Archiwa

Aldehyd mrówkowy w dawnej dermatologii.

Aldehyd mrówkowy HCHO otrzymał A.W. Hofmann (1818-1892) w 1867 r. W czystym stanie jest gazem o ostrej duszącej woni. 35-40% roztwór wodny aldehydu mrówkowego nosi nazwę formaliny (Formalinum, Formaldehydum solutum). Posiada właściwości bakteriobójcze i wirusobójcze. Działa ściągająco, a w większych dawkach nekrotyzująco. Paraformaldehyd jest polimerem aldehydu mrówkowego, który wydziela lotny formaldehyd po podgrzaniu. Paraformaldehyd służy […]

Herba Buglossi = Herba Anchusae – ziele farbownika jako dermatoplasticum.

Farbownik lekarski – Anchusa officinalis Linne (szwajc./niem. Echte Ochsenzunge, Gebräuchliche Ochsenzunge; fr. Buglosse officinale; ital. Buglossa comune; retorom. Lieunga-bov; ang. Alkanet, Bugloss), z rodziny szorstkolistnych – Boraginaceae jest spokrewniony z żywokostem – Symphytum, żmijowcem – Echium, miodunką – Pulmonaria, ogórecznikiem – Borago, krzywoszyjem – Lycopis, ostrzeniem – Cynoglossum i niezapominajką – Myosotis. Ma podobne właściwości […]

Obrazki plamiste – Arum maculatum L. w praktycznej fitoterapii.

Obrazki plamiste (niem. Gefleckter Aronstab, ang. Calf’s Foot, Lords-and-ladies, Cuckoo-pint; fr. Pied de veau Gouet) – Arum maculatum Linne należą do rodziny obrazkowatych – Araceae. Nie jest rośliną pospolitą, rzadko występuje na niżu, częściej na pogórzu (południe Polski) i w górach (Karpaty, Sudety). Chroniona. W Szwajcarii rozpowszechniona w kantonach leżących w północnej połówce kraju, ponadto […]

Zawilec – Anemone w praktycznej fitoterapii

W ogródku luskiewnika kwitną zawilce 🙂

Rodzaj zawilec – Anemone zaliczany jest do rodziny jaskrowatych – Ranunculaceae.

Zawilec gajowy (niem./szwajc. Busch-Windröschen, Wald Anemone; franc. Anemone des bois; ital. Anemone bianca; retorom. Anemona alva) – Anemone nemorosa L. i zawilec wielkokwiatowy (szwajc./niem. Hügel Windröschen, Hügel-Anemone; fr. Anemone des forets; ital. Anemone silvestre)  – Anemone sylvestris […]

Złoć – Gagea jako źródło fitoncydów

Rodzaj złoć – Gagea należy do rodziny liliowatych – Liliaceae. W Polsce rozpowszechnione są gatunki: złoć żółta (niem./szwajc. Wald Gelbstern; fr. Etoile jaune commune; ital. Cipollaccio stellato; retorom. Staila melna da guaud) – Gagea lutea (Linne) Ker-Gawler = Gagea sylvatica (Persoon) Loudon, złoć łąkowa (niem. Wiesen-Gelbstern; fr. Etoile jaune des pres; ital. Cipollaccio dei prati; […]

Phosphorus – fosfor jako lek w dawnej medycynie

Fosfor (P), phosphorus jest pierwiastkiem o temp. topnienia 44,1 stopni C, temp. wrzenia 280,5 stopni C. Występuje w kilku odmianach alotropowych: fosfor biały, czerwony, żółty, fioletowy, czarny. Fosfor biały jest substancją bezbarwną, miękką i przeświecającą, przypominającą wyglądem wosk. Pod wpływem światła żółknie. Nie rozpuszcza się w wodzie, słabo rozpuszczalny w spirytusie (1:350), łatwiej w […]

Solanina jako lek w dawnej medycynie

Solanina jest glikoalkaloidem (charakter saponiny) występującym w gatunkach z rodziny psiankowatych (Solanaceae). Najbardziej jest znana z występowania w zieleniejących bulwach ziemniaka.  W 1 kg bulw kiełkujących i zieleniejących znajduje się ok. 100 mg solaniny. Dawka toksyczna solaniny dla człowieka dorosłego wynosi 300-400 mg.

Solaninum – struktura

Solanina w XIX wieku była stosowana jako lek, […]

Starzec – Senecio w dawnej medycynie

Rodzaj starzec – Senecio należy do rodziny złożonych – Compositae (Asteraceae). W medycynie naturalnej wykorzystywano głównie 3 gatunki: starzec jakubek Senecio jacobaea L. i starzec zwyczajny – Senecio vulgaris Linne i starzec szerokolistny – Senecio plathyphyllus DC. /de Candolle/ (ros. Крестовник широколистный) – obecnie rozdzielony na nowe gatunki.

Starce – Senecio straciły znaczenie w medycynie […]

Parabeny a mleczko pszczele i propolis; komentarz Pani Ewy

Ostatnio ukazał się ciekawy komentarz od Pani Ewy: February 6th, 2010 at 16:19

„W odpowiedzi na zarzuty dotyczące szkodliwości parabenów reprezentanci przemysłu kosmetycznego przywołują przykład mleczka pszczelego jako składnika naturalnego, zawierającego te związki. Czy informacje te są zgodne z prawdą, a jeśli tak, to czy spożywanie tego składnika jest bezpieczne?”

O propolisie już pisałem na […]

Oleum Crotonis – Oleum Tiglii w dawnej medycynie

Olej krotonowy = biegulcowy (krotniowy, krocieniowy, tyglowy) – Oleum Crotonis, ang. Croton Oil, fr. Huile de croton, niem. Crotonöl – Granatillöl uzyskiwany jest z nasion krotonu przeczyszczającego = biegulca pospolitego = krocienia przeczyszczającego  Croton tiglium L. = Tiglium officinale Klotzsch – kroton, krocień przeczyszczający = biegulec pospolity, z rodziny wilczomleczowatych – Euphorbiaceae. Kroton jest uprawiany z […]