Sierpień 2019
P W Ś C P S N
« Maj    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Archiwa

Węgorz – Anguilla

Świeżą krew węgorza mieszano kiedyś w wódką, aby sporządzić środek zniechęcający do pijaństwa. Czy działał? Tak, niestety u niektórych wywoływał ciężkie zatrucie. We krwi węgorza znajduje się ichtiotoksyna, czyli jad rybi, wywołujący u ssaków podniecenie, drgawki, drżenie mięśni, rozszerzenie źrenic, a nawet porażenie ośrodka oddechowego i serca. Szczególnie niebezpieczne jest dostanie się krwi węgorza do płynów ustrojowych, oczu i jamy nosowo-gardłowej. Jakiekolwiek uszkodzenie bariery immunologicznej (błony śluzowej, skóry) powoduje przedostanie się antygenów z krwi węgorza do ustroju i reakcję immunologiczną (gorączka, poty, zaburzenia neurologiczne). Wysoka temperatura (nawet już 58 stopni C), kwasy, zasady unieczynniają ichtiotoksynę węgorza. Dlatego wędzony węgorz, smażony, konserwowany, solony nie jest szkodliwy i bezpiecznie można go zjadać. Nie należy też nigdy podawać surowego węgorza, jak i odpadków z niego psom i kotom, bowiem może to spowodować zatrucie zwierząt, a nawet ich szybki zgon. Swoją drogą, ciekawe ilu ludzi (zwłaszcza wędkarzy) załatwiło (nieświadomie) w ten sposób swoje pieski i kotki? Ponoć stężenie pośmiertne zatrutych ichtiotoksyną węgorza następuje bardzo szybko.

Węgorz (łac. Anguilla anguilla, lub Anguilla vulgaris) wykazuje dymorfizm płciowy. Samce dorastają do 50 cm dł., natomiast samice do 1,5 m (rzadko 2 m) długości. Samice mogą ważyć nawet 6 kg. Dzikie węgorze rosną i dojrzewają w rzekach i jeziorach (ok. 7 lat, a nawet dłużej). Samce trzymają się raczej w obszarach przyujściowych do mórz. Samice preferują obszary śródlądowe. Na okres tarła wszystkie wędrują do mórz i oceanów (docelowo Atlantyk). Tam kończą swój żywot z wyczerpania. Z ikry wylęgają się płaskie larwy, powoli rozwijające się. Stopniowo z prądami, przez ok. 3 lata przedostają się do wybrzeży Europy. Tutaj przechodzą przeobrażenie. Migrują do rzek mając długość około 18 cm. Lubią cieki i zbiorniki wodne spokojne, muliste. Odżywiają się padliną, larwami owadów, mięczakami, skorupiakami, drobnymi płazami i rybami. Aktywne są przede wszystkim nocą.

Do celów konsumpcyjnych węgorze są hodowane, bowiem naturalny stan zostałby szybko wyczerpany i wyniszczony.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.