Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Węgorz – Anguilla

Świeżą krew węgorza mieszano kiedyś w wódką, aby sporządzić środek zniechęcający do pijaństwa. Czy działał? Tak, niestety u niektórych wywoływał ciężkie zatrucie. We krwi węgorza znajduje się ichtiotoksyna, czyli jad rybi, wywołujący u ssaków podniecenie, drgawki, drżenie mięśni, rozszerzenie źrenic, a nawet porażenie ośrodka oddechowego i serca. Szczególnie niebezpieczne jest dostanie się krwi węgorza do płynów ustrojowych, oczu i jamy nosowo-gardłowej. Jakiekolwiek uszkodzenie bariery immunologicznej (błony śluzowej, skóry) powoduje przedostanie się antygenów z krwi węgorza do ustroju i reakcję immunologiczną (gorączka, poty, zaburzenia neurologiczne). Wysoka temperatura (nawet już 58 stopni C), kwasy, zasady unieczynniają ichtiotoksynę węgorza. Dlatego wędzony węgorz, smażony, konserwowany, solony nie jest szkodliwy i bezpiecznie można go zjadać. Nie należy też nigdy podawać surowego węgorza, jak i odpadków z niego psom i kotom, bowiem może to spowodować zatrucie zwierząt, a nawet ich szybki zgon. Swoją drogą, ciekawe ilu ludzi (zwłaszcza wędkarzy) załatwiło (nieświadomie) w ten sposób swoje pieski i kotki? Ponoć stężenie pośmiertne zatrutych ichtiotoksyną węgorza następuje bardzo szybko.

Węgorz (łac. Anguilla anguilla, lub Anguilla vulgaris) wykazuje dymorfizm płciowy. Samce dorastają do 50 cm dł., natomiast samice do 1,5 m (rzadko 2 m) długości. Samice mogą ważyć nawet 6 kg. Dzikie węgorze rosną i dojrzewają w rzekach i jeziorach (ok. 7 lat, a nawet dłużej). Samce trzymają się raczej w obszarach przyujściowych do mórz. Samice preferują obszary śródlądowe. Na okres tarła wszystkie wędrują do mórz i oceanów (docelowo Atlantyk). Tam kończą swój żywot z wyczerpania. Z ikry wylęgają się płaskie larwy, powoli rozwijające się. Stopniowo z prądami, przez ok. 3 lata przedostają się do wybrzeży Europy. Tutaj przechodzą przeobrażenie. Migrują do rzek mając długość około 18 cm. Lubią cieki i zbiorniki wodne spokojne, muliste. Odżywiają się padliną, larwami owadów, mięczakami, skorupiakami, drobnymi płazami i rybami. Aktywne są przede wszystkim nocą.

Do celów konsumpcyjnych węgorze są hodowane, bowiem naturalny stan zostałby szybko wyczerpany i wyniszczony.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.