Archiwa

Dziewanna – Verbascum w praktycznej fitoterapii

Kwiat dziewanny – Flos Verbasci jest w Farmakopei Europejskiej 5 (niem. Wollblumen). Surowiec jest pozyskiwany z gatunku Verbascum thapsus L. (niem. kleinblütige Königskerze), Verbascum densiflorum Bertol. (V. thapsiforme Schrader; niem. Großblumige Königskerze) i Verbascum phlomoides L. (niem. gemeine Königskerze). Dziewanny zostały zaklasyfikowane do rodziny trędownikowatych – Scrophulariaceae.

W Polsce występuje dziko m.in.: dziewanna drobnokwiatowa – […]

Jemioła – Viscum jako lek w dawnych czasach, cz. IV

Hippokrates (ok. 460-370 r. p.n.e.) polecał jemiołę w chorobach śledziony. św. Hildegarda (1098-1179) opisała jemiołę jako lek przeciwko padaczce i chorobom wątroby. Paracelsus (1493-1541) uważał jemiołę za cenny środek w terapii padaczki. Lonicerus (1528-1586) i Matthiolus (1501-1577) stosowali jemiołę w leczeniu gorączki, dla poprawienia przebiegu porodu, ponadto przy padaczce, jako środek spowalniający przepływ krwi (uspokajający […]

Jemioła – Viscum wg św. Hildegardy, cz. III

Hildegarda z Bingen w swoich opisach zwróciła uwagę, na różne zastosowanie jemioły, w zależności od żywiciela z jakiego pochodzi. Jemioła z gruszy poprawiała poród. Jemioła z głogu lub jabłoni leczyła choroby psychiczne. Dzieci mające u boku jemiołę (podczas snu) nie cierpiały na koszmary senne, złe myśli, nieprzyjazne wizje. Jemioła zapobiegać miała lękom. Hildegarda uważała jemiołę […]

Jemioła – Viscum wg monografii Komisji E, cz. II

Na wstępie chciałem powiedzieć, że Komisja E (Commission E Monographs) obecnie nie funkcjonuje i powoływanie się na jej monografie przy opiniowaniu współczesnym suplementów, czy preparatów ziołowych jest niepoważne. Komisja E nie może byc wyrocznią dla ziół. To co Komisja E zrobiła, moim zdaniem, to pobieżny, mało profesjonalny i tendencyjny przegląd literatury (kompilacje). Niewiele wniosła do […]

Jemioła – Viscum, czy jest skuteczna i co leczy? cz. I

Uważni zielarze spostrzegli niewątpliwie, że coś to z naszą jemiołą Viscum krucho w polskiej fitoterapii współczesnej. Owszem, jest dostępne ziele suche krojone – Herba visci, jest intrakt – Intractum Visci. Nie jest to jednak popularne zioło i produkcja oraz sprzedaż preparatów jemiołowych w Polsce spada. Jemioła jest natomiast popularna jako ozdoba w okresie świąt. Za […]

Anetol – jak działa?

Anetol – Anethol to 1-metoksy-4-(-propenyl) benzol, C10H12O, para-metoksypropenylobenzen; bezbarwne lub białe płatki o temp. topn. ok. 22 stopni C. Temperatura wrzenia około 235 stopni C. W formie trans- jest składnikiem olejku anyżowego. Rozpuszcza się w alkoholach, benzenie, eterze, chloroformie. Nierozpuszczalny w wodzie. W gorącej wodzie bardzo słabo rozpuszczalny. Otrzymywany jest z olejku anyżowego lub syntetycznie […]

Wymiotnica – ipekakuana jako środek wykrztuśny

Wymiotnica, czyli ipekakuana – Cephaelis ipecacuanha (Brot.) A. Rich. należy do rodziny marzannowatych – Rubiaceae. Surowcem jest korzeń – Radix Ipecacuanhae. Importowany jest z krajów Ameryki Południowej. Niegdyś niezmiernie ważny w medycynie, obecnie w Europie stracił znaczenie. Do głównych ciał aktywnych wymiotnicy należą alkaloidy izochinolinowe (protoemetyna, emetyna, cefalina, emetamina, psychotryna), których zawartość waha się w […]

Biedrzeniec anyż – Pimpinella anisum L.

Surowcem oficjalnym jest owoc (niem. Anis; ang. Anise seed) – Fructus Anisi, pochodzący z gatunku Pimpinella anisum Linne, z rodziny Apiaceae (=Umbeliferae). Owoce zawierają od 1 do 4% olejku eterycznego, ok. 18% białek, ok. 50% cukrów i 16% tłuszczów. Farmakopea Europejska V wymaga, aby owoc zawierał przynajmniej 20 ml x kg-1 olejku eterycznego. Głównym składnikiem […]

Tymol jako środek przeciwświądowy

Tymol (thymolum), będący fenolem występującym w niektórych olejkach eterycznych (np. olejek cząbrowy – Ol. Saturejae, tymiankowy – Ol. Thymi, lebiodkowy – Ol. Origani, , macierzankowy – Ol. Serpylli) posiada w roztworze alkoholowym działanie łagodzące objawy świądu (swędzenia). Dodatkowo wywiera wpływ antyseptyczny (przeciwgrzybiczy, antybakteryjny, przeciwroztoczowy). Działa już w stężeniu 0,25-2%. Może być również składnikiem maści i […]

Olejek kajeputowy – Oil of Cajeput to nie to samo, co olejek Niaouli i olejek herbaciany.

Olejek kajeputowy (kadżeputowy) pozyskiwany jest ze świeżych liści drzewa -  Melaleuca leucadendron L. z rodziny Myrtaceae. Roślina pochodzi z Indii i Australii. Olejek kajeputowy zawiera 50-60% cyneolu, ponadto terpineol, octan terpinylu, pinen. Stosowany jest zewnętrznie jako środek odkażający i antyparazytyczny, przeciwbólowy, przeciwświądowy, przeciwgrzybiczy; ponadto  wewnętrznie jako środek wykrztuśny, antyseptyczny, żółciopędny, rozkurczowy i przeciwpasożytniczy. Polecany w […]