Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Spongia fluviatilis – gąbka rzeczna w dawnej medycynie.

W dziele Handbuch der Heilmittellehre dra Fr. Oesterlen’a z 1861 r. znaleźć można opis zastosowania Spongia fluvitalis (Flussschwamm), czyli gąbki słodkowodnej. W tych czasach Spongia fluviatilis została zaliczona do Algae, czyli glonów. Nie wiedziano, że surowiec obejmował gąbki słodkowodne różnych gatunków.Wśród składników surowca autor wykazał  pektyny, krzemionkę i jod. Po wtarciu w skórę wywiera wpływ podrażniający, rumieniotwórczy, rozgrzewający. W medycynie ludowej Rosji stosowana przy urazach, reumatyzmie. Doustnie przy skrofulozie. Przy wcieraniu sproszkowaną gąbkę mieszano z octem i olejem. Wykazuje działanie boddźcowe, drażniące, a dziś wiemy, że immunizujące za sprawą białek, jakie dostaja się do skóry wskutek mechanicznego uszkodzenia powłoki za sprawą igiełek krzemionkowych obecnych w surowcu. Białka te wywołują odczyn immunologiczny, jak po szczepionce lub laktoterapii, hemoterapii, albo proteinoterapii pozajelitowej. Po zastosowaniu wewnętrznym surowiec działa immunostymulująco i pobudza przemianę materii. Dr B.A. Oks (1910 r.) zaleca maść zewnetrznie 4,0 sproszkowanej gabki na 30 g tłuszczu.

spongia [1600x1200]
Gąbki: A – nadecznik Spongilla lacustris, B – Spongilla fragilis Leidy, C – Carterius stepanowi W Dybowski, D – Ephydatia fluviatlis Vejdovsky, E – Meyenia mülleri Wierzejski; źródło obrazka Stańczykowska A.: Zwierzęta bezkręgowe naszych wód, Warszawa 1986.

Obecnie wiemy, że gąbki to organizmy zwierzęce, a nie glony (glony i sinice żyją na powierzchni gąbek). Surowiec w rzeczywistości zawierał gatunki:

1. Nadecznik – Spongilla lacustris Veydovsky (patrz obrazek A) o ciele gałęzistym, powierzchni szorstkiej lub śliskiej, występuje na dnie i przedmiotach zanurzonych w wodach słodkich (rzeki, strumienie wolno płynące, jeziora, stawy);

2. Euphydiata fluviatilis Veydovsky (patrz obrazek D) o ciele w postaci nieforemnych brył, żółtawych lub zielonkawych; występuje w wodach stojących i płynących, pospolita gąbka na niżu;

3. Meyenia Mülleri Wierzejski (patrz obrazek E) o ciele w postaci poduszkowatych brył na płaskich przedmiotach,barwy ciemnożóltej, brunatnej lub zielonej i twardej konsystencji; pospolita gąbka w wodach czystych i leniwie płynących.

spongia_euphydiata_fluvitalis [1600x1200] spongia_lacustris [1600x1200]
Ephydatia fluviatilis – gemmula (pąk służący do rozmnażania, powstały w procesie pączkowania); Spongilla lacustris, czyli nadecznik; źródło obrazka Domaniewski J.: Podręcznik zoologji, Warszawa 1923 r.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.