Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Perełkowiec (szupin) japoński – Sophora japonica Linne w praktycznej fitoterapii. Witamina P, czyli bioflawonoidy raz jeszcze.

Rodzaj Sophora należy do rodziny motylkowatych – Fabaceae (=Papilionaceae). Perełkowiec, czyli szupin japoński jest drzewem dorastającym do 25 m wys. W stanie dzikim występuje w Korei i Chinach; w Japonii jest sadzony. Kora jest ciemnoszara i głęboko spękana. Gałązki ciemnozielone. Paki drobne, czarne. Liście długości do 25 cm, złożone z 5-17 listków Listki jajowatolancetowate lub jajowate, dorastające do 5 cm dł., ciemnozielone, spodem sinawe. Kwiaty żółtawe lub biało-kremowe, motylkowe, zebrane w luźne wiechy, dł. do 30 cm. Kwitnie od lipca do sierpnia. Owocem są strączki długości 5-8 cm, przewężone między nasionami. Owoce dojrzewają w październiku.

sophora_japonica_L [1600x1200] sophora_japonicaLinneus [1600x1200]
Szupin (perełkowiec) japoński – Sophora japonica L.; Szwajcaria, Chur, lipiec 2009 r.

Surowcem zielarskim są kwiaty, suszone w temp. naturalnej, w cieniu. Jest to surowiec flawonoidowy. Zawiera rutynę (13-30%), kaempferol, izoramnetynę i genisteinę, ponadto polisacharydy, olejek eteryczny, alkaloidy i fosfolipidy. Kwiat perełkowca to doskonałe źródło witaminy P. Witaminy P nie należy mylić z witaminą PP (niacyną – amidem kwasu nikotynowego = nikotynamidem oraz z kwasem nikotynowym) Witamina P to inaczej bioflawonoidy, które wzmagają i ochraniają działanie witaminy C – kwasu askorbinowego. Początkowo do witaminy P zaliczano rutynę, eriodykcjol i hesperydynę), potem inne flawonoidy o podobnym działaniu. W 1936 r. opublikowano pracę Rusznyak i Szent-Györgyi, w której wykazano, że soki z roślin bogate w witaminę C działają lepiej, efektywniej, skuteczniej niż czysta witamina C. Autorzy spostrzegli, że podawanie czystej witaminy C zwiększa nawet przepuszczalność naczyń krwionośnych, co nie występuje przy stosowaniu wyciągów z roślin, będących źródłem witaminy C. Poszukiwali substancji, która jest odpowiedzialna za współdziałanie z witaminą C i takiej, która zapobiega nadmiernej przesączalności śródbłonków naczyń krwionośnych. Otrzymali ową nieznaną dotychczas substancję, w stanie krystalicznym z cytryny i papryki, okazało się, że jest to związek flawonoidowy. Nazwali go citrin (cytryn). Przed wojną uważano, że niedobór witaminy P powoduje nadmierną przepuszczalność i kruchość naczyń krwionośnych i niepełną funkcjonalność witaminy C. Objawami awitaminozy P są plamice i zapalenie surowicze. Wkrótce po wynalezieniu witaminy P (nazwa od terminu ang. Permeability) zaczęto ją podawać w krystalicznej postaci w leczeniu szkorbutu (awitaminozy C), plamicy naczyniowej, zapalenia opłucnej, zapalenia nerek, stawów, ropniaka opłucnej, zapalenia otrzewnej, osierdzia i obrzęku śluzakowego. Już w latach 30 XX wieku uważano, że kwercytryna i kwercetyna nie maja aktywności rutyny, hesperydyny, ariodykcjolu i dwumetylohesperydyny. Potwierdzają to zresztą współczesne badania o braku aktywności farmakologicznej krystalicznej kwercetyny i kwercytryny, szczególnie gdy te są syntetycznie otrzymywane. Natomiast substancje te działają w naturalnych kompleksach, gdy występują obok innych fitoskładników w ziołach, owocach i warzywach. Naukowcy wykazali, że u świnek morskich gnilec jest wywołany niedoborem witaminy P i C i gdy obie witaminy z osobna są podawane nie usuwają do końca objawów awitaminozy, a gdy razem są podane – czynią to w pełni i szybko. Rutyna została wyodrębniona po raz pierwszy w 1842 r. przez A. Weiss’a, z ziela ruty – Ruta graveolens L.

Preparaty zawierające rutynę syntetyczną najczęściej nie są aktywne. Rutyna krystaliczna spontanicznie pod wpływem tlenu i światła ulega przekształceniu w kwercetynę, która jest bardzo słabo przyswajalna, na poziomie 3-4% (gdy jest syntetyczna) i nieaktywna biologicznie. Kwercetyna działa wyłącznie w postaci naturalnej, powiązana z innymi składnikami “balastowymi” obecnymi w roślinie. Od razu mówię, że reklamowane powszechnie preparaty rutyny i kwercetyny nie warto kupować (Rutino…, Rutina…), szkoda pieniędzy. Są to preparaty-placebo dla naiwnych. Niestety w naszym kraju naiwnych ludzi nie brakuje, o czym świadczy, że preparaty te są główną podporą sprzedażową (zarazem dochodów) wielu firm para- i  farmaceutycznych. Ubolewam natomiast nad wycofaniem preparatów galenowych z roślin bogatych w bioflawonoidy, np. Rutisol’u (krople, wyciąg z ziela ruty), które były świetnie opracowane i skuteczne.

Wyciągi z kwiatów Sophora japonica L., podobnie jak z ziela gryki – Fagopyrum esculentum Moench, ziela ruty – Ruta graveolens L. i liści Eucalyptus macrorhyncha F.v.M. zawierają bioaktywne flawonoidy – witaminę P.

Działanie witaminy P:

– przeciwwysiękowe, uszczelniające i wzmacniające naczynia krwionośne,

– moczopędne,

– rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, układu moczowego i naczyń,

– hipotensyjne,

– przeciwalergiczne, antyhistaminowe,

– przeciwmiażdżycowe,

– ochronne na serce, wątrobę i nerki,

– przeciwzapalne,

– antykancerogenne,

– przeciwrodnikowe i antyoksydacyjne, stabilizujące strukturę błon komórkowych i nabłonków,

– pobudzające fagocytozę i stymulujące wytwarzanie interleukin IL 1 i IL 2 oraz interferonu alfa i beta, a także czynnika martwiczego nowotworów TNF,

– przeciwzawałowe, przeciwzakrzepowe, antyagregacyjne wobec trombocytów (płytek krwi),

– hamujące biosyntezę leukotrienu B i prostaglandyny E, PAF (Platelled Activator Factor),

– hamujące aktywność NEP (Neutral Endopeptidase) – obojętnej endopeptydazy, (patrz wpis Sałata jadowita – Lactuca virosa L. http://rozanski.li/?p=2224),

– hamujące aktywność APN, czyli Aminopeptidase N niezbędnej do przerzutów nowotworów (metastazy).

Witamina P zapobiega przedwczesnemu utlenianiu witaminy C w ustroju.

Kwiat perełkowca można parzyćInfusum Sophorae: 1-2 łyżki surowca na 1 szklankę wrzącej wody lub mleka, pozostawić do naciągnięcia, dodać miodu. Pić po 1 szklance naparu dziennie; w razie przeziębienia, chorób zakaźnych, nowotworów 2-3 szklanki dziennie.

Dobry jest intrakt ze świeżych kwiatówIntractum Sophorae: 1 część świeżego surowca rozdrobnionego zalać 3-5 częściami gorącego alkoholu 50-60%; macerować minimum 7 dni, przefiltrować. Zażywać 1-2 razy dziennie po 5-10 ml. Nalewkę szupinową – Tinctura Sophorae na suchym lub świeżym surowcu – zażywać podobnie.

1 comment to Perełkowiec (szupin) japoński – Sophora japonica Linne w praktycznej fitoterapii. Witamina P, czyli bioflawonoidy raz jeszcze.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.