Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Kumaryna w dawnej medycynie i dziś

Kumaryna (cumarin, coumarin) C8C6O2 jest laktonem o-hydroksycynamonowym, alfa-benzopironem, związkiem dwupierścieniowym heterocyklicznym. W postaci czystej przybiera formę igiełek krystalicznych o temp. topn. 71 stopni C. Kumaryna trudno rozpuszcza się w wodzie, nieco lepiej w gorącej, zresztą jest lotna z parą wodną. Dobrze rozpuszczalna w alkoholach, eterze i tłuszczach (oleje). Zapach  kumaryny przypomina wysuszone siano wymieszane z wanilią. W smaku jest piekąca. Pojawiły się rozmaite plotki o toksyczności kumaryny i jej rakotwórczości. Tymczasem LD50 dla kumaryny wynosi ponad 200 mg/kg masy ciała. Istnieje szereg wyników badań wykazujących przeciwnowotworowe właściwości kumaryny (antitumor activity) oraz nasilające działanie przeciwnowotworowe innych onkostatyków (np. taxolu) przy równoczesnym podawaniu kumaryny/dikumarolu.

cuomarin
źródło obrazka: http://www.giftpflanzen.com

Kumaryna podana doustnie łatwo ulega wchłonięciu z jelit do krwi i limfy. Pokarmy tłuste i alkohol przyspieszają wchłanianie kumaryny i jej dystrybucję w ustroju. Działa uspokajająco na ośrodkowy układ nerwowy, rozkurczowo na mięśnie gładkie, przeciwbólowo i przeciwobrzękowo. Może być stosowana z powodzeniem w leczeniu i profilaktyce stanów skurczowych, zaparcia spastycznego, kolek i nerwic wegetatywnych z objawami skurczu. Poprawia proces zasypiania, znosi stan zdenerwowania, szczególnie w postaci roztworu alkoholowego lub olejowego. Wspomaga wydzielanie żółci, przeciwdziała refluksowi, rozkurcza bankę wątrobowo-trzustkową, znosi objawy spastyczności przy oddawaniu moczu. Wzmaga diurezę. Poprawia krążenie krwi. Hamuje rozwój wszystkich bakterii, wirusów (hamuje HIV) i grzybów. Działa zabójczo na pierwotniaki i roztocze. Zapobiega wypadaniu włosów na tle autoagresji.

Dużą wrażliwość na kumarynę wykazują gryzonie, u których powoduje krwotoki wewnętrzne i śmierć, dlatego nie należy podawać ziół bogatych w kumaryny (tomka, marzanka, nostrzyk) gryzoniom, szczególnie gdy są naszymi pupilkami (np. chomiki, króliczki).

Kumaryna wcierana w skórę w postaci roztworu olejowego lub alkoholowego wywołuje uczucie rozgrzania i pieczenia, ale zarazem po pewnym czasie usuwa obrzęk i stan zapalny skóry oraz przyczynia się do szybszego ustępowania przebarwień, wyprysków i ropni. Wspomaga leczenie trądziku, szczególnie w połączeniu z antybiotykiem lub tlenkiem cynku. Hamuje stany autoagresji immunologicznej, dlatego nalewka kumarynowa wspomaga leczenie łuszczycy. Nalewka kumarynowa (3-5% na spirytusie, rozpuścić kumarynę krystaliczną) wcierana w obolałe i reumatycznie zmienione okolice przynosi szybką poprawę i ulgę. Nalewka kumarynowa 1% nadaje się do przemywania twarzy przy łojotoku, zaburzeniach detoksykacji skóry, bladości i licznych ropniach. W połączeniu z tlenkiem cynku (0,5-1%) szybko zasusza cerę łojotokową i przyspiesza gojenie wyprysków i ropnych pryszczy.

Nalewka kumarynowa 0,5-1% to dobry środek odwaniający, dezodorujący, antyseptyczny, szczególnie w połączeniu z kamforą lub wybranym olejkiem eterycznym, np. lawendowym, herbacianym (0,2-0,3%). Dobrym dezodorantem i antyseptykiem oraz środkiem przeciwłojotokowym i ściągającym jest także 2-3% roztwór wodny ałunu (może być siarczan glinowo-potasowy) wymieszany z nalewką kumarynową 0,3-0,5% z dodatkiem olejku eterycznego (Melaleuca, Lavandula, Salvia) 0,1-0,2%.

Dawki doustne: 50-100 mg kumaryny dziennie, najlepiej w kapsułkach lub na miodzie, w syropie.

Surowce kumarynowe:

1. Dipteryx odorata Willdenow = Coumarouna odorata Aublet

2. Anthoxantum odoratum L. – tomka wonna

3. Hierochloa odorata Wahlenberg = Holcus borealis Schrader = Holcus odoratus Linne = Hierochloe odorata (L.) Wahlenberg– turówka wonna, żubrówka

4. Melilotus officinalis (L.) Desrousseaux – nostrzyk żółty, Melilotus albus Desr. – nostrzyk biały

5. Galium odoratum (Linne) Scopoli – marzanka wonna

6. Trilisa odoratissima Cassini

Z wymienionych roślin można sporządzać nalewkę i intrakt w proporcji 1:5, na alkoholu 60-70%. Napary maja mniejsza zawartość kumaryny. Dawka nalewki doustna: 5 ml 2 razy dziennie. Nalewki i intrakty można stosować zewnętrznie, w tym również do wcierania we włosy. Do pielęgnacji włosów warto łączyć z wodą brzozową i/lub pokrzywową, nalewką z brzozy (kora, liście, sok ze spirytusem) lub pokrzywy (ziele).

Kumaryna jest używana jako substancja smakowo-zapachowa, ale nie we wszystkich krajach jest dopuszczona. Jest to również składnik preparatów do włosów, zapobiegających łysieniu, np. firmy IT Pharma.cumarin_amp

2 komentarze Kumaryna w dawnej medycynie i dziś

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.