Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Kora śliwy afrykańskiej – Cortex Pruni africanae

Śliwa afrykańskaPygeum africanum Hooker f. = Prunus afracana (Hooker f.) Kalkman jest drzewem (rodzina różowate – Rosaceae) dorastającym do 25 m wys. Liście eliptyczne, lśniące, często o czerwonawej nerwacji; brzegiem ząbkowane, przy roztarciu pachnące migdałami. Kwiaty drobne, białe lub kremowe. Owocem jest czerwony pestkowiec, o średnicy ok. 1 cm. Rośnie w Afryce (rejony tropikalne i subtropikalne), a także na Madagaskarze. Surowcem jest koraCortex Pruni africanae = Cortex Pygei. Surowiec ma barwę czarnawo-brązową, brunatną lub czerwono-brązową. Kawałki kory są spękane i gdy są prawidłowo wysuszone pachną migdałami.

Składniki surowca: alkohole alifatyczne (docosanol, tetracosanol), estry (ferulan tetrakozylu i dokozylu), fitosterole (beta-sitosterol, daukosterol), kwas ferulowy, kwasy tłuszczowe (mirystynowy, palmitynowy, oleinowy, stearynowy, behenowy, lignocerynowy, arachidowy), glikozydy cyjanogenne (prunazyna, amigdalina), trójterpeny ( 2-alfa-hydroxyursolic acid = kwas 1-alfa-hydroksyursolowy, friedelina = frydelina, kwas ursolowy; epimaslinic acid = kwas epimaslinowy, maslinic acid – kwas maslinowy).

image image

Kwasy maslinowe to inhibitory proteaz serynowych i proliferacji komórek nowotworowych, szczególnie w jelicie grubym. Utrudnia inwazję wirusów, np. HIV. Friedelina (frydelina) działa przeciwzapalnie, antybakteryjnie i fungistatycznie (przeciwgrzybiczo). Kwas ursolowy działa przeciwzapalnie i przeciwnowotworowo, ponadto hamuje rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych.

image  image
źródło obrazka: WHO Monographs on selected medicinal plants; Vol. II; Genewa 2002; s. 249.

Preparaty zawierające lipofilną frakcję z kory śliwy afrykańskiej są używane w leczeniu przerostu gruczołu krokowego, wielomoczu, zaburzeń mikcji w przebiegu zapalenia gruczołu krokowego, moczenia nocnego. Korzystnie działa również przy zapaleniu układu moczowego, choć jest rzadziej polecany w typowych schorzeniach urologicznych, choć niesłusznie. Składniki trójterpenowe, alohole alifatyczne i sterolowe obniżają poziom cholesterolu we krwi i mogą zakłócać syntezę androgenów. Wywierają korzystne działanie lecznicze na skórę w przypadku trądziku różowatego i androgennego, ponadto w łuszczycy i w chorobach reumatycznych. Osłabiają reakcję autoagresjii immunologicznej co w umiejętny sposób może być wykorzystane w leczeniu chorób na tym tle. Preparaty z kory śliwy afrykańskiej wzmagają regeneracje nabłonków układu moczowo-płciowego. Wpływaja równiez rozkurczowo i regulują perystaltykę dróg moczowych, dzięki czemu zapobiegają przykrym objawom związanym z częstomoczem, parciem na mocz, niezupełnym opróżnieniem dolnych odcinków układu moczowego z moczu. Lipofilny wyciąg z kory śliwy afrykańskiej zawiera ok. 15% beta-sitosterolu i ok. 0,6% dokozanou. Ekstrakt hamuje aktywność aromatazy i 5a-reduktazy, choć w niektórych badaniach efekt ten był słabo wyrażony. Powstrzymuje również rozrost fibroblastów w gruczole krokowym (inhibitor hiperplazji). Zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych blokowanie wpływu histaminy) oraz hamuje 5-lipoksygenazę, przez co redukuje uwalnianie leukotrienów.

Pygeum Bark jest w British Pharmacopoeia  z 2009 r. oraz w Farmakopei Europejskiej. Strata masy przy suszeniu w 105 stopniach C maksymalnie 12%. Popiołu nie więcej niż 10%.

Przeciwwskazania: laktacja, ciąża; nie podawać dzieciom i młodzieży, bowiem roślina wpływa na gospodarkę hormonalną.

Dawki wg Monografii WHO, Genewa 2002, vol II: 75-200mg lipidosterolowego wyciąg z surowca leczniczego, w dawkach podzielonych. Mleko polepsza przyswajanie skladników czynnych.

Preparaty z kory śliwy działają efektywnie przy dłuższym (wielomiesięcznym) i regularnym stosowaniu.

Ekstrakty sa składnikiem gotowych preparatów, np. Tadenan – kaps., Poldanen – kaps.

2 komentarze Kora śliwy afrykańskiej – Cortex Pruni africanae

  • Roman M.

    W komentarzu do artykułu o korzeniu kolombo wspomniałem o tym, że tradycyjna medycyna Afryki jest bodaj najmniej znana. Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że w Afryce subsaharyjskiej występuje 2000 języków, da nam to pojęcie o etnicznym zróżnicowaniu tego kontynentu. Przez wieki rozwijały się różne tradycje medyczne (na ogół słabo zbadane i opisane). 7 z 10 czarnych mieszkańców Afryki Południowej korzysta z pomocy tradycyjnych uzdrowicieli. Wykorzystuje się tam około 700 gatunków dziko rosnących ziół. Tak więc w miarę upływu czasu i badań do medycyny naukowej trafi zapewne wiele interesujących roślin. Dla niektórych ziół używanych przez szamanów i uzdrowicieli znajdzie się pewnie inne niż pierwotnie zastosowanie. Śliwa afrykańska jest tego dobrym przykładem. Obecnie najwięcej surowca pozyskuje się Kenii, Madagaskarze i Kamerunie. Wiele ludów czarnego kontynentu wykorzystywało ten surowiec (korę śliwy używali np. Zulusi – skoro wspomniałem o południu kontynentu). W tradycjach medycznych Afryki najczęściej używa się naparów i odwarów z kory lub liści śliwy. Stosuje się je przede wszystkim jako lek przeciwmalaryczny (przeciwgorączkowy), w nieżycie żołądka itp. schorzeniach. Na marginesie dodam, iż w leczeniu rozmaitych chorób układu moczowego używa się tam częściej kłosowiec (Agathosma betulina). Śliwę badano w różnych możliwych terapeutycznie kierunkach. Przeprowadzono trochę doświadczeń na zwierzętach. Zmieniły one nieco podstawowe wykorzystanie surowca. Badania przeprowadzano początkowo na szczurach wykazały, że wyciąg z kory zmniejsza masę gruczołu krokowego i jednocześnie pobudza jego działanie. Pierwszy preparat zawierający wyciąg lipidowo sterolowy wypuszczono w 1967 roku. Nie znano wtedy dokładnie mechanizmu działania leku. Wiedziano jednak, że jest skuteczny. Szybko zrobił lek furorę we Francji, Szwajcarii i Włoszech. Dla przykładu we Francji 75% przypadków przerostu prostaty kwalifikujących się do leczenia ziołami leczy się śliwą. Francuscy lekarze stwierdzili, że śliwa afrykańska zmniejsza objawy choroby u przynajmniej połowy mężczyzn. Skuteczność tego zioła przyjmowanego przez 6 tygodni porównuje się z powszechnie stosowanymi syntetycznymi środkami farmaceutycznymi. W badaniach udowodniono łagodzenie wszystkich objawów przerostu prostaty. Jedynie dolegliwości w najcięższych przypadkach nie ustępowały tak spektakularnie. Do 2006 roku opublikowano 13 badań (z podwójną ślepą próbą), z których 12 wykazywało znaczą poprawę chorych poddanych takiej terapii. Jak więc widzimy połączenie tradycji i nauki daje czasem dość spektakularne rezultaty.

  • Ahmed Shah Masood

    Swietny komentarz i uzupelniajace wiadomosci na temat sliwy afrykanskiej panie Romanie!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.