Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Medicago sativa – alfalfa (Luzerne) – lucerna

Lucerna siewna – Medicago sativa L., z rodziny motylkowatych – Papilionaceae jest bogata w izoflawony (kumestrol, genisteina), proteiny, aminokwasy, witaminy, kumaryny (medikagol), saponiny estrogenne (2-3%), np. kwas medikagenowy, sojasapogenol, hederagenina; fitosterole (beta-sitosterol, stigmasterol, kampesterol) i sole mineralne. Posiada działanie przeciwzakrzepowe, antyandrogenne i estrogenne.

Niestety saponiny lucerny w większych ilościach są toksyczne i uszkadzają krwinki. Surowcem jest nasienie i ziele lucerny, z których można ekstrahować izoflawony. Suche wyciągi z lucerny stanowią składnik coraz większej liczby preparatów zagranicznych zalecanych do łagodzenia objawów przekwitania. Wodne i wodno-alkoholowe wyciągi z ziela (napar: 3-5 g/200 ml wrzącej wody; 1-2 razy dziennie po 100 ml) działają moczopędnie, przeciwobrzękowo, napotnie, odżywczo, pobudzająco na trawienie oraz apetyt i ogólnie wzmacniająco. Lucerna obniża poziom cholesterolu we krwi. Hamuje rozwój miażdżycy. Sproszkowane ziele lucerny można spożywać doustnie po 500-1000 mg 3 razy dziennie, najlepiej po uprzednim  wymieszaniu z miodem, np. akacjowym. Niekiedy są zalecane dawki suchego sproszkowanego ziela wynoszące aż 5-10 g trzy razy dziennie. Nalewka z lucerny 1:5 na alkoholu 40-60% – 5 ml 2 razy dziennie.

Lucerny nie podawać osobom cierpiącym na układowy toczeń rumieniowaty. Powoduje bowiem nasilenie jej objawów.

2 komentarze Medicago sativa – alfalfa (Luzerne) – lucerna

  • gumppek

    A ja kilka dni temu dowiedziałem się o leczniczym działaniu innej lucerny, a mianowicie nerkowej. Otóż kobieta lat ok 70 pochodząca znad Bugu opowiedziała mi jak to jako dziecko wyleczyła się z ziołami z żółtaczki, a potem tą samą rośliną wyleczyła się jej siostra. Tym ziołem okazała się /kobieta znalazła mi tę roślinę bowiem nie wiedziała jak się ona nazywa/ wspomniana powyżej lucerna nerkowa. Jest to roślina dość pospolita występująca tak na polach jaki i miedzach oraz nieużytkach. Często występuje w tych samych miejscach lub obok lucerny siewniej i komonicy. Jest rośliną wapieniolubną. Okazuje się, że o ile w polskim zielarstwie jest to roślina prawie nieznana /nawet doktor o niej nie wspomina – jeszcze :)/ o tyle z powodzeniem stosuje ją zielarstwo białoruskie do leczenia rzęsistkowego zapalenia pochwy.
    W medycynie tybetańskiej i narodowej medycynie Zabajkala stosuje się ją w charakterze środka przeciwkrwotocznego, gojącego i zmiękczającego. Proszkiem z suchego zioła dosypie so krwawiące rany, nacięcia. W podobnych schorzeniach stosowana jest na Kaukazie.
    Ekstrakt z ziela posiada działanie przeciwkrwotoczne, zwiększając krzepliwość krwi.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.