Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Owoc selera – Fructus Apii graveolentis raz jeszcze jako diureticum.

Apium graveolens L., z rodziny Umbelliferae = Apiaceae, czyli seler zwyczajny (szwajc./niem. Sellerie; fr. celeri; ital. Sedano comune; retorom. Sellerin) znany jest przede wszystkim jako warzywo w postaci liści (naci) i korzenia, rzadziej rozpowszechnione jest użycie owocu selera – Fructus Apii graveolentis lub olejku selerowego – Oleum Apii graveolentis. Aby mieć owoc selera musimy pozwolić roślinie na zakwitnięcie i wydanie baldachów z owocami, w drugim lub trzecim roku życia. Owoce suszyć w temp. do 35 stopni C (nie rozdrabniać przed suszeniem!). Przechowywać w szczelnych słojach. Przed użyciem zawsze rozdrobnić, np. w młynku do kawy lub w maszynce do mięsa z drobnym sitkiem.

W dawnych lekospisach znajdziemy seler pod nazwą olejku selerowego lub nasion selera – Oleum Apii graveolentis i Seminis Apii graveolentis (ang. Oil of Celery Fruits, fr. Essence de semences de celerie, niem. Selleriesamenöl). Owoc selera zawiera 2,5-3% olejku eterycznego, choć gdy rośnie na słabych glebach i w cieniu poziom olejku może spaść poniżej  2%. Olejek eteryczny selerowy jest bezbarwny o ciężarze właściwym 0,866-0,894 (przy 15 stopniach C). Jest rozpuszczalny w spirytusie. Zawiera 60% d-limonenu, selinen 10% (seskwiterpen), bezwodnik kwasu sedano-mocznikowego i ok. 3% ftalidów. Ponadto w olejku występują santalol, alfa- i beta eudesmol, dwuhydrokarwon (dihydrocarvone). W owocach występują kumaryny wolne i glikozydowo związane: bergapten (furanokumaryna), apiumozyd (apiumoside), weleina (velleine), seleroina (celeroine), nodakenina (nodakenin), selerozydy (celereoside). Do ftalidów zaliczamy: 3-n-bytyloftalid, sedanenolid (3-n-butyl-4,5dihydrophthalide), sedanolid, bezwodnik sedanowy (sedanonic anhydride); flawonoidy (apiina), olej tłusty bogaty w kwas palmowy, petroselinowy i olejowy).

Działanie: lekko drażniące kłębuszki nerkowe –> moczopędne; przeciwobrzękowe –> zwiększające wydalanie chlorku sodu i kwasu moczowego; rozkurczowe; uspokajające na ośrodkowy układ nerwowy; zwiększające ukrwienie narządów płciowych –> możliwe zwiększanie doznań seksualnych i popędu płciowego, pogłębianie orgazmu; odtruwające przez zwiększanie diurezy, stąd pomocniczo w reumatyzmie i artretyzmie; żółciopędne (umiarkowane!); pobudzające wydzielanie soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego; zapobiegające zaparciom; wybielające na skórę (skojarzenie preparatu doustnego i zewnętrznego – napar pity i do przemywania!); wzmagające odchudzanie (—> przez regulowanie wypróżnień, pobudzanie “odchodzenia” wody i chlorku sodu).

Dawkowanie:

Napar selerowy – Infusum Apii graveolentis 1-2 łyżki rozdrobnionych nasion na szklankę wrzącej wody lub mleka; parzyć 30 minut pod przykryciem; przecedzić. Pić 2 razy dziennie po 1 szklance naparu.

Nalewka na świeżych lub suchych owocach jako afrodyzjak – Tinctura Apii gravelentis 1:5 na alkoholu 40%, macerować przynajmniej 7 dni (owoce rozdrobnić przed zalaniem ciepłym alkoholem!!!). Zażywać po małym kieliszeczku 1 raz dziennie, na pół godziny-20 minut przed stosunkiem.

Olejek eteryczny selerowyOleum Apii graveolentis: 5-8 kropli 2 razy dziennie. Znosi dodatkowo bóle miesiączkowe. Ponadto do wcierania w uderzone miejsca, przy kontuzjach i krwiakach, sińcach, obrzękach limfatycznych – 2 razy dziennie wcierać miejscowo po rozcieńczeniu olejem jadalnym 1:1. Do roztworu można dodać trochę nalewki arnikowej (1 ml nalewki na 10 ml roztworu olejku selerowego i oleju jadalnego, np. arachidowego, migdałowego, winogronowego).

Patrz także wcześniejszy opis: http://rozanski.li/?p=1632

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.