Owoc selera – Fructus Apii

Owoc selera – Fructus Apii graveolentis pochodzi z gatunku seler zwyczajny – Apium graveolens L., z rodziny Apiaceae = Umbelliferae, który jest powszechnie uprawiany.

Owoc selera zawiera olejek eteryczny (2-3%, bogaty w d-limonen, d-selinen, sedanolid i bezwodnik kasu sedanowego. Sedanolid nadaje selerowi specyficzny zapach. W nasionach są obecne furanokumaryny (psoralen, bergapten) o działaniu fotouczulującym, flawonoid […]

Herba Herniariae – ziele połonicznika

Ziele połonicznika – Herba Herniariae należy do moich ulubionych ziół. Połonicznik nagi – Herniaria glabra Linne (Kahles Bruchkraut, Herniaire glabre, Erniaria glabra), z rodziny goździkowatych – Caryophylaceae pokrojem przypomina rdest ptasi. W Szwajcarii wystepuja jeszcze inne ciekawe i lecznicze gatunki: Herniaria hirsuta L. (Behaartes Bruchkraut, Herniaire velue, Erniaria irsuta), Herniaria alpina Chaix (Alpen Bruchkraut, Herniaire […]

Flos Cyani – kwiat bławatka

Kwiat bławatka – Flos Cyani to surowiec antocyjanowy.

Antocyjany to glikozydy rozpuszczalne w wodzie, pochodne 2-fenylochromenolu, barwy czerwonej, fioletowej, błękitnej. Występują w kwiatach, liściach i owocach. Element składowy – aglikon jest antocyjanidyną. Częścią cukrową (glikon) stanowi glukoza, galaktoza, ramnoza, ksyloza lub arabinoza.

Kwiat bławatka (Kornblumenblüten) pochodzi z gatunku chaber bławatek – Centaurea cyanus L., […]

Stopkowiec tarczowaty – Podophyllum peltatum

Rodzaj stopkowiec – Podophyllum należy do rodziny berberysowatych – Berberidaceae.  W niemal wszystkich farmakopeach znalazła się podofilina – Resina Podophylli, która jest mieszaniną różnych związków zawartych w kłączu Rhizoma Podophylli gatunku Podophyllum peltatum L. Najpierw z kłączy sporządzano wyciąg alkoholowy, a następnie za pomocą zakwaszonej wody wytrącano z niego żywicę. Surowiec pochodził z Azji lub […]

Lysimachia nummularia L. – tojeść rozesłana

Rodzaj tojeść – Lysimachia należy do rodziny pierwiosnkowatych – Primulaceae. W Polsce jest kilka gatunków tojeści, w tym 5 można stosować w lecznictwie:

tojeść rozesłana – Lysimachia nummulaaria Linne, pokrojem przypomina kurzyślad, lecz kwiaty ma żółte; rośnie w lasach, nad brzegami rzek, lubi gleby wilgotne i podmokłe; roślina płożąca się, zakorzeniająca w węzłach: ulistnienie równoległe […]

Lepiężnik – Petasites w leczeniu stanów zapalnych, alergii i jako spasmolyticum

Lepiężniki – Petasites to piękne rośliny, lubiące wilgotne i podmokłe gleby. W Polsce występują, m.in.: lepiężnik różowy – Petasites hybridus (L.) Gaertner, Meyer et Scherbius; lepiężnik biały – Petasites albus (L.) Gaertner, lepiężnik kutnerowaty – Petasites spurius (Retzius) Reichenbach. W Szwajcarii rodzaj ten jest reprezentowany przez gatunki: Petasites albus (L.) Gaertn. (Weisse Pestwurz), Petasites hybridus […]

Korzennik lekarski – Pimenta dioica (Linne) Merrill, czyli ziele angielskie

Korzennik lekarski, czyli ziele angielskie, albo pieprz angielski – Pimenta dioica (L.) Merrill (= Pimenta officinalis Lindley = Eugenia pimenta De Candolle), ang. Pimenta, Allspice, Jamaica Pepper; niem. Piment; z rodziny Myrtaceae, jest drzewem rosnącym w Ameryce Środkowej i na Jamajce. Uprawiany na Madagaskarze, w Indiach, na Jamajce i w Afryce. Dorasta do 13 m […]

Majeranek – Majorana w praktycznej fitoterapii

Majeranek w nowszych pracach fitoterapeutycznych i farmakognostycznych jest coraz częściej pomijany. Niegdyś ważny nie tylko jako przyprawa, ale i lek w medycynie oficjalnej. Jest zamieszczony w Farmakopei Szwajcarskiej 4 – Pharmacopoea Helvetica editio quarta, z 1907 r. pod nazwą Majoran, Meiran, Marjolaine, Maggiorana. Surowcem jest ziele majeranku – Herba Majoranae, z gatunku Majorana hortensis Moench, […]

Nieprzyjemny zapach z ust, cz. IV

Wiele osób cierpiących na nieprzyjemny zapach z ust, pozbędzie się tego problemu, gdy zacznie usuwać nalot z języka. Powierzchnia języka to ogromny rezerwuar najróżniejszych grzybów i bakterii oraz narząd, który pokrywany jest regularnie wszystkim co jemy i pijemy. Morfologicznie język na powierzchni zawiera brodawki i zagłębienia, w których rozwijają się mikroorganizmy i w których zachodzą […]

Methacetin – metacetyna w dawnej medycynie

W II połowie XIX wieku wprowadzono do lecznictwa pochodną acetanilidu (acetylo-anilina) o nazwie metacetyna (methacetinum, methacetin). Metacetyna (para-oxy-metylacetanilid) pod względem chemicznym była substancją podobną do paracetamolu (acetaminofen = 4-hydroksyacetanilid = acetaminophenol).  Podobnie jak znany wówczas paracetamol (obecnie popularny pod nazwami handlowymi apap, panadol, tazamol, calpol, codipar, efferalgan, acenol i in.) metacetyna to substancja o właściwościach […]