Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Incarvillea delavayi B&F– inkarwila Delevaya – potencjalne możliwości zastosowania w praktycznej fitoterapii.

Jadąc wewnętrzną drogą do ETC w Swarzędzu, wstąpiłem tradycyjnie do szkółki ogrodniczej, prowadzonej przez miłą Panią, która często ma ciekawe rośliny. Z trudem je mieszczę w ogródku Luskiewnika, ale chęć posiadania roślin leczniczych na wyciągnięcie ręki, tuż za oknem jest silniejsze od rozsądku. Dzisiaj zaopatrzyłem się w Incarvillea Incarvillea delavayi Bureau & Franchet z rodziny bignoniowatych – Bignoniaceae. Ta wieloletnia i ładna roślina pochodzi z Chin. Liście ma pierzastowrębne, o brzegach ząbkowanych. Kwiaty różowe lub ciemno różowe, spore, lejkowate z 5 płatkami, zebrane w grona. Kwitnie od maja do czerwca. Lubi miejsca słoneczne i przepuszczalne gleby. Posadziłem ją w pobliżu oczaru, szafirka oraz wrzośca i bratka. Mam nadzieję, że będzie zadowolona.

Incarvillea_delavayi [800x600] Incarvillea_ delavayi_Bureau&Franchet [800x600]
Incarvillea delavayi tuż przed kwitnieniem; maj 2010, Swarzędz.

Oczywiście szwajcarscy naukowcy rozpatrzyli Incarvillea w zakresie fitochemii, dlatego dzisiaj mogę się podzielić tymi informacjami. Do tej pory rodzaj Incarvillea kojarzył mi się z gromadzeniem kwasu benzoesowego, w ilości nawet do 2%, co dawniej mnie zaciekawiło, gdy studiowałem dzieła prof. R. Hegnauer’a, ale z braku dostępu do rośliny mogłem sobie tylko pomarzyć o jej przetwarzaniu i wykorzystaniu w terapii.

Sporo badań nad Incarvillea delavayi przeprowadzono w Japonii i Chinach

Co zawiera? Otóż posiada kwas benzoesowy i jego pochodne, alkaloidy (makrocykliczne pochodne sperminy), określane mianem inkazyny A-C (incasine A-B), triterpeny (saponiny), flawonoidy i irydoidy ( w tym alkaloidy aukubinowe); incarvillic acid = kwas inkarwilowy; glikozydy saponinowe triterpenowe  = inkarwilozydy A-B (incarvillosides) i monoterpenowe: inkarwilozydy C i D = incarvillosides C-D.; dimery benzofuranonowe o działaniu cytotoksycznym (możliwość zastosowania w terapii nowotworów).

Działanie: przecwbiegunkowe, żółciopędne, silnie fitoncydowe (antybakteryjne), przeciwbólowe, przeciwreumatyczne, przeciwzapalne, ochraniające miąższ wątroby.

Wskazania: nieżyty przewodu pokarmowego, bóle stawów, mięśni i kości, reumatyzm, artretyzm, zapalenie wątroby.

Jest stosowana w tradycyjnej medycynie chińskiej w leczeniu schorzeń (nieżytów) przewodu pokarmowego i stanów zapalnych wątroby. Ponadto jako środek przeciwreumatyczny.

Od razu mówię, nie zażywałem jeszcze tej rośliny, ale analizując stężenie składników zastosuję następujące dawki:

Sproszkowane zielePulvis Herbae Incarvilleae: 1 g 2 razy dziennie, rano i wieczorem.

Intrakt na świeżym zieluIntractum Incarvilleae 1:5 na gorącym etanolu 40%, macerowany 7 dni: 2 razy dziennie po 5-10 ml. Jest sens wcierać także nalewkę inkarwilową lub intrakt z ziela w okolice obolałe, uderzone, opuchnięte i reumatycznie zmienione.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.