Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Łopian – Arctium i metabolizm, czyli przemiana materii

Do grupy fitoterapeutycznej ziół – regulujących przemianę materii metabolica  i  moczopędnych  – diuretica paraktycznie od zawsze w dziejach medycyny zawsze zaliczany był korzeń łopianuRadix Bardanae, pospolity składnik mieszanek urologicznych, przeciwtrądzikowych, przeciw otyłości, żółciopędnych i immunostymulujących. Ekstrakt z łopianuExtractum Bardanae wchodzi w skład szeregu kosmetyków (szampony, kremy, toniki) o działaniu antyseptycznym, przeciwłupieżowym, przeciwzapalnym i przeciwtrądzikowym. Łopian ma duże zastosowanie w fitoterapii, pomimo że Komisja E podała, iż skuteczność łopianu nie jest udowodniona i nie należy zalecać leczniczego stosowania surowca. Ale w sumie, co tam Komisja E, jakoś paru profesorów i doktorów, uważających się za alfa i omegę z dziedziny ziołecznictwa – nie przemawia do mnie i nie jest argumentem, ani autorytetem, aby decydować globalnie o wartości ziół. Ziołecznictwo jest zbyt stare i obszerne, aby kilka osób ogarneło tę wiedzę.

Surowiec farmaceutyczny pozyskiwany jest z gatunku: łopian większy – Arctium láppa Linné (= A. majus Bernhardi, = Lappa officinalis Allioni, = L. major Gaertner, = L. vulgaris Hiller = L. communis Cosson et Germain). Do celów leczniczych można stosować również inne gatunki: łopian pajęczynowatyArctium tomentosum Miller (Lappa tomentosa Lamarck) oraz łopian mniejszy – Arctium minus (Hiller) Bernhardi. Rodzaj łopian – Arctium należy do rodziny złożonych – Compositae (obecnie astrowate – Asteraceae). Sok z łopianu – Succus Bardanae jest dostępny w sklepach zielarskich i aptekach.

arctium_lopian
Arctium – łopian, 22 maj 2008 r., okolice Pobiedzisk

Korzeń łopianu obfituje w poliacetyleny (trideca-1,11-dien-3,5,7,9-tetrain), arctinol, arctinal, arctinon, laktony gwajanowe (lappafen), lignany (arctiina (1%), matairesinol, lappaol), fenolokwasy 2-3,5% (kwas kawowy, kwas chlorogenowy), guanidyno-n-maślan, inulina (30-45%), fitosterole (stigmasterol, beta-sitosterol, kampesterol), olejek eteryczny 0,1-0,2% (aldehyd benzoesowy, aldehyd fenylooctowy), sole potasu, magnezu, wapnia, śluzy, goryczka seskwiterpenowa (arctiopicrina).

Wodne i alkoholowe wyciągi z łopianu hamują rozwój bakterii i grzybów, zwiększają wydzielanie żółci, soku trzustkowego i soku jelitowego, działają rozkurczowo i hipoglikemicznie. Wzmagają wydzielanie potu i moczu, a wraz z nimi szkodliwych i zbędnych metabolitów. Sok z łopianu wzmacnia, wzmaga odporność, aktywuje procesy odnowy tkanek i reguluje wydzielanie łoju. Preparaty łopianowe hamują stany zapalne w organizmie. W handlu dostępny jest stabilizowany sok z łopianu i rozdrobniony korzeń.

W dawnej medycynie sokiem łopianowym przemywano liszaje, zmiany łuszczycowe, wrzody skórne (w tym podudzi) i oparzenia. Także świeżych liści używano do okładów na oparzenia i jątrzące się owrzodzenia. W użyciu była również maść sporządzona z gęstego (odparowanego do połowy) odwaru łopianowego, wymieszanego ze smalcem wieprzowym i łojem wołowym. Adam Lonitzer – Lonicerus (1528-1586) i Pietro Andrea Mattioli – Matthiolus (1501-1577) stosowali łopian w leczeniu schorzeń nerek, pęcherza moczowego (kamica, stany zapalne), układu oddechowego oraz jako lek napotny. Dr Fr. Oesterlen (1861 r.) ekstrakt z łopianu polecał w leczeniu skrofulozy, kiły i dny. Olej łopianowy, sok łopianowy i nalewkę łopianową wcierano również we włosy jako środek przeciwko łysieniu i przeciwłupieżowy.

Odwar łopianowyDecoctum Bardanae: 1 łyżkę korzenia rozdrobnionego zalać 1 szklanką wody (200-220 ml), gotować pod przykryciem 5-10 minut, odstawić na 30 minut, przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie po 1 szklance.

Nalewka łopianowaTinctura Bardanae: 1 część świeżego lub suchego rozdrobnionego korzenia zalać 3-5 częściami alkoholu 40-60%, macerować minimum 7 dni; przefiltrować. Zażywać 2-3 razy dziennie po 5-10 ml w 100 ml wody. Ponadto stosować zewnętrznie do wcierania we włosy i przemywania skóry (po uprzednim rozcieńczeniu wodą w proporcji 1:1 lub 1:2).

Olej łopianowyOleum Bardanae: 1 część świeżego lub suchego rozdrobnionego korzenia zwilżyć alkoholem 40-70% po czym zalać 5 częściami oleju słonecznikowego, winogronowego lub lnianego podgrzanego do około 80oC; odstawić w ciemne miejsce na 14 dni, przefiltrować. Olej łopianowy można stosować do pielęgnowania skóry suchej i wrażliwej, do wcierania we włosy przy łupieżu, leczenia stanów zapalnych odbytnicy (lewatywy z ciepłego oleju) oraz leczenia suchych wyprysków na skórze. Zażyty doustnie (1 łyżka 1 raz dziennie) działa żółciopędnie i żółciotwórczo, reguluje wypróżnienia i może stanowić źródło fitosterolu oraz witaminy F. Fitosterole zmniejszają stan zapalny gruczołu krokowego, działają estrogennie i antyandrogennie.

Sok z korzenia i ziela łopianuSuccus Bardanae można zakonserwować alkoholem 40-60% (w proporcji 1:1) i stosować zewnętrznie (właściwości odżywcze, przeciwzapalne, przeciwłojotokowe i wybielające skórę) oraz doustnie w ilości 10 ml 2-3 razy dziennie, przez co najmniej 2-3 tygodnie.

6 komentarzy Łopian – Arctium i metabolizm, czyli przemiana materii

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.