstawowych i kierunkowych, w tym z: chemii ogólnej i organicznej, biochemii, mikrobiologii, genetyki roślin, botaniki, fizjologii roślin, podstaw farmakologii, podstaw żywienia człowieka, ekotoksykologii i ochrony środowiska, agroekologii, uprawy roślin zielarskich, typologii roślin i ich zrównoważonego użytkowania, surowców zielarskich z uprawy, metod ich badań i oceny, zanieczyszczeń, konserwacji i przechowywania, receptur surowców zielarskich, przypraw egzotycznych, podstaw bromatologii, fitotoksykologii, alergologii czy ziołolecznictwa, współczesnych uwarunkowań rozwoju zielarstwa.

Po zakończeniu studiów absolwent będzie mógł podjąć pracę w gospodarstwach zajmujących się uprawą, zbiorem, konserwacją oraz przechowywaniem roślin zielarskich,  a także w przedsiębiorstwach zajmujących się produkującą kosmetyków, suplementów diety, oraz żywności funkcjonalnej z wykorzystaniem surowców zielarskich, w tym min.: w działach kontroli i oceny jakości surowców i produktów zielarskich, przy zarządzaniu i organizacji linii produkcyjnej, w laboratoriach, działach zajmujących się obrotem i sprzedażą produktów pochodzenia zielarskiego lub prowadzić własną działalność gospodarczą w zakresie produkcji i przetwórstwa zielarskiego.

Na uwagę zasługują studia z zakresu Zielarstwa – stacjonarne, pierwszego stopnia, studia 26+, bowiem mogą je podjąć ludzie starsi, po 26 roku życia. Są tu studia bezpłatne dla osób starszych, którym tryb życia osobistego i zawodowego pozwala na uczęszczanie na zajęcia w godzinach popołudniowych, w dni robocze. Jeżeli więc mają Państwo 30, 40, czy 50 i więcej lat, chcą zostać inżynierem zielarstwa, a nie mają funduszy na studia zaoczne (niestacjonarne) – zapraszamy.

Więcej informacji: https://pwsz.krosno.pl/studia/kierunki-i-specjalnosci-studiow/zielarstwo/

Juka – Yucca w fitoterapii

Rodzaj jukaYucca zaliczany jest do rodziny agawowatych – Agavaceae. Większość gatunków występuje w Ameryce Środkowej i Północnej. Do celów leczniczych używane są: juka kalifornijska – Yucca schidigera Roezl ex Ortgies, juka krótkolistna – Yucca brevifolia Engelm. oraz juka włóknista – Yucca filamentosa L. Surowcem zielarskim jest liść i korzeń – Folium et Radix Yuccae. Z liści i korzenia produkowane są ekstrakty suche standaryzowane na zawartość saponin. Niekiedy zawartość saponin w suchym ekstrakcie jest bardzo wysoka: 10, 30, 45, 50, 60%, podczas gdy naturalnie występuje w surowcach 1–6% saponin.

image

image
Yucca (oraz kwiat juki), Swarzędz, lipiec 2009 r.

W medycynie ludowej Ameryki Środkowej i południowej części Ameryki Północnej juki używane są w leczeniu stanów zapalnych stawów.

Do składników czynnych juki należą: sapogeniny (sarsapogenina, tigogenina, smilagenina, gitogenina) i związki fenolowe (jukkaol A- E, resveratrol, jukkaon A, lariksinol).

Wyciągi z juki działają odtruwająco i oczyszczająco na organizm. Saponiny sterydowe zawarte w surowcu są związkami powierzchniowo czynnymi, dlatego doskonale oczyszczają powierzchnie błon śluzowych przewodu pokarmowego z bakterii, grzybów, pierwotniaków i resztek pokarmowych. Hamują rozwój bakterii i grzybów przeprowadzających dekarboksylacje aminokwasów w jelicie grubym, w wyniku której powstają toksyczne aminy, ketony i gazy (skatol, kadaweryna, putrescyna, indol, siarkowodór, metan, amoniak). Aminy, ketony i gazy kałowe zatruwają wątrobę, mózg oraz mięśnie szkieletowe, powodują złe samopoczucie, znużenie, a nawet indukują niektóre nowotwory. Saponiny juki zapobiegają zatruciom i wiążą (kompleksują) wiele metabolitów zbędnych i toksycznych, które łatwiej są potem usuwane z ustroju z moczem i żółcią.

Saponiny juki działają sekretolitycznie, mukolitycznie, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Szczególnie dobre efekty lecznicze dają w przebiegu stanów zapalnych jelit, opłucnej, płuc, oskrzeli, dróg moczowych, wątroby i trzustki. Ułatwiają odkrztuszanie zalegającej wydzieliny śluzowej i ropnej z układu moczowego oraz oddechowego. Rozpulchniają i degradują biofilm, w którym mogą rozwijać się bakterie i grzyby patogenne.

Wyciąg z juki stosowany jest w przemyśle spożywczym jako naturalny środek pianotwórczy (piwo, spienione drinki). Młode kłącza juki gotowane mogą być spożywane jako warzywo (Ameryka Środkowa).

Wyciągi wodne z juki zastosowane na skórę działają oczyszczająco, antyseptycznie, przeciwzaskórnikowo, nawilżająco, przeciwłojotokowo i przeciwzapalnie. Ograniczają powstawanie zaskórników i zmian trądzikowych. Wodny wyciąg z Yucca glauca Nutt. wykazuje działanie cytotoksyczne i cytostatyczne wobec czerniaka.

Preparaty juki wzmagają wydalanie z ustroju amoniaku, mocznika i kwasu moczowego. Wodno-alkoholowe wyciągi rozszerzają oskrzela i oskrzeliki, przez co są pomocne w terapii dychawicy oskrzelowej oraz alergicznych nieżytów układu oddechowego. Ograniczając uwalnianie gazów kałowych w jelicie grubym chronią wątrobę i trzustkę.

Macerat z juki – Maceratio Yuccae: świeży surowiec zmielić i zalać wodą przegotowaną w stosunku 1:1, pozostawić na 6–8 godzin, następnie całość przepuścić przez sokowirówkę. Uzyskany sok zamrozić w torebkach do lodu. Pić po 50–60 ml 2 razy dziennie przez 2–3 miesiące w chorobach wymagających użycia kortykosteroidów.

Wodno-alkoholowy wyciąg z juki – Tinctura Yuccae: 1 część rozdrobnionych liści lub korzeni zalać 5-10 częściami alkoholu 30%, macerować 1 miesiąc, po czym przecedzić. Zażywać 2 razy dziennie po 15 ml.

Juka w medycynie sportowej i weterynarii.

Wyciąg z kłączy juki (Yucca) jest źródłem saponin trójterpenowych i sterydowych, które ograniczają rozwój bakterii gnilnych w jelicie grubym. Są naturalnymi inhibitorami dekarboksylacji aminokwasów w masie kałowej, zmniejszają procesy degradacji aminokwasów do amin i ketonów. Dzięki temu mięśnie i wątroba nie są obciążane szkodliwymi metabolitami pochodzenia kałowego. Zwiększa to wydolność mięśni szkieletowych i poprawia samopoczucie. Ekstrakt w podanych dawkach zmniejsza nieprzyjemny zapach kału, zapobiega gniciu białek w jelicie grubym, co jest szczególnie ważne podczas spożywania odżywek białkowych przeznaczonych dla sportowców. Właściwości juki zostały wykorzystane w hodowli koni wyścigowych. Preparaty z juki podawane są również kotom i psom w celu niwelowania przykrego zapachu z jamy gębowej.

W Szwajcarii juka włóknista – Yucca filamentosa L. (Fäige Palmlilie) stosowana jest w leczeniu chorób układu żółciowego i stanów zapalnych skóry.

Olej z zarodków kukurydzy – Maydis Embryonis Oleum.

Olej z zarodków kukurydzyMaydis Embryonis Oleum uzyskiwany z zarodków kukurydzy Zea mays L. (Gramineae = Poaceae) zawiera kwas linolowy (do 60%), oleinowy (25-35%), palmitynowy (9-20%), gamma-tokoferol, alfa-, beta- i gamma-sitosterole, kampesterol; karotenoidy.

Olej z zarodków kukurydzy zastosowany na skórę działa ochronnie, odżywczo, uelastyczniająco i stabilizująco na strukturę włókien kolagenowych i elastylowych. Opóźnia procesy starzenia skóry. Wzmaga naskórnikowanie.

Po podaniu doustnym wpływa przeciwzapalnie na tkankę nabłonkową przewodu pokarmowego, pobudzająco na procesy regeneracyjne, żółciopędnie i immunostymulująco.

Podobnie jak olej rokitnikowy wzmaga gojenie ran i owrzodzeń.

W lecznictwie stosowany jako antiprostaticum, bowiem blokuje wpływ androgenów na gruczoł krokowy.

Z uwagi na dużą zawartość kwasu linolowego wykazuje właściwości ochronne na miąższ wątroby, lipotropowe i przeciwmiażdżycowe. Zmniejsza ryzyko wystąpienia zakrzepów i zawałów. Stabilizuje strukturę naczyń krwionośnych (szczególnie po skojarzeniu z ziołami flawonoidowymi i krzemionkowymi oraz z ruszczykiem – Ruscus). Sprzyja regeneracji hepatocytów.

Olej z zarodków kukurydzy w połączeniu z Balsamem Szostakowskiego (od 10 do 20%) i olejem rokitnikowym (5-15%) oraz niewielką ilością tlenku cynku (do 3%) przyspiesza gojenie ran, oparzeń, łagodzi objawy atopowego zapalenia skóry, leczy odleżyny, odmrożenia i odparzenia. Przy infekcjach skóry lub zagrożeniach zakażeniem skóry – do tej mieszaniny proponuję jeszcze dodać olejek herbaciany, kanuka, majerankowy lub cedrowy (0,5-1%).

Inozytol, czyli witamina B8

Inozytol jest sześciowodorotlenowym alkoholem cukrowym (cykloalifatycznym). W przyrodzie występują cztery odmiany sześciohydroksycykloheksanu. Dwie z tych odmian są optycznie czynne, stanowią parę antymerów optycznych i noszą nazwę D- i L-inozytolu. Optycznie nieczynne to mezo-inozytol (m-inozytol), który zawiera w cząsteczce płaszczyznę symetrii.

inositol

Mezo-inozytol występuje w mięśniach i dlatego często jest określany nazwą mio-inozytol (myoinositolum, myoinosit). W ustroju może być przekształcany w glukozę. Jest to czynnik wzrostu dla drożdży (i in. grzybów) oraz bakterii. Rośliny zawierają inozytol wolny, w formie ufosforylowanej (aktywnej metabolicznie) i w postaci estru kwasu fosforowego, którego sole noszą nazwę fityny. Szczególnie dużo fityny jest w makuchu konopnym. Sporo inozytolu jest w ziarnach zbóż, ponadto w wątrobie i układzie nerwowym.

Dawniej inozytol zaliczany był do witamin (witamina B8). Zapotrzebowanie dzienne człowieka na inozytol szacowano na ok. 1 g.

U zwierząt wywołano eksperymentalnie niedobór inozytolu, który objawiał się: wypadaniem pierza, łysieniem (u ssaków), zanikiem mięśni i nerwów, zwyrodnieniem nerek oraz wątroby, zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami trawiennymi, zahamowaniem wzrostu i rozwoju młodych zwierząt, zwyrodnieniem nerwów, stłuszczeniem serca, mięśni, wątroby i nerek, osłabieniem fizycznym i psychicznym, wypryskami, zaburzeniami płodności.

Dla mikroorganizmów jest to czynnik wzrostu (BIOS 1). Fityna dawniej była używana jako lek wzmacniający, źródło fosforu (chelat) oraz wspomagająco w leczeniu krzywicy i osteoporozy oraz zaburzeń pamięci i zmian zwyrodnieniowych nerwów.

Inozytol zapobiega stłuszczeniu i marskości wątroby (czynnik lipotropowy). Jest składnikiem fosfatydyloinozytolu. Fosfatydyloinozytol to pochodna kwasu fosfatydowego, którego grupa fosforanowa związana z glicerolem wytwarza drugie wiązanie estrowe z cząsteczką inozytolu. Fosfatydyloinozyt to fosfolipid mający ogromne znaczenie przy zakotwiczeniu białek w błonach komórkowych (biomembranach).

Inozytol to także mediator mobilizacji wapnia w retikulum endoplazmatycznym. Podwyższa poziom wapnia w cytozolu. Gonadoliberyna i tyreotropina działają na komórki poprzez aktywację fosfolipazy C z udziałem białka G. Hormony te ulegają związaniu ze swoistym receptorem. Kompleks hormon-receptor wiąże się z białkiem G. Białko G aktywuje z kolei fosfolipazę C, która hydrolizuje zawarty w błonie fosfatydyloinozytolo-4,5-bis-fosforan na diacyloglicerol i inozytolo-tris-fosforan. Każdy z tych produktów ma charakter wtórnego przekaźnika sygnału. Inozytolo-tris-fosforan dyfunduje z błony komórkowej do cytoplazmy i ulega związaniu z receptorem błonowym retikulum endoplazmatycznego. Następuje uwolnienie Ca2+ ze zbiorników siateczki śródplazmatycznej i zwiększenie ich stężenia w cytoplazmie. Jony wapnia pobudzają egzocytozę granul sekrecyjnych, np. hormonów przysadkowych. Następuje przebudowa mikrotubul lub oddziaływanie na wewnątrzkomórkowe białka kurczliwe. Diacyloglicerol wiąże się z miejscem regulatorowym kinazy białkowej C, zawartej w błonie komórkowej. Zaktywowana kinaza białkowa C fosforyluje swoiste białka, które stają się aktywne biochemicznie i zapewniają efekt działania hormonu. Defosforylacja białek przez fosfatazy znosi efekt działania hormonu. Między diacyloglicerolem i inozytolo-tris-fosforanem zachodzi synergizm. Diacyloglicerol aktywuje kinazę białkową C, a inozytolo-tris-fosforan podnosi stężenie wapnia w cytozolu.

Inozytol wykazuje synergizm w szeroko rozumianej cytoprotekcji, w tym neuroprotekcji i hepatoprotekcji wraz z kurkumą, choliną, cynaryną i pochodnymi (ostrożenie, karczoch) , sylimaryną (ostropest), kwasem kawowym, kwasem galusowym, ferulowym, rozmarynowym i elagowym. Wspiera działanie lipotropowe nienasyconych kwasów tłuszczowych, betainy, choliny, kozieradki, czarnuszki, pikolinianu chromu, selenu, witaminy E, karnityny, kwasu liponowego (lipoic acid) i koenzymu Q10.

Guarana z Paullinia cupana jako stimulans i diureticum. Timbo z Paullinia pinnata w hamowaniu zakażeń.

Guarana (Gwarana) jest uzyskiwana z nasion krzewu Paullinia cupana Kunth ex H.B.K. = Paullinia sorbilis Mart. (polska nazwa osmęta, cierniopląt), pochodzącego z Ameryki Południowej. Należy do rodziny mydleńcowatych – Sapindaceae. Owoc ma postać gruszkowatej torebki, do 3,5 cm dł. (pomarańczowa-czerwona), w której zawarte jest duże czarne nasienie (liczba nasion w torebce od 1 do 3; dł. nasion ok. 12 mm). Ze sproszkowanych nasion formuje się kulki, zwane guaraną, z której przyrządza się napój pobudzający. Niekiedy nazwą guarana określa się również pastę z nasion Paullinia cupana.

W dawnych lekospisach i słownikach lekarskich znajdziemy nazwę guaranium. Określano nią substancję wyizolowaną z guarany, początkowo była to mieszanina metyloksantyn, potem głównie kofeina. Guaranium klasyfikowano jako diureid, czyli substancję moczopędną. Dla przypomnienia podam, że teobromina, również posiadała swój synonim diuretin (diuretyna) ze względu na właściwości moczopędne. Czyste guaranium podawano w dawce 60-300 mg dziennie.

Guarana, podobnie jak wyciąg z nasion kakaowca – Theobroma cacao jest źródłem alkaloidów purynowych, garbników katechinowych i proantocyjanidyn.

Guarana zawiera: kofeinę 3,6-5,8% (rzadziej do 7%), teobrominę 0,03-0,17%, teofilinę 0,02-0,06%, proantocyjanidyny 10% i saponiny. Dostępna w handlu sproszkowana guarana: białko ok. 13%, cukry 50-60%, tłuszcze ok. 3%, energia 1426 kJ/338 kcal (100 g); potas 516 mg, fosfor 177 mg, żelazo 2 mg/100 g.

Metyloksantyny mają działanie stymulujące i adaptogenne. Proantocyjanidyny zawarte w guarana hamują tworzenie biofilmu w układzie moczowym, przez co utrudniają zasiedlanie błon śluzowych przewodów moczowych przez bakterie i grzyby. Toebromina i kofeina zawarte w guaranie działają silnie moczopędnie i przeciwobrzękowo.

Wyciągi z nasion guarany (Extractum Pauliniae cupanae) pobudzają korę mózgową i ośrodki podkorowe, stymulują ośrodek oddechowy i naczynioruchowy; rozszerzają naczynia mózgowe, nerkowe i wieńcowe serca, zwężają naczynia brzuszne. Zatem powodują przepływ krwi z jamy brzusznej do skóry, mięśni i mózgu, co zwiększa wyraźnie wydolność fizyczną i psychiczną. Mięśnie stają się lepiej ukrwione i bardziej reaktywne.

Zwiększają siłę skurczową mięśnia sercowego Usprawniają wentylację płuc. Pobudzają układ bodźcowo-przewodzący serca. Wzmagają wydzielanie soku żołądkowego, pobudzają ruchy robaczkowe przewodu pokarmowego, wzmagają ilość wydzielanego moczu. Kofeina i teobromina zawarte w Paulinia zwiększają percepcję (odbiór) i analizowanie wrażeń, przyśpieszają i usprawniają procesy myślowe. W małych i średnich dawkach ułatwiają pracę umysłową, polepszają procesy zapamiętywania i kojarzenia. Znoszą uczucie znużenia i zmęczenia oraz niechęci do zwiększonego wysiłku.

Wyciągi z guarany przyśpieszają przemianę materii, wspomagając redukcję masy ciała.

Dr med. Gerhard Madaus (1890-1942) opisał guaranę jako stimulans i antineuralgicum. Zalecał guaranę przy senności, wyczerpaniu nerwowym, bólach głowy. Dawki efektywne 1-4 g. Nalewka 1:10 in 90% ethanolu: 20-30 kropli 1-3 razy dziennie na łyżce wody. Guarana wzmaga wydzielanie soku żołądkowego bogatego w kwas solny.

Rp. Tonik dla sprawniejszego uczenia się

Nasiona kawy (zielone)

Guarana (nasiona)

Zielona herbata (liść)

Wąkrotka (liść)

Mięta pieprzowa (liść)

równe części rozdrobnionych surowców

100 g mieszanki roślinnej zalać 700 ml 15-20% roztworu etanolu o temp. wrzenia, odstawić na 2 h, przefiltrować.

1 cz. uzyskanego wyciągu + 1 cz. miodu płynnego lub melasy, wymieszać. Zażywać po 30 ml.

W lecznictwie wykorzystywano również gatunek Paullinia pinnata Linne (osmęta pierzasta), z rodziny Sapindaceae. Jest to pnącze występujące w Brazylii, na Gujanie, Antylach i w Meksyku. Z korzenia rośliny pozyskiwano korę (znaną pod nazwą Timbo, Cururuape) barwy żółtoszarej i o silnym zapachu piżma. Kora korzenia zawiera żywicę i skrobię. Wykryto w niej kumarynolignany, kwebrachitol, woski, trójterpeny (beta-amyryna, lupeol), flawonoidy (diosmetyna, trycetyna), saponiny, rotenon i garbniki. Wyciągi z kory działają antynowotworowo (przeciwko gruczolakorakom), przeciwbólowo, przeciwzapalnie, przeciwgorączkowo, przeciwreumatycznie i antyzakażeniowo. Stosowane były w chorobach reumatycznych, gorączkowych i zakaźnych. Kora korzenia Timbo trudno proszkuje się, ale pochłania potrójną ilość wody i w postaci papek-kataplazmów używano dawniej do okładów w okolicy chorej wątroby. Substancja żywiczna ma działanie znieczulające, a nawet narkotyczne. Liście i sok z rośliny wykorzystywano do opatrywania ran.

II komunikat V konferencji pt. Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna. Nowe nadzieje fitoterapii. Krosno 10-11 maja 2018 roku.

PROGRAM KONFERENCJI

Czwartek, 10 maja 2018 roku

Miejsce: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im S. Pigonia w Krośnie, ul. Dmochowskiego 12,

dzielnica Suchodół.

8:00 – 12:00   Rejestracja uczestników

8:30 – 8:50     Powitanie i uroczyste otwarcie konferencjimgr Franciszek Tereszkiewicz, kanclerz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie

– przemówienie Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie –

prof. dr hab. Grzegorz Przebinda

– przemówienie Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – prof. dr hab. Tadeusz Trziszka

– przemówienie Prezydenta Miasta Krosna – mgr inż. Piotr Przytocki

– przemówienie Przewodniczącego Komitetu Naukowego Konferencji – prof. dr hab. n. farm. inż. Grzegorz Bazylak (Kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy)

9.00 – 15:00   Sesja plenarna (przewodniczą: prof. dr hab. farm. inż. Grzegorz Bazylak (kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika) oraz prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny (kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

 9:00 – 9:30     Ekstrakcja ziół dwutlenkiem węgla w stanie nadkrytycznymprof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie)

9:30 – 10:00   Panax – rola we współczesnej fitoterapii na tle pięciu tysięcy lat stosowania prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji
i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie)

10:00-10:30    Czy superowoce są super? dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska (kierownik Katedry Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

 Dyskusja

10:30-11:00    Przerwa kawowa

11.00-11.30    Ty i trylion twoich przyjaciół prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska (kierownik Zakładu Biochemii i Żywienia Człowieka, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie).

11:30-12:00    Bakteryjna terapia nowotworów: nadzieje, ograniczenia i perspektywy prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Dyrektor Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, kierownik Zakładu Mikrobiologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu).

12:00-12:30    Zespół jelita drażliwego – interdyscyplinarny problem naszych czasów dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny
im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu).

Dyskusja

12:30– 14:00  Przerwa obiadowa w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80

 14:00 -14:30   99 procent czystości czyli o meandrach analizy surowca zielarskiego –  prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny (kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

 14:30-14:50    Mikrofale a zioła. Rozterki nad jakością ziół dostępnych w handlu dr n. biol. Henryk Różański (Kierownik Laboratorium Biologii Przemysłowej i Eksperymentalnej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie).

 Dyskusja

15:00 –18:00  Sesja panelowa 1

 Aula nr 1: (przewodniczą: prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie) oraz prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Dyrektor Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, kierownik Zakładu Mikrobiologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)

 15:00-15:20    Rola białka pochodzenia zwierzęcego w zrównoważonej diecie człowiekaprof. dr hab. Zbigniew Dobrzański (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

15:20-15:40 Fitoterapia w cukrzycylek. med. Krzysztof Błecha (Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza Sroki)

15:40-16:10    Metabolity pierwotne i wtórne skrzypów Equisetumdr n. biol. Dominik Wróbel, dr n. biol. Henryk Różański (Instytut Zdrowia i Gospodarki, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie)

Dyskusja

16:10-16:30    Przerwa kawowa

16:30-16:50    Wpływ rozdrobnienia i warunków suszenia na zawartość polifenoli i właściwości antyoksydacyjne suszu z dyni mgr inż. Justyna Bochnak, dr hab. Michał Świeca, mgr inż. Małgorzata  Sikora (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Wydział Nauk o Żywności i Biotechnologii)

16:50-17:10    Wybrane roślinne składniki stosowane w kosmetykach do pielęgnacji cery z trądzikiem różowatym mgr inż. z Marta Remplewicz, mgr Zofia Marciniak (Kosmetyki DLA Sp. z o.o.)

17:10-17:30    Wieloaspektowość zbioru roślin leczniczych z natury w Polscemgr Joanna Sucholas (Wydział Biologii i Medycyny Przedklinicznej, Instytut Nauk o Roślinach, Uniwersytet w Ratyzbonie)

 17:30-17:50    Homotoksykologia jako medycyna alternatywnadr inż. Janusz Kilar, dr n. biol. Henryk S. Różański, dr inż. Magdalena Kilar (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)

Dyskusja

15:00 –18:00  Sesja panelowa 2

 Aula nr 2: (przewodniczą: prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie) oraz dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu)

 15:00-15:20    Leczenie raka wg Rudolfa Breuß’ao. dr Pietryja Marcelin Jan (Klasztor Braci Mniejszych Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach, Herbarium św. Franciszka, Instytut Medycyny Klasztornej).

15:20-15:40    Historia chirurgicznego leczenia raka piersi. Ewolucja koncepcji, metod i techniki operacyjnejdr n. med. Józef Forgacz, (kierownik Oddziału Chirurgii Onkologicznej II, Dolnośląskie Centrum Onkologii we Wrocławiu)

15:40-16:10 Wkład Josipa Bakicia do badań nad dzikimi roślinami jadalnymi wybrzeża Adriatyku: militarny projekt o etnobiologicznym i antropologicznym charakterze – prof. nadzw. dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj (kierownik Zakładu Botaniki Instytutu Biotechnologii Stosowanej i Nauk Podstawowych Uniwersytetu Rzeszowskiego)

Dyskusja

16:10-16:30    Przerwa kawowa

16:30-16:50    Grzyby pleśniowe i ich wtórne metabolity jako potencjalne zanieczyszczenie Stevia rebaudianamgr Iwona Ałtyn, prof. nadzw. dr hab. Magdalena Twarużek  (Instytut Biologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)

16:50-17:10 Wpływ czasu wędzenia wędlin metodą tradycyjną na zawartość wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych –  dr inż. Karolina Choroszy, dr hab. inż. Krzysztof  Tereszkiewicz (Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza, Wydział Zarządzania, Zakład Informatyki w Zarządzaniu)

17:10-17:30    Mikro RNA – innowacyjny wskaźnik jakości diety – dr inż. Małgorzata Karbarz, mgr Kinga Stawarczyk (Uniwersytet Rzeszowski, Wydział Biotechnologii, Zakład Botaniki)

17:30-17:50    Przewlekła kwasica metaboliczna niskiego stopnia – problem kliniczny czy moda na zakwaszenie? lek. med. Lucyna Jankowska , dr n. med. Lucjan Langner.

 Dyskusja

19.00      Uroczysty bankiet w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80

Piątek 11 maja 2018 r.

Miejsce: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im S. Pigonia w Krośnie, ul. Dmochowskiego 12,

dzielnica Suchodół.

8.30 – 13.30   Wykłady plenarne i komunikaty (przewodniczą: dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu) oraz prof. dr hab. farm. inż. Grzegorz Bazylak (kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika)

8:30-9:00        Mózg trzewny dr n. med. Ryszard Kacała  (Zakład Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu)

9:00-9:20        BHP zdrowotne współczesnego człowieka – czyli jakie mało znane czynniki obciążają układ endokannabinoidowy i znacząco obniżają samoczynne procesy zdrowienia  – mgr inż. Ewa Melania Gryt (General Hemp Marketing sp. z o.o. ul. Kościelniaka 26a, 41- 409 Mysłowice, dobrekonopie.pl)

 9:20-9:40        Badania jakościowe ziela gojnika macedońskiego (Sideritis scardica Griseb.) przy użyciu chromatografii cienkowarstwowejKądziela Radosław (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)

Dyskusja

9:40-10:00 Przerwa kawowa

10:00-10:20    Preparaty synbiotyczne Lactobacillus plantarum 299V i  kiełków soczewicy – aktywność przeciwutleniająca i zawartość wybranych przeciwutleniaczy niskocząsteczkowychdr hab. Michał Świeca, Gawlik-Dziki Urszula, Złotek Urszula, Sikora Małgorzata, Kapusta Ireneusz, Katedra Biochemii i Chemii Żywności, Wydział Nauk o Żywności i Biotechnologii, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Katedra Ogólnej Technologii Żywności i Żywienia Człowieka, Wydział Biologiczno-Rolniczy, Uniwersytet Rzeszowski

10:20-10:40    Adaptogeny – rośliny w walce ze stresem i osłabieniem odporności –  Chrzan Renata, Uniwersytet Wrocławski)

Dyskusja

11:00-11:30 Przerwa kawowa

 11:30- 11:50 Porównawcze badania chromatograficzne żeńskich i męskich pąków kwiatowych leszczyny pospolitej Corylus avellana L.Aleksandra Porawska, Piotr Witkowski, Sebastian Antos (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).

11:50-12:10    Analiza ilościowa alkaloidów w zielu Chelidonium majus L. – Wojciech Feliński (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).

12:10-12:30    Badanie aktywnych składników w pączkach olchy czarnejAlnus glutinosa (L.) Gaertn., pochodzącej z Kurpi i Pogórza JasielskiegoKarolina Olbryś, Krzysztof Kwiatek (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).

12:30-12:50 Badanie zawartości alkaloidów w sorbitolowych wyciągach z glistnika jaskółcze ziele – Chelidonium maius Linne Anna Nowak, Halina Biernat, Karolina Olbryś (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).

Dyskusja

12.50-13.00 Dyskusja. Podsumowanie i zakończenie konferencji –  dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu) oraz prof. dr hab. farm. inż. Grzegorz Bazylak (kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika.

13.00-14.30 Obiad w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80.

Sesja posterowa

  1. Perspektywy fitoterapii. Mikroenkapsulacja natywnych katechin w nanocząstkach chitozanowych, żelatynowych i ferrytynowych Perpectives of phytotherapy. Microencapsulation of native catechins in chitosan-, gelatin- and ferritin-based nanoparticlesGrzegorz Bazylak, Lígia Rebelo Gomes (Katedra i Zakład Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny, Collegium Medicum, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, w Bydgoszczy, FP-ENAS-Faculty of Health Sciences University Fernando Pessoa, Portugalia; 3 REQUIMTE-Department of Chemistry and Biochemistry, Faculty of Sciences, University of Porto).
  2. Białko – wartościowy składnik bulw ziemniakaBernadetta Bienia, Barbara Sawicka, Barbara Krochmal-Marczak (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Zakład Produkcji i Bezpieczeństwa Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Katedra Technologii Produkcji Roślinnej i Towaroznawstwa, Lublin).
  3. Ocena stabilności O-glikozydów cyjanidyny oraz ich aktywność antyoksydacyjna w odniesieniu do błony lipidowejCyboran-Mikołajczyk S., Solarska-Ściuk K., Męczarska K., Włoch A., Kleszczyńska H. (Department of Physics and Biophysics, Wrocław University of Environmental and Life Sciences, Norwida).
  4. Aktinidia ostrolistna – bogate źródło witaminy C – Natalia Dobros (Warszawski Uniwersytet Medyczny, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Zakład Chemii Fizycznej).
  5. Mikroalgi w żywieniu funkcjonalnym i suplementacjiMagdalena Duda, Alicja Wojtuń, Wiktor Dudko, Wiaczesław Kopyton (Bioorganic Technologies sp. z o.o., Sielec 1A, 39-120 Sędziszów Małopolski).
  6. Wpływ metody ekstrakcji na wybrane właściwości biologiczne ekstraktów z korzenia Cochlospermum angolense Katarzyna Gaweł-Bęben, Uliana Hoian, Beata Antosiewicz, Kazimierz Głowniak (Katedra Kosmetologii, Wydział Medyczny, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie).
  7. Wpływ wybranych ziół na proces dojrzewania serów z mleka ekologicznegoKatarzyna Skrzypczak, Ewa Jabłońska-Ryś, Tomasz Czernecki, Bartosz Sołowiej, Dominik Szwajgier, Waldemar Gustaw (Katedra Technologii Surowców Pochodzenia Roślinnego i Gastronomii, Katedra Technologii Surowców Pochodzenia Zwierzęcego, Katedra Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności i Biotechnologii, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie.
  8. Wpływ resweratrolu na parametry stresu oksydacyjnego w dwunastnicy szczurów z cukrzycą typu 1Ilona Kaczmarczyk-Sedlak, Aleksandra Kępa, Weronika Wojnar, Maria Zych (Katedra i Zakład Farmakognozji i Fitochemii, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach).
  9. Możliwości zastosowania wortmaniny w lecznictwie – Ilona Kaczmarczyk-Sedlak, Piotr Bramora (Katedra i Zakład Farmakognozji i Fitochemii, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach).
  10. Jakość kaw mielonych i ziarnistych na podstawie oceny potencjału antyoksydacyjnegoKamila Kras, Elżbieta Zawidlak, Aleksandra Hart, Michał Fiejdasz (Studenckie Koło Naukowe Towaroznawców, Zakład Towaroznawstwa, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
  11. Wpływ dodatku mąki gryczanej na jakość pieczywa pszennegoBarbara Krochmal-Marczak, Barbara Sawicka, Bernadetta Bienia, Paulina Kłosowicz (Zakład Produkcji i Bezpieczeństwa Żywności, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Katedra Technologii Produkcji Roślinnej i Towaroznawstwa, Uniwersytet Przyrodniczy Lublin)
  12. Phytochemical components of fruits from selected European cranberrybushfruit (Viburnum opulus L.)Monika Mazur, Anna Marietta Salejda, Agnieszka Nawirska-Olszańska, Przemysław Bąbelewski, Anna Zwyrzykowska-Wodzińska, Antoni Szumny (Department of Animal Products Technology and Quality Management Department of Fruit, Vegetable and Plant Nutraceutical Technology Department of Horticulture, Division of Ornamental Plants and Dendrology .Department of Environment Hygiene and Animal Welfare  Department of Chemistry Wrocław University of Environmental and Life Sciences)
  13. Oddziaływanie ultradźwięków na skład jakościowy wyciągów z suchego ziela glistnika – Chelidonium maius L. – Karolina Olbryś, Krzysztof Kwiatek (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
  14. Wykorzystanie metod spektroskopowych i chromatografii gazowej do kontroli składu oleju z konopi siewnych – Katarzyna Paradowska, Paweł Siudem, (Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej Wydział Farmaceutyczny WUM)
  15. Toksykologiczne badania in vivo i in silico ligandów receptora TRPV1Paweł Siudem, Magdalena Gral, Katerina Makarova, Katarzyna Paradowska (Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej Wydział Farmaceutyczny WUM, Pracownia Hodowli Danio Pręgowanego, Międzynarodowy Instytut Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie)
  16. Badanie właściwości szamponów zawierających ekstrakt z rozmarynu lekarskiego (Rosmarinus officinalis L.) – Anna Pietrasz, Henryk Różański (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Instytut Zdrowia i Gospodarki)
  17. Nasiona lnu zwyczajnego (Linum usitatissimum L.) jako żywność funkcjonalna w prewencji chorób mózguGrażyna Silska (Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich)
  18. Zastosowanie spektroskopii podczerwieni FTiR do identyfikacji odmian pszenicyPaulina Klimczyk, Kinga Stawarczyk, Małgorzata Karbarz, Jacek Żebrowski (Zakład Fizjologii Roślin, Wydział Biotechnologii, Uniwersytet Rzeszowski, Zakład Botaniki, Wydział Biotechnologii, Uniwersytet Rzeszowski)
  19. Ocena jakości mikrobiologicznej soków drzewnychKinga Stawarczyk, Magdalena Duda, Małgorzata Karbarz, Łukasz Łuczaj (Uniwersytet Rzeszowski, Wydział Biotechnologii, Zakład Botaniki; Bioorganic Technologies sp. z o.o., Sędziszów Małopolski)
  20. Wpływ zawartości ekstraktu z korzeni i liści mniszka lekarskiego na właściwości balsamów do ciała przeznaczonych do skóry suchej i wrażliwejZofia Nizioł-Łukaszewska, Dominika Furman-Toczek, Martyna Zagórska-Dziok, Agnieszka Wojtoń (Katedra Kosmetologii, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie, Katedra Biologii Medycznej i Badań Translacyjnych, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie)
  21. Jakość win czerwonych na podstawie oceny zawartości polifenoli – Urszula Folcik, Monika Gumienna, Oliwia Dziedziak, Karolina Majdosz Studenckie Koło Naukowe Towaroznawców, Zakład Towaroznawstwa, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)

 

KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI

 Przewodniczący: dr n. biol. Henryk Różański

dr inż. Jolanta Baran

dr n. leśn. Izabela Betlej

dr inż. Barbara Krochmal-Marczak

dr inż. n. tech. Anna Pietrasz

dr n. med. Renata Rabiasz

mgr inż. Halina Beń (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

mgr Jarosław Kasprzak (Wielkopolskie Centrum Promocji Zdrowia w Poznaniu)

mgr Lucyna Pojnar

mgr inż. Angelika Uram-Dudek

Sekretarz:

mgr Iwona Wajs

Sekretariat konferencji:

Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ w Krośnie

Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80, 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2018@pwsz.krosno.pl

Adres do korespondencji:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie

Rynek 1

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80, 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2018@pwsz.krosno.pl

Miejsce konferencji: kampus Politechniczny PWSZ w Krośnie, 38-400 Krosno, ul. Dmochowskiego 12.