Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Ruszczyk, czyli myszopłoch

Analizując suplementy diety i niektóre leki oraz kosmetyki coraz częściej zauważam obecność w nich ruszczyka (myszopłoch) – Ruscus aculeatus Linne (ruszczyk = myszopłoch kolczasty). Ruszczyk należy do rodziny Ruscaceae (myszopłochowate = ruszczykowate). Rodzaj myszopłoch zaliczany jest w niektórych systemach do Liliaceae, czyli rodziny liliowatych. Roślina występuje w Południowej Europie i w Azji (Iran). Wytwarza spłaszczone pędy, pełniące funkcje liścia (taki spłaszczony liściopodobny pęd nazywamy gałęziakiem – fylloklaudium).Z myszopłochu pozyskiwane jest kłącze – Rhizoma Rusci aculeati. Zawiera ono 4-6% saponin sterydowych, ponadto flawonoidy, fitosterole (sitosterol, stigmasterol, kampesterol), benzofurany (euparon = 2,5-diacetyl-6-hydroxybenzofuran, ruskodibenzofuran), kwasy tłuszczowe (kwas lignocerowy CH3(CH2)22COOH = tetracosanoic acid), triterpeny, kumaryny, alkaloidy (sparteina, tyramina), kwas glikolowy. Do saponin sterydowych należą: ruscyna (ruscine), neo-ruskogenina (neoruscogenin), ruskogenina (ruscogenin), ruskozyd (ruscoside). Ruskozyd jest saponiną furostanową. Ruscyna jest saponiną spirostanową.Wodne i wodno-alkoholowe wyciągi z kłączy ruszczyka były stosowane w medycynie w leczeniu hemoroidów, stanów zapalnych skóry i naczyń krwionośnych oraz jako środek “czyszczący krew” i moczopędny.Współczesne badania dowiodły znaczenie kłącza ruszczyka jako vasoprotectivum i antihaemorrhoidales. Podnosi ciśnienie żylne krwi, zwiększa napięcie ścian naczyń krwionośnych, wzmaga przepływ krwi w żyłach i limfy. Zapobiega zastojom krwi i limfy, obrzękom i wysiękom okołonaczyniowym. Wzmacnia i uszczelnia naczynia krwionośne. Hamuje działanie enzymu elastazy (proteinaza). Pobudza postsynaptyczne receptory alfa-1 i alfa-2, wzmaga uwalnianie noradrenaliny w zakończeniach nerwowych. Obkurcza naczynia krwionośne. Zapobiega krwawieniom występującym w trakcie zażywania preparatów antykoncepcyjnych. Posiada właściwości cytotoksyczne i przeciwhistaminowe. Nie działa na hialuronidazę.

Dawkowanie: preparaty w kapsułkach zawierają różną zawartość ruskogeniny. Zalecane dawki powinny odpowiadać 7-11 mg ruskogeniny/24 h. Ponadto w pastach, maściach i żelach doodbytniczo i na skórę.

Wskazania: zastoje limfy i krążenia żylnego, żylaki, obrzęki kończyn, hemoroidy, kontuzje sportowe, plamice naczyniowe, teleangiektazje, trądzik różowaty, stany zapalne naczyń żylnych i limfatycznych, zapalenie węzłów chłonnych.

ruszczyk
Ruszczyk – Ruscus
źródło obrazka: http://www.awl.ch/index.htm

2 komentarze Ruszczyk, czyli myszopłoch

  • Maru

    Mam zastrzeżenia jeśli chodzi przyporządkowanie tyraminy do alkaloidów

  • Witam

    Spotykam w swoim życiu nadgorliwych chemików teoretyków, którzy wszystko chcą usystematyzowac pomimo braku jasnych reguł naukowych. Przytoczę słowa znakomitego fitochemika prof. St. Büchner’a: „Odgraniczenie alkaloidów od innych związków organicznych napotyka na szereg trudności, podobnie jak to jest z określeniem terminu garbniki, olejki eteryczne, czy żywice. Istnieje wiele definicji alkaloidów, ścisłe chemiczne bowiem określenie nie jest możliwe ze względu na duża różnorodność związków wchodzących w skład tej grupy. Ogólnie określa się alkaloidy jako substancje organiczne zawierające azot, o charakterze zasadowym. Dla nieskomoplikowanych związków Pictet tworzy osobną grupę – protoalkaloidy.”
    Niekiedy autorzy trzymaja się definicji u źródła. Nazwa alkaloidy została wprowadzona przez Meissner’a w 1818 r. dla związków o charakterze zasadowym i zawierających azot. I kolejne słowa świetnego chemika prof. C.D. Nenitescu: ” zakres pojęcia alkaloidu jest w pewnym sensie za obszerny, w innym zaś zbyt wąski. W rzeczywistości historyczne pojęcie alkaloidu należy do tych koncepcji niechemicznych, które datują się z czasów poprzedzających teorię budowy i które, podobnie jak pojęcie garbników i witamin, nie pozostają w zgodzie z logiczną klasyfikacją substancji organicznych, opierającą się na teorii budowy. Tym niemniej utrzymywanie pojęcia alkaloidu jest przydatne z praktycznego punktu widzenia, ze względu na dużą liczbę związków azotowych, które znajdują się w roślinach.”
    Większość biochemików i fitochemików do alkalodów zalicza metabolity wtórne o budowie pierścieniowej, zawierające azot, zatem tyramina, czyli p-hydroksyfenyloetyloamina spełnia te wymogi. Powstaje z aminokwasu tyrozyny, poza tym stanowi metabolit przejściowy w syntezie niektórych alkaloidów właściwych.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.