Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Acidum gallicum – kwas galusowy jako lek w dawnej medycynie

Kwas galusowy – Acidum Gallicum, Gallussäure, Gallic Acid, Acide gallique, wzorze sumarycznym C7H6O5 = C6H2(OH)3COOH, jest kwasem trójhydroksybenzoesowym (Trioxybenzoesäure), czyli należy do fenolokwasów. Rozpowszechniony w świecie roślin (galasy, herbata chińska, sumak, rdesty), składnik glikozydów fenolowych i garbników, ponadto w soku komórkowym (wakuolarnym) w stanie wolnym. Jest w niektórych winach, którym nadaje smak ściągający i cierpki.

Ma postać żółtego lub białego krystalicznego proszku (igiełki), o temp. topnienia 239-240 stopni C (rozkład). Jest rozpuszczalny w wodzie, alkoholu i eterze, nie rozpuszcza się w chloroformie i benzenie. Ogrzewany ulega rozpadowi do dwutlenku węgla i pirogalolu. Można go otrzymać przez gotowanie kwasu taninowego z wodorotlenkiem sodu lub mocnymi kwasami (solny, siarkowy).

W XIX i na początku XX wieku kwas galusowy był stosowany w leczeniu cukrzycy, albuminurii (białkomoczu), gruźlicy, krwawień płucnych i z przewodu pokarmowego.

W okresie międzywojennym szwajcarski Sandoz (Basel) wprowadził do lecznictwa ester metylowy kwasy galusowego (galusan metylu) pod nazwą Gallicin (Methylium gallicum) C6H2(OH)3COOCH3. Był on używany w leczeniu zapalenia powiek i spojówek, infekcji oka, ponadto w leczeniu chorób skóry (roztwory, zasypki). Działa antyseptycznie i przeciwzapalnie oraz ściągająco.

W latach 30 XX wieku dostępny był także Gallobromol (produkowany przez E. Merck Darmstadt), czyli kwas dibromogalusowy (Acidum dibromgallicum C6Br2(CH)3COOH = H2O), podawany doustnie w dawce 2-3 g dziennie (w syropie), a zewnętrznie w roztworze i pastach 1-3% do smarowania wyprysków i zmian wenerycznych. Był używany w leczeniu chorób wenerycznych (rzeżączka).

Farbenfabriken Leverkusen produkował Combelen, będący mieszaniną etelen’u (ester etylowy kwasu trójacetylogalusowego – Triacetylgallussäureäthylester, (CH3COO)3C6H2COOC2H5) i estru etylowego kwasu rezorcynobenzoilokarbonowego (Resorcinbenzoylcarbonsäureäthylester C6H3(OH)2 . OC . C6H4CO . OC2H5). Combelen był podawany doustnie w dawce 500 mg 3-6 razy dziennie, przy ostrym i chronicznym nieżycie jelit.

Rp. Mixtura contra albuminarium
Acidi gallici 0,5
Aquae destillatae 70,0
Sirupi Sacchari 30,0
Zażywać łyżeczkami w ciągu 1 dnia; przy białkomoczu.

Do połowy XIX wieku kwas galusowy odgrywał ważną rolę w leczeniu krwawego kaszlu (krwioplucie), rzeżączki (tryper), krwiomoczu, krwawej biegunki, hemoroidów, cholery, chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego (tasiemce). Dr Fr. Oesterlen (1861 r.) zalecał kwas galusowy w dawce 1 drachmy/dzień.

Kwas galusowy należy do moich ulubionych fenolokwasów, którego właściwości farmakologiczne wciąż ustalam. W latach 90 in vitro wykazałem hamowanie proliferacji komórek tumorowych (rakowych) przez kwas galusowy. Odkąd testuję różne środki roślinne na zwierzętach zauważyłem kolejne ciekawe właściwości. U zwierząt działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwbiegunkowo. Stabilizuje błony komórkowe komórek mięśniowych serca, nerek i wątroby. Hamuje wysięki, zatrzymuje procesy stłuszczenia i marskości wątroby. Zmniejsza podrażnienia jelit, przyspiesza gojenie owrzodzeń jelit i żołądka. Łagodzi objawy jelita drażliwego i choroby wrzodowej. Obniża poziom cukru we krwi, przedłuża działanie insuliny. Przyspiesza gojenie ran, oparzeń.

Stwierdzono naukowo właściwości przeciwwirusowe i antybakteryjne kwasu galusowego. Ma wyraźny wpływ przeciwzapalny po zastosowaniu doustnym i zewnętrznym. Wymiata wolne rodniki i nadtlenki. Hamuje reakcje autoagresji immunologicznej.

Dodawany do tłuszczów i ziół bogatych w nienasycone kwasy tłuszczowe – stabilizuje je i zapobiega ich oksydacji.

Kwas galusowy warto podawać osobom cierpiącym na cukrzycę, stany zapalne uogólnione, choroby alergiczne, astmę, gruźlicę, stany zapalne nerek i pęcherza moczowego, nieżyty przewodu pokarmowego, polipowatość i owrzodzenia jelita grubego, trądzik, plamice naczyniowe, stany zapalne siatkówki i naczyniówki oka. Jest przydatny w terapii uszkodzeń wątroby i nerek, chorób autoimmunologicznych i nowotworów.

Okłady na oczy z roztworu wodnego 1-5% leczą stany zapalne powiek i spojówek, zmniejszają objawy nadmiernego łzawienia. Przy zmianach ropnych oczu – ładnie ściągają wydzielinę i zmniejszają obrzęk.

Kwas galusowy zastosowany na skórę to filtr UV. Działa też wybielająco, likwidując przebarwienia polekowe, po kosmetykach, posłoneczne. Ładnie likwiduje przebarwienia potrądzikowe.

Kwas galusowy czysty można nabyć w hurtowniach chemicznych i wykorzystać do wyrobu preparatów na własny użytek. Dawki: 0,5-1,5 g 2 razy dziennie, zależnie od potrzeby. Do kosmetyków domowych: 3-5%. W leczeniu ran, wyprysków, atopowego zapalenia skóry, łojotoku, trądziku różowatego itd. – roztwory wodne, wodno-alkoholowe 2-10%, do przemywania, płukanek i okładów. Leczy stany zapalne dziąseł i opuchnięcia po usunięciu zęba (płukanki 5-10% roztworem).

Kwas galusowy hamuje rozwój grzybów pasożytniczych. Przy zwalczaniu kandydozy, kryptokokkozy przewodu pokarmowego i układu moczowego stosować dawki 1 g 3 razy dziennie, na czczo, dobrze popić.

Kwas galusowy wykazuje synergizm z kurkuminą i kurkumą, karczochem, ostropestem (sylimaryną) – w regeneracji i ochronie wątroby i nerek, kwasem migdałowym (w leczeniu zakażeń układu moczowego, opornych na antybiotyki i sulfonamidy), z arbutyną ( w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego i układu moczowego, w leczeniu przebarwień), z kwasem rozmarynowym, witaminą C, resweratrolem, flawonoidami, kwasem salicylowym, kwasem ferulowym, kawowym, kwasem cynamonowym (w działaniu onkostatycznym, przeciwzapalnym i antybakteryjnym, ochronnym na narządy miąższowe). Nasila działanie przeciwzapalne ibuprofenu, fenacetyny i salicylanów.

5 komentarzy Acidum gallicum – kwas galusowy jako lek w dawnej medycynie

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.