Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Zincum sulfuricum – siarczan cynkowy

Współcześnie siarczan cynku (ZnSO4) – Zinc sulfate jest znany głównie jako nieorganiczne źródło cynku. Wchodzi w skład preparatu Zincteral /Teva Pharmaceuticals/- tabl. powl. doustne (dostarczają 45 mg cynku na czysto), Infex /Pliva/ (tabl. doustne i tabl. musujące, zawierające obok siarczanu cynku również witaminę C i wapń, dostarczają 10 mg cynku na czysto), a także kilku preparatów zewnętrznych: żel Biherpan (do leczenia opryszczki, wzbogacony dodatkowo w heparynę), krople do oczu Cincol i Oculosan (przy zapaleniu spojówek, zawierają dodatkowo nafazolinę).

W XIX wieku siarczan cynku był używany jako środek wymiotny, powoli działający, w dawce około 500 mg. Ponadto zewnętrznie stosowano roztwór 0,2% do przemywania, okładania i zakraplania, przy zapaleniu narządów płciowych, spojówek, rzadziej skóry. Wreszcie do szprycowania  narządów płciowych przy chorobach wenerycznych. W przypadku chorób wenerycznych łączono siarczan cynku w roztworach ze związkami glinu (ałun) i kwasem karbolowym i stosowano zewnętrznie.

Do połowy XX wieku również unikano wewnętrznego podawania siarczanu cynku, bowiem w większych dawkach wywoływał nudności i wymioty. Natomiast popularny był roztwór 1% do przemywania pęcherza moczowego i pochwy, opłukwania warg sromowych i prącia przy stanach zapalnych i infekcjach oraz do zakraplania oczu przy świądzie, łzawieniu, zakażeniach i alergicznym zapaleniu (0,25-0,5%). Siarczan cynku w wysokich stężeniach działa przyżegająco, powoduje denaturację białka, zniszczenie tkanki.

W niższych koncentracjach siarczan cynku posiada właściwości ściągające, hamujące czynności wydzielnicze gruczołów potowych, łojowych, śluzowych, łzowych i surowiczych, antyseptyczne i przeciwzapalne.

Obecnie rozpowszechniony w suplementach i lekach, dostarcza organizmowi przyswajalny cynk, nie jest jednak przez wszystkich pacjentów tolerowany.

W XIX i na początku XX wieku popularnym doustnym źródłem cynku były inne związki: kozłkan cynkowy, mleczan cynku, octan cynku i hemol cynkowy, cytrynian cynku. Obecnie na topie są: pikolinian cynku, chelaty z aminokwasami (np. asparaginian), glukonian i cytrynian cynku.

Działa immunostymulująco, pobudza odnowę tkanek, syntezę białka. Przyśpiesza gojenie ran. Pobudza wzrost włosów i paznokci. Łagodzi łojotok i objawy trądziku. Jest niezbędny do magazynowania insuliny, przebiegu prawidłowych przemian witaminy A, cholesterolu i hormonów płciowych.

Dzienne zapotrzebowanie organizmu na cynk wynosi 15 mg (ogólnie przyjęte i oficjalne).

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.