Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Testosteron i inne sterydy, część II

To, że testosteron działa nie tylko na czynności płciowe, lecz również daje efekt anaboliczny wiedziano w okresie międzywojennym, w połowie lat 30.XX wieku. Od tego czasu ośrodki naukowe firm farmaceutycznych zaczęły syntezy mające na celu uzyskanie związku pochodnego, zachowującego cechy anaboliczne, lecz pozbawionego wpływu na układ hormonalny. Do dziś nie udało się stworzyć związku syntetycznego anabolicznego całkowicie pozbawionego wpływu androgennego lub estrogennego. Zawsze ten charakter hormonalno-płciowy jest widoczny. Powstały środki anaboliczne pochodne testosteronu, androsteronu i 19-norsteroidów. Oddziałują one na receptory androgenne w tkankach. Znalazły zastosowanie w leczeniu zaników mięśni, odleżyn, złamań kości,niedokrwistości aplastycznej. Niestety są też używane jako środki dopingujące w sporcie. Z tego względu, że mają strukturę sterydu, określane są popularnie sterydami anabolicznymi. Pobudzają syntezę białka, hamują katabolizm (rozkład) białek budulcowych, pobudzają procesy krwiotwórcze, zwiększają resorpcję fosforu i potasu, powodują dodatni bilans azotowy. Oczywiście efektem tego jest wzrost masy tkanek i organów. Wzrasta wtedy zapotrzebowanie na minerały, witaminy, aminokwasy, związki energetyczne. Jeśli człowiek pobierający sterydy anaboliczne nie zapewni w diecie zwiększonej zawartości aminokwasów, pełnowartościowych białek, makro-, mikro- i ultraelementów, cukrów i lipidów – wówczas nie osiągnie efektu anabolicznego, lecz doprowadzi do ciężkiego zachwiania gospodarki wodno-mineralnej i zaburzeń przemiany materii oraz zmian patologicznych tkanek. Sterydy anaboliczne działają lipidomobilizująco, czyli powodują rozpad tłuszczów na kwasy tłuszczowe i glicerol. Zostrają one spożytkowane do wyzwolenia energii niezbędnej do procesów asymilacji (anabolizmu) – czyli przyswajania, syntezy i budowania ciała. Efekt przyrostu masy ciała po ażyciu sterydów anabolicznych jest szybko zauważalny, lecz krótkotrwały. maksimum anabolizmu przypada na 10-15 dzień podawania, utrzymuje się 2-3 miesiące, po czym spada, bowiem zaczyna zanikać tłuszcz zapasowy. Ponadto brak ćwiczeń fizycznych, brak pracy mięśni powoduje rozpad białek strukturalnych mięśni, a uwolnione aminokwasy zaczynają być wbudowywane w tarczycę, tkankę łączną, w skórę, kości, chrząstki, nerek, organów płciowych. Organizm zaczyna więc odbierać białko z jednych tkanek i gromadzić je w innych tkankach. Stąd ważne jest zapewnienie prawidłowej diety i trening. Jakiekolwiek błędy dietetyczne i treningowe stają się przyczyną zjawiska odwrotnego od zamierzonego. Ponadto niekorzystna jest nadmierna mobilizacja tkanki tłuszczowej jako źródła energii. Prowadzi to do złego rozmieszczenia tłuszczu, katabolizmu tłuszczu ochronnego dla niektórych organów, a to z kolei powoduje nieprawidłową sylwetkę ciała i zmiany patologiczne, np. w nerkach. Niektóre sterydy anaboliczne, zwłaszcza testosteronowe powodują zahamowanie wydzielania androgenów endogennych (normalnie syntetyzowanych w organizmie). Po zaprzestaniu podawania sterydów dochodzi więc do pojawienia się ujemnego bilansu azotowego, spadku przyrostu masy ciała. Taki stan jest szczególnie niekorzystny dla sportowców i ma charakter zespołu odstawienia. Leczenie objawów zespołu odstawienia polega na kontrolowanym podawaniu substancji androgenno-anabolicznych, np. estrów testosteronu, a następnie stopniowym zmniejszaniu ich dawki. Chodzi o przywrócenie funkcjonowania osi przysadka —> gonady i ponowne wzbudzenie wytwarzania endogennych (wewnątrzpochodnych) androgenów.

3 komentarze Testosteron i inne sterydy, część II

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.