Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Gelsemina w dawnej medycynie

Gelsemina = gelsemine C20H22N2O2 – gelzemina jest alkaloidem występującym w lianie o nazwie żnin (jaśmin żółty) lub żmin jarnikGelsemium sempervirens Aiton, z rodziny połatowatych – Loganiaceae. Gelsemium sempervirens jest pnączem o błyszczących wiecznie zielonych liściach i pachnących trąbkowatych kwiatach barwy żółtej. Występuje w Ameryce Północnej (południowa część) i Ameryce Środkowej. Uprawiana także jako roślina ozdobna.

gelsemina
Gelsemina, masa cząsteczkowa: 322.40088 [g/mol]

Surowcem leczniczym jest korzeń żminu jarnikaRadix Gelsemii (poprawnie to kłącze z korzeniami). Surowiec zawiera obok gelseminy także alkaloidy gelsemicynę, gelsedynę i gelsemidynę; ponadto hydroksypregnendiony (cytotoksyczne), glikozydy irydoidowe (semperozydy, gelsemidy, gelsemiol, brasozyd). Gelsemina działa podobnie jak nikotyna i koniina. Poraża nerwy czuciowe, działa przeciwbólowo, szczególnie przy nerwobólach. Żmin jarnik w postaci preparatów, jak i sam alkaloid gelsemina stosowano w XIX i na początku XX wieku jako antineuralgiae, rzadziej przy bólach reumatycznych. Dawkowanie tych leków wymagało praktyki i było trudne z uwagi na możliwość przedawkowania i wywołania przykrych dolegliwości ubocznych: wymioty, zawroty głowy, osłabienie mięśniowe, rozszerzenie źrenic, duszności, zaburzenia żołądkowe. Gelsemina wywołuje rozszerzenie źrenic przy miejscowym zastosowaniu w postaci kropli. Zbyt długie stosowanie wywoływało u pacjentów przyzwyczajenie i zatrucie przewlekłe. Gelseminę i żnin podawano w przypadkach, gdy inne leki już nie pomagały. W lecznictwie używano chlorowodorek gelzeminy – Gelseminum hydrochloricum oraz Extractum Gelsemii fluidum. Wyciąg z kłaczy i korzeni podawano doustnie w dawce 0,05-0,2, natomiast nalewkę z kłączy i korzeni – Tinctura Gelsemii – 0,5-1 g. Rzadko napar – Infusum Rad. Gelsemii 1:5 po 20 kropli doustnie.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.