Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Species ad Clysma viscerale Kaempfe = Species ad clysmata visceralia Kaempfii– ziółka do lewatywy trzewnej Kämpfe’a.

Czytając dzieło z 1882 r. o lekach dwóch wybitnych farmakologów prof. C.W.H. Nothnagel’a i prof. M.J. Rossbach’a natknąłem się na ciekawą mieszankę ziołową pod nazwą Species ad Clysmata visceralia Kaempfi, czyli w roboczym tłumaczeniu ziółka do lewatyw trzewnych Kaempfe’a. Autorzy ze względu na ideowo-postępową postawę medyczną wykazali raczej lekceważący stosunek do owej mieszanki, pisząc: kiedyś bardzo używane, nie mają dziś zupełnie zastosowania. Postanowiłem zgłębić temat i sięgnąłem do licznych starszych dzieł, a także Im współczesnych publikacji, jednakże autorów, którzy mieli więcej pokory dla starej medycyny.

Skład ziółek trzewnych Kämpfe’a jest moim zdaniem ciekawy. Niekoniecznie musimy z nich czynić odwar i stosować do lewatyw. Sporządziłem mieszankę i przyznam, że analizując właściwości poszczególnych składników trzeba jasno stwierdzić: działa pobudzająco na jelito cienkie i grube (wzmaga czynności sekrecyjno-absorpcyjne i perystaltykę), jednocześnie zapobiega zaparciom i atonii jelit, wzmaga wydzielanie żółci, znosi nerwice wegetatywne i po podaniu doustnym pobudza trawienie i soczność żołądka. Odwar przyjęty doustnie wpływa też moczopędnie i pobudzająco na czynności trzustki (szeroko rozumiane). Dłużej przyjmowany (1-2 miesiące) teoretycznie może przyczynić się do obniżenia poziomu glukozy we krwi i stymulować procesy odtruwania oraz regeneracji wątroby.

Oto mieszanka, z trudem znaleziona:

Rp. Species ad clysmata visceralia Kaempfii

Florum Chamomillae (kwiat rumianku)

Herbae Marrubi (ziele szanty)

Herbae Taraxaci (ziele mniszka)

Radicis Taraxaci (korzeń mniszka)

Radicis Valerianae (korzeń kozłka, a właściwie kłącze kozłka)

Rhizoma Graminis (kłącze perzu) aa

Zatem łączymy przepisane surowce w równych ilościach. Bierzemy 1 łyżkę mieszanki na szklankę wody, doprowadzamy do zagotowania i odstawiamy na 20-30 minut, po czym przecedzamy. Pijemy 2 razy dziennie po 1/2 szklanki. Można też użyć doodbytniczo przy chorobach jelita grubego (stany zapalne, atonia) i chorobie hemoroidowej.

nothnagel

Carl Wilhelm Hermann Nothnagel 1841-1905, niemiecki lekarz-internista, ukończył Uniwersytet w Berlinie. Od 1865 do 1868 r. pracował jako asystent  Ernst’a Viktor’a von Leyden’a w Królewcu. W 1866 roku uzyskał habilitację z zakresu medycyny wewnętrznej. Lekarz wojskowy i wykładowca w Berlinie (1868-1870), potem we Wrocławiu (od 1870 r.). Od 1870 roku Albert-Ludwigs-Universität Freiburg. W 1874 roku został profesorem patologii i terapii na Uniwersytecie w Jenie. Od 1882 roku, aż do śmierci dyrektor i profesor I Medycznej Kliniki Uniwersytetu w Wiedniu.   Jest autorem wielu publikacji, w tym książek niezmiernie wpływowych, opiniotwórczych, np. Handbuch der Arzneimittellehre (współautor prof. Michael Joseph Rossbach) z 1870 r. i nowszych wydań. Zajmował się badaniem chorób kardiologicznych (np. migotanie przedsionków) i neurologicznych.

rossbach3
Michael Joseph Rossbach (Roßbach) (1842-1894) niemiecki lekarz i farmakolog. Studiował medycynę na uniwersytetach w Würzburgu, Monachium, Berlinie i Pradze. W 1865 roku uzyskał doktorat z zakresu medycyny. Od 1869 roku wykładowca farmakologii w Würzburgu, a od 1874 roku profesor farmakologii. W 1882 roku został profesorem patologii i terapii oraz dyrektorem Kliniki Medycznej Uniwersytetu w Jenie. Opisał, m.in. hiperchlorhydrię żołądka. Autor, m.in. Pharmakologische Untersuchungen, 2 volumes 1873-76 – Pharmacological studie, Lehrbuch der physikalischen Heilmethoden für Aerzte und Studirende, 1882.

 

Sam autor mieszanki ziołowej trzewnej – dr Johann Kämpf (1726-1787) urodził się w Zweibrücken. Studiował medycynę w Basel (w Bazylei). W 1753 r. w Basel na Uniwersytecie obronił pracę doktorską: "De infarctu vasorum ventriculi". Uważał, że większość przewlekłych chorób, trudnych do leczenia usadawia się w Viscera vavi abdominis (trzewia jamy brzusznej) lub wywodzi z zaburzeń trzewnych (żołądek, jelita, wątroba, śledziona). W leczeniu chorób dbał o zasadę regulacji czynności układu pokarmowego.  Wiele chorób jest spowodowana rozszerzeniem naczyń, przekrwieniem, niedrożnością naczyń (zawały) i zaparciami. Zwolennik stosowania lewatyw (“Visceralklystiere”) z wyciągów ziołowych i mineralnych. Autor, m.in. Enchiridium medicum", 1778; Kurze Abhandlung von den Temperamenten. 8. Schafhausen. 1760; Variae observationes medicae; in actis. Acad. Giessensis 1771. S. 152.

3 komentarze Species ad Clysma viscerale Kaempfe = Species ad clysmata visceralia Kaempfii– ziółka do lewatywy trzewnej Kämpfe’a.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.