|
|
Guarana (Gwarana) jest uzyskiwana z nasion krzewu Paullinia cupana Kunth ex H.B.K. = Paullinia sorbilis Mart. (polska nazwa osmęta, cierniopląt), pochodzącego z Ameryki Południowej. Należy do rodziny mydleńcowatych – Sapindaceae. Owoc ma postać gruszkowatej torebki, do 3,5 cm dł. (pomarańczowa-czerwona), w której zawarte jest duże czarne nasienie (liczba nasion w torebce od 1 do 3; dł. nasion ok. 12 mm). Ze sproszkowanych nasion formuje się kulki, zwane guaraną, z której przyrządza się napój pobudzający. Niekiedy nazwą guarana określa się również pastę z nasion Paullinia cupana.
W dawnych lekospisach i słownikach lekarskich znajdziemy nazwę guaranium. Określano nią substancję wyizolowaną z guarany, początkowo była to mieszanina metyloksantyn, potem głównie kofeina. Guaranium klasyfikowano jako diureid, czyli substancję moczopędną. Dla przypomnienia podam, że teobromina, również posiadała swój synonim diuretin (diuretyna) ze względu na właściwości moczopędne. Czyste guaranium podawano w dawce 60-300 mg dziennie.
Guarana, podobnie jak wyciąg z nasion kakaowca – Theobroma cacao jest źródłem alkaloidów purynowych, garbników katechinowych i proantocyjanidyn.
Guarana zawiera: kofeinę 3,6-5,8% (rzadziej do 7%), teobrominę 0,03-0,17%, teofilinę 0,02-0,06%, proantocyjanidyny 10% i saponiny. Dostępna w handlu sproszkowana guarana: białko ok. 13%, cukry 50-60%, tłuszcze ok. 3%, energia 1426 kJ/338 kcal (100 g); potas 516 mg, fosfor 177 mg, żelazo 2 mg/100 g.
Metyloksantyny mają działanie stymulujące i adaptogenne. Proantocyjanidyny zawarte w guarana hamują tworzenie biofilmu w układzie moczowym, przez co utrudniają zasiedlanie błon śluzowych przewodów moczowych przez bakterie i grzyby. Toebromina i kofeina zawarte w guaranie działają silnie moczopędnie i przeciwobrzękowo.
Wyciągi z nasion guarany (Extractum Pauliniae cupanae) pobudzają korę mózgową i ośrodki podkorowe, stymulują ośrodek oddechowy i naczynioruchowy; rozszerzają naczynia mózgowe, nerkowe i wieńcowe serca, zwężają naczynia brzuszne. Zatem powodują przepływ krwi z jamy brzusznej do skóry, mięśni i mózgu, co zwiększa wyraźnie wydolność fizyczną i psychiczną. Mięśnie stają się lepiej ukrwione i bardziej reaktywne.
Zwiększają siłę skurczową mięśnia sercowego Usprawniają wentylację płuc. Pobudzają układ bodźcowo-przewodzący serca. Wzmagają wydzielanie soku żołądkowego, pobudzają ruchy robaczkowe przewodu pokarmowego, wzmagają ilość wydzielanego moczu. Kofeina i teobromina zawarte w Paulinia zwiększają percepcję (odbiór) i analizowanie wrażeń, przyśpieszają i usprawniają procesy myślowe. W małych i średnich dawkach ułatwiają pracę umysłową, polepszają procesy zapamiętywania i kojarzenia. Znoszą uczucie znużenia i zmęczenia oraz niechęci do zwiększonego wysiłku.
Wyciągi z guarany przyśpieszają przemianę materii, wspomagając redukcję masy ciała.
Dr med. Gerhard Madaus (1890-1942) opisał guaranę jako stimulans i antineuralgicum. Zalecał guaranę przy senności, wyczerpaniu nerwowym, bólach głowy. Dawki efektywne 1-4 g. Nalewka 1:10 in 90% ethanolu: 20-30 kropli 1-3 razy dziennie na łyżce wody. Guarana wzmaga wydzielanie soku żołądkowego bogatego w kwas solny.
Rp. Tonik dla sprawniejszego uczenia się
Nasiona kawy (zielone)
Guarana (nasiona)
Zielona herbata (liść)
Wąkrotka (liść)
Mięta pieprzowa (liść)
równe części rozdrobnionych surowców
100 g mieszanki roślinnej zalać 700 ml 15-20% roztworu etanolu o temp. wrzenia, odstawić na 2 h, przefiltrować.
1 cz. uzyskanego wyciągu + 1 cz. miodu płynnego lub melasy, wymieszać. Zażywać po 30 ml.
W lecznictwie wykorzystywano również gatunek Paullinia pinnata Linne (osmęta pierzasta), z rodziny Sapindaceae. Jest to pnącze występujące w Brazylii, na Gujanie, Antylach i w Meksyku. Z korzenia rośliny pozyskiwano korę (znaną pod nazwą Timbo, Cururuape) barwy żółtoszarej i o silnym zapachu piżma. Kora korzenia zawiera żywicę i skrobię. Wykryto w niej kumarynolignany, kwebrachitol, woski, trójterpeny (beta-amyryna, lupeol), flawonoidy (diosmetyna, trycetyna), saponiny, rotenon i garbniki. Wyciągi z kory działają antynowotworowo (przeciwko gruczolakorakom), przeciwbólowo, przeciwzapalnie, przeciwgorączkowo, przeciwreumatycznie i antyzakażeniowo. Stosowane były w chorobach reumatycznych, gorączkowych i zakaźnych. Kora korzenia Timbo trudno proszkuje się, ale pochłania potrójną ilość wody i w postaci papek-kataplazmów używano dawniej do okładów w okolicy chorej wątroby. Substancja żywiczna ma działanie znieczulające, a nawet narkotyczne. Liście i sok z rośliny wykorzystywano do opatrywania ran.
PROGRAM KONFERENCJI
Czwartek, 10 maja 2018 roku
Miejsce: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im S. Pigonia w Krośnie, ul. Dmochowskiego 12,
dzielnica Suchodół.
8:00 – 12:00 Rejestracja uczestników
8:30 – 8:50 Powitanie i uroczyste otwarcie konferencji – mgr Franciszek Tereszkiewicz, kanclerz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie
– przemówienie Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie –
prof. dr hab. Grzegorz Przebinda
– przemówienie Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – prof. dr hab. Tadeusz Trziszka
– przemówienie Prezydenta Miasta Krosna – mgr inż. Piotr Przytocki
– przemówienie Przewodniczącego Komitetu Naukowego Konferencji – prof. dr hab. n. farm. inż. Grzegorz Bazylak (Kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy)
9.00 – 15:00 Sesja plenarna (przewodniczą: prof. dr hab. farm. inż. Grzegorz Bazylak (kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika) oraz prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny (kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
9:00 – 9:30 Ekstrakcja ziół dwutlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym – prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
9:30 – 10:00 Panax – rola we współczesnej fitoterapii na tle pięciu tysięcy lat stosowania – prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji
i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
10:00-10:30 Czy superowoce są super? – dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska (kierownik Katedry Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Dyskusja
10:30-11:00 Przerwa kawowa
11.00-11.30 Ty i trylion twoich przyjaciół – prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska (kierownik Zakładu Biochemii i Żywienia Człowieka, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie).
11:30-12:00 Bakteryjna terapia nowotworów: nadzieje, ograniczenia i perspektywy – prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Dyrektor Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, kierownik Zakładu Mikrobiologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu).
12:00-12:30 Zespół jelita drażliwego – interdyscyplinarny problem naszych czasów – dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny
im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu).
Dyskusja
12:30– 14:00 Przerwa obiadowa w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80
14:00 -14:30 99 procent czystości czyli o meandrach analizy surowca zielarskiego – prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny (kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
14:30-14:50 Mikrofale a zioła. Rozterki nad jakością ziół dostępnych w handlu – dr n. biol. Henryk Różański (Kierownik Laboratorium Biologii Przemysłowej i Eksperymentalnej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie).
Dyskusja
15:00 –18:00 Sesja panelowa 1
Aula nr 1: (przewodniczą: – prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie) oraz prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Dyrektor Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, kierownik Zakładu Mikrobiologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
15:00-15:20 Rola białka pochodzenia zwierzęcego w zrównoważonej diecie człowieka – prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
15:20-15:40 Fitoterapia w cukrzycy – lek. med. Krzysztof Błecha (Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza Sroki)
15:40-16:10 Metabolity pierwotne i wtórne skrzypów Equisetum – dr n. biol. Dominik Wróbel, dr n. biol. Henryk Różański (Instytut Zdrowia i Gospodarki, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie)
Dyskusja
16:10-16:30 Przerwa kawowa
16:30-16:50 Wpływ rozdrobnienia i warunków suszenia na zawartość polifenoli i właściwości antyoksydacyjne suszu z dyni – mgr inż. Justyna Bochnak, dr hab. Michał Świeca, mgr inż. Małgorzata Sikora (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Wydział Nauk o Żywności i Biotechnologii)
16:50-17:10 Wybrane roślinne składniki stosowane w kosmetykach do pielęgnacji cery z trądzikiem różowatym – mgr inż. z Marta Remplewicz, mgr Zofia Marciniak (Kosmetyki DLA Sp. z o.o.)
17:10-17:30 Wieloaspektowość zbioru roślin leczniczych z natury w Polsce – mgr Joanna Sucholas (Wydział Biologii i Medycyny Przedklinicznej, Instytut Nauk o Roślinach, Uniwersytet w Ratyzbonie)
17:30-17:50 Homotoksykologia jako medycyna alternatywna – dr inż. Janusz Kilar, dr n. biol. Henryk S. Różański, dr inż. Magdalena Kilar (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
Dyskusja
15:00 –18:00 Sesja panelowa 2
Aula nr 2: (przewodniczą: prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. Stanisława Pigonia w Krośnie) oraz dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu)
15:00-15:20 Leczenie raka wg Rudolfa Breuß’a – o. dr Pietryja Marcelin Jan (Klasztor Braci Mniejszych Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach, Herbarium św. Franciszka, Instytut Medycyny Klasztornej).
15:20-15:40 Historia chirurgicznego leczenia raka piersi. Ewolucja koncepcji, metod i techniki operacyjnej – dr n. med. Józef Forgacz, (kierownik Oddziału Chirurgii Onkologicznej II, Dolnośląskie Centrum Onkologii we Wrocławiu)
15:40-16:10 Wkład Josipa Bakicia do badań nad dzikimi roślinami jadalnymi wybrzeża Adriatyku: militarny projekt o etnobiologicznym i antropologicznym charakterze – prof. nadzw. dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj (kierownik Zakładu Botaniki Instytutu Biotechnologii Stosowanej i Nauk Podstawowych Uniwersytetu Rzeszowskiego)
Dyskusja
16:10-16:30 Przerwa kawowa
16:30-16:50 Grzyby pleśniowe i ich wtórne metabolity jako potencjalne zanieczyszczenie Stevia rebaudiana – mgr Iwona Ałtyn, prof. nadzw. dr hab. Magdalena Twarużek (Instytut Biologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
16:50-17:10 Wpływ czasu wędzenia wędlin metodą tradycyjną na zawartość wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych – dr inż. Karolina Choroszy, dr hab. inż. Krzysztof Tereszkiewicz (Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza, Wydział Zarządzania, Zakład Informatyki w Zarządzaniu)
17:10-17:30 Mikro RNA – innowacyjny wskaźnik jakości diety – dr inż. Małgorzata Karbarz, mgr Kinga Stawarczyk (Uniwersytet Rzeszowski, Wydział Biotechnologii, Zakład Botaniki)
17:30-17:50 Przewlekła kwasica metaboliczna niskiego stopnia – problem kliniczny czy moda na zakwaszenie? – lek. med. Lucyna Jankowska , dr n. med. Lucjan Langner.
Dyskusja
19.00 Uroczysty bankiet w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80
Piątek 11 maja 2018 r.
Miejsce: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im S. Pigonia w Krośnie, ul. Dmochowskiego 12,
dzielnica Suchodół.
8.30 – 13.30 Wykłady plenarne i komunikaty (przewodniczą: dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu) oraz prof. dr hab. farm. inż. Grzegorz Bazylak (kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika)
8:30-9:00 Mózg trzewny – dr n. med. Ryszard Kacała (Zakład Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu)
9:00-9:20 BHP zdrowotne współczesnego człowieka – czyli jakie mało znane czynniki obciążają układ endokannabinoidowy i znacząco obniżają samoczynne procesy zdrowienia – mgr inż. Ewa Melania Gryt (General Hemp Marketing sp. z o.o. ul. Kościelniaka 26a, 41- 409 Mysłowice, dobrekonopie.pl)
9:20-9:40 Badania jakościowe ziela gojnika macedońskiego (Sideritis scardica Griseb.) przy użyciu chromatografii cienkowarstwowej – Kądziela Radosław (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
Dyskusja
9:40-10:00 Przerwa kawowa
10:00-10:20 Preparaty synbiotyczne Lactobacillus plantarum 299V i kiełków soczewicy – aktywność przeciwutleniająca i zawartość wybranych przeciwutleniaczy niskocząsteczkowych – dr hab. Michał Świeca, Gawlik-Dziki Urszula, Złotek Urszula, Sikora Małgorzata, Kapusta Ireneusz, Katedra Biochemii i Chemii Żywności, Wydział Nauk o Żywności i Biotechnologii, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Katedra Ogólnej Technologii Żywności i Żywienia Człowieka, Wydział Biologiczno-Rolniczy, Uniwersytet Rzeszowski
10:20-10:40 Adaptogeny – rośliny w walce ze stresem i osłabieniem odporności – Chrzan Renata, Uniwersytet Wrocławski)
Dyskusja
11:00-11:30 Przerwa kawowa
11:30- 11:50 Porównawcze badania chromatograficzne żeńskich i męskich pąków kwiatowych leszczyny pospolitej Corylus avellana L. – Aleksandra Porawska, Piotr Witkowski, Sebastian Antos (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).
11:50-12:10 Analiza ilościowa alkaloidów w zielu Chelidonium majus L. – Wojciech Feliński (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).
12:10-12:30 Badanie aktywnych składników w pączkach olchy czarnej – Alnus glutinosa (L.) Gaertn., pochodzącej z Kurpi i Pogórza Jasielskiego – Karolina Olbryś, Krzysztof Kwiatek (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).
12:30-12:50 Badanie zawartości alkaloidów w sorbitolowych wyciągach z glistnika jaskółcze ziele – Chelidonium maius Linne – Anna Nowak, Halina Biernat, Karolina Olbryś (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie).
Dyskusja
12.50-13.00 Dyskusja. Podsumowanie i zakończenie konferencji – dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu) oraz prof. dr hab. farm. inż. Grzegorz Bazylak (kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika.
13.00-14.30 Obiad w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80.
Sesja posterowa
- Perspektywy fitoterapii. Mikroenkapsulacja natywnych katechin w nanocząstkach chitozanowych, żelatynowych i ferrytynowych Perpectives of phytotherapy. Microencapsulation of native catechins in chitosan-, gelatin- and ferritin-based nanoparticles – Grzegorz Bazylak, Lígia Rebelo Gomes (Katedra i Zakład Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny, Collegium Medicum, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, w Bydgoszczy, FP-ENAS-Faculty of Health Sciences University Fernando Pessoa, Portugalia; 3 REQUIMTE-Department of Chemistry and Biochemistry, Faculty of Sciences, University of Porto).
- Białko – wartościowy składnik bulw ziemniaka – Bernadetta Bienia, Barbara Sawicka, Barbara Krochmal-Marczak (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Zakład Produkcji i Bezpieczeństwa Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Katedra Technologii Produkcji Roślinnej i Towaroznawstwa, Lublin).
- Ocena stabilności O-glikozydów cyjanidyny oraz ich aktywność antyoksydacyjna w odniesieniu do błony lipidowej – Cyboran-Mikołajczyk S., Solarska-Ściuk K., Męczarska K., Włoch A., Kleszczyńska H. (Department of Physics and Biophysics, Wrocław University of Environmental and Life Sciences, Norwida).
- Aktinidia ostrolistna – bogate źródło witaminy C – Natalia Dobros (Warszawski Uniwersytet Medyczny, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Zakład Chemii Fizycznej).
- Mikroalgi w żywieniu funkcjonalnym i suplementacji – Magdalena Duda, Alicja Wojtuń, Wiktor Dudko, Wiaczesław Kopyton (Bioorganic Technologies sp. z o.o., Sielec 1A, 39-120 Sędziszów Małopolski).
- Wpływ metody ekstrakcji na wybrane właściwości biologiczne ekstraktów z korzenia Cochlospermum angolense – Katarzyna Gaweł-Bęben, Uliana Hoian, Beata Antosiewicz, Kazimierz Głowniak (Katedra Kosmetologii, Wydział Medyczny, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie).
- Wpływ wybranych ziół na proces dojrzewania serów z mleka ekologicznego – Katarzyna Skrzypczak, Ewa Jabłońska-Ryś, Tomasz Czernecki, Bartosz Sołowiej, Dominik Szwajgier, Waldemar Gustaw (Katedra Technologii Surowców Pochodzenia Roślinnego i Gastronomii, Katedra Technologii Surowców Pochodzenia Zwierzęcego, Katedra Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności i Biotechnologii, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie.
- Wpływ resweratrolu na parametry stresu oksydacyjnego w dwunastnicy szczurów z cukrzycą typu 1 – Ilona Kaczmarczyk-Sedlak, Aleksandra Kępa, Weronika Wojnar, Maria Zych (Katedra i Zakład Farmakognozji i Fitochemii, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach).
- Możliwości zastosowania wortmaniny w lecznictwie – Ilona Kaczmarczyk-Sedlak, Piotr Bramora (Katedra i Zakład Farmakognozji i Fitochemii, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach).
- Jakość kaw mielonych i ziarnistych na podstawie oceny potencjału antyoksydacyjnego – Kamila Kras, Elżbieta Zawidlak, Aleksandra Hart, Michał Fiejdasz (Studenckie Koło Naukowe Towaroznawców, Zakład Towaroznawstwa, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
- Wpływ dodatku mąki gryczanej na jakość pieczywa pszennego – Barbara Krochmal-Marczak, Barbara Sawicka, Bernadetta Bienia, Paulina Kłosowicz (Zakład Produkcji i Bezpieczeństwa Żywności, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Katedra Technologii Produkcji Roślinnej i Towaroznawstwa, Uniwersytet Przyrodniczy Lublin)
- Phytochemical components of fruits from selected European cranberrybushfruit (Viburnum opulus L.) – Monika Mazur, Anna Marietta Salejda, Agnieszka Nawirska-Olszańska, Przemysław Bąbelewski, Anna Zwyrzykowska-Wodzińska, Antoni Szumny (Department of Animal Products Technology and Quality Management Department of Fruit, Vegetable and Plant Nutraceutical Technology Department of Horticulture, Division of Ornamental Plants and Dendrology .Department of Environment Hygiene and Animal Welfare Department of Chemistry Wrocław University of Environmental and Life Sciences)
- Oddziaływanie ultradźwięków na skład jakościowy wyciągów z suchego ziela glistnika – Chelidonium maius L. – Karolina Olbryś, Krzysztof Kwiatek (Studenckie Koło Naukowe Planta Medica, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
- Wykorzystanie metod spektroskopowych i chromatografii gazowej do kontroli składu oleju z konopi siewnych – Katarzyna Paradowska, Paweł Siudem, (Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej Wydział Farmaceutyczny WUM)
- Toksykologiczne badania in vivo i in silico ligandów receptora TRPV1 – Paweł Siudem, Magdalena Gral, Katerina Makarova, Katarzyna Paradowska (Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej Wydział Farmaceutyczny WUM, Pracownia Hodowli Danio Pręgowanego, Międzynarodowy Instytut Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie)
- Badanie właściwości szamponów zawierających ekstrakt z rozmarynu lekarskiego (Rosmarinus officinalis L.) – Anna Pietrasz, Henryk Różański (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Instytut Zdrowia i Gospodarki)
- Nasiona lnu zwyczajnego (Linum usitatissimum L.) jako żywność funkcjonalna w prewencji chorób mózgu – Grażyna Silska (Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich)
- Zastosowanie spektroskopii podczerwieni FTiR do identyfikacji odmian pszenicy – Paulina Klimczyk, Kinga Stawarczyk, Małgorzata Karbarz, Jacek Żebrowski (Zakład Fizjologii Roślin, Wydział Biotechnologii, Uniwersytet Rzeszowski, Zakład Botaniki, Wydział Biotechnologii, Uniwersytet Rzeszowski)
- Ocena jakości mikrobiologicznej soków drzewnych – Kinga Stawarczyk, Magdalena Duda, Małgorzata Karbarz, Łukasz Łuczaj (Uniwersytet Rzeszowski, Wydział Biotechnologii, Zakład Botaniki; Bioorganic Technologies sp. z o.o., Sędziszów Małopolski)
- Wpływ zawartości ekstraktu z korzeni i liści mniszka lekarskiego na właściwości balsamów do ciała przeznaczonych do skóry suchej i wrażliwej – Zofia Nizioł-Łukaszewska, Dominika Furman-Toczek, Martyna Zagórska-Dziok, Agnieszka Wojtoń (Katedra Kosmetologii, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie, Katedra Biologii Medycznej i Badań Translacyjnych, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie)
- Jakość win czerwonych na podstawie oceny zawartości polifenoli – Urszula Folcik, Monika Gumienna, Oliwia Dziedziak, Karolina Majdosz Studenckie Koło Naukowe Towaroznawców, Zakład Towaroznawstwa, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie)
KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI
Przewodniczący: dr n. biol. Henryk Różański
dr inż. Jolanta Baran
dr n. leśn. Izabela Betlej
dr inż. Barbara Krochmal-Marczak
dr inż. n. tech. Anna Pietrasz
dr n. med. Renata Rabiasz
mgr inż. Halina Beń (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
mgr Jarosław Kasprzak (Wielkopolskie Centrum Promocji Zdrowia w Poznaniu)
mgr Lucyna Pojnar
mgr inż. Angelika Uram-Dudek
Sekretarz:
mgr Iwona Wajs
Sekretariat konferencji:
Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ w Krośnie
Dmochowskiego 12
38-400 Krosno
tel. 13-43-755-80, 13-43-755-25
fax 13-43-755-81
e-mail: zielarstwo2018@pwsz.krosno.pl
Adres do korespondencji:
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie
Rynek 1
38-400 Krosno
tel. 13-43-755-80, 13-43-755-25
fax 13-43-755-81
e-mail: zielarstwo2018@pwsz.krosno.pl
Miejsce konferencji: kampus Politechniczny PWSZ w Krośnie, 38-400 Krosno, ul. Dmochowskiego 12.
Konferencje zielarskie w maju i czerwcu 2018 r.
Fot. Ubiegłoroczna, IV Konferencja Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna. Medycyna naturalna w onkologii, PWSZ Krosno, 11-12 maja 2017 roku.
Przy mikrofonie prof. dr hab. Łukasz Łuczaj, przy stole plenarnym, od lewej prof. dr hab. Roman Niżnikowski oraz prof. dr hab. Adam Kaznowski.
1. V konferencja pt. Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna. Nowe nadzieje fitoterapii. Krosno
10-11 maja 2018 roku: https://rozanski.li/…/zapraszam-na-v-konferencje-pt-rosliny…/
2. XII Franciszkańska Konferencja Zielarsko-Farmaceutyczna, 19 maja 2018 roku w Katowicach-Panewnikach: https://rozanski.li/…/xii-franciszkanska-konferencja-zielar…/
3. VII Konferencja Zielarska Kobiet
29 czerwca – 01 lipca 2018 roku KORYCINY: https://rozanski.li/…/zapraszam-na-vii-konferencje-zielarsk…/
Zapraszamy na XII Franciszkańską Konferencję Zielarsko-Farmaceutyczną, która odbędzie się 19 maja 2018 roku Katowicach-Panewnikach (w Domu Parafialnym przy Klasztorze Braci Mniejszych Franciszkanów).
o. dr Marcelin Jan Pietryja podczas wystąpienia na ubiegłorocznej Franciszkańskiej Konferencji Zielarsko-Farmaceutycznej, 27 maja, 2017 r.
prof. dr hab. Antoni Szumny (kierownik Katedry Chemii Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu) podczas wykładu (przy mównicy po prawej stronie).
Za stołem zasiedli (od lewej): prof. dr hab. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak, prof. dr hab. Iwona Wawer i o. dr August Smyczek ofm
W bieżącym roku Konferencja jest poświęcona cywilizacyjnym chorobom metabolicznym, głównie otyłości (Obesitas).
Program przedstawia się następująco:
19 maja 2018 r. (sobota)
Katowice, ul. Związkowa 20, Dom Parafialny, Aula św. Franciszka
„Zioła w profilaktyce i leczeniu otyłości”
8:00 Rejestracja uczestników Konferencji
9:00 Powitanie gości – o. dr Marcelin Pietryja ofm
9:10 Słowo wstępne – przewodniczący konferencji o. dr August Smyczek ofm
9:20 Prof. dr hab. inż. Jan Grajewski (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Wydział Nauk Przyrodniczych, Instytut Biologii Eksperymentalnej, Katedra Fizjologii i Toksykologii): Grzyby pleśniowe i mikotoksyny zagrożeniem w żywności i suplementach diety
9:50 Dyskusja na temat referatu
10:10 Jerzy Maslanky (Dietetyk, propagator medycyny zintegrowanej i medycyny środowiskowej, inicjator pierwszej konferencji naprotechnologii w Polsce, autor książek o przyczynowym leczeniu chorób): Otyłość a zaburzenia hormonalne
10:40 Dyskusja na temat referatu
11:00 Dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza –Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu): Syrop glukozowo-fruktozowy – słodka trucizna naszych czasów
11:30 Dyskusja na temat referatu
11:50 Prof. zw. dr hab. Henryk Bieniok (Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa im. Wojciecha Korfantego w Katowicach): Otyłość jako jeden z czynników ryzyka zachorowania na raka
12:20 Dyskusja na temat referatu
12:40-13:10 Przerwa kawowa
13:10 Dr n. biol. Henryk Różański (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. St. Pigonia w Krośnie): Rośliny i oligopleksy dra G. Madausa w leczeniu i profilaktyce otyłości i chorób jelit
13:40 Dyskusja na temat referatu
14:00 Prof. dr hab. prorektor Stanisław Boryczka (Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach): Podsumowanie, zakończenie
Oficjalna strona Konferencji: http://herbarium.katowice.pl/pl/konferencje.html
VII Konferencja Zielarska Kobiet
29 czerwca – 01 lipca 2018
KORYCINY
Serdecznie zapraszamy do udziału w VII Konferencji Zielarskiej, która odbędzie się w dniach 29.06 – 01.07. 2018 roku (piątek, sobota, niedziela) w Korycinach na Podlasiu.
Nasza Konferencja od lat cieszy się dużym powodzeniem. Spotykają się na niej naukowcy, konsumenci i entuzjaści ziół.
W pięknym otoczeniu Ziołowego Zakątka można nie tylko poszerzyć swoją wiedzę o ziołach – ich składzie, właściwościach i zastosowaniach, ale również poznać ciekawych ludzi.
Co roku pojawiają się nowe informacje z dziedziny fitochemii oraz fitoterapii.
Ciągle odkrywane są nowe właściwości lecznicze ziół, warto zatem wiedzieć jakie.
Organizatorami Konferencji są Zakład Chemii Fizycznej WUM oraz Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Krośnie.
Komitet organizacyjny
prof. dr hab. Iwona Wawer
dr n. farm. Katarzyna Paradowska
mgr Hanna Siemieńczuk
mgr Jolanta Witkoś
Oficjalna strona Konferencji i bliższe informacje: https://chemiafizyczna.wum.edu.pl/content/konferencja-zielarska
Dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik, Konferencji „Człowiek – Żywność – Zdrowie”, 2017 r.
Serdecznie zapraszamy do udziału w III Konferencji „Człowiek – Żywność – Zdrowie” poświęconej problemom chorób metabolicznych, odżywiania człowieka i zdrowej żywności.
Celem spotkania jest wymiana doświadczeń dotyczących żywienia oraz współczesnych poglądów dotyczących diety i jej zastosowania w profilaktyce poszczególnych jednostek chorobowych. Obecnie obserwujemy intensywny wzrost ilości schorzeń o podłożu metabolicznym i autoimmunologicznym, co powoduje ogromne koszty zdrowotne, ekonomiczne i społeczne, a skutecznym działaniem profilaktycznym może być odpowiednia dieta i zdrowa żywność.
Tematy sesji
I sesja: Kontrowersje w żywieniu
II sesja: Jelita – szczelność, unerwienie, probiotyki.
Krezka – kontrowersje anatomiczne.
III sesja: Żywienie w różnej aktywności fizycznej.
IV sesja: Zielona Dolina
V sesja: Substancje biologicznie czynne – modulujące działania żywności.
Witaminy – fakty i mity.
VI sesja: Medycyna środowiskowa. Jakość żywności i metody oceny.
W konferencji oprócz sesji naukowych planowana jest Debata o Zdrowiu z udziałem zaproszonych prelegentów.
W konferencji oprócz sesji naukowych planowana jest sesja poświęcona projektowi Zielona Dolina.
PATRONAT HONOROWY KONFERENCJI
Marszałek Województwa Dolnośląskiego
Prof. dr hab. Tadeusz Trziszka – JM Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu
Prof dr hab. Jerzy Ziętek – JM Rektor Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
KOMITET NAUKOWY
Przewodniczący:
Prof. dr hab. Tadeusz Trziszka – JM Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu
Prof. dr. hab. Andrzej Gamian – Kierownik Katedry i Zakładu Biochemii Lekarskiej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
Członkowie
Dr hab. inż. Monika Bronkowska, prof. nadzw. UP – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Prof. dr hab. Józefa Chrzanowska – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Doc. ing. Marta Habánová, PhD. – Department of Human Nutrition, Slovak University of Agriculture in Nitra
Dr hab. Jadwiga Hamułka, prof. nadzw. SGGW – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Dr Ryszard Kacała – Katedra Morfologii i Embriologii Człowieka, Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Dr hab. Małgorzata Krzystek-Korpacka – Katedra Biochemii Lekarskiej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
Dr inż. Maciej Oziembłowski – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Dr n. biol. Henryk Różański – Laboratorium Biologii Przemysłowej i Eksperymentalnej, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. St. Pigonia w Krośnie
Prof. dr hab Małgorzata Słowińska-Lisowska – Katedra Biologicznych i Motorycznych Podstaw Sportu, Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu
Dr hab. Dorota Waśko-Czopnik – Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu
Dr Sławomir Woźniak – Katedra Morfologii i Embriologii Człowieka, Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Prof. MUDr Zdenek Zadak, CSc – Department of Internal Medicine – Metabolic Care and Gerontology, Charles Iniversity, Faculty of Medicine, Czech Republic
KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI
Przewodniczący:
Dr inż. Anna Salejda – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Dr Sławomir Woźniak – Katedra Morfologii i Embriologii Człowieka, Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Wiceprzewodniczący:
dr Ryszard Kacała – Katedra Morfologii i Embriologii Człowieka, Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Sekretarze:
Dr Anna Marcinkowska – Katedra i Zakład Biochemii Lekarskiej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
Dr inż. Dagmara Orzeł – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Członkowie:
Mgr Karina Błądkowska – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Dr hab. inż Monika Bronkowska, prof. nadzw. UP – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Mgr inż. Ewa Jabłońska – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Mgr Monika Maćków – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Dr inż. Maciej Oziembłowski – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Mgr inż. Monika Sczygiol – Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Dr hab. inż. Joanna Wyka, prof. nadzw. UP – Katedra Żywienia Człowieka, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
Mgr inż. Anna Zwyrzykowska-Wodzińska, Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
SKN Nauka-Anatomia-Klinika – Katedra Morfologii i Embriologii Człowieka, Zakład Anatomii Prawidłowej, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
SKN Q Jakości Żywności
Program szczegółowy
I dzień 16.03.2018
8.00-9.00 rejestracja Uczestników
9.00-9.15 otwarcie konferencji
9.15-11.15 I sesja: Trendy w produkcji żywności i żywieniu Prowadzący: M. Krzystek-Korpacka, A. Salejda
Dr inż. Tomasz Berbeka (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu): Procesy koncentracji w przemyśle rolno spożywczym a produkcja tzw. naturalnej żywności
Mgr Elżbieta Żygała (Arboretum Bolestraszyce): Dawne odmiany jabłoni – walory smakowe, przydatność do sadów ekologicznych i możliwości przetwórcze
Dr Anna Marcinkowska (Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu): Znaczenie suplementacji w nowoczesnym żywieniu
Prof. dr ing. Marta Habanova (Slovak University of Agriculture in Nitra, Slovakia): The measurement and evaluation of sub-fractions of cholesterol and other lipids parameters in blood serum
11.15-11.30 przerwa
11.30-13.30 II sesja: Współczesne spojrzenie na dbałość o zdrowie Prowadzący: A. Zwyrzykowska-Wodzińska, M. Sczygiol
Prof. dr hab. Andrzej Myc (Michigan Institute of Medicine and Biological Sciences, USA): W kierunku zdrowych i skutecznych szczepionek
Prof. MUDr. Zdenek Zadak (Charles University, Czech Republic): Role of soluble fibers in modern nutrition
Dr Sławomir Woźniak (Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu): Kontrowersje anatomiczne i nie tylko anatomiczne. Od sceptycyzmu do akceptacji
Dr n. biol. Henryk Różański (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Krośnie): Charakterystyka ziół z grupy intestinalia
Dr hab. Barbara Frączek (Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie): Zalecenia żywieniowe dla osób aktywnych
13.30-14.15 obiad
14.15-16.30 Debata o Zdrowiu Prowadzący: R. Kacała
Uczestnicy:
Prof. dr hab. inż. Tadeusz Trziszka (rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu),
Dr Anna Marcinkowska (Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu)
Dr hab. inż. Alicja Kucharska, prof. UPWr (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu),
Dr n. biol. Henryk Różański (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Krośnie),
Mgr Elżbieta Żygała (wicedyrektor Arboretum Bolestraszyce)
Tematy wprowadzające dla prelegentów debaty:
Karpackie zioła nasz nieodkryty skarb.
Zapomniane najciekawsze produkty sprzed lat.
Owoce jako źródło związków bioaktywnych.
Porównanie wartości jaj spożywczych- ab ovo.
Fakty i mity związane z bisfenolem A.
16.30-16.45 przerwa
16.45-18.45 III sesja: sesja posterowa Prowadzący: S. Woźniak, M. Oziembłowski
19.00 bankiet
II dzień 17.03.2018
9.00 – 11.00 IV sesja: Dolny Śląsk – Zielona Dolina Żywności i Zdrowia Prowadzący: R. Kacała, A. Marcinkowska
Prof. dr hab. Tadeusz Trziszka – aktualna faza programu
Prof. dr hab. Mirosław Miller – koncepcja zespołów merytorycznych na potrzeby realizacji programu,
Dr Ryszard Kacała – pierwszy projekt pilotażowy Zielona Dolina w Jelczu – Laskowicach
Dr inż. Maciej Oziembłowski –wybrane systemy jakości żywności jako inspiracja dla określenia sposobu certyfikacji w programie Zielona Dolina.
11.00-11.15 przerwa
11.15-13.30 V sesja: Substancje biologicznie czynne – modulujące działania żywności Prowadzący: K. Błądkowska, A. Salejda
Dr hab. M. Bronkowska, prof. UPWr (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu): Wpływ wybranych immunomodulatorów żywieniowych na zdrowie człowieka
Dr hab. J. Wyka, prof. UPWr (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu): Żywność fermentowana – znaczenie dla zdrowia
Prof. dr hab. Małgorzata Słowińska–Lisowska (Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu): Witamina D – fakty i mity
Dr hab. inż. Alicja Kucharska, prof. UPWr (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu): Dereń źródłem związków biologicznie aktywnych.
Prof. dr hab. Andrzej Gamian (Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu): Glikacja białek w zdrowiu i w chorobie, w aspekcie żywieniowym
Prof. dr hab. Zbigniew Sroka, dr Jerzy Hładyszowski (Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu): Aktywność przeciw wolnorodnikowa i przeciwutleniająca wybranych flawonów i flawonolów. Badania eksperymentalne i obliczenia kwantowo- mechaniczne.
13.30-14.15 obiad
14.15-16.15 VI sesja:. Jakość żywności i metody oceny. Medycyna środowiskowa. Prowadzący: E. Jabłońska, D. Orzeł
Dr inż. Małgorzata Korzeniowska (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu): Analiza porównawcza wartości żywieniowej i właściwości prozdrowotnych mięsa
Dr inż. M. Oziembłowski, mgr inż. Magdalena Dróżdż (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu): Nowe metody oceny jakości żywności na przykładzie pomiarów ultra słabej luminescencji
Prof. dr hab. Grażyna Podolska (Państwowy Instytut Badawczy w Puławach): Wartość wypiekowa pszenicy zwyczajnej i pszenicy orkiszowej
Dr hab. Paweł Bieńkowski, prof. PWr (Politechnika Wrocławska): Naturalne i sztuczne źródła pól elektromagnetycznych w środowisku i metody ich pomiaru.
Dr Barbara Gałdzińska – Calik (ekspert Urzędu Miasta Krakowa): Elektrosmog i jego wpływ na środowisko
16.15 zakończenie konferencji
Więcej informacji: http://www.manfoodhealth.umed.wroc.pl
![clip_image002[4]](https://rozanski.li/wp-content/uploads/2018/02/clip_image0024_thumb.jpg "clip_image002[4]") ![clip_image004[4]](https://rozanski.li/wp-content/uploads/2018/02/clip_image0044_thumb.gif "clip_image004[4]") ![clip_image006[4]](https://rozanski.li/wp-content/uploads/2018/02/clip_image0064_thumb.jpg "clip_image006[4]")
Rektor
Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej
im. Stanisława Pigonia w Krośnie
Rektor
Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu
oraz
Polskie Towarzystwo Zielarzy i Fitoterapeutów
zapraszają na
V konferencję pt.
Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna.
Nowe nadzieje fitoterapii.
Krosno
10-11 maja 2018 roku
KOMUNIKAT I
Cel konferencji:
Popularyzacja wiedzy oraz swobodna wymiana poglądów naukowych przez przedstawicieli środowiska naukowego oraz branżowego w zakresie fitoterapii, zielarstwa, kosmetologii, dietetyki, bromatologii, toksykologii żywności, paszoznawstwa, szeroko pojętych preparatów medycyny naturalnej i kosmetyków. Ważnym tematem konferencji będzie bezpieczeństwo stosowania i ocena jakości produktów i surowców spożywczych, paszowych, kosmetycznych i zielarskich. Celem konferencji jest również analiza aktualnego stanu prawnego, związanego z wprowadzaniem do obrotu produktów zielarskich, żywności funkcjonalnej, pasz, żywności nowej, suplementów diety i kosmetyków. Znaczenie ziół w leczeniu, profilaktyce chorób i żywieniu ludzi oraz zwierząt. Istotnym celem konferencji jest również propagowanie i docenienie wiedzy z zakresu historii i filozofii nauk medycznych, farmaceutycznych oraz biologicznych, która kształtuje współczesne i przyszłe osiągnięcia naukowe.
Tematyka konferencji:
· Prozdrowotne działanie żywności, dietetyka, bromatologia
· Żywność funkcjonalna, nutraceutyki
· Preparaty dla sportowców
· Żywność nowa i suplementy diety
· Kosmetyki, w tym kosmeceutyki
· Preparaty ziołowe, w tym leki ziołowe
· Fitoterapia dawna i współczesna
· Aromaterapia, chemia i właściwości olejków eterycznych
· Uprawa i przetwórstwo roślin leczniczych, kosmetycznych i dietetycznych
· Technologie przetwarzania surowców zielarskich i preparaty ziołowe dla przemysłu paszowego i weterynarii
· Bezpieczeństwo żywności, ziół, kosmetyków i pasz
· Towaroznawstwo żywności prozdrowotnej, kosmetyków i roślin zielarskich
· Etnomedycyna, etnobotanika, etnofarmakologia
· Zielarstwo dawne i współczesne
· Materia medica (surowce mineralne oraz pochodzenia roślinnego i zwierzęcego), farmakognozja
· Botanika farmaceutyczna
· Biologia i biotechnologia medyczna oraz farmaceutyczna
KOMITET HONOROWY KONFERENCJI
Prof. dr hab. Grzegorz Przebinda (Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie)
Prof. dr hab. inż. Tadeusz Trziszka (Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)
KOMITET NAUKOWY KONFERENCJI
Przewodniczący:
Prof. dr hab. Roman Kołacz (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Członkowie:
Prof. dr hab. n. farm. inż. Grzegorz Bazylak (Kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy)
Prof. dr hab. Józefa Chrzanowska (Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. dr hab. n. biol. Anna Goździcka-Józefiak (Kierownik Zakładu Wirusologii Molekularnej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu)
Prof. dr hab. inż. Jan Grajewski (Kierownik Katedry Fizjologii i Toksykologii, Uniwersytet im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
Prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (Kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny)
Prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Dyrektor Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, kierownik Zakładu Mikrobiologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
Prof. nadzw. dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj, prof. URz (Kierownik Zakładu Botaniki Instytutu Biotechnologii Stosowanej i Nauk Podstawowych Uniwersytetu Rzeszowskiego)
Prof. nadzw. dr hab. Krzysztof Marycz (Kierownik Katedry Biologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. dr hab. Roman Niżnikowski (Przewodniczący Komitetu Nauk Zootechnicznych i Akwakultury Polskiej Akademii Nauk, Prezes Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, Katedra Szczegółowej Hodowli Zwierząt Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie)
Prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska (Kierownik Zakładu Biochemii i Żywienia Człowieka, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie)
Prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny (Kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Prof. nadzw. dr hab. n. biol. Magdalena Twarużek (Instytut Biologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
Prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)
Dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska (Katedra Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu)
Dr n. med. Józef Forgacz (Ordynator Chirurgii Onkologicznej II Dolnośląskiego Centrum Onkologii we Wrocławiu)
O. dr Marcelin Pietryja (Dyrektor Herbarium Św. Franciszka, Dyrektor Instytutu Medycyny Klasztornej, Klasztor Braci Mniejszych Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach)
Dr n. biol. Henryk Różański (Kierownik Laboratorium Biologii Przemysłowej i Eksperymentalnej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie)
KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI
Przewodniczący: dr n. biol. Henryk Różański
dr n. leśn. Izabela Betlej
dr inż. Barbara Krochmal-Marczak
dr inż. n. tech. Anna Pietrasz
dr n. med. Renata Rabiasz
mgr inż. Halina Beń (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
mgr Jarosław Kasprzak (Wielkopolskie Centrum Promocji Zdrowia w Poznaniu)
mgr Lucyna Pojnar
mgr inż. Angelika Uram
Sekretarz:
mgr Iwona Wajs
Kalendarz zgłaszania uczestnictwa
Zgłaszanie uczestnictwa do 30.04.2018 r.
Platforma elektroniczna do zgłaszania uczestnictwa w Konferencji dostępna na stronie: https://konferencje.pwsz.krosno.pl
Streszczenia należy przysyłać do 15.04. 2018 r.
Pełne wersje artykułów należy przysyłać do 30 czerwca 2018 r.
Termin wniesienia opłaty do 30 kwietnia 2018 r.
Wszystkie nadesłane artykuły będą kwalifikowane i recenzowane.
Streszczenia artykułów będą wydane jako materiały konferencyjne.
Pełne artykuły naukowe zostaną wydane jako monografia naukowa.
Wymagania edytorskie dla streszczeń (do materiałów konferencyjnych) – dostępne są na stronie: kliknij (http://luskiewnik.strefa.pl/streszczenia_wymagania_edytorskie.pdf)
Wymagania edytorskie dla artykułów pełnych (monografia) dostępne są na stronie: kliknij (http://luskiewnik.strefa.pl/monografia_wytyczne.pdf)
Opłaty
· Uczestnicy regularni: 400 zł
· Studenci i doktoranci: 250 zł
· Członkowie PTZiF: 300 zł
· Reklama w wydawnictwie (B5) 2000 zł
· Reklama w wydawnictwie (B6) 1000 zł
· Reklama stojąca za stołem plenarnym 1000 zł
· Postawienie stoiska pokazowego w ramach opłaty konferencyjnej za każdego z członków obsługi
Opłata konferencyjna obejmuje:
– uczestnictwo w sesjach naukowych
– materiały konferencyjne – streszczenia
– wydawnictwo „Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna”
– bar kawowy, obiady i uroczystą kolację
Opłatę konferencyjną należy wpłacić na konto:
Bank Pekao S.A.
I O/Krosno
39 1240 2311 1111 0010 5453 8749
z dopiskiem: „konferencjaPTZiF”+ imię i nazwisko uczestnika/nazwa firmy
lub
„konferencjaPTZiF”+nazwa firmy_reklama B5/B6”
Sekretariat konferencji:
Instytut Gospodarki i Polityki Społecznej
ul. Dmochowskiego 12
38-400 Krosno
tel. 13-43-755-80, 13-43-755-25
fax 13-43-755-81
e-mail: zielarstwo2018@pwsz.krosno.pl
Adres do korespondencji:
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie
ul. Rynek 1
38-400 Krosno
tel. 13-43-755-80. 13-43-755-25
fax 13-43-755-81
e-mail: zielarstwo2018@pwsz.krosno.pl
Miejsce Konferencji: kampus Politechniczny PWSZ w Krośnie, 38-400 Krosno, ul. Dmochowskiego 12.
Rodzaj szafirek – Muscari należy do rodziny liliowatych – Liliaceae (w innych systemach Asparagaceae) i liczy około 30 gatunków występujących w rejonie Morza Śródziemnego oraz w Azji Zachodniej i Południowo-Zachodniej. U nas często sadzone w celach ozdobnych. W starych systemach klasyfikacyjnych i dawnym nazewnictwie botanicznym rodzaj szafirek był włączony do Hyacinthus i pod taką nazwą rodzajową należy go poszukiwać. Obecnie rodzaj Muscari jest wydzielony z rodzaju hiacynt – Hyacinthus.
Mało jest informacji na temat właściwości leczniczych szafirków. Pochodzą one głównie z obszernych publikacji XVIII i XIX-wiecznych. Wymieniane są gatunki: Muscari moschatum Willd. = Muscari racemosum Mill. (Muscari macrocarpum = Hyacinthus muscari L., szafirek żółty), szafirek miękkolistny – Muscari comosum Mill. (Muscari longissimum Medic.), szafirek drobnokwiatowy – Muscari botryoides Mill. (= Hyacinthus botryoides L.), szafirek groniasty – Muscari racemosum Mill. (Hyacinthus rasemosum L. – Muscari neglectum Ten.). Wszystkie świetnie nadają się do uprawy. Do celów leczniczych może być użyty również szafirek armeński – Muscari armeniacum Baker.
Szafirek armeński – Muscari armeniacum Baker, Krosno, maj 2017 r.
W Polsce znajduje się granica północnego zasięgu szafirka miękkolistnego – Muscari comosum (L.) Mill. = Muscari longissimum Medic. Szafirek miękkolistny zagrożony jest wyginięciem w naszym kraju. Notowano go na Górnym Śląsku, w Małopolsce, w okolicach Wrocławia i Tomaszowa Lubelskiego, dawniej również w Karpatach. Ten gatunek jest również uprawiany w ogrodach. W Szwajcarii szafirek miękkolistny – Muscari comosum (L.) Mill. – Schopfige Traubenhyazinthe (fr. Muscari a toupet, ital. Giacinto dal pennacchio) rozpowszechniony jest na całym obszarze, ale najliczniej w kantonie Schaffhausen, Tessin, Wallis, Genf, Freiburg oraz Bern.
W Szwajcarii dziko rośnie również Muscari recemosum (L.) Mill. (Gemeine Traubenhyazinthe, fr. Muscari a grappe, ital. Muscari atlantico, retorom. Mustgella cumina), Muscari neglectum Guss. (Weinberg Traubenhyazinthe (fr. Muscari neglige, ital. Muscari ignorato) oraz Muscari botryoides (L.) Mill. (Kleine Traubenhyazinthe; fr. Petit muscari, ital. Muscari azzurro, retorom. Mustgella blau clera).
Robert James (1747 r.), dr Samuel Frederick Gray (1821 r.), dr Robert Hooper (1824 r.), dr John Lindley (1846 r.), dr Georg Dragendorff (1898) i inni autorzy podali zbieżne informacje o właściwościach leczniczych szafirków.
Surowcem farmaceutycznym była cebulka szafirka – Bulbus Muscari, choć w medycynie ludowej były również wykorzystywane kwiaty (także jako źródło antocyjanowego barwnika), owoce i liście szafirków. Cebulki suszono i krojono lub proszkowano, a następnie przygotowywano z nich wyciągi wodne i wodno-alkoholowe. Sproszkowane cebulki szafirka podawano doustnie (pigułki).
Składniki aktywne. W szafirkach zawarte są: kwas chelidonowy, homoizoflawony, saponiny – glikozydy saponinowe (muskarozydy), tetracykliczne trójterpeny (eucosterol), trójterpenowy kwas komosumowy, alkaloidy polihydroksypirolizydynowe. Moje badania nie wykazały w surowcu obecności glikozydów nasercowych, co sugerowali niektórzy autorzy.
Działanie fitofarmakologiczne: wykrztuśne, pobudzające żołądek i jelita, moczopędne, wymiotne, rozwalniające, nasercowe, odtruwające, przeciwreumatyczne. Również owoce szafirka stosowano w leczeniu reumatyzmu (Turcja, Grecja, Bułgaria).
Surowiec w małych dawkach pobudza odruch migawkowy, zwiększa ilość śluzu z większą zawartością wody. Zapobiega zaflegmieniu (zaleganiu) wydzieliny śluzowej w układzie oddechowym. Saponiny mogą kompleksować niektóre ksenobiotyki i metabolity, stąd działanie odtruwające. Działanie na serce trudne obecnie do ustalenia, prawdopodobnie podobne do hiacyntów, złoci, cebulicy, czyli zwiększające wydolność mięśnia sercowego i odciążające serce przez wpływ moczopędny. Działanie przeciwartretyczne i przeciwreumatyczne wiąże się z wpływem zwiększającym wydalanie kwasu moczowego, mocznika i amoniaku, ciał purynowych, przeciwzapalnym i usuwającym nadmiar chlorku sodu (zmniejszenie obrzęków, poprawa ruchliwości stawów). Szafirek w dawkach leczniczych lekko drażni śluzówkę przewodu pokarmowego. Wzmaga wydzielanie soku żołądkowego.
Nowe badania z 2008, czy 2010 roku dowiodły, że wyciągi z szafirka hamują rozwój metycylinopornych szczepów gronkowca złocistego – Staphylococcus aureus oraz działają degradująco na biofilmy. Ponadto wykazują działanie fungistatyczne i antyoksydacyjne. Alkaloidy polihydroksypirolizydynowe szafirka mogą mieć działanie hipoglikemiczne.
Surowiec przedawkowany działa podrażniająco na przewód pokarmowy, powoduje bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, częstomocz, poty oraz biegunkę i drgawki. Przedawkowanie powoduje uszkodzenie nerek, krwiomocz, białkomocz oraz hemolizę. Szafirek nie powinien być stosowany przez początkujących fitoterapeutów. Jest bezpieczny i skuteczny w rękach specjalisty i praktyka.
Zastosowanie lecznicze: nieżyty układu oddechowego z objawami zaflegmienia, złogi śluzowe w układzie moczowym, zakażenia i stan zapalny zatok, biofilmy bakteryjne i mieszane (bakteryjno-drożdżakowe) oporne na antybiotyki i fungistatyki, skąpomocz, nadciśnienie; niedokwaśność i bezsoczność żołądka, atonia żołądka; choroby reumatyczne, artretyzm, nieżyt nosa, w tym suchy nieżyt nosa (np. po zbyt długim miejscowym stosowaniu środków przeciwhistaminowych i osuszających), mikozy przewodu pokarmowego, zakażone rany. Wspomagająco przy antybiotykoterapii w celu zmniejszenia oporności bakterii. Szafirek może zwiększać stężenie antybiotyków w wydzielinach śluzowych.
Preparaty i dawkowanie.
1. Napar szafirkowy – Infusum Muscari 1% (1 g rozdrobnionych suchych lub świeżych cebulek na 100 ml wrzącej wody) – 1 łyżka naparu co 4 godziny, nie więcej jak 5 łyżek w ciągu doby. Do przemywania skóry zanieczyszczonej, zatrutej w celu oczyszczenia i detoksykacji, ponadto do przemywania skóry skłonnej do infekcji. Do okładów na zakażone rany, do przemywań, płukania jamy ustnej i gardła, do wkraplania do jamy nosowej. Z naparu i nalewki można przygotować syrop szafirkowy (1 cz. nalewki lub naparu na 1 cz. miodu lub melasy 0 przyjmować po 1 łyżce kilka razy dziennie).
2. Nalewka szafirkowa – Tinctura Muscari 1:10 – 100 g świeżych cebulek zalać 1000 ml alkoholu 45%, odstawić na minimum 7 dni. Zażywać 3 razy dziennie po 15 kropli; przy ostrym kaszlu i uporczywym zaflegmieniu 5 kropli co 2 h, do łącznej dawki 30-45 kropli/dobę. Nalewką można przemywać zakażone miejsca (rany, odleżyny). Przy infekcjach układu pokarmowego i dla wzmocnienia efektywności antybiotyków stosować 3 razy dziennie po 15 kropli na czczo (podać o innej porze dnia niż antybiotyk lub inny chemioterapeutyk). Nalewkę wcierać w okolice reumatycznie zmienione i jednocześnie zażywać nalewkę lub przyjmować napar. W razie nudności obniżyć dawkę. Nie stosować dłużej jak 2 tygodnie. Przy nerwicy serca, skoku ciśnienia, zdenerwowania można przyjąć od razu 20 kropli nalewki.
3. Nalewka szafirkowa z kwiatów 1:10, 100 g świeżych kwiatów zalać 1000 ml alkoholu 45-50% zakwaszonego witaminą C (0,5-1%), macerować minimum 7 dni w ciemności. Nalewka ze świeżych kwiatów szafirka działa wykrztuśnie i uspokajająco oraz ogólnie wzmacniająco. Zażywać 1-2 razy dziennie po 20-25 kropli. Wcierana miejscowo przyspiesza ustępowanie obrzęków, siniaków, krwiaków i zmian alergicznych.
Ostatnio bardzo interesuję się zastosowaniem kalmii w ziołolecznictwie. Kalmia pojawia się w wielu szkółkach ogrodniczych, dlatego możemy cieszyć się ich pięknem i właściwościami leczniczymi we własnym ogródku.
Zarówno kalmię szerokolistną, jak i kalmię wąskolistną można uprawiać w ogrodach.
Fot. Kalmia (dorodnia) wąskolistna, czerwiec 2017 r., Krosno.
Rodzaj kalmia (polska nazwa dorodnia) – Kalmia należy do rodziny wrzosowatych – Ericaceae. Obejmuje 8 gatunków, pochodzących z Ameryki Północnej i Kuby.
Dla ziołolecznictwa największe zastosowanie mają dwa gatunki: dorodnia szerokolistna = kalmia szerokolistna (wielkolistna) – Kalmia latifolia L. oraz dorodnia wąskolistna = kalmia wąskolistna – Kalmia angustifolia L.
Fot. Kalmia szerokolistna, czerwiec 2017 r., Krosno
Kalmia znalazła zastosowanie w homeopatii oraz w medycynie ludowej Ameryki Północnej (Indianie). W homeopatii kalmia jest stosowana przy nerwobólach, przeroście i kołataniu serca, białkomoczu, bólach kręgosłupa, reumatyzmie, bólach głowy, artretyzmie, mrowieniu, drętwieniu (przykładowe potencje dla kuleczek i roztworów D1, D2, D3, D4, C2, C3).
Jest to zioło bardzo silne w działaniu, wymagające precyzyjnego dawkowania. Niewłaściwie używane powoduje zatrucie, a nawet śmierć. Kalmia to lek, ale tylko w rękach wytrawnych fitoterapeutów.
Kalmia szerokolistna jest krzewem, dorastającym do 2 m (rzadko do 3,5 m) wysokości, o koronie kulistej. Ulistnienie skrętoległe. Liście eliptyczne, 5-10 cm długości, zaostrzone, lśniące, nagie, zimozielone, od spodu żółtawo-zielone. Kwiaty miseczkowate, różowe, zebrane w baldachogrona. Kwiaty wonne. Różowe kwiaty mają purpurowe nacieki wewnątrz, co sprawia, ze są bardzo atrakcyjne. Pylniki są ukryte w kieszonkowatych zagłębieniach korony. Nitki pręcikowe są zagięte. Pręciki przy dotknięciu wyrzucają pyłek. Owocem jest sucha, kulista, 5-klapowa torebka z drobnymi nasionami. Kwitnie od maja do czerwca. Owady chętnie przylatują do kwiatów. Miód pochodzący z kwiatów kalmii jest gorzki i ma działanie halucynogenne.
Kalmia wąskolistna jest również krzewem, dorastającym do około 1 m wysokości. Gdy jest przycinana może osiągać ciekawe kształty. Liście osiągają 2,5-5 cm długości. Mają zabarwienie zielone, czasem z błękitnym odcieniem. Kwiaty zebrane w grona, różowo-purpurowe. Kwitnie w czerwcu. Krzew zimozielony, podobnie jak poprzedni gatunek.
Surowcem zielarskim jest liść kalmii – Folium Kalmiae, zebrany przed lub po kwitnieniu rośliny. Liście suszymy w normalnej temperaturze, z dala od bezpośrednich promieni słonecznych.
Kalmanol
Umbellulon = thuj-3-en-2-one
Andromedenol = grajanotoksyna II
Kalmia zawiera polihydroksylowane cykliczne diterpeny (grajanotoksyny = andromedotoksyny), np. kalmiatoksyna, grajanotoksyna I, grahanotoksyna II (andromedenol), andromedol = grajanotoksyna III, acetyloandromedol, kalmanol; flawonoidy, glikozyd floretyny (fenolowy) – florydzyna = floryzyna (2,7%) – phloretin-2′-β-D-glucopyranoside; garbniki, fitosterole (sitosterol), terpeny (thujon i jego pochodne, np. umbellulon; triterpenoidy (friedelina), cukry (galaktoza, arabinoza), glikozydy fenolowe (arbutyna 0,7%).
Acetyloandromedol
Sitosterol
Grajanotoksyna I
Friedelina
Florydzyna należy do chalkonów, czyli związków flawonoidowych. Wywodzi się z floroglucyny. Aglikonem w glikozydzie florydzyna jest floretyna. W czystej postaci jest białym lub żółtawym krystalicznym proszkiem o słodkim smaku. Rozpuszcza się w gorącej wodzie i gorącym alkoholu. Nie przechodzi do eteru. Rozkłada się w temperaturze powyżej 180 stopni C. Kryształy topią się w temp.106-109 stopni C. Florydzyna i floretyna zwiększają wydalanie glukozy wraz z moczem (efektem jest glukozuria, czyli cukromocz), obniżając jednocześnie poziom glukozy we krwi. Może to zostać wykorzystane w leczeniu cukrzycy. Mechanizm działania florydzyny polega na hamowaniu kotransporteru sodowo-glukozowego I i II ( sodium/glucose cotransporter 1 and 2 (SGLT1 and 2), przez co zatrzymany zostaje wychwyt zwrotny glukozy w kanalikach nerkowych.
Florydzyna i mechanizm jej działania zainicjowały poszukiwanie substancji przeciwcukrzycowych o analogicznych właściwościach. W ten sposób powstała nowa grupa leków syntetycznych – inhibitory SGLT-2, czyli flozyny, np. dapagliflozyna, kanagliflozyna.
Florydzyna, floretyna występują w korze, pączkach i gałązkach nie tylko kalmii, lecz również gruszy – Pyrus, Pieris japonica ( = Andromeda japonica), pigwy – Cydonia, jabłoni – Malus, jarzębiny – Sorbus, głogu – Crataegus, irgi – Cotoneaster, a nawet czeremchy i śliwy – Prunus. Warto zauważyć, że wiele z tych roślin w medycynie ludowej było zalecanych przy cukrzycy.
Zioła zawierające florydzynę zwiększają wydalanie glukozy z moczem, obniżają glikemię (poziom glukozy w osoczu), jednocześnie przyczyniają się do redukcji masy ciała oraz w efekcie dają efekt hipotensyjny (obniżanie ciśnienia tętniczego krwi). Jeżeli stosuje się wymienione zioła, to nie ma ryzyka wystąpienia infekcji i stanu zapalnego układu moczowego (z powodu cukromoczu, glukoza jest też pożywką dla bakterii i grzybów w układzie moczowym). Związki fenolowe obecne w surowcach mają właściwości antyseptyczne (bakteriostatyczne, fungistatyczne), przeciwzapalne i degradujące biofilmy w drogach moczowych.
Problem jednak skłonności do stanów zapalnych i infekcji w układzie moczowym pojawia się przy stosowaniu wspomnianych leków przeciwcukrzycowych – flozyn syntetycznych (syntetycznych inhibitorów SGLT-2). Wówczas lekarze zalecają jednocześnie leki chemioterapeutyczne zapobiegające zakażeniom układu moczowego. Lekarze-zwolennicy medycyny naturalnej obok syntetycznych flozyn polecają naturalne mieszanki ziołowe (Species) dezynfekujące i oczyszczające układ moczowy oraz mające właściwości przeciwzapalne, np. ziele nawłoci, ziele rdestu, liść mącznicy, ziele/kwiat wrzosu, żurawinę, ziele połonicznika, liść ortosyfonu, ziele skrzypu itd.
W ziołolecznictwie istnieje możliwość od razu przygotowania mieszanki ziołowej o charakterze inhibitora SGLT- 1 i 2 oraz odkażającej i hamującej stany zapalne w układzie moczowym.
Grajanotoksyny zawarte w kalmii, modrzewnicy – Andromeda, Leucothoe grayana i różanecznikach – Rhododendron aktywują kanały jonowe (sodowe) w układzie nerwowym, przez co przedawkowane powodują zatrucie objawiające się ślinotokiem, potami, zawrotami głowy, spadkiem ciśnienia krwi, nudnościami i halucynacjami. Mogą wystąpić też zaburzenia sercowe (bradykardia zatokowa, na EKG w odcinku ST -objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, paradoksalnie częstoskurcz komorowy; Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a), dość często zatruci odczuwają przykre drętwienie (mrowienie) kończyn. Objawy zatrucia mijają w ciągu kilku lub kilkunastu godzin. Nie są śmiertelne. Większość objawów znosi atropina oraz odpowiednie zioła i ich preparaty: lulek, bieluń, pokrzyk wilcza jagoda. Objawy zatrucia znoszą również (można dodatkowo podać zatrutemu): efedryna, przęśl- Ephedra, epinefryna, fenylefryna, kamfora, olejek kamforowy, nalewka ze skórki gorzkiej pomarańczy, kofeina, zioła kofeinowe. Nektar i pyłek rododendronów (różaneczników), kalmii, Leucothoe, modrzewnicy Andromeda polifolia (występuje w Polsce) zawiera grajanotoksyny. Nie są one trujące dla pszczół i trzmieli, nawet zapobiegają chorobom pasożytniczym, jednakże miód wyprodukowany z takiego nektaru i pyłku działa oszałamiająco na ludzi (“szalony miód”), powodując zaburzenia psychiczne (halucynacje). “Szalony miód” powoduje przy nadmiernym spożyciu nudności, wymioty, a nawet porażenia w różnych częściach ciała (kończyny, twarz, rzadziej klatka piersiowa –> uduszenie z powodu porażenia mięśni oddechowych). W literaturze opisano właściwości trujące i lecznicze miodu pontyjskiego (niem. Pontischer Honig, Tollhonig, Giftiger Honig, Türkischer Wildhonig, ang. bitter honey, Bitterer Honig, mad honey, Tollhonig), który produkowany jest z nektaru i pyłku różaneczników rosnących w Turcji w rejonie Morza Czarnego. Miód pontyjski (“miód szalony”) opisali między innymi Dioscurides (Materia medica) i Pliniusz Starszy (Historia naturalna).
Grajanotoksyny rozpuszczają się doskonale w wodzie, alkoholu i occie.
Friedelina działa przeciwbakteryjnie i grzybobójczo.
Sitosterol posiada właściwości gastroprotekcyjne (zapobiega owrzodzeniom żołądka), przeciwzapalnie i przeciwmiażdżycowo. Zmniejsza stan zapalny gruczołu krokowego.
Umbellulon niszczy wszystkie pasożyty, działa również przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo.
Kalmanol działa owadobójczo i może być zastosowany do wyrobu insektycydów naturalnego pochodzenia. Owadobójcze działanie ma również wodny i octowy wyciąg z gałązek kalmii.
Arbutyna rozpada się do hydrochinonu i działa bójczo na bakterie i grzyby. Wykazuje przy tym działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz rozkurczowe.
Działanie farmakologiczne kalmii: przeciwbólowe, przeciwreumatyczne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwpasożytnicze, wytłumiające reakcje autoimmunizacyjne (z autoagresji immunologicznej), przeciwcukrzycowe, przeciwwrzodowe, hipotensyjne.
Tradycyjne zastosowanie kalmii: choroby reumatyczne, nerwobóle, bóle mięśni, stany zapalne skóry i błon śluzowych, dusznica bolesna, nadciśnienie, choroby weneryczne (kiła), choroby grzybicze (mikozy), opryszczka; jako środek ściągający, przeciwbiegunkowy, narkotyczny; w leczeniu łuszczycy, wrzodów, ropni; choroby z objawami neuralgii (np. ischias, półpasiec).
Mój idol dr Gerhard Madaus uwazał dorodnię (kalmię, niem. Berglorbeer) za potężny środek przeciwreumatyczny i przeciwdnawy (przeciwartretyczny). Pranalewkę (1:9-10) przygotowywał ze świeżych liści i była ona stosowana w czystej formie, doustnie, a także zewnętrznie lub była wykorzystana do wyrobu oligopleksów dynamicznych. W usuwaniu kwasu moczowego z ustroju wykazuje synergizm z bluszczem pospolitym. Zmniejsza częstość dusznicy bolesnej.
Dorodnia była używana przez Indian Ameryki Północnej.
Przeciwwskazania: ciąża, laktacja, niskie ciśnienie tętnicze.
Potencjalne interakcje: może wzmagać działanie hipoglikemiczne i hipotensyjne leków, może zmieniać działanie leków nasercowych. Nasila działanie antybiotyków, środków grzybobójczych i przeciwpasożytniczych.
Dawki i preparaty.
1. Odwar i napar – Decoctum et Infusum Kalmiae 2% (2 g surowca suchego na każde 100 ml wody): 15 ml 3 razy dziennie. Ponadto do przemywania skóry i płukania jamy ustnej. Doustnie stosować nie dłużej jak 10 dni. Stosować doustnie nie częściej jak raz na kwartał. Odwar i napar stosowane do przemywania skóry działają antyseptycznie, ściągająco i rozjaśniająco na cerę (przeciw przebarwieniom skórnym).
2. Nalewka – Tinctura Kalmiae 1:10 – 100 g surowca świeżego lub suchego na 1000 ml alkoholu 40%, macerować minimum 7 dni. Zażywać 3 razy dziennie po 15 kropli. Nie zażywać dłużej niż 10 dni. Zewnętrznie do nacierania i przemywania, okładów przy zakażeniach, stanach zapalnych, bólach. W leczeniu grzybiczych, wirusowych i autoimmunizacyjnych zmian skórnych (łuszczycy) stosować nalewkę ze świeżego surowca (1:1) w maściach 20% (15-20 g nalewki 1:1 na 80 g lanoliny, euceryny lub masła). Do nacierań przeciwbólowych najlepsza jest nalewka 1:5-1:10 ze świeżego surowca. Przy silnych bólach zażyć 15 kropli a potem co 2 h po 5 kropli (max 5 razy co 2 h). Przy bólach głowy można nacierać okolice potylicy, karku, skroni i czoła. Przy bólach i zapaleniu zatok wcierać w okolicach nosa i czoła oraz zażywać co 3 godziny co 10 kropli przez 1 dzień, następnie przez 2-4 dni po 15 kropli rano i wieczorem.
3. Ocet – Acetum Kalmiae 1:10 – 100 g świeżego lub suchego surowca zalać 1000 ml octu 10%, odstawić do maceracji na minimum 7 dni. Stosować do wcierań, okładów i przemywań przeciwpasożytniczych, przeciwbólowych, przeciwobrzękowych i antyseptycznych. Można rozcieńczyć wodą w stosunku 1:1. Po ugryzieniu/ukąszeniu przez owady stosować do przemycia lub okładu. Do płukania włosów z łupieżem. Włosy/sierść z pasożytami nacierać octem z Kalmii, pozostawić pod ceratką i ręcznikiem na 1 godzinę, po czym zmyć szamponem i wypłukać w wodzie z octem kalmiowym – Acetum Kalmiae (1 łyżka na 1 szklankę wody). Przy grzybicach przewodu pokarmowego: 1 łyżka octu rozcieńczonego wodą 1 raz dziennie na czczo, po tygodniu można powtórzyć dawkę. Ocet kalmiowy rozcieńczony wodą nadaje się do oprysku roślin (jako środek owadobójczy i grzybobójczy) – roztwory 1-1,5% Dodatek siarczanu miedzi (0,025%) i mydła potasowego wzmaga działanie przeciwgrzybicze i owadobójcze. Ocet kalmiowy z miedzią (ocet 1:10 + 3% siarczanu miedzi) odpędza ślimaki a przy kontakcie bezpośrednim – zabija je. Przy chorobach grzybowych i łuszczycy również polecam ocet kalmiowy z Cu.
4. W zakresie medycyny biologicznej dra Madausa i homeopatii: Tinctura Kalmiae D3 – nalewka D3 z liści kalmii: 10 kropli 3 razy dziennie. Tinctura Calmiae D2 – 3 razy dziennie po 5 kropli.
5. Proszek z liści kalmii – Pulvis Kalmiae: 25 mg 3 razy dziennie.
Rp. Ocet kalmiowy z miedzią Cu na grzybice i choroby bakteryjne skóry
Ocet kalmiowy 1:10 – 87-90 ml
Mydło płynne potasowe lub mydło płynne marsylskie 7 ml
Olejek herbaciany Melalueca alt. 1 ml
Olejek kminkowy 0,5 ml
Olejek anyżowy 0,5 ml
Siarczan miedzi 1-3 g
Miejsca pokryte grzybami i zakażone bakteriami przemywać miksturą 3-4 razy dziennie. Działa też na opryszczkę.
Rp. Ocet kalmiowy z cynkiem świeżą melisą
Ocet kalmiowy 1:10 – 90 ml
Olejek gaultheriowy lub salicylan metylu 4 ml
Tlenek lub octan cynku 5 g
Olejek lawendowy 0,5 ml
Olejek herbaciany 0,5 ml
Miksturą zalać świeże ziele/liście melisy, zostawić na minimum 2 dni (lepiej dłużej). Nie trzeba filtrować. Zmiany opryszczkowe zmywać delikatnie kilka razy dziennie. Leczy również ropne pryszcze.
Dr Gerhard Madaus (1890-1942) opracował wspaniały oligoplex dynamiczny Kalmia oplx. w postaci płynnej:
Rp. Kalmia latifolia D3
Colchicum autumnale D4
Helleborus niger D4
Iberis amara D3
Scilla maritima D4
Spigelia D3
Nie miejsce tutaj na rozpisywanie się o oligopleksach i sposobie ich wytwarzania. Jedynie przypomnę, że literka D, dilution to rozcieńczenie pranalewki (a zarazem rozcieńczenia decymalne)
Najpierw ze świeżej rośliny należy przygotować pranalewkę 1:10 (1 część wagowa surowca na 10 części alkoholu 45%). Po maceracji (7-dniowej) pranalewkę z każdego surowca filtrujemy. Jeżeli weźmiemy 1 cz. pranalewki na 10 części alkoholu 45% to uzyskujemy D1. Teraz bierzemy 1 cz. D1 i zalewamy 10 cz. alkoholu 45% uzyskując D2. Gdy weźmiemy 1 cz. D2 i zalejemy 10 cz. alkoholu 45% uzyskamy D3. Jeśli pobierzemy 1 cz. nalewki D3 i zalejemy 10 cz. alkoholu 45% otrzymamy D4. Ten schemat trzeba zastosować wobec wszystkich wymienionych składników zatrzymując się na odpowiednim rozcieńczeniu D wyrażonym liczbą.
•D1 – 1:10
•D2 – 1:100
•D3 – 1:1000
•D4 – 1:10 000
Pomimo, że widzimy przy oligopleksie zapisy takie jak stosuje się w homeopatii, to jednak utrzymujemy wystarczające stężenie substancji leczniczej w preparacie, które jest wyrażone matematycznie i zapewni wpływ farmakologiczny. Obecność i zawartość substancji w oligopleksach dra Madausa można bez problemu stwierdzić/określić za pomocą powszechnie znanych metod analitycznych.
Gdy już otrzymamy wszystkie składniki o określonym D wówczas łączymy je w równych proporcjach uzyskując produkt gotowy.
Taki oligopleks Kalmia zalecał dr Madaus przy ostrych stanach zapalnych w przebiegu reumatyzmu oraz w chorobach serca, np. przy zapaleniu wsierdzia, w toksycznym i zapalnym uszkodzeniu mięśnia sercowego, przy zatorach i spowolnionym krążeniu krwi, w zapaleniu mięśnia sercowego; w niedomodze nerek (przy skąpomoczu, obrzęku, nadciśnieniu) dla pobudzenia diurezy i zwiększonego wydalania metabolitów.
Dawki: 3-4 razy dziennie po 15 kropli.
Kalmia była również składnikiem innego oligopleksu dra G. Madausa, mianowicie Spiraea oplx w postaci płynnej
Rp. Spiraea ulmaria D3 (wiązówka)
Asa foetida D4 (smrodzieniec – żywica)
Convallaria majalis D4 (konwalia)
Kalmia latifolia D3
Lycopus virginicus lub europaeus D3 (karbieniec)
Melissa officinalis D2
Ten preparat też powinien być przygotowany ze świeżych surowców. Stosowany był w leczeniu chorób reumatycznych (stany ostre i przewlekłe), przy bólach i stanach zapalnych w tkance łącznej właściwej, tachykardii, nerwicach i nadpobudliwości nerwowej.
Dawka: przez 2 dni 15 kropli co 2 godziny, łącznie 5 razy dziennie.
Kalmia, czerwiec 2017 r., Krosno
|
|
![clip_image002[4]](https://rozanski.li/wp-content/uploads/2018/02/clip_image0024.jpg "clip_image002[4]")
![clip_image004[4]](https://rozanski.li/wp-content/uploads/2018/02/clip_image0044.gif "clip_image004[4]")
![clip_image006[4]](https://rozanski.li/wp-content/uploads/2018/02/clip_image0064.jpg "clip_image006[4]")
Najnowsze komentarze