Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Asarum w farmakopei, Azarin i Neoazarin

Kopytnik pospolity  Asarum europaeum Linne, z rodziny kokornakowatych – Aristolochiaceae, opisywałem już na stronie http://www.rozanski.cal.pl/?p=265 i in., jednakże dzisiaj do niego wrócę.

Kopytnik to bardzo wartościowe zioło, występujące dziko w naszym raju, chronione, ale zarazem łatwe do uprawy na glebach próchnicznych. Właściwości rakotwórcze (kancerogenne) jednego ze składników (beta-azaron) olejku eterycznego kopytnika stwierdzono u zwierząt doświadczalnie. Podawano duże dawki azaronu, które normalnie w dawkach leczniczych nigdy nie mają miejsca. Nie stwierdzono, aby kopytnik lub tatarak (też zawiera azaron) wywoływał raka u ludzi. Badania prowadzono na zwierzętach z użyciem czystego beta-azaronu, a nie roślin go zawierających. Dlatego uważam, że surowiec został potępiony zbyt pochopnie i w prymitywny sposób, bez zachowania rozsądku.

W medycynie ludowej ziele kopytnika nadal funkcjonuje jako lek. Kopytnik należy do środków skutecznych i silnych w działaniu, stosowanych w małych dawkach. Zaliczam go do moich ulubionych roślin leczniczych, na których można polegać.
Jestem zobowiązany powiadomić, że istnieją odmiany kopytnika pozbawione zupełnie beta-azaronu, jednakże przemysł farmaceutyczny i farmaceutyczne instytucje państwowe nie zrobiły nic, aby wprowadzić takie odmiany do leków; nastąpił więc wyrok – skreślenie z receptur i krytyka surowca. Tymczasem mało kto wie, że alkohol 2,4-dichlorobenzylowy, czy p-pentylo-m-krezol obecne w wielu popularnych tabletkach do ssania na gardło również w odpowiednio dużych dawkach i okolicznościach mogą posłużyć do indukcji mutacji i wzbudzenia onkogenezy. Dlaczego więc takie środki są dostępne nadal, natomiast kopytnik wyleciał z obrotu? To pozostawiam do własnych przemyśleń i wniosków.

Azaron pod względem chemicznym jest eterem fenolowym.

Zgodnie z opisem Fr. Oestrelen’a (1861 r.) korzeń kopytnikaRadix Asari europaei (Haselwurz) stosowany był jako środek diuretyczny, wymiotny, rozwalniający, przeciwartretyczny i przeciwzimniczy (przeciwko zimnicy), po 5-20 granów (grany!, nie gramy!) na dawkę, jako proszek, ponadto do naparzania. Substancję aromatyczną zawartą w zielu nazywano azaryną (Asarin).

W XIX wieku, liście zbierane od sierpnia do jesieni oraz kłącza od wiosny do jesieni, używano do oczyszczania organizmu, przez wywoływanie rozwolnienia, pędzenie moczu i wzmaganie wydzielania potu, czasem też do wywoływania wymiotów. Uważano, iż kopytnik zwalcza pasożyty przewodu pokarmowego. Sproszkowany surowiec wciągano do nosa w celu sprowokowania kichania i oczyszczenia górnych dróg oddechowych. Zakres stosowania: zaflegmienie płuc i oskrzeli, żółtaczka, osłabienie żołądka i jelit, alkoholizm (dla wywoływania wstrętu do alkoholu), skąpe miesiączkowanie, kamica moczowa, skąpomocz.

Korzeń kopytnikowyRadix Asari jest w Farmakopei Polskiej I = Pharmacopoeia Regni Poloniae z 1817 r. W Farmakopei Polskiej II – brak surowca. W Farmakopei Polskiej III – jest ziele kopytnika z korzeniami Herba Asari cum radicibus. Surowiec stanowi ziele, kłącze i korzenie kopytnika, zbierane jesienią, szybko wysuszone (do 30 stopni C). Zawartość olejku eterycznego – nie mniej niż 0,8%. Popiół maksymalnie 13%. Wilgotność – najwyżej 10%.

Ziele kopytnika z korzeniami jest w Farmakopei Polskiej IV.

Zgodnie z Pharmacopoea Helvetica VI Rhizoma Asari, a w rzeczywistości Rhizoma Asari cum herba (niem. Haselwurz, fr. Asaret, ital. Asaro) może obejmować kłącze z korzeniami, liście, kwiaty, a nawet owoce. Surowiec powinien zawierać przynajmniej 1% olejku eterycznego, a po rozdrobnieniu nie mniej niż 0,8% olejku. Popiół najwyżej 16%. Dawka jednorazowa 200 mg (sproszkowanego surowca).

Rhizoma Asari (Haselwurz, Racine d’asaret, Radice di Asaro) jest w Pharm. Helv. IV z 1907 r. Kopytnik uwzględniono także w Pharm. Helv. V z 1941 r.

Kopytnik może zastąpić w leczeniu chorób układu oddechowego drogą i trudno dostępną ipekakuanę, czyli wymiotnicę.

Składniki kopytnika: olejek eteryczny 0,8-1%, garbniki, żywica, skrobia, sacharoza, glikozydy fenolowe, seskwiterpeny. Kopytnik zawiera fitoncydy o silnym działaniu przeciwdrobnoustrojowym. W olejku eterycznym występują: eugenol, azaron (asaron), l-pinen, metyloeugenol, aldehyd azarylowy.

Działanie: wzmagające wydzielanie śluzu w przewodzie pokarmowym i drogach oddechowych, pobudzające krążenie krwi, wzmagające miesiączkowanie, bakteriobójcze i bakteriostatyczne, przeciwpierwotniakowe, fungistatyczne i grzybobójcze, antywirusowe, moczopędne, napotne, antypasożytnicze, silnie żółciopędne, rozkurczowe. Kopytnik wzmaga ruchy nabłonka rzęskowego i wyzwala odruch wykrztuśny. Nalewka z kopytnika działa przeciwbólowo. Sproszkowany surowiec w dawce jednorazowej ok. 1 g wywołuje wymioty.

Wskazania: zakażenia i nieżyty gardła, tchawicy, oskrzeli, płuc; przeziębienie z kaszlem, choroby grypopodobne, angina. Skąpe miesiączkowanie. Choroby reumatyczne.

Przeciwwskazania: ciąża, laktacja.

Dawkowanie i preparaty.

1. Napar kopytnikowy – Infusum Asari: 2 g surowca na 200 ml wrzącej wody; parzyć pod przykryciem, przecedzić, dodać miód lub sok. Pić łyżkami w ciągu dnia, stopniowo.

2. Nalewka kopytnikowaTinctura Asari: 1 część suchego lub świeżego rozdrobnionego surowca zalać 5 częściami alkoholu 40-60%, macerować przynajmniej 7 dni, przefiltrować. Zażywać 3-4 razy dziennie po 1 ml.

3. Pulvis Asarisproszkowane ziele/kłącze kopytnika: 200 mg 3 razy dziennie; jako emeticum – wymiotnie: 1-2 g jeden raz dziennie.

Azarin i jego perypetie.

Sproszkowane ziele kopytnika wchodziło w skład popularnego preparatu Azarina, produkowanego przez Herbapol. Dzieje tego preparatu ładnie obrazują jak zmienia się podejście do ziół, aktualne trendy w opiniach na temat poszczególnych składników oraz w jaki sposób w krótkim czasie można pozbawić preparat wartości leczniczej pod wpływem wytycznych urzędu rejestracji leków.

Początki, lata 50. i 60. XX wieku:

Azarina w 1 tabl. 150 mg sproszkowanego ziela kopytnika, 150 mg sproszkowanego korzenia lukrecji, 20 mg suchego wyciągu z glistnika, 100 mg suchego wyciągu z żywokostu, 10 mg fosforanu kodeiny, 5 mg olejku anyżowego.

Działanie przeciwkaszlowe. Dawka 1 tabl. 3 razy dziennie. Wskazania: nieżyty układu oddechowego z uporczywym kaszlem.

Lata 80. i 90 XX wieku:

Azarina w 1 tabletce: sproszkowane ziele kopytnika 70 mg, sproszkowany korzeń omanu 130 mg, wyciąg suchy z glistnika 20 mg, sproszkowany korzeń lukrecji 60 mg, wyciąg suchy z lukrecji 56 mg, fosforan kodeiny 10 mg, olejek anyżowy 5 mg.

Działanie: zwiększające wydzielanie śluzu i mukopolisacharydów, wzmagające ruchy nabłonka rzęskowego, wykrztuśne i przeciwkaszlowe, osłaniające na błony śluzowe, spazmolityczne. Wskazania: kaszel różnego pochodzenia, stany zapalne górnych dróg oddechowych i oskrzeli. Dawka 1 tabletka 2-4 razy dziennie. dzieci 1/4-1/2 tabletki 2-3 razy dziennie. Rozgryźć przed połknięciem i popić wodą.

Lata późniejsze.

Przyszły lata masowe
go wykreślania ziół. Skreślono kopytnik. Pojawiła się wówczas wersja bez kopytnika. Potem skreślono glistnik. Neo-azarina nie miała już wtedy ani kopytnika, ani glistnika, hmm…, ani omanu. Teraz mamy Neoazarinę w tabletkach zawierającą 2 składniki: fosforan kodeiny 10 mg oraz sproszkowane ziele tymianku 316 mg, tyle, tyle zostało z dobrej Azariny, nawet lukrecja i anyż nie ostały się, bezpieczny oman też wyleciał, w sumie prawie wszystko wywalono.

Co proponuję fitoterapeutom? uzupełnić brakujące składniki, kupić tę neoazarinę (źródło kodeiny), rozgnieść w moździerzu tabletki, dodać brakujące zioła, wymieszać, podzielić na 10 porcji i dać do kapsułek (puste kapsułki można kupić). Tak odzyskaną Azarinę z lat 50. zażywać, gdy cierpimy na nieżyty układu oddechowego i trudny do opanowania kaszel. Zażywać po 1 kapsułce 4 razy dziennie, a przy ostrym kaszlu 2 kapsułki 3 razy dziennie.

Z podobnych składników jakie posiadała stara Azarina – można przygotować też mieszankę ziołową i parzyć w tradycyjny sposób, przy czym Neoazarin zażywać dodatkowo (jako źródło kodeiny), popijając naszymi ziółkami.

3 komentarze Asarum w farmakopei, Azarin i Neoazarin

  • konopielka

    Ja też płaczę na brakiem „starej azariny”. Dobrze, że podał Pan skład postaram się poradzić sobie.
    Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za dzielenie się wiedzą i pasją, konopielka

  • Azer

    Witam,
    Ciekawy artykuł. Mama zapytała mnie czym różni się NeoAzarina od starej Azariny, tu znalazłem wyczerpującą odpowiedź, dziękuję 🙂

  • ariel

    Czyli nazwa jest już zupełnie nieadekwatna do składu.
    Pamiętam starą azarinę, która wywoływała u mnie odruch wymiotny ale była bardzo skuteczna. Teraz sięgnęłam do Pana blogu, bo neoazarina wydała mi się uboga składem.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.