Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Olej makowy – Oleum Papaveris

Olej makowy (niem. Mohnöl; ang. Poppy Seed Oil; fr. Huile de pavot)– Oleum Papaveris jest bardzo cennym, ale trudnym do kupienia olejem. Cena jego jest często wysoka, a podaż na rynek mały. Należy do olejów schnących (tutaj należy też olej lniany, sojowy, konopny, orzechowy z orzechów włoskich). Otrzymywany z nasion maku – Papaver somniferum L., z rodziny makowatych – Papaveraceae. Nasiona zawierają 35-50% tłuszczu, ok. 23% śluzów, ok. 13% białka, 6% celulozy i 5-6% popiołu (bogatego w fosforan wapnia). Czas schnięcia oleju makowego 6,5-8 dni. Uzyskiwany w prasach na zimno lub gorąco. Dla celów spożywczych i leczniczych olej makowy powinien być otrzymywany na zimno, dzięki czemu ma barwę jasnosłomkową lub jest bezbarwny. Do celów technicznych, do wyrobu mydeł, farb artystycznych – często wygniatany na gorąco, przez co przybiera barwę czerwonawą.

Olej makowy krzepnie w temperaturze –15 lub –20 stopni C, najczęściej przy – 18 stopniach C. Ciężar właściwy 0,924-0,927. Liczba kwasowa 0,4-25. Liczba zmydlania 189-197. Liczba jodowa 131-143. Współczynnik załamania (refrakcji) 1,478.

Olej makowy jest doskonały do wyrobu naturalnych kosmetyków i leków roślinnych. Nadaje się do pielęgnowania skóry, jako naturalna alternatywa dla balsamów i olejków do ciała, często zawierających niepożądane składniki chemiczne. W pielęgnowaniu skóry dzieci i niemowląt może zastąpić oliwę z oliwek.

Składniki oleju makowego:
1. Kwas linolowy 62-65%
2. Kwas oleinowy 25-30%
3. Kwas palmitynowy 3-5%
4. Kwas stearynowy 2-3%
5. Kwas linolenowy 0,5-0,7%, rzadko do 5% na koszt linolowego

Nasiona maku zmielone drobno, a potem ucierane z wodą dają dobrą emulsję, do której można dodawać substancje lecznicze i wyciągi ziołowe.

Kwas linolowy jest kwasem tłuszczowym 18-węglowym, nienasyconym (liczba podwójnych wiązań 2). Kwas oleinowy jest kwasem nienasyconym (liczba podwójnych wiązań 1), 18-węglowym. Kwas palmitynowy jest kwasem tłuszczowym nasyconym, 16-węglowym, natomiast kwas stearynowy jest kwasem tłuszczowym nasyconym 18-węglowym.

Kwas linolowy, linolenowy i oleinowy zapobiegają rozwojowi miażdżycy, zmniejszają ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej. Przeciwdziałają zakrzepom w tętnicach i żyłach. Poprawiają stan zdrowotny włosów, paznokci i skóry. Łagodzą objawy trądziku i łuszczycy. Obniżają poziom cholesterolu we krwi. Kwas oleinowy nie obniża poziomu triglicerydów we krwi, natomiast czynią to kwas linolowy i linolenowy.

Zażywanie oleju makowego daje dużo korzyści organizmowi:

– zmniejsza tendencje do wytrącania się złogów żółciowych i powstawania kamicy żółciowej, pobudza przepływ żółci,
– przyspiesza gojenie ran na skórze i owrzodzeń na błonach śluzowych,
– stabilizuje strukturę śródbłonków naczyń krwionośnych, zmniejsza kruchość naczyń krwionośnych
– stabilizuje strukturę nabłonków, pobudza regenerację tkanki nabłonkowej w układzie pokarmowym, moczowym, płciowym i oddechowym,
– zmniejsza ryzyko wystąpienia zatorów naczyniowych i sklerozy,
– jest źródłem czynników lipotropowych, nefroprotekcyjnych, kardioprotekcyjnych i hepatoprotekcyjnych (ochronnych dla nerek, serca i wątroby),
– podnosi ogólną odporność organizmu na infekcje,
– poprawia skład wydzielanego łoju, zapobiega powstawaniu zaskórników i hamuje nadmierne rogowacenie naskórka oraz mieszków włosowych,
– przeciwdziała suchości skóry,
– pomaga w terapii hipercholesterolemii, hiperlipidemii i cukrzycy.

Dawka: przynajmniej 2 łyżki oleju makowego dziennie doustnie lub więcej w potrawach spożywanych na zimno.

Zewnętrznie do pielęgnowania skóry, jako środek łagodzący stany zapalne i natłuszczający, ochronny; do kąpieli olejowych na włosy (regenerujących, odżywczych), po zniszczeniu zabiegami fryzjerskimi, lekami lub po zatruciach. W połączeniu z pastą cynkową (25%) i tranem (25%) do leczenia ran i owrzodzeń. Wyciągi olejowe z wielu ziół (najlepiej świeże ziele dziurawca, pokrzywy, żywokostu, miodunki, babki, kurdybanka lub żółtlicy), lub wymienione zioła ucierane z olejem makowym, albo lnianym dają dobry preparat do leczenia odleżyn, oparzeń, odparzeń, ran, wyprysków i zapalnie zmienionych zmian łuszczycowych.

Emulsja z nasion maku (rozdrobnione nasiona ucierać z niewielkimi porcjami wody lub naparu ziołowego, np. żywokostu, poziewnika, przytulii, odwaru skrzypowego) wymieszana z lecytyną i ewentualnie minerałami (np. tlenkiem cynku 0,5%, węglanem bizmutu 1%, węglanem lub cytrynianem cynku 0,5% lub węglem leczniczym 1%) nadają się do leczenia podrażnień żołądka, łagodzenia objawów choroby wrzodowej i stanu zapalnego jelita grubego (zażywać łyżkami kilka razy dziennie).

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.