|
|
Rodzaj cynia – Zinnia należy do rodziny złożonych (astrowatych) – Compositae (Asteraceae). Liczy około 20 gatunków wzniesionych lub płożących się roślin jednorocznych, bylin i krzewinek. Kwiatostany szczytowe są o kwiatach języczkowatych w wielu barwach (np. białe, czerwone, żółte, pomarańczowe, różowe, fioletowe). Cynie pochodzą z Ameryki Środkowej i Południowej. Wymagają gleb żyznych, przepuszczalnych. Najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych. Przekwitłe kwiatostany należy usuwać, podobnie jak w pelargoniach, aby obficiej kwitły. U nas w ogrodach najczęściej spotykana jest cynia wyniosła – Zinnia elegans Jacquin, cynia wielkokwiatowa – Zinnia grandiflora Nuttall, cynia peruwiańska – Zinnia peruviana Linne oraz cynia meksykańska – Zinnia haageana Regel (cynia Haagego). Nazwa rodzaju Zinnia wywodzi się od nazwiska niemieckiego botanika Johann’a Gottfried’a Zinn’a (1727–1759).
Cynia, sierpień 2018, Wolsztyn
Surowcem zielarskim jest kwitnące ziele lub sam kwiatostan cynii – Herba et Flos Zinniae, które zbieramy w dzień suchy i słoneczny. Można wysuszyć w ciemnym przewiewnym miejscu lub od razu przetwarzać w stanie świeżym. Korzeń – Radix Zinniae należy zbierać jesienią, szybko obmyć, osuszyć w papierowym ręczniku i wysuszyć w przewiewnym miejscu. Korzeń cynii można poddać fermentacji podobnie jak liście tytoniu (patrz https://tytoniowo.pl/portfolio-item/szybka-fermentacja-tytoniu/
Surowiec (ziele, kwiaty, liście) jest zasobny w laktony seskwiterpenowe (elemanolidy; tzw. zinagrandinolidy A-C), antocyjany, flawonoidy (kaempferol, luteolina, apigenina, chalkony), alkaloidy (nikotyna, nornikotyna, anabazyna) i fenolokwasy (kwas chinowy, kawowy, p-kumarowy). Korzeń zawiera nawet 0,1% nikotyny i po wysuszeniu może stanowić substytut tytoniu (fajeczka, skręty). Dym z korzenia cynii działa rozkurczowo na oskrzela i oskrzeliki oraz odprężająco.
Ziele i kwiat cynii wg dawnych i współczesnych publikacji wywierają działanie hipolipidemiczne, antymutagenne, przeciwnowotworowe (in vitro stwierdzono aktywność cytotoksyczną wobec ludzkiego raka płuc NCI-H460, gruczolakoraka piersi MCF-7, raka trzustki MIA PaCa-2, nowotworu centralnego układu nerwowego SF-268; patrz m.in. publikacja: Bashyal, B. P., McLaughlin, S. P., & Gunatilaka, A. A. L. (2006). Zinagrandinolides A-C, cytotoxic δ-elemanolide-type sesquiterpene lactones from Zinnia grandiflora. Journal of Natural Products, 69 (12), 1820-1822. DOI: 10.1021/np0603626); przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, pobudzające czynności przewodu pokarmowego, antyoksydacyjne, przeciwrodnikowe. Pobudza gojenie ran: sok ze świeżych liści/ziela.
Antybakteryjne i przeciwgrzybicze działanie wykazano m.in. wobec Escherichia coli, Bacillus subtilis, Candida albicans i Aspergillus niger.
Macerat ze świeżego ziela lub liści, napar ze świeżych kwiatów i ziela oraz freshtinktura działają rozkurczowo, żółciopędnie, moczopędnie, przeciwzapalnie, ochronnie na miąższ wątroby, przeciwalergicznie, zmniejszają stężenie cholesterolu i trójglicerydów we krwi, obniżają poziom cukru w osoczu krwi, ogólnie tonizująco, hamująco na rozwój grzybów w przewodzie pokarmowym, przeciwwzdęciowo i przeciwfermentacyjnie (w jelitach). Przetwory ze świeżych surowców pobudzają naskórnikowanie i ziarninowanie, wyrównują kolor skóry, likwidują przebarwienia, hamują stany zapalne, zmniejszają nadmierne rogowacenie mieszków włosowych, ponadto wpływają antyseptycznie na skórę. Wodne wyciągi ze świeżej cynii wpływają odżywczo i zmiękczająco na skórę, a zarazem uelastyczniająco. Obkurczają rozszerzone pory i naczynia krwionośne. Napar ze świeżych surowców usuwa stany zapalne spojówek i brzegów powiek, poprawia napięcie skóry wokół oczu, usuwa obrzęk skóry wokół oczu. Maceraty zmniejszają objawy alergii, sok z cynii usuwa objawy świądu, pieczenia i obrzęku w miejscu ukąszenia/użądlenia.
Sok z cynii i macerat z cynii polecam do zakraplania oczu w suchym nieżycie nosa i przy uzależnieniu od syntetycznych kropli do nosa (przeciwhistaminowych). Pobudza odnowę nabłonka, oczyszcza, nawilża, hamuje rozwój bakterii, wirusów i grzybów.
Wskazania: stany skurczowe układu pokarmowego, zaburzenia trawienne, niestrawność; stany zapalne żołądka i jelit; hiperlipidemia, hipercholesterolemia, hiperglikemia; cukrzyca; stłuszczenie wątroby, zastoje żółci, dyskinezy dróg żółciowych; zatrucia wątroby; niedoczynność trzustki zewnątrz- i wewnątrzwydzielnicza; wspomagająco przy nowotworach; wspomagająco przy infekcjach wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych. Przewlekłe choroby skóry, zaburzenia przemiany materii, uogólnione zatrucia.
Zewnętrznie: stany zapalne spojówek, powiek, stany zmęczenia oczu (zakraplać przefiltrowany sok z liści lub okłady z maceratu/naparu); nieżyty nosa (sok, macerat), atopowe zapalenie skóry, wypryski, owrzodzenia, zaskórniki, trądzik, łuszczyca, stany zapalne gruczołów potowych i łojowych, trudno gojące się rany; stany zapalne odbytu (lewatywy, czopki), stany zapalne narządów płciowych (irygacje, nasiadówki, płukanki).
Cynia, sierpień 2018, Wolsztyn
Preparaty i dawkowanie:
1. Napar cyniowy – Infusum Zinniae 2-2,5%: 2,0-2,5 g surowca świeżego lub suchego na 100-120 ml wrzącej wody; pić 3 razy dziennie po 100 ml; do okładów, płukanek, przemywania, zakraplania. Można podawać dzieciom.
2. Macerat cyniowy – Maceratio Zinniae: świeży surowiec rozdrobnić, zalać wodą przegotowaną letnią, tak aby przykryła masę roślinną, odstawić pod przykryciem na 6-8 godzin, po czym przefiltrować, można odwirować w sokowirówce. Macerat pić po 30-50 ml, maksymalnie 100 ml 3-4 razy dziennie przez 7-10 dni. Kurację można wznawiać raz na 1-2 miesiące. Macerat można użyć do kosmetyków, lewatyw, okładów, płukanek, przemywania. Udział w kosmetykach 10-15%.
3. Freshtinktur Zinniae – świeże nalewka cyniowa: 100 g świeżych rozdrobnionych kwiatów lub ziela kwitnącego zalać 1000 ml alkoholu 40-60%, odstawić na minimum 7 dni w celu maceracji. Zażywać doustnie 2-3 razy dziennie po 5-10 ml; ponadto do przemywania, maści, kosmetyków (10-15% udział), po rozcieńczeniu do okładów.
4. Cyniowe krople do nosa – Guttae Zinniae pro nasi: wycisnąć sok z ziela cynii i wkraplać do nosa. Można również do soku dodać sól morską (0,9-1%) i (lub) 1 kroplę olejku majerankowego na każde 10 ml soku. Również do maceratu cyniowego można dodać sól morską (0,9-1%) lub od razu macerat przygotować na płynie Ringera lub Sterofundinie i zakraplać do nosa, a także stosować do nebulizacji (katary wirusowe, bakteryjne, alergiczne, zapalenie zatok).
5. Maść/pasta cyniowa – Unguentum/Pasta Zinniae: świeże liście rozcierać z masłem lub pastą cynkową (lub pastą cynkową z kwasem salicylowym – Pasta Lassari) na jednolitą masę. Udział masy roślinnej w maści/paście 10%. Można dla konserwacji dodać olejek herbaciany, majerankowy lub cedrowy (2 krople na każde 10 g maści/pasty). W przypadku trądziku do maści/kremu stosować podłoża żelowe lub cold-cream. Pasta cyniowa na paście Lassara świetnie leczy zmiany trądzikowe.
Zapraszam na zajęcia terenowe pt. “Rośliny lecznicze Cergowej”, 17 sierpnia (piątek) 2018 r.

Zajęcia terenowe w dolinie Panny, 2017 r.
Miejsce zbiórki: Rynek w mieście Dukla, godzina 9:00, data: 17 sierpnia 2018 r. (https://goo.gl/maps/eo7x5QS5aWw)
Lokalizacja:
Samochody można pozostawić w okolicznych uliczkach miasta Dukla.
Plan warsztatów: pójście w kierunku góry Cergowa, wejście na oba szczyty Cergowej. W czasie wędrówki omówienie właściwości napotkanych roślin.
Około godziny 14:30-15:00 zejście z góry Cergowa do Dukli.
Będziemy dysponować nagłośnieniem, aby wszyscy Uczestnicy słyszeli przekazywane informacje.
Zajęcia terenowe prowadzą: dr n. biol. Henryk Różański & dr n. biol. Dominik Wróbel.
Limit miejsc 80.
Zapisy możliwe są tylko droga elektroniczną i nie można zapisać się telefonicznie w sekretariacie. W celu rejestracji kliknij na link i zarejestruj się: https://ankiety.pwsz.krosno.pl/index.php?r=survey/index&sid=328429&lang=pl
Koszt zajęć terenowych: 20 zł/osobę.
20 zł proszę wpłacać na konto Polskiego Towarzystwa Zielarzy i Fitoterapeutów (PTZiF): 03 1020 2964 0000 6302 0136 0478
Za dzieci poniżej 15 roku życia proszę nie wnosić opłaty.
Członkowie PTZiF są zwolnieni z opłaty.
Po warsztatach terenowych Wszystkich zainteresowanych Uczestników zapraszamy na wspólne ognisko i pieczenie kiełbasek na terenie Kampusu Politechnicznego PWSZ (Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej) w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12 (Krosno): godzina rozpoczęcia ok. 15:30-16:00.
Lokalizacja wspólnego spotkania przy ognisku po zejściu z Cergowej: https://goo.gl/maps/xcwXmRaAMjw
Od 18 do 19 sierpnia 2018 w Krośnie (na Rynku) odbywają się Karpackie Klimaty: http://www.karpackieklimaty.krosno.pl Interesujące są wówczas stragany ze zdrową żywnością, dni wina oraz występy artystyczne.
18 sierpnia 2018 roku (sobota) o godzinie 10:00 w auli Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej wykład otwarty, który wspólnie poprowadzą dr n. biol. Henryk Różański & dr n. biol. Dominik Wróbel “Rośliny lecznicze i trujące Cergowej 716 m n.p.m.” – wykład z ilustracjami roślin poznanych w czasie piątkowych zajęć terenowych na górze Cergowa; cechy botaniczne, właściwości farmakologiczne (lecznicze i toksykologiczne), cechy fitochemiczne, zastosowanie w praktycznej fitoterapii, pozologia.
Zapraszamy!
Roztrzeplin wiechowaty (dawniej w Polsce określana również jako pawlina, zawstydlina, pawlinka, mydleniec) – Koelreuteria paniculata Laxmann jest drzewem dorastającym w Europie do 7-8 m wys. Należy do rodziny mydleńcowatych Sapindaceae. Pochodzi z Azji Wschodniej, gdzie dorasta do kilkunastu metrów wysokości.
Roztrzeplin wiechowaty – gałązki owocujące zawstydliny; Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.
Sadzony w Południowej Europie jako drzewo ozdobne. W Polsce rzadziej spotykane, może nie przetrwać zimy, choć powszechnie uważa się, że jest mrozoodpornym drzewem. Często widywałem roztrzeplin w Bułgarii i Rumunii. Liście pierzaste, do 40 cm długości, złożone z 7-15 listków o długości 3-8 cm, brzegiem głęboko ząbkowanych. Jesienią stają się żółte i pomarańczowe. Kwiaty żółte, wonne, przywabiające liczne owady, 4-płatkowe. Owoce kapsułkowate, zielone, potem brązowe, z kulistymi nasionami (miechowata torebka 3-komorowa). Owoce podobnego kształtu jak u miechunki, bardzo charakterystyczne.
Koelreuteria paniculata Laxmann – roztrzeplin, Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.
Surowcem zielarskim są nasiona – Semen, całe owoce pawliny – Fructus, liście – Folium, gałązki – Frondes i kora – Cortex Koelreuteriae. Nasiona prażone są jadalne i bezpieczne. Pozostałe surowce wymagają precyzyjnego dawkowania.
Przedawkowane przetwory powodują nudności, pieniste wymioty i biegunki, podrażnienie i stan zapalny przewodu pokarmowego i układu moczowego, hemoglobinurię, białkomocz, bóle i zawroty głowy, drgawki i hemolizę (rozpad krwinek).
Zawstydlina kwitnąca, Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.
Wszystkie surowce pozyskane z pawliny zawierają saponiny (zawierające w budowie cykloartan, hederagenin, lupinan, oleanan, panikulatozydy A-C, saponiny trójdesmosydowe), flawonoidy (luteolina, kaempferol, kwercytryna, hiperozyd, kwercetyna, 6,8-dihydroxy-afzelin, afzelin 3"-O-gallate), fenolokwasy (kwas galusowy,galusam metylu i etylu), fitosterole (sitosterole), myoinozytol, cyjanolipidy.
Wodno-alkoholowe wyciągi z kory, nasion surowych, całych owoców i gałązek mają właściwości owadobójcze (insektocyd), przeciwgrzybicze (fungistatyk), bakteriobójcze i zabójcze dla mięczaków (muloskocyd). Istnieje możliwość wykorzystania wyciągów w ogrodnictwie jako alternatyw dla syntetycznych pestycydów. Opublikowano prace na temat działania antynowotworowego wyciągów z Koelreuteria.
Odwar z kory i gałązek działa wykrztuśnie, sekretolitycznie i mukolitycznie. Degraduje biofilmy bakteryjno-grzybicze w jamach i przewodach naszego ciała, co może być wykorzystane w leczeniu infekcji układu moczowego, rozrodczego, pokarmowego i oddechowego. Pod wpływem saponin cytolizie ulegają komórki bakterii, grzybów i pierwotniaków. W bazach naukowych znajdziemy bez problemu prace na temat właściwości pierwotniakobójczych wyciągów z Koelreuteria wobec Plasmodium, czy Leishmania.
Koelreuteria należy do depurativa saponinowych, czyli surowców „czyszczących krew”,odtruwających, wzmagających wydalanie z organizmów zbędnych i szkodliwych produktów przemiany materii. Jest to silny środek moczopędny. Hamuje wchłanianie cholesterolu z jelit do krwi. Stąd wywiera wpływ hipocholesterolemiczny. Reguluje wypróżnienia, znosi skurcze jelit, usuwa stany zapalne. W okładach odwar z owoców, gałązek, kory i liści likwiduje obrzęki i stany zapalne skóry oraz tkanek podskórnych, np. wokół stawów. Przyspiesza ustępowanie krwiaków i wysięków.
Odwar wspaniale oczyszcza skórę, zmiękcza ją, rozjaśnia cerę, zmniejsza łojotok, ogranicza powstawanie zaskórników. Wspomaga leczenie trądzików, wyprysków i atopowego zapalenia skóry. Przyspiesza procesy usuwania martwego i zrogowaciałego naskórka oraz przebarwień wątrobowych i z nadczynności melanocytów. Proste żele i kremy lekkie z dodatkiem odwaru z Koelreuteria polecam w pielęgnowaniu skóry trądzikowej, łuszczycowej i z atopowym zapaleniem skóry. Okłady z odwaru są pomocne w leczeniu ran suchych i zanieczyszczonych. Szampony z dodatkiem odwaru 2-3% polecam do mycia włosów łojotokowych i z łupieżem.
Wodne wyciągi z Koelreuteria mają właściwości mydła. Stąd nadają się do zmywania innych roślin z kurzu i szkodników, ponadto do płukania włosów w razie łupieżu, w przebiegu chorób mikologicznych skóry owłosionej, a także przy łojotoku skóry owłosionej.
W ginekologii odwar jest przydatny do nasiadówek i irygacji, przy zakażeniach bakteryjno-grzybiczych, wirusowych, stanach zapalnych, świądzie, wypryskach, krostkach, upławach, biofilmach infekcyjnych. Ponadto po porodzie, przy zakażonych ranach chirurgicznych z dużą ilością wydzieliny ropno-surowiczej, trudno zmywalnej, ale i obfitym pokryciu zaschniętą krwią i limfą oraz martwym naskórkiem, strupami zanieczyszczonymi itd.
Wreszcie do płukania jamy ustnej i gardła w przebiegu zakażeń, przy nalocie bakteryjno-grzybiczym, nieprzyjemnym zapachu z ust, zmianach ropnych dziąseł, w celach profilaktycznych dla przeciwdziałania powstawaniu osadu nazębnego i kamienia, ponadto po usunięciu zęba.
Gaziki zmoczone w odwarze leczą stany zapalne spojówek i brzegów powiek, usuwają zanieczyszczenia (odwar ma właściwości powierzchniowo czynne), szczególnie przy wydzielinie ropnej w przebiegu infekcji. Do płukania przewodów słuchowych i przemywania małżowin usznych przy wypryskach, zanieczyszczeniach, nadmiarze woszczku, w celu zapobiegania tworzeniu korka woszczynowego. Odwar 2% z Koelreuteria można zmieszać z gliceryną i olejkiem kamforowym (w równych częściach) i wprowadzać do przewodów usznych przy stanach zapalnych, bólu oraz przed płukaniem uszu w celu usunięcia woszczku/korka woszczynowego.
Koelreuteria paniculata Laxmann, Каваците, Bułgaria, czerwiec 2018 r.
Zastosowanie doustne: zakażenia i stany zapalne układu oddechowego, zapalenie zatok, ostry nieżyt nosa, uporczywy kaszel, zaflegmienie; zakażenia grzybicze jelit; zakażenia układu moczowego, kamica moczowa, stany nieżytowe cewki, moczowodów i pęcherza moczowego; ropomocz; upławy cuchnące; stany zapalne jajowodów, macicy i pochwy. Hipercholesterolemia, cukrzyca. Nowotwory. Choroby wywołane przez pierwotniaki (najlepiej łączyć ze zdrojówką, berberysem, chinowcem, mahonią lub granatowcem).
Przeciwwskazania: krwawa biegunka, krwiomocz, ostre zapalenie żołądka, ostre zapalenie wątroby, ciąża, laktacja (za wyjątkiem zewnętrznego stosowania).
Działanie uboczne: przy wysokich dawkach nudności, rozwolnienie, bóle brzucha.
Preparaty i posologia:
1. Napar: 2 g suchych lub 4 g świeżych kwiatów, pączków, niedojrzałych rozdrobnionych owoców lub liści zalać 200 ml wrzącej wody, przykryć, parzyć 20 minut, przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie po 100 ml. Przy chorobach układu oddechowego co 2 godziny 1 łyżkę naparu (łącznie dziennie max 100-120 ml) Stosować do przemywania skóry, okładów, płukanek, irygacji itd.
2. Odwar: 2 g suchych lub 4 g świeżych kwiatów, pączków, niedojrzałych rozdrobnionych owoców lub liści, albo kory, gałązek zalać 200 ml zimnej wody, doprowadzić powoli do wrzenia, zagotowania; gotować 20 minut, odstawić na 30 minut, przecedzić. Zmierzyć objętość odwaru w cylindrze, obliczyć brakującą ilość wody. Taką ilością brakującą wody wypłukać wygotowany surowiec, dolać do odwaru. Pić 2-3 razy dziennie po 50-80 ml. Przy chorobach układu oddechowego co 2 godziny 1 łyżkę naparu (łącznie dziennie max 100 ml) Stosować do przemywania skóry, okładów, płukanek, irygacji itd.
3. Nalewka: 100 g świeżego lub suchego surowca rozdrobnionego zalać 1000 ml alkoholu 30-40%, odstawić na minimum 1 tydzień w celu maceracji, w szczelnym słoju. Zażywać 2-3-5 ml 2-4 razy dziennie po uprzednim wymieszaniu z wodą. 1 łyżka nalewki na 50-100 ml wody – do okładów, płukanek, przemywania.
4. Syrop roztrzeplinowy: 100 ml nalewki wymieszać z 100 ml miodu lub melasy, zażywać po 1 łyżce kilka razy dziennie przy kaszlu i katarze.
5. Maści (np. arnikowa, nostrzykowa, ruszczykowa, psiankowa), pasta cynkowa, cynkowo-salicylowa, maść allantoinowa, żele – z dodatkiem odwaru, nalewki roztrzeplinowej (udział 10-15%) przy atopowym zapaleniu skóry, skórze zaskórnikowej, łojotokowej, zrogowaciałej, z wypryskami. Mogą być również maści, żele bez innych dodatków, zawierające wyłącznie wyciągi z Koelreuteria.
6. Globulki, czopki dopochwowe, doodbytnicze powinny zawierać 500 mg gęstawego wyciągu z Koelreuteria (po odparowaniu nalewki 1:1) na 2-2,5 g vehiculum (masło kakaowe, shea itd.).

Kurs wyjątkowy, uważam, że bardzo pionierski i niepowtarzalny.
Śmiało mogę powiedzieć, że nie ma drugiego takiego kursu w Europie, który scala sztukę leczenia i przygotowywania leków wg najwybitniejszych specjalistów, np. dra Gerharda Madausa, Johanna Künzle, dra Henri Leclerc’a, dra Christopha Wilhelma Hufelanda, dra Wilhelma Heinricha Schüsslera. Uwzględnia wiele wspaniałych systemów naturoterapii, np. Emanuela Felke, Johanna Schrotha, Vincenza Prißnitza. W programie kursu nie zabraknie omówienia ziół Bułgarii, Szwajcarii, Polski, Niemiec, Austrii, Ameryki Południowej, Rosji, czy Ukrainy. Każdy słuchacz będzie miał możliwość zapoznania się z chemotaksonomią i chemią roślin, z farmakologią, etnobotaniką, czy apiterapią.
Kurs pozwala usystematyzować i ugruntować wiedzę z zakresu medycyny naturalnej i zarazem holistycznej.
|
Przedmiot
|
Ilosć godzin
|
Prowadzący
|
|
Medyczna chemia nieorganiczna. Chemia nieorganicznych surowców oligopleksów dynamicznych dra G. Madausa
|
5
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Medyczna chemia organiczna. Chemia organicznych surowców oligopleksów dynamicznych dra G. Madausa
|
5
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Towaroznawstwo i chemia surowców preparatów dra G. Madausa
|
5
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Medycyna antropozoficzna dr Ity Wegman i dra Rudolfa Steinera.
|
5
|
dr inż. Janusz Kilar
|
|
Naturalna terapia Ferdinanda Huneke’a. Medycyna alternatywna wg Hansa Heinricha Reckeweg’a. Preparaty Heel dostępne w obrocie handlowym. Leki kwiatowe dra Edwarda Bacha
|
5
|
dr inż. Janusz Kilar
|
|
Surowce zwierzęce w medycynie
|
4
|
dr inż. Janusz Kilar
|
|
Koncepcje terapii i profilaktyki chorób Max’a Bircher’a-Benner’a i Franz’a Xaver’a Mayr’a. Dr Rudolf Hauschka – antropozofia w medycynie i kosmetyce
|
5
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Medycyna naturalna wg Sebastiana Kneippa
|
5
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Naturoterapia Emanuela Felke
|
3
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Naturoterapia Johanna Schrotha
|
3
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Naturoterapia Vincenza Prißnitza
|
3
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Fitoterapia w medycynie oficjalnej dawnej i współczesnej
|
5
|
dr med. Lucjan Langner
|
|
Podstawy patofizjologii. Gospodarka kwasowo-zasadowa i wodno-elektrolitowa organizmu
|
8
|
dr med. Lucjan Langner
|
|
Botanika ogólna
|
8
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Botanika systematyczna. Taksonomia roślin leczniczych. Systemy taksonomiczne
|
5
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Glony w medycynie, kosmetyce i żywieniu
|
3
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Grzyby lecznicze
|
3
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Mszaki lecznicze
|
3
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Paprotniki lecznicze
|
3
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Porosty lecznicze
|
3
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Chemotaksonomia roślin lekarskich
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Etnofarmakologia i etnomedycyna Szwajcarii, Polski, Austrii i Niemiec
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Filozofia leku i terapii dra G. Madausa
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Fitomedycyna wg Johanna Künzle
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Fitoterapia wg dra Henri Leclerc’a
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Lecznicze surowce mineralne w dawnej i współczesnej medycynie
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Naturoterapia Christopha Wilhelma Hufelanda. Makrobiotyka
|
3
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Rośliny lecznicze wg Rembertusa Dodonaeusa
|
3
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Wybrane oligokompleksy (oligopleksy) dynamiczne i leki ziołowe dra G. Madausa
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Wybrane rośliny lecznicze wg dra G. Madausa
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Zasady medycyny, terapii i receptury dra G. Madausa. Medycyna biologiczna dra Madausa
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Zielarstwo i fitoterapia Bułgarii
|
4
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Ziołolecznicztwo Hieronymus Bock’a (Tragusa), Leonhart’a Fuchs’a, Adamus’a Lonicerus’a i Petrus’a Andreas’a Matthiolus’a
|
3
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Chemia olejków eterycznych
|
5
|
dr n. farm. Katarzyna Paradowska
|
|
Rośliny Ameryki Południowej
|
5
|
dr n. farm. Katarzyna Paradowska
|
|
Diagnostyka wybranych chorób. Interpretacja wyników badań.
|
5
|
dr n. med. Lucjan Langner
|
|
Bańki lekarskie – Cucurbitas ponerae. Zasady stawiania baniek.
|
5
|
dr n. med. Renata Rabiasz
|
|
Hirudoterapia. Apteczne preparaty z hirudyną
|
5
|
dr n. med. Renata Rabiasz
|
|
Owoce i warzywa – właściwości lecznicze, dietetyczne i kosmetyczne
|
8
|
prof. dr hab. Anna Sokół-Łętowska
|
|
Apiterapia. Produkty pszczelarskie
|
5
|
dr inż. Kazimierz Pokrywka
|
|
Bioenergetyka w terapii. Homeostaza. Bioenergetyka substancji leczniczych
|
5
|
dr n. med. Ryszard Kacała
|
|
Podstawy hortiterapii
|
5
|
dr inż.Marta Pisarek
|
|
Etnobotanika
|
5
|
mgr farma. Jolanta Miklar
|
|
Balsamy, żywice, olejki w dawnej i współczesnej medycynie klasztornej
|
5
|
o. dr Marcelin Jan Pietryja
|
|
Fitochemia roślin leczniczych i trujących
|
5
|
prof. Antoni Szumny
|
|
Biochemia roślin leczniczych leczniczych. Aktywność biologiczna wybranych metabolitów roślinnych
|
8
|
prof. dr hab. inż. Antoni Szumny
|
|
Etnobotanika
|
5
|
prof. dr hab. Łukasz Łuczaj
|
|
Allopatia i homeopatia. Medycyna komplementarna. Medycyna naturalna. Medycyna oficjalna
|
5
|
prof. dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk- Sedlak
|
|
Fitofarmakologia szczegółowa
|
8
|
prof. dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak
|
|
Fitochemia szczegółowa
|
5
|
prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer
|
|
Aspekty biologiczne i farmakologiczne roślin dziko rosnących – zajęcia terenowe
|
6
|
dr Dominik Wróbel i dr Henryk Różański
|
|
Suplementy diety. Aktywność biologiczna i chemia wybranych związków naturalnych.
|
8
|
prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer
|
Koszt kursu – 4 500 zł Oplata rekrutacyjna 200 zł (wliczana w koszt kursu bezzwrotna w przypadku rezygnacji z kursu przez uczestnika). Możliwość płatności w ratach za całość kursu.
Zajęcia będą odbywać się 1 raz w miesiącu sobota-niedziela (przeważnie pierwszy weekend miesiąca)
w salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12.
Kurs nie będzie prowadzony w formie e-learningu.
Rejestracja elektroniczna w terminie: 24.05.2018 r. – 31.07.2018 r. na stronie
rejestracja.pwsz.krosno.pl
Przesyłanie dokumentów: w terminie 24.05.2018 r. – 10.08.2018 r.
Wymagane dokumenty
1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem
a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub
b) świadectwo dojrzałości lub
c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.
2.Wniosek kandydata (do wydrukowania po dokonaniu rejestracji elektronicznej na stronie pwsz.krosno.pl),
3. 1 zdjęcie (3,5 cm x4,5 cm),
4. potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej; Opłatę Uczestnik Kursu uiszcza na rachunek bankowy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie 04 1240 4764 1111 0000 4865 3172
200 zł tytułem: opłata za kurs medycyna naturalna
Decyduje kolejność zgłoszeń przesłanych w wersji papierowej do uczelni.
Ze względu na duże zainteresowanie kursem informujemy kandydatów, że zgłoszenia niekompletne i przesłane po terminie nie będą rozpatrywane. (Decyduje data stempla pocztowego!).
Dokumenty proszę przesyłać na adres:
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia
Kurs: Medycyna naturalna
ul. Dmochowskiego 12
38-400 Krosno
Więcej informacji: https://pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/oferta-ksztalcenia-nod/art,26,nabor-na-kurs-medycyna-naturalna.html
Tradycyjnie zapraszam na kurs Zielarz – fitoterapeuta, który umożliwia zdobycie niezbędnej wiedzy z zakresu zielarstwa i ziołolecznictwa. Program kursu uwzględnia również specyficzne metody terapii naturalnej, np. hortiterapię, hydroterapię, terapie oligopleksami dynamicznymi dr Gerharda Madausa, terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera, apiterapię, hirudoterapię, aromaterapię i in.
Dla kogo adresowany jest kurs?. Myślę, że dla niemal wszystkich, choć nie ukrywam, ze wymagana jest pewna podstawowa wiedza z zakresu biologii, czy szeroko rozumianej przyrody, aby zrozumieć treści naukowe, teoretyczne i praktyczne – przekazywane przez prowadzących zajęcia. Wykładowcy mają wieloletnie doświadczenie dydaktyczne, wszyscy są nauczycielami akademickimi, a wielu z nich posiada doświadczenie w pracy z uczniami w szkołach średnich. Wykładowcy to niewątpliwie specjaliści z obszarów naukowych, które wykładają podczas kursu. Tam gdzie to jest niezbędne są fachowcy związani z przemysłem farmaceutycznym, spożywczym, zielarskim i kosmetycznym. Dzięki temu przekazywana wiedza na kursie jest przemyślana, praktyczna, zweryfikowana i wyjątkowa.
Na kursie mile widziani są: technicy farmacji, weterynarze i lekarze weterynarii, zielarze, fitoterapeuci, lekarze, kosmetolodzy, kosmetyczki, farmaceuci, pielęgniarki, dietetycy, pracownicy centrów Spa, uzdrowisk, ośrodków turystyki, odnowy biologicznej i rekreacji, absolwenci zdrowia publicznego, osoby zajmujący się promocją zdrowia i zdrowego stylu życia, pracownicy drogerii, osoby planujące otworzyć sklepy ze zdrową żywnością, sklepy zielarsko-medyczne lub drogerie z artykułami zielarskimi i suplementami diety; terapeuci chcący podnieść swoje kwalifikacje w zakresie towaroznawstwa zielarskiego i kosmetycznego; pracownicy firm kosmetycznych; technolodzy i dystrybutorzy suplementów diety, środków dietetycznych, żywności i kosmetyków; wszyscy zainteresowani tematyką. Nie ma cenzusu wykształcenia. Na kurs mogą przybyć osoby nie związane z biologią, farmacją i medycyną, ale po prostu zainteresowane tematyką medycyny naturalnej.

|
Nazwa przedmiotu
|
Ćwiczenia
|
Wykład
|
Zajęcia praktyczne w terenie
|
Prowadzący
|
|
Chemia kosmetyków ziołowych. Podstawy receptury kosmetycznej.
|
|
5
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Olejki eteryczne i oleożywice w fitoterapii. Chemia olejków i żywic. Badanie jakości olejków eterycznych
|
|
5
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Zioła i sole w balneologii i hydroterapii
|
|
4
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Zioła Rosji i Ukrainy
|
|
5
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Uprawa roślin kosmetycznych, przyprawowych, leczniczych i dietetycznych.
|
|
5
|
|
dr inż. Barbara Krochmal-Marczak
|
|
Ekstrakty i nalewki w ziołolecznictwie. Zioła w produkcji piwa, nalewek, likierów i wina.
|
|
5
|
|
dr inż. Janusz Kilar
|
|
Leki kwiatowe dra Edwarda Bacha
|
|
5
|
|
dr inż. Janusz Kilar
|
|
Podstawy medycyny antropozoficznej dra Rudolfa Steiner’a
|
|
5
|
|
dr inż. Janusz Kilar
|
|
Apiterapia. Produkty pszczelarskie
|
|
5
|
|
dr inż. Kazimierz Pokrywka
|
|
Żywność funkcjonalna i ekologiczna. Nowa żywność.
|
|
5
|
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Oleje roślinne i zwierzęce w medycynie i kosmetyce
|
|
5
|
|
dr inż. Magdalena Kilar
|
|
Podstawy hortiterapii
|
|
5
|
|
dr inż. Marta Pisarek
|
|
Anatomia funkcjonalna człowieka
|
|
5
|
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
Fizjologia człowieka
|
|
5
|
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
Botanika farmaceutyczna. Fitosocjologia
|
|
8
|
|
dr n. biol Dominik Wróbel
|
|
Rośliny lecznicze i trujące w środowisku naturalnym. Rozpoznawanie, zbiór, właściwości lecznicze
|
|
|
8
|
dr n. biol Dominik Wróbel & dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Chemotaksonomia roślin leczniczych.
|
|
4
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Drzewa i krzewy owocowe. Właściwości lecznicze, kosmetyczne i dietetyczne owoców.
|
|
10
|
|
prof. dr hab. Anna Sokół-Łętowska
|
|
Fitoterapia onkologiczna
|
|
5
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Floroterapia
|
|
4
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Gemmoterapia
|
|
4
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Rhizoterapia
|
|
4
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Terapie oligopleksami dynamicznymi dr Gerharda Madausa; Terapie solami dr Wilhelma Heinricha Schüsslera
|
|
4
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Aspekty prawne i bezpieczeństwa związane z suplementami i lekami
|
|
5
|
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
Chemia roślin Ameryki Południowej
|
|
5
|
|
dr n. farm. Katarzyna Paradowska
|
|
Chemia olejków eterycznych.
|
|
5
|
|
dr n. farm. Katarzyna Paradowska
|
|
Fitoterapia pediatryczna
|
|
5
|
|
dr n. med. Lucjan Langner
|
|
Fitoterapia geriatryczna
|
|
5
|
|
dr n. med. Lucjan Langner
|
|
Fitoterapia w medycynie internistycznej
|
|
5
|
|
dr n. med. Lucjan Langner
|
|
Bańki lekarskie – Cucurbitas ponerae. Zasady stawiania baniek.
|
|
5
|
|
dr n. med. Renata Rabiasz
|
|
Hirudoterapia
|
|
5
|
|
dr n. med. Renata Rabiasz
|
|
Technika wybranych zabiegów pielęgnacyjnych i medycznych. Udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej.
|
|
5
|
|
dr n. med. Renata Rabiasz
|
|
Bioenergetyka w terapii i farmakologii
|
|
5
|
|
dr n. med. Ryszard Kacała
|
|
Tradycyjna Medycyna Chińska
|
|
5
|
|
dr n. med. Ryszard Kacała
|
|
Fitoterapia w ginekologii
|
|
5
|
|
lek. med. Krzysztof Błecha
|
|
Ziołolecznictwo o. Grzegorza Sroki
|
|
5
|
|
lek. med. Krzysztof Błecha
|
|
Etnobotanika
|
|
5
|
|
mgr farm. Jolanta Miklar
|
|
Podstawy dietetyki. Diety specjalne Zioła w dietetyce.
|
|
5
|
|
mgr farm. Jolanta Miklar
|
|
Praktyczne obliczenia w recepturze
|
|
5
|
|
mgr Joanna Anglart Różańska
|
|
Terapie ziołowe o. Andrzeja Czesława Klimuszki
|
|
5
|
|
mgr Krzysztof Kamiński
|
|
Zarys medycyny klasztornej
|
|
5
|
|
o. dr Marcelin Jan Petryja
|
|
Biochemia i fitochemia
|
|
5
|
|
prof. dr hab. Antoni Szumny
|
|
Podstawy chemii organicznej i nieorganicznej z uwzględnieniem fitochemii.
|
|
5
|
|
prof. dr hab. Antoni Szumny
|
|
Towaroznawstwo farmakognostyczne. Farmakognozja. Towaroznawstwo zielarskie.
|
|
5
|
|
prof. dr hab. Ilona Kaczmarczyk Sedlak
|
|
Farmakologia
|
|
5
|
|
prof. dr hab. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak
|
|
Fitochemia
|
|
10
|
|
prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer
|
|
Chemia suplementów diety
|
|
10
|
|
prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer
|
Czas trwania kursu – 3 semestry (250 godzin)
Kurs nie będzie prowadzony w formie e-learningu.
Kurs realizuje treści kształcenia ujęte w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2009 r. w sprawie kwalifikacji osób wydających produkty lecznicze w placówkach obrotu pozaaptecznego.
Koszt kursu – 4 200 zł Oplata rekrutacyjna 200 zł ( wliczana w koszt kursu; bezzwrotna w przypadku rezygnacji z kursu przez uczestnika) Możliwość płatności w ratach za kurs.
Liczba miejsc: 60
Zajęcia będą odbywać się 1 raz w miesiącu sobota-niedziela (przeważnie ostatni weekend miesiąca) w pracowniach i salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12, część zajęć również w obiektach PWSZ przy ul. Kazimierza Wielkiego.
Rejestracja elektroniczna wyłącznie w terminie: 24.05.2018 r. – 31.07.2018 r. na stronie
rejestracja.pwsz.krosno.pl
Przesyłanie dokumentów: w terminie 24.05.2018 r. – 10.08.2018 r.
Wymagane dokumenty proszę przesłać w białej wiązanej teczce:
1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem
a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub
b) świadectwo dojrzałości lub
c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.
2.Wniosek kandydata (do wydrukowania po dokonaniu rejestracji elektronicznej na stronie pwsz.krosno.pl),
3. 1 zdjęcie (3,5 cm x4,5 cm),
4. potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej: Opłatę Uczestnik Kursu uiszcza na rachunek bankowy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie
04 1240 4764 1111 0000 4865 3172 - 200 zł tytułem: kurs zielarz-fitoterapeuta
Decyduje kolejność zgłoszeń przesłanych w wersji papierowej do uczelni.
Ze względu na duże zainteresowanie kursem informujemy kandydatów, że zgłoszenia niekompletne i przesłane po terminie nie będą rozpatrywane. (Decyduje data stempla pocztowego!).
Dokumenty proszę przesyłać na adres:
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia
Kurs: Zielarz-fitoterapeuta
ul. Dmochowskiego 12
38-400 Krosno
Więcej informacji: https://pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/oferta-ksztalcenia-nod/art,27,nabor-na-kurs-zielarz-fitoterapeuta.html
Kurs „Terapie biologiczne” przeznaczony jest dla osób, które posiadają podstawowe wiadomości z zakresu towaroznawstwa zielarskiego. Celem kursu jest przekazanie wiedzy wysublimowanej, wyjątkowej, z zakresu medycyny holistycznej, kosmetyki, bromatologii i dietetyki, ale jednocześnie z uwzględnieniem informacji praktycznych z fitochemii, farmakologii i szeroko rozumianych nauk biologicznych (biologii medycznej, biofarmacji).
Kurs został przygotowany wg reguł filozofii i systemu medycyny oraz farmacji dra med. Gerharda Madausa. Pozwoli również na usystematyzowanie wiedzy zdobytej na innych kursach i studiach z zakresu zielarstwa oraz naturoterapii. Podczas zajęć nie będą omawiane zagadnienia podstawowe, lecz od razu przejdziemy do szczegółowych informacji.
Obejmuje 3 moduły tematyczne:
Moduł I zawiera 90 godzin wykładów i ćwiczeń i skupia się głównie na chemii, biochemii i farmakologii olejków eterycznych, balsamów i żywic, ich zastosowania w dziedzinie kosmetyki, medycyny i przemysłu spożywczego. Uwzględnia również botanikę systematyczną roślin leczniczych, patologię i patofizjologię, wybrane zagadnienia z dietetyki i immunologii. W obrębie modułu I znajduje się również cykl wykładów poświęconych właściwościom chemicznym dietetycznym i prozdrowotnym owoców i warzyw. Innowacyjne jest wprowadzenie przedmiotu „Oddziaływanie roślin na układ immunologiczny człowieka”, który skupia się na omówieniu właściwości immunomodulujących preparatów roślinnych. Jest to szczególnie ważne w kontekście chorób autoimmunizacyjnych oraz w związku z rozwojem transplantologii (potencjalne możliwości oddziaływania ziół na leki i stan fizjologiczny człowieka po przeszczepach tkanek lub organów). Będzie również mowa na temat potencjalnego wpływu ziół na układ immunologiczny i metabolizm leków u pacjentów onkologicznych.
Moduł II liczy 90 godzin zajęć w formie wykładów i ćwiczeń omawiających szczegółowo oligopleksy i leki alopatyczne wg prac dra G. Madausa (skład, receptura, zastosowanie), właściwości chemiczne i farmakologiczne grzybów oraz surowców organicznych i nieorganicznych stosowanych w preparatach dra G. Madausa i w ogóle w lecznictwie XIX i I połowy XX wieku. W module II przekazana zostanie wiedza na temat surowców leczniczych nie tylko pochodzenia mineralnego i roślinnego, ale również pochodzenia zwierzęcego. Ważnym uzupełnieniem będą ćwiczenia ukazujące metody badania autentyczności i tożsamości surowców zielarskich. Wreszcie taksonomia i chemotaksonomia roślin stosowanych przez dra G. Madausa ukaże bogactwo składu chemicznego poszczególnych surowców, a jednocześnie przedstawi możliwości praktycznego ich wykorzystania w terapiach biologicznych oraz kosmetyce.
Moduł III obejmuje praktyczne zajęcia terenowe i wykłady w liczbie 40 godzin. W ramach tego modułu omówione zostaną właściwości lecznicze, toksyczne i użytkowe roślin dziko rosnących i uprawianych, napotkanych w środowisku przyrodniczym. Prowadzący zajęcia omówią również zasady oznaczania i rozpoznawania gatunków roślin. Warsztaty będą się odbywać w Beskidzie Niskim oraz w dolinach rzek: Lubatówka i Jasiołka. Uzupełnieniem warsztatów terenowych będą wykłady na temat biologii, toksykologii i farmakologii gatunków napotkanych podczas zajęć w środowisku przyrodniczym.
Kurs przeznaczony jest dla osób interesujących się szeroko rozumianą biologią medyczną, a także dla specjalistów zajmujących się zawodowo medycyną, farmacją, kosmetyką, naturoterapią, dietetyką, zielarstwem i fitoterapią.
Można wykupić cały kurs lub tylko wybrany moduł.
Więcej informacji na temat rekrutacji i kosztów dostępnych jest na stronach PWSZ w Krośnie: https://pwsz.krosno.pl/niepubliczny-osrodek-doksztalcania/oferta-ksztalcenia-nod/art,28,nabor-na-kurs-terapie-biologiczne.html
Czas trwania kursu – 4 semestry (220 godzin)
Kurs nie będzie prowadzony w formie e-learningu.
Koszt kursu:
Moduł I – do wyboru 90 godzin (cena 3500 zł)
Moduł II do wyboru 90 godzin (cena 3500 zł)
Moduł III do wyboru 40 godzin (cena 3000 zł)
Cena kursu za całość kursu (moduły I, II, III): 5000 zł
Kwotę 5000 zł można wpłacać w 4 ratach, wyznaczonych przez Dyrektora.
Oplata rekrutacyjna 200 zł ( wliczana w koszt kursu; bezzwrotna w przypadku rezygnacji z kursu przez uczestnika) Możliwość płatności w ratach za kurs.
Zajęcia będą odbywać się co dwa miesiące (sobota-niedziela) w pracowniach i salach wykładowych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Krośnie, przy ul. Dmochowskiego 12.
Rejestracja elektroniczna wyłącznie w terminie: 12.07.2018 r. – 30.09.2018 r. na stronie: rejestracja.pwsz.krosno.pl
Przesyłanie dokumentów: w terminie 12.07.2018 r. – 30.09.2018 r.
Wymagane dokumenty proszę przesłać w białej wiązanej teczce:
1. Oryginał lub poświadczone za zgodność z oryginałem
a) świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej lub
b) świadectwo dojrzałości lub
c) dyplom ukończenia szkoły wyższej.
2.Wniosek kandydata (do wydrukowania po dokonaniu rejestracji elektronicznej na stronie pwsz.krosno.pl),
3. 1 zdjęcie (3,5 cm x4,5 cm),
4. potwierdzenie uiszczenia opłaty rekrutacyjnej: Opłatę Uczestnik Kursu uiszcza na rachunek bankowy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie
04 1240 4764 1111 0000 4865 3172 - 200 zł tytułem: kurs terapie biologiczne
Decyduje kolejność zgłoszeń przesłanych w wersji papierowej do uczelni.
Ze względu na duże zainteresowanie kursem informujemy kandydatów, że zgłoszenia niekompletne i przesłane po terminie nie będą rozpatrywane. (Decyduje data stempla pocztowego!).
Dokumenty proszę przesyłać na adres:
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia
ul. Dmochowskiego 12
38-400 Krosno

Plan kursu
|
Moduł I – do wyboru 90 godzin
|
Ćwiczenia
|
Wykład
|
Zajęcia praktyczne w terenie
|
Prowadzący
|
|
Olejki eteryczne – skład chemiczny, właściwości farmakologiczne i toksykologiczne. Zastosowanie w medycynie dawnej i współczesnej. Olejki, żywice i balsamy farmakopealne – wykład
|
|
10
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Olejki eteryczne w kosmetyce i dermatologii – wykład
|
|
10
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Olejki eteryczne w kosmetyce i dermatologii – ćwiczenia
|
5
|
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Fitochemia olejków eterycznych – wykład
|
|
10
|
|
prof. dr hab. Antoni Szumny
|
|
Fitochemia olejków eterycznych – ćwiczenia
|
5
|
|
|
prof. dr hab. Antoni Szumny
|
|
Szczegółowa botanika systematyczna roślin leczniczych – wykład
|
|
10
|
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Patologia i patofizjologia – wykład
|
|
10
|
|
dr n. med. Lucjan Langner
|
|
Oddziaływanie roślin na układ immunologiczny człowieka – wykład
|
|
10
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Owoce i warzywa w leczeniu oraz profilaktyce chorób – wykład
|
|
10
|
|
dr hab. Anna Sokół-Łętowska
|
|
Choroby układu pokarmowego. Wybrane zagadnienia z dietetyki oraz farmakologii.
|
|
10
|
|
dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik
|
|
Moduł II do wyboru 90 godzin
|
|
|
|
|
|
Szczegółowa charakterystyka oligopleksów dra Gerharda Madausa – wykład
|
|
10
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Farmakologia XIX wieku. Farmakologia do połowy XX wieku. Leki dawne.
|
|
10
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Zastosowanie oligopleksów i preparatów naturalnych dra G. Madausa w leczeniu i profilaktyce chorób
|
|
10
|
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Receptura i wytwarzanie oligopleksów dra G. Madausa – ćwiczenia
|
10
|
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Chemia szczegółowa substancji nieorganicznych stosowanych w oligopleksach dra G. Madausa – wykład
|
|
10
|
|
dr inż. Anna Pietrasz
|
|
Właściwości lecznicze i trujące wybranych metabolitów roślin i grzybów – wykład
|
|
10
|
|
prof. dr hab. Antoni Szumny
|
|
Chemia surowców roślinnych i zwierzęcych stosowanych przez dra G. Madausa – wykład
|
|
10
|
|
prof. dr hab. Antoni Szumny
|
|
Badania mikroskopowe i mikrochemiczne surowców roślinnych
|
10
|
|
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Taksonomia i chemotaksonomia roślin stosowanych przez dra G. Madausa – wykład
|
|
10
|
|
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Moduł III do wyboru 40 godzin
|
|
|
|
|
|
Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: góra Cergowa 716 m n.p.m. (Beskid Niski)*
|
|
|
8
|
dr n. biol. Dominik Wróbel &
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: dolina Jasiołki (Daliowa-Stasiane)*
|
|
|
8
|
dr n. biol. Henryk Różański &
dr n. biol. Dominik Wróbel
|
|
Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: góra Piotruś 727 m n.p.m. (Beskid Niski)*
|
|
|
8
|
dr n. biol. Dominik Wróbel &
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Rozpoznawanie roślin w terenie. Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin dziko rosnących; miejsce zajęć: dolina Lubatówki, Miejsce Piastowe-Krosno *
|
|
|
6
|
dr n. biol. Dominik Wróbel &
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
Biologia i właściwości farmakologiczne oraz toksykologiczne roślin poznanych podczas zajęć terenowych – wykład
|
|
|
10
|
dr n. biol. Henryk Różański &
dr n. biol. Dominik Wróbel
|

Zapraszam do podjęcia studiów inżynierskich w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Krośnie, w Uczelni, która regularnie organizuje konferencje naukowe, studia podyplomowe i kursy z zakresu zielarstwa i medycyny naturalnej.
Na kierunku inżynierskich studiów Zielarstwo kształcenie odbywa się w 3 specjalnościach: “Rośliny zielarskie w produkcji żywności, suplementów diety, leków roślinnych i kosmetyków”; “Przetwórstwo zielarskie” oraz “Produkcja surowców zielarskich”. Student po 4 semestrach wybiera moduł specjalnościowy.
Moduł specjalnościowy: produkcja surowców zielarskich
W ramach modułu studenci zdobędą wiedzę i umiejętności potrzebne do podjęcia pracy w gospodarstwach rolnych zajmujących się uprawą roślin zielarskich, w firmach specjalizujących się pozyskiwaniem ziół z ekosystemów, ale także zdobędą umiejętność w zakresie planowania, projektowania, organizacji i zarządzania własnym gospodarstwem skupiającym się na uprawie, przechowywaniu i obróbce surowców pochodzenia zielarskiego. Wybierając moduł produkcja surowców zielarskich absolwent będzie mógł zapoznać się z gleboznawstwem i żywieniem mineralnym roślin, fizjologicznymi podstawami plonowania roślin, szczegółową uprawą roślin zielarskich z elementami uprawy ekologicznej, rozmnażaniem roślin zielarskich, przetwarzaniem owoców zielarskich, zdobędzie przygotowanie w zakresie ekonomiki i organizacji produkcji zielarskiej oraz projektowania i urządzania plantacji i ogrodów zielarskich.
Moduł specjalnościowy: rośliny zielarskie w produkcji żywności, suplementów diety, leków roślinnych i kosmetyków
W ramach modułu studenci zdobędą wiedzę i umiejętności wymagane do podjęcia zatrudnienia w przemyśle zajmującym się obróbką surowców pochodzenia zielarskiego, a także prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa roślin zielarskich. Wybierając moduł rośliny zielarskie w produkcji żywności, suplementów diety, leków roślinnych i kosmetyków student zdobędzie wiedzę o wykorzystaniu ziół w przemyśle kosmetycznym i spożywczym, zasadach produkcji preparatów ziołowych i żywności funkcjonalnej, technologii przetwarzania surowców zielarskich, z zakresu towaroznawstwa farmakognostycznego. Absolwent kierunku Zielarstwo będzie umiał korzystać z opracowań naukowych i prac badawczych z zakresu uprawy roślin, ich właściwości i wpływu na organizm człowieka, oraz ich zastosowania w różnych obszarach przemysłu. Zdobędzie również kompetencje społeczne w zakresie współpracy z otoczeniem, a także własnego rozwoju zawodowego. Absolwent pierwszego stopnia kierunku Zielarstwo będzie przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia na kierunkach kształcących w zakresie zielarstwa, jak również i pokrewnych kierunków rolniczych i produkcyjnych.
Moduł specjalnościowy: przetwórstwo zielarskie
W ramach modułu studenci zdobędą wiedzę i umiejętności wymagane do podjęcia zatrudnienia w przemyśle zajmującym się obróbką surowców pochodzenia zielarskiego, a także prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa roślin zielarskich. Wybierając moduł przetwórstwo zielarskie student zdobędzie wiedzę z zakresu towaroznawstwa farmakognostycznego, zasady certyfikacji i systemy jakości w przetwórstwie zielarskim, znakowanie i opis produktów ziołowych, systemy zarządzania w przedsiębiorstwach przetwórstwa zielarskiego, technologii przetwarzania surowców zielarskich, maszynach i urządzeniach stosowanych w przetwórstwie zielarskim.
W trakcie trwania studiów studenci:
– zdobędą wiedzę z zakresu szczegółowej uprawy roślin zielarskich,
– poznają metody konserwacji i przechowywania surowców zielarskich,
– nabędą umiejętności w zakresie projektowania i urządzania plantacji i ogrodów zielarskich,
– zapoznają się technologiami produkcji preparatów ziołowych i żywności funkcjonalnej,
– zdobędą wiedzę o maszynach i urządzeniach stosowanych w przetwórstwie zielarskim,
– poznają funkcjonowanie poszczególnych działów przedsiębiorstw przetwórstwa zielarskiego, w tym m.in.: działów kontroli i oceny jakości surowców i produktów zielarskich, linii produkcyjnych, działów badań, jednostek zajmujących się obrotem i sprzedażą produktów pochodzenia zielarskiego,
– zdobędą wiedzę ekonomiczną i prawną niezbędną do prowadzenia własnej działalności gospodarczej w zakresie produkcji i przetwórstwa zielarskiego.
Program studiów obejmuje wiedzę z zakresu nauk rolniczych, leśnych, technicznych, biologicznych, medycznych i ekonomicznych. Najważniejsze jest to, że nie ogranicza się wyłącznie do zagadnień rolniczych, lecz przekazuje również praktyczną i teoretyczną wiedzę z obszaru nauk biologicznych i medycznych.
Zainteresowanie surowcami roślinnymi wpisuje się w tendencję powrotu do natury i wyboru rozwiązań ekologicznych. Wzrastająca świadomość społeczeństwa o leczniczych i prozdrowotnych właściwościach roślin, a także popyt na produkty i suplementy diety pochodzenia roślinnego wpływają na rozwój przemysłu zielarskiego. Według ekspertów międzynarodowych, Polska uważana jest za kraj o dużych możliwościach produkcji zarówno, surowców zielarskich wysokiej jakości, jak i przetwórstwa zielarskiego.
Gospodarstwa rolne w województwach: podkarpackim, małopolskim, czy śląskim, cechuje duże rozdrobnienie. Działki o charakterze rolniczym są rozproszone, różnokształtne i o małym areale. Z jednej strony jest to wada, np. przy uprawie zbóż, czy roślin okopowych, z drugiej jednak strony może być do atut, który warto wykorzystać, wzorując się np. na rolnictwie szwajcarskim, czy austriackim. Zróżnicowane ukształtowanie powierzchni, teren i charakter górki i podgórski, zmienność gleb, różnorodność nasłonecznienia stanowisk – sprawiają, że takie tereny są doskonałe pod uprawę roślin lekarskich, kosmetycznych i przyprawowych.
W wymienionych województwach, a także w przyjętych na najbliższe lata strategiach Unii Europejskiej – jest wspieranie inicjatyw mających na celu poprawę komfortu życia i zdrowia społeczeństwa oraz zapobieganie chorobom cywilizacyjnym. Wspierane jest lecznictwo uzdrowiskowe, przemysł spożywczy związany z produkcją żywności ekologicznej, funkcjonalnej i specjalistycznej. Aby realizować te ambitne cele konieczne jest wykształcenie i przygotowanie ludzi do uprawy i przetwórstwa roślin zielarskich, a także produkcji wyrobów ziołowych szeroko pojętych.
Specjaliści z tego zakresu są już obecnie poszukiwani w zakładach wyspecjalizowanego przemysłu spożywczego (suplementy diety, nautraceutyki, nowa żywność, żywność funkcjonalna), zielarskiego, kosmetycznego i farmaceutycznego.
Coraz większe zapotrzebowanie na specjalistów z zakresu zielarstwa obserwuje się również w przemyśle paszowym/premiksowym oraz w weterynarii i leśnictwie. Z dodatkami ziołowymi do pasz i lekami ziołowymi dla zwierząt wiąże się ogromne nadzieje, szczególnie w profilaktyce chorób i poprawie produkcyjności zwierząt.
Rośliny zielarskie są także źródłem substancji do ochrony roślin uprawnych, stanowiąc pełnowartościową alternatywę dla pestycydów syntetycznych. Substancje chemiczne z jednych roślin mogą pomóc w ochronie innych roślin przed szkodnikami i chorobami bakteryjnymi, wirusowymi, czy grzybowymi.
Zielarstwo – studia inżynierskie, 7 semestrów
Studia na kierunku Zielarstwo obejmują szeroki zakres zagadnień tematycznych związanych z problematyką zielarstwa. Studenci kierunku zdobędą przygotowanie ogólne w zakresie nauk podstawowych i kierunkowych, w tym z: chemii ogólnej i organicznej, biochemii, mikrobiologii, genetyki roślin, botaniki, fizjologii roślin, podstaw farmakologii, podstaw żywienia człowieka, ekotoksykologii i ochrony środowiska, agroekologii, uprawy roślin zielarskich, typologii roślin i ich zrównoważonego użytkowania, surowców zielarskich z uprawy, metod ich badań i oceny, zanieczyszczeń, konserwacji i przechowywania, receptur surowców zielarskich, przypraw egzotycznych, podstaw bromatologii, fitotoksykologii, alergologii czy ziołolecznictwa, współczesnych uwarunkowań rozwoju zielarstwa.
Po zakończeniu studiów absolwent będzie mógł podjąć pracę w gospodarstwach zajmujących się uprawą, zbiorem, konserwacją oraz przechowywaniem roślin zielarskich, a także w przedsiębiorstwach zajmujących się produkującą kosmetyków, suplementów diety, oraz żywności funkcjonalnej z wykorzystaniem surowców zielarskich, w tym min.: w działach kontroli i oceny jakości surowców i produktów zielarskich, przy zarządzaniu i organizacji linii produkcyjnej, w laboratoriach, działach zajmujących się obrotem i sprzedażą produktów pochodzenia zielarskiego lub prowadzić własną działalność gospodarczą w zakresie produkcji i przetwórstwa zielarskiego.
Na uwagę zasługują studia z zakresu Zielarstwa – stacjonarne, pierwszego stopnia, studia 26+, bowiem mogą je podjąć ludzie starsi, po 26 roku życia. Są tu studia bezpłatne dla osób starszych, którym tryb życia osobistego i zawodowego pozwala na uczęszczanie na zajęcia w godzinach popołudniowych, w dni robocze. Jeżeli więc mają Państwo 30, 40, czy 50 i więcej lat, chcą zostać inżynierem zielarstwa, a nie mają funduszy na studia zaoczne (niestacjonarne) – zapraszamy.
Więcej informacji: https://pwsz.krosno.pl/studia/kierunki-i-specjalnosci-studiow/zielarstwo/
Rodzaj juka – Yucca zaliczany jest do rodziny agawowatych – Agavaceae. Większość gatunków występuje w Ameryce Środkowej i Północnej. Do celów leczniczych używane są: juka kalifornijska – Yucca schidigera Roezl ex Ortgies, juka krótkolistna – Yucca brevifolia Engelm. oraz juka włóknista – Yucca filamentosa L. Surowcem zielarskim jest liść i korzeń – Folium et Radix Yuccae. Z liści i korzenia produkowane są ekstrakty suche standaryzowane na zawartość saponin. Niekiedy zawartość saponin w suchym ekstrakcie jest bardzo wysoka: 10, 30, 45, 50, 60%, podczas gdy naturalnie występuje w surowcach 1–6% saponin.

Yucca (oraz kwiat juki), Swarzędz, lipiec 2009 r.
W medycynie ludowej Ameryki Środkowej i południowej części Ameryki Północnej juki używane są w leczeniu stanów zapalnych stawów.
Do składników czynnych juki należą: sapogeniny (sarsapogenina, tigogenina, smilagenina, gitogenina) i związki fenolowe (jukkaol A- E, resveratrol, jukkaon A, lariksinol).
Wyciągi z juki działają odtruwająco i oczyszczająco na organizm. Saponiny sterydowe zawarte w surowcu są związkami powierzchniowo czynnymi, dlatego doskonale oczyszczają powierzchnie błon śluzowych przewodu pokarmowego z bakterii, grzybów, pierwotniaków i resztek pokarmowych. Hamują rozwój bakterii i grzybów przeprowadzających dekarboksylacje aminokwasów w jelicie grubym, w wyniku której powstają toksyczne aminy, ketony i gazy (skatol, kadaweryna, putrescyna, indol, siarkowodór, metan, amoniak). Aminy, ketony i gazy kałowe zatruwają wątrobę, mózg oraz mięśnie szkieletowe, powodują złe samopoczucie, znużenie, a nawet indukują niektóre nowotwory. Saponiny juki zapobiegają zatruciom i wiążą (kompleksują) wiele metabolitów zbędnych i toksycznych, które łatwiej są potem usuwane z ustroju z moczem i żółcią.
Saponiny juki działają sekretolitycznie, mukolitycznie, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Szczególnie dobre efekty lecznicze dają w przebiegu stanów zapalnych jelit, opłucnej, płuc, oskrzeli, dróg moczowych, wątroby i trzustki. Ułatwiają odkrztuszanie zalegającej wydzieliny śluzowej i ropnej z układu moczowego oraz oddechowego. Rozpulchniają i degradują biofilm, w którym mogą rozwijać się bakterie i grzyby patogenne.
Wyciąg z juki stosowany jest w przemyśle spożywczym jako naturalny środek pianotwórczy (piwo, spienione drinki). Młode kłącza juki gotowane mogą być spożywane jako warzywo (Ameryka Środkowa).
Wyciągi wodne z juki zastosowane na skórę działają oczyszczająco, antyseptycznie, przeciwzaskórnikowo, nawilżająco, przeciwłojotokowo i przeciwzapalnie. Ograniczają powstawanie zaskórników i zmian trądzikowych. Wodny wyciąg z Yucca glauca Nutt. wykazuje działanie cytotoksyczne i cytostatyczne wobec czerniaka.
Preparaty juki wzmagają wydalanie z ustroju amoniaku, mocznika i kwasu moczowego. Wodno-alkoholowe wyciągi rozszerzają oskrzela i oskrzeliki, przez co są pomocne w terapii dychawicy oskrzelowej oraz alergicznych nieżytów układu oddechowego. Ograniczając uwalnianie gazów kałowych w jelicie grubym chronią wątrobę i trzustkę.
Macerat z juki – Maceratio Yuccae: świeży surowiec zmielić i zalać wodą przegotowaną w stosunku 1:1, pozostawić na 6–8 godzin, następnie całość przepuścić przez sokowirówkę. Uzyskany sok zamrozić w torebkach do lodu. Pić po 50–60 ml 2 razy dziennie przez 2–3 miesiące w chorobach wymagających użycia kortykosteroidów.
Wodno-alkoholowy wyciąg z juki – Tinctura Yuccae: 1 część rozdrobnionych liści lub korzeni zalać 5-10 częściami alkoholu 30%, macerować 1 miesiąc, po czym przecedzić. Zażywać 2 razy dziennie po 15 ml.
Juka w medycynie sportowej i weterynarii.
Wyciąg z kłączy juki (Yucca) jest źródłem saponin trójterpenowych i sterydowych, które ograniczają rozwój bakterii gnilnych w jelicie grubym. Są naturalnymi inhibitorami dekarboksylacji aminokwasów w masie kałowej, zmniejszają procesy degradacji aminokwasów do amin i ketonów. Dzięki temu mięśnie i wątroba nie są obciążane szkodliwymi metabolitami pochodzenia kałowego. Zwiększa to wydolność mięśni szkieletowych i poprawia samopoczucie. Ekstrakt w podanych dawkach zmniejsza nieprzyjemny zapach kału, zapobiega gniciu białek w jelicie grubym, co jest szczególnie ważne podczas spożywania odżywek białkowych przeznaczonych dla sportowców. Właściwości juki zostały wykorzystane w hodowli koni wyścigowych. Preparaty z juki podawane są również kotom i psom w celu niwelowania przykrego zapachu z jamy gębowej.
W Szwajcarii juka włóknista – Yucca filamentosa L. (Fäige Palmlilie) stosowana jest w leczeniu chorób układu żółciowego i stanów zapalnych skóry.
Olej z zarodków kukurydzy – Maydis Embryonis Oleum uzyskiwany z zarodków kukurydzy Zea mays L. (Gramineae = Poaceae) zawiera kwas linolowy (do 60%), oleinowy (25-35%), palmitynowy (9-20%), gamma-tokoferol, alfa-, beta- i gamma-sitosterole, kampesterol; karotenoidy.
Olej z zarodków kukurydzy zastosowany na skórę działa ochronnie, odżywczo, uelastyczniająco i stabilizująco na strukturę włókien kolagenowych i elastylowych. Opóźnia procesy starzenia skóry. Wzmaga naskórnikowanie.
Po podaniu doustnym wpływa przeciwzapalnie na tkankę nabłonkową przewodu pokarmowego, pobudzająco na procesy regeneracyjne, żółciopędnie i immunostymulująco.
Podobnie jak olej rokitnikowy wzmaga gojenie ran i owrzodzeń.
W lecznictwie stosowany jako antiprostaticum, bowiem blokuje wpływ androgenów na gruczoł krokowy.
Z uwagi na dużą zawartość kwasu linolowego wykazuje właściwości ochronne na miąższ wątroby, lipotropowe i przeciwmiażdżycowe. Zmniejsza ryzyko wystąpienia zakrzepów i zawałów. Stabilizuje strukturę naczyń krwionośnych (szczególnie po skojarzeniu z ziołami flawonoidowymi i krzemionkowymi oraz z ruszczykiem – Ruscus). Sprzyja regeneracji hepatocytów.
Olej z zarodków kukurydzy w połączeniu z Balsamem Szostakowskiego (od 10 do 20%) i olejem rokitnikowym (5-15%) oraz niewielką ilością tlenku cynku (do 3%) przyspiesza gojenie ran, oparzeń, łagodzi objawy atopowego zapalenia skóry, leczy odleżyny, odmrożenia i odparzenia. Przy infekcjach skóry lub zagrożeniach zakażeniem skóry – do tej mieszaniny proponuję jeszcze dodać olejek herbaciany, kanuka, majerankowy lub cedrowy (0,5-1%).
Inozytol jest sześciowodorotlenowym alkoholem cukrowym (cykloalifatycznym). W przyrodzie występują cztery odmiany sześciohydroksycykloheksanu. Dwie z tych odmian są optycznie czynne, stanowią parę antymerów optycznych i noszą nazwę D- i L-inozytolu. Optycznie nieczynne to mezo-inozytol (m-inozytol), który zawiera w cząsteczce płaszczyznę symetrii.

Mezo-inozytol występuje w mięśniach i dlatego często jest określany nazwą mio-inozytol (myoinositolum, myoinosit). W ustroju może być przekształcany w glukozę. Jest to czynnik wzrostu dla drożdży (i in. grzybów) oraz bakterii. Rośliny zawierają inozytol wolny, w formie ufosforylowanej (aktywnej metabolicznie) i w postaci estru kwasu fosforowego, którego sole noszą nazwę fityny. Szczególnie dużo fityny jest w makuchu konopnym. Sporo inozytolu jest w ziarnach zbóż, ponadto w wątrobie i układzie nerwowym.
Dawniej inozytol zaliczany był do witamin (witamina B8). Zapotrzebowanie dzienne człowieka na inozytol szacowano na ok. 1 g.
U zwierząt wywołano eksperymentalnie niedobór inozytolu, który objawiał się: wypadaniem pierza, łysieniem (u ssaków), zanikiem mięśni i nerwów, zwyrodnieniem nerek oraz wątroby, zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami trawiennymi, zahamowaniem wzrostu i rozwoju młodych zwierząt, zwyrodnieniem nerwów, stłuszczeniem serca, mięśni, wątroby i nerek, osłabieniem fizycznym i psychicznym, wypryskami, zaburzeniami płodności.
Dla mikroorganizmów jest to czynnik wzrostu (BIOS 1). Fityna dawniej była używana jako lek wzmacniający, źródło fosforu (chelat) oraz wspomagająco w leczeniu krzywicy i osteoporozy oraz zaburzeń pamięci i zmian zwyrodnieniowych nerwów.
Inozytol zapobiega stłuszczeniu i marskości wątroby (czynnik lipotropowy). Jest składnikiem fosfatydyloinozytolu. Fosfatydyloinozytol to pochodna kwasu fosfatydowego, którego grupa fosforanowa związana z glicerolem wytwarza drugie wiązanie estrowe z cząsteczką inozytolu. Fosfatydyloinozyt to fosfolipid mający ogromne znaczenie przy zakotwiczeniu białek w błonach komórkowych (biomembranach).
Inozytol to także mediator mobilizacji wapnia w retikulum endoplazmatycznym. Podwyższa poziom wapnia w cytozolu. Gonadoliberyna i tyreotropina działają na komórki poprzez aktywację fosfolipazy C z udziałem białka G. Hormony te ulegają związaniu ze swoistym receptorem. Kompleks hormon-receptor wiąże się z białkiem G. Białko G aktywuje z kolei fosfolipazę C, która hydrolizuje zawarty w błonie fosfatydyloinozytolo-4,5-bis-fosforan na diacyloglicerol i inozytolo-tris-fosforan. Każdy z tych produktów ma charakter wtórnego przekaźnika sygnału. Inozytolo-tris-fosforan dyfunduje z błony komórkowej do cytoplazmy i ulega związaniu z receptorem błonowym retikulum endoplazmatycznego. Następuje uwolnienie Ca2+ ze zbiorników siateczki śródplazmatycznej i zwiększenie ich stężenia w cytoplazmie. Jony wapnia pobudzają egzocytozę granul sekrecyjnych, np. hormonów przysadkowych. Następuje przebudowa mikrotubul lub oddziaływanie na wewnątrzkomórkowe białka kurczliwe. Diacyloglicerol wiąże się z miejscem regulatorowym kinazy białkowej C, zawartej w błonie komórkowej. Zaktywowana kinaza białkowa C fosforyluje swoiste białka, które stają się aktywne biochemicznie i zapewniają efekt działania hormonu. Defosforylacja białek przez fosfatazy znosi efekt działania hormonu. Między diacyloglicerolem i inozytolo-tris-fosforanem zachodzi synergizm. Diacyloglicerol aktywuje kinazę białkową C, a inozytolo-tris-fosforan podnosi stężenie wapnia w cytozolu.
Inozytol wykazuje synergizm w szeroko rozumianej cytoprotekcji, w tym neuroprotekcji i hepatoprotekcji wraz z kurkumą, choliną, cynaryną i pochodnymi (ostrożenie, karczoch) , sylimaryną (ostropest), kwasem kawowym, kwasem galusowym, ferulowym, rozmarynowym i elagowym. Wspiera działanie lipotropowe nienasyconych kwasów tłuszczowych, betainy, choliny, kozieradki, czarnuszki, pikolinianu chromu, selenu, witaminy E, karnityny, kwasu liponowego (lipoic acid) i koenzymu Q10.
|
|
Najnowsze komentarze