Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Wspomnienie naftaliny jako leku – Naphtalinum

Naftalina, czyli naftalen C10H8 jest węglowodorem zbudowanym z dwóch skondensowanych pierścieni benzenowych. Ma formę płatków krystalicznych o temperaturze topnienia około 80 stopni C. Ulega sublimacji. Rozpuszcza się w alkoholach, acetonie, eterze, benzenie. Ma silny specyficzny zapach. Dawniej często wkładany do szafy i garderoby, aby odstraszyć mole. W XIX i na początku XX wieku uznawany za lek przeciwko pierwotniakom, owsikom (Oxyuris vermicularis), podawany doustnie (pigułki, kapsułki) w dawce 500 mg dziennie. Ponadto zewnętrznie do zwalczania pasożytów skóry (roztwory, maści, mazidła 1:10-20) i jako środek keratolityczny; jako środek przeciwpasożytniczy do irygacji pochwy. W nadmiernych dawkach i stosowany przewlekle powoduje podrażnienie przewodu pokarmowego i układu moczowego (uszkodzenie nerek).

Dość często naftalina była polecana jako środek wykrztuśny, przeciwgnilny i podniecający w dawce 0,1-1 g, w emulsjach z olejem migdałowym, olejkiem bergamotowym i gumą. Ponadto do odkażania jelit, do zwalczania glist. Używany był w XIX wiecznej pediatrii przy biegunkach wywołanych pasożytami. Do zwalczania świerzbu – roztwory olejowe lniane 12%, do leczenia liszajów łuskowatych.

Naftaliny nie należy mylić z beta-naftolem (naphtolum), który jest innym związkiem chemicznym i również mającym duże znaczenie w dawnej medycynie

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.