|
|
26 kwietnia 2014 roku (sobota) odbędzie się wykład oraz szkolenie terenowe dla członków Polskiego Towarzystwa Zielarzy i Fitoterapeutów. Udział bezpłatny. Zapraszamy również sympatyków i wszystkich zainteresowanych zielarstwem oraz fitoterapią.
Program:
– godzina 8:00 – spotkanie na polu namiotowym Stasiane koło Tylawy w Beskidzie Niskim:
Wyjście na górę Piotruś 728 m n.p.m. w celu poznania roślin leczniczych, sposobu ich zbioru, omówienia właściwości leczniczych roślin leczniczych z uwzględnieniem właściwości toksykologicznych roślin trujących. Zapoznanie się z ziołami wybranego fragmentu doliny (Przełomu) Jasiołki. Zakończenie wyprawy około 14:00.
Odległość Stasiane od Krosna (Rynek) wynosi około 33 km.
– godzina 17:00 – wykłady szkoleniowe przy ulicy Kazimierza Wielkiego 4 (okolice Rynku i Starówki Krośnieńskiej) w auli Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie:
17:15-18:15 – dr n. leśnych Izabela Betlej, dr n. farm. Katarzyna Paradowska: Właściwości prozdrowotne olejów roślinnych. Zastosowanie olejów roślinnych w fitoterapii oraz kosmetyce.
18:30-19:30 – dr n. biol. Henryk Różański, dr o. Marcelin Pietryja: Fitoterapia chorób układu krążenia.

Okolice wierzchołka Góry Piotruś.
Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu i Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Krośnie wydała monografię pt. “Ziołolecznictwo, biokosmetyki, żywność funkcjonalna” pod redakcją prof. dr hab. Iwony Wawer i prof. dr hab. Tadeusza Trziszki.
Monografia obejmuje pełne teksty artykułów przesłanych przez autorów i zarazem uczestników I Międzynarodowej Konferencji „Ziołolecznictwo, biokosmetyki i żywność funkcjonalna”, która odbyła się w dniach 18-19 kwietnia 2013 roku w Krośnie.








W wydanej Monografii znajdują się następujące publikacje naukowe:
- Anna Augustyńska-Prejsnar, Małgorzata Ormian: Czy mięso drobiowe może być źródłem żywności funkcjonalnej.
- Jolanta Baran, Maciej Pompa-Roborzyński, Izabela Betlej: Profil kwasów tłuszczowych i składników mineralnych jako atrybuty funkcjonalności mleka koziego.
- Izabela Betlej, Katarzyna Szymankiewicz, Jolanta Baran: Charakterystyka produktów biobójczych do zwalczania ptaszyńca kurzego, zarejestrowanych w URPLWMiPB.
- Izabela Betlej, Henryk Różański: Badania kliniczne produktów leczniczych wprowadzanych do obrotu na rynek Polski – wymagania prawne.
- Krzysztof Błecha: Nasiona czarnuszki siewnej nadzieją dla alergików.
- Małgorzata Kostecka, Joanna Bolesławska: Rośliny wykorzystywane w medycynie tradycyjnej jako składniki suplementów diety.
- Dorota Bonarska-Kujawa, Hanna Pruchnik, Jan Oszmiański, Anna Bąkowska-Barczak: Skutki oddziaływania z błoną biologiczną ekstraktów z wiśni mikroenkapsułowanych z dodatkiem maltodekstryny lub inuliny.
- Elżbieta Bukowska: Najlepsze kosmetyki naturalne – rzeczywistość, czy marketing.
- Małgorzata Dziura, Kamil Kłosowicz, Aneta Janusz, Justyna Stygar: Właściwości lecznicze miodu w opinii studentów Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie.
- Jadwiga Gancarz-Żebracka: Herbularius – aspekty estetyczne i zastosowanie we współczesnych ogrodach.
- Jolanta Gazda: Ekstrakcja flawonoidów z wybranych surowców roślinnych (zielona herbata).
- Ireneusz Kapusta, Joanna Kotula, Tomasz Cebulak, Joanna Kaszuba: Aktywność przeciwutleniająca surowej lub przetworzonej białej i czerwonej cebuli.
- Małgorzata Karbarz: Mikro-RNA – perspektywy zastosowania w żywności funkcjonalnej.
- Adam Kaznowski, Edyta Konecka: Właściwości przeciwdrobnoustrojowe preparatów pochodzenia roślinnego.
- Renata Klebaniuk, Eugeniusz R. Grela, Magdalena Olcha: Właściwości prozdrowotne mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale Web.) w zależności od miejsca pozyskiwania oraz terminu zbioru.
- Elżbieta Kondratowicz-Pietruszka: Wpływ dodatku przypraw na kształtowanie się jakości olejków w czasie ich przechowywania.
- Renata Klebaniuk, Edyta Kowalczuk-Vasilev, Jan Matras, Eugeniusz R. Grela: Wartość pokarmowa i przydatność żywieniowa nasion różnych odmian lnu.
- Monika Kowalczyk, Agnieszka Barańska, Katarzyna Orzeł, Kamila Zabłocka, Joanna Matuszek, Jolanta Herda, Maciej Barański: Zastosowanie aloesu w lecznictwie i kosmetologii.
- Monika kowalczyk, Agnieszka Barańska, Joanna Matuszek, Mateusz Jasikowski, Krystyna Skalicka-Woźniak: Zastosowanie olejków eterycznych w łagodzeniu objawów depresji.
- Anna Lorenc-Kozik, Robert Witkowicz, Aleksander Szmigiel, Zbigniew Janeczko: Wpływa nawożenia azotowego efektywnych mikroorganizmów i przycinania roślin na wysokości plonu ziela melisy lekarskiej (Melissa officinalis L.).
- Barbara Krochmal-Marczak, Barbara Sawicka: Właściwości zdrowotne i znaczenie gospodarcze batata Ipomea batatas (L.) Lamarck.
- Mehran Miroliaei, Mehdi Rahimmalek, Weronika Kozłowska, Adam Matkowski: Dziedzictwo Ariów i Awicenny, czyli o niektórych roślinach aromatycznych i leczniczych Iranu.
- Joanna Matuszek, Monika Kowalczyk, Agnieszka Barańska, Mateusz Jasikowski, Małgorzata Kozyra: Zastosowanie wybranych roślin w redukcji cellulitu.
- Izabela Nawrot, Marta Szandruk, Alicja Nawrot, Magdalena Targońska, Jakub Hadzik, Adam Matkowski: Zawartość związków polifenolowych oraz aktywność przeciwutleniająca wybranych surowców roślinnych z rodziny różowatych z terenu Polski.
- Maria Pytlarz-Kozicka, Antoni Szumny, Mariola Zjeżdżałka: Wpływ nawożenia azotowego na zawartość olejków eterycznych w nasionach kopru włoskiego (Foeniculum capillaceum Gilib.) .
- Elżbieta Rymar: Len – zapomniane dobro natury.
- Barbara Sawicka, Ewa Kotiuk, Bernadetta Bienia, Barbara Krochmal-Marczak, Stanisława Wójcik: Znaczenie gorczycy białej (Sinapis alba), gorczycy sarepskiej (Brassica juncea var. sareptana) i gorczycy czarnej (Brassica nigra) w żywieniu i fitoterapii.
- Barbara Sawicka, Berandetta Bienia, Barbara Krochmal-Marczak: Prozdrowotne znaczenie słonecznika bulwiastego (Hellianthus tubersosus L.).
- Bożena Kowalczyk, Adam Stebel, Patryk Ochota: Wstępne studia nad migracją ołowiu i kadmu z gleby do surowców zielarskich i odwarów z pokrzywy zwyczajnej Urtica dioica L.
- Agnieszka Szałankiewicz: Właściwości ekstraktów roślinnych bogatych w bioflawonoidy.
- Edyta Wojtas, Magdalena Zabielska: Mleko jako żywność funkcjonalna.
- Marlena Wójtowicz: Wpływ lipofilowości surowców kosmetycznych na ich przenikanie przez skórę.
- Mirosław Żmijewski, Anna Sokół-Łętowska, Radosław Spychaj, Agata Wojciechowicz-Budzisz: Potencjał prozdrowotny pieczywa żytniego z udziałem różnych frakcji przemiału orzeszków gryki.
- Alina Kunicka-Styczyńska, Marta Maroszyńska, Katarzyna Rajkowska, Magdalena Sikora, Danuta Kalemba: Właściwości konserwujące olejku tymiankowego w kosmetykach.
- Agnieszka Rogula, Paulina Mizgier, Dorota Wyspiańska, Alicja Z. Kucharska, Anna Sokół-Łętowska, Izabela Fecka: Zawartość antocyjanów w owocach różnych odmian truskawek.
- Paulina Strugała, Anna Dudra, Aleksandra Włoch, Janina Gabrielska: Aktywność farmakologiczna in vitro ekstraktów z rodziny Rosaceae jako potencjalnych suplementów diety.
- Kazimierz Pokrywka, Krzysztof Tereszkiewicz, Piotr Molenda: prozdrowotne i funkcjonalne właściwości mięsa.
- Paweł Hodurek: Chromatografia przeciwprądowa. Idea, konstrukcja, zastosowania.
- Henryk Różański, Łukasz Bobak, Tadeusz Trziszka: Właściwości odżywcze i zastosowanie jaj kurzych w dawnej medycynie. Znaczenie i właściwości prozdrowotne fosfolipidów.
Uczestnicy konferencji i autorzy, którzy wnieśli opłatę konferencyjną otrzymają Monografię pocztą. Inne osoby, zainteresowane publikacją mogą zakupić Monografię w PWSZ w Krośnie.
Szwajcaria, w drodze z Berna do Lucerny
O niepokalanku – Vitex agnus-castus L. pisałem w 2010 roku: https://rozanski.li/?p=2013
Postęp wiedzy na temat niepokalanka jest coraz większy, dlatego dzisiaj dopiszę nieco informacji o tej cennej roślinie.
Powszechnie stosowanym surowcem są owoce niepokalanka – Fructus Agni casti. Nalewki z owoców najlepiej sporządzać na świeżo, bowiem suszenie powoduje znaczne straty. Polecam również liście, ponieważ też zawierają składniki lecznicze – Folium Agni casti. Szczególnie wartościowe są całe wierzchołki pędów z liśćmi i owocostanami, ścinane w naszym klimacie jesienią. Nie tracimy rośliny, bo i tak większa część nadziemnych i młodych pędów niepokalanka wymarza podczas zimy. Wiosną liście i nowe pędy boczne rozwijają się w dolnych częściach krzewu. Ważne jest okrywanie niepokalanka na zimę.
Vitex agnus castus L. (niem./szwajc.: Mönchspfeffer, Keuschbaum, Müllen, Abrahams-strauch; ang. Chastee-tree, Monk’s pepper) należy do rodziny werbenowatych – Verbenaceae. Owoce niepokalnka za granicą występują pod nazwami: Baccae Agni casti (łac.), Semen Agni casti (łac.), Fructus Agni casti (łac.), Keuschlammfrüchte (niem.), Agnus castus fruit (ang.) Chasteberry (ang.), Fruit de gettilier (franc.), agneau chaste (franc.).
Niepokalanek to roślina rejonu Morza Śródziemnego, po zachodnią Azję, ponadto rozpowszechniona w Północnych Indiach, w Albanii i Maroko. Naturalizowany w Ameryce (Florida, Georgia, Misissippi, Alabama, Louisiana, Arkansas, Texas, Oklahoma (południowo-wschodnia).
W owocach znajduje się olejek eteryczny 0,5-1,22% (w liściach ok. 0,5%). Olejek zasobny jest w alfa- i beta-pinen (39-40%), 1,8- cyneol (ok. 4-45%), limonen (ok. 14-15%), sabinen (od 2 do 44%), farnsezen (E-beta) – 5-12%, beta-kariofilen (1-6%), octan bornylu, octan alfa-terpinylu. Zarówno w owocach, jak i zielu występują glikozydy irydoidowe, wrażliwe na światło i tlen – ok. 1 % (aukubina, agnuzyd 0,01-0,4%, kwas mussanenozydowy, agnuskastozyd A, B, C; flawonoidy 0,05-0,08% (apigenina, 6-C-glukozylo-luteolina (=izoorientyna), metyloeter kwercetagetyny, 6-hydroksykempferol, kwercetagetyn-3,6,7,4’-tetrametyloether (=kastycyna) – 0,02-0,21%, chryzosplenol D, penduletyna; kwasy fenolowe (para-hydroksybenzoesowy – 0,01-0,06%), garbniki (zależnie od fazy rozwoju od 1,5 do 14%). W kwiatach występują ketosteroidy (progesteron, 17-alfa-hydroksyprogesteron, testosteron, epitestosteron; w liściach występuje androstenedion. Ważnymi składnikami czynnymi niepokalanka (w owocach, liściach, kwiatach, korze) są diterpeny labdanowe: rotundifuran 0,04-0,30%), witeksylakton (0,02-0,17%), 6beta-7Beta-diacetoksy-13-hydroksylabda-8,14-dien, witetrifolina (vitetrifolin) D 0,02-0,10%; pochodne klerodanu (clerodan): cleroda-X,14-dien-13-ole, cleroda-1,3,14-trien-13-ole; alkaloidy labdanodwuterpenowe (vitexlaktam A).
 
źródło obrazka: http://www.medizinalpflanzen.de

W liściach niepokalanka znajduje się ok. 0,6% agnuzydu i 0,3% aukubiny. Zawartość olejku w liściach może wynosić nawet ok. 1 % (słoneczne stanowiska).
Wg British Pharmacopoeia 2013 r. oraz wg Farmakopei Europejskiej suche owoce niepokalanka Agnus Castus Fruit powinny zawierać minimum 0,08% kastycyny = casticin C19H18O8 o macie cząsteczkowej 374,3. Popiół max 5%.
Ekstrakt z niepokalanka stymuluje selektywnie receptory dopaminergiczne D2 w komórkach laktotropowych przysadki mózgowej (hypophysis) i w rezultacie hamuje wydzielanie (sekrecję) prolaktyny. Hormon laktogenny (prolaktyna) wytwarzany przez komórki laktotropowe wpływa pobudzająco na wzrost gruczołu mlekowego i na wydzielanie mleka (laktogenezę, laktację). Wpływa też na wytworzenie stereotypu zachowań macierzyńskich.
Hamując wydzielanie prolaktyny niepokalanek zmniejsza obrzęk i bolesność piersi. Stąd też niepokalanek jest polecany przy nadmiernym poziomie prolaktyny i mastodynii z tym związanej. Sprawdza się również napięciu przedmiesiączkowym, bowiem znosi objawy rozdrażnienia psychicznego. Ekstrakty z niepokalanka hamują uwalnianie prostaglandyn, histaminy i powstawanie wolnych rodników. Działają przeciwzapalnie, przeciwalergicznie i przeciwbólowo.
Zwiększa wydzielanie hormonu luteinizującego, który wpływa stymulująco u kobiet na owulację, wytwarzanie ciałka żółtego oraz na wytwarzanie progesteronu; a u mężczyzn na wytwarzanie i uwalnianie testosteronu przez komórki śródmiąższowe jądra. Niepokalanek hamuje uwalnianie i działanie FSH, czyli folitropiny (folikulostymuliny). FSH to hormon przysadki mózgowej (płat przedni), który pobudza wzrost pęcherzyków jajnikowych i wytwarzanie estrogenów, a u mężczyzn FSH działa stymulująco na komórki podporowe kanalików nasiennych i na spermatogenezę.
Niepokalanek hamuje rozwój bakterii, np. Bacillus cereus, Bacillus megaterium, Escherichia coli, Staphyllococcus aureus, ponadto działa fungistatycznie, np. wobec Candida albicans. Co ciekawe wykazano, iż niepokalanek hamuje TRH (tyreoliberynę), czyli hormon uwalniający tyreotropinę TSH.
Małe dawki niepokalanka pobudzają uwalnianie prolaktyny! Tylko duże dawki niepokalanka hamują uwalnianie prolaktyny! Stąd wynikają sprzeczne informacje literaturowe i różne efekty u pacjentów.
Składniki niepokalanka wpływają przeciwnowotworowo: rak jelita grubego, jajnika, szyjki macicy, płuc, żołądka.
Nie łączyć z lekami przeciwdopaminowymi. Niepokalanek zmienia działanie leków antykoncepcyjnych, stąd nie podawać ich jednocześnie.
Preparaty i dawki niskie:
Nalewka 1:5 na alkoholu 60-65% Tinctura Agni-casti 2-3 ml 2 razy dziennie.
Castagnus – tabletki (Herbapol Wrocław) 1 tab. zawiera 45 mg wyciągu suchego z niepokalanka, kosztuje około 30 zł; dawki oficjalne: w zależności od masy ciała – do 60 kg 1 tabl., powyżej 60 kg 2 tabl. dziennie.
Cyclodynon – tabl. powl. (Bionorica), 1 tabl. zawiera 40 mg wyciągu suchego z owoców niepokalanka, 30 tabl. w opakowaniu, cena ok. 41-42 zł; dawka oficjalna: 1 tabl. dziennie.
Wg monografii Komisji E nr 226 z 2 XII 1992 r. dobowa dawka wyciągów alkoholowo-wodnych powinna odpowiadać 30-40 mg surowca. Komisja E pozytywnie oceniła niepokalanek. Zakres stosowania: zaburzenia cyklu miesiączkowego, dolegliwości przedmenstruacyjne, bolesność sutków.
W dawkach powyższych niepokalanek nie nadaje się do leczenia hiperprolaktynemii.
Czas kuracji: przynajmniej 3 miesiące.
Preparaty i dawki wysokie:
Tinctura Agni-casti 1:5 na alkoholu 60-65% 10-15 ml 2 razy dziennie.
Napar – Infusum Agni-casti: 1 łyżkę liści lub 1 łyżkę płaską owoców świeżych lub suchych i rozdrobnionych zalać 200 ml wrzącej wody lub lepiej mleka; odstawić pod przykryciem na 20 minut, przecedzić. Pić po 1/2 szklanki 4 razy dziennie.
Wyciąg na winie: 100 g suchych i rozdrobnionych liści lub 100 g świeżych, albo suchych owoców, rozdrobnionych, zalać 700 ml wina czerwonego; odstawić na 1 miesiąc. Stosować 1 raz dziennie po kieliszku 100 ml. Stosować 2 tygodnie. Wznawiać co kwartał. Używać przy klimakterium, demencji, osłabieniu, miażdżycy.
Dawki ekstraktu suchego wysokie: 120-240 mg dziennie.
Działanie niepokalanka na układ hormonalny jest powolne, trwa miesiącami, stąd ważne regularne stosowanie preparatów. Niepokalanek nadaje się też do leczenia krótkotrwałego wielu chorób, np. zakażeń przewodu pokarmowego i układu oddechowego, nieżytu oskrzeli i gardła na tle infekcji i alergii; kaszlu, nerwicy żołądka, przeziębienia, anginy, gorączki, grypy, zaburzeń trawiennych, a nawet skąpomoczu i zaburzeń krążenia limfy. W postaci nalewki, naparu i syropu działa wykrztuśnie, osuszająco na drogi oddechowe, uspokajająco, moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo i antyseptycznie. Nalewka i wyciąg na winie działają rozgrzewająco i wzmacniająco na serce, poprawiają krążenie mózgowe i w kończynach.
Niepokalanek w połączeniu z Sarsaparilla, Cyanotis arachnoides i Catalpą daje dobre efekty w leczeniu choroby Hashimoto. Najlepiej stosować wymienione zioła w postaci nalewki na alkoholu 60%. Można je połączyć w równych proporcjach, zalać alkoholem i zażywać po 10 ml 2 razy dziennie przez 1 miesiąc.
 Vitex agnus –castus L., niepokalanek pospolity, Swarzędz-Zalasewo, 2012 r., sierpień.
Amorpha fruticosa Linne, czyli indygowiec krzewiasty (niem. Bastardindigo; franc. Amorphe; ang. Indigobush) Amorpha), indygowiec zwyczajny, albo amorfa krzewiasta należy do rodziny motylkowatych – Papilionaceae (=Fabaceae). Jest krzewem dorastającym do 3 m wys. o liściach pierzystych, złożonych z 11-25 eliptycznych listków; kwiatostany groniaste, wąskie, długie; kwiaty brunatnofioletowe; pręcików 10, słupek 1; owoc – mały i wygięty strąk. Występuje na Południu Europy, w Turcji, Bułgarii,na terenie dawnej Jugosławii, ponadto w południowej części Rosji, na Ukrainie. Pochodzi z Ameryki Północnej. Występuje również w Ameryce Środkowej. W Europie uprawiana. Możliwa do uprawy w Polsce. Dobrze umacnia zbocza, jest wartościową rośliną ozdobną, przyprawową i leczniczą. Roślina barwierska – False Indigo (niebieski barwnik).
 
Amorpha fruticosa L., Fot. H. Rozanski.
Amorpha zawiera flawonoidy (rotenoid: 6′-O–β-d-glucopyranosyl-12a-hydroxydalpanol, amorfigenina, ononina, formononetyna, flawanon – amorynina, amoradyna, amoradycyna, amoradynina), olejek eteryczny, amorphachinony, garbniki. Nasiona zawierają fitosterole, olej tłusty bogaty w kwas linolowy, oleinowy, palmitynowy i stearynowy.

źródło obrazka wzoru strukturalnego ononiny: www.awl.ch


Amorphigenina – związek, który hamuje czynności osteoklastów, czyli komórek kościogubnych. Dzięki inhibicji osteoklastów zatrzymuje wapń w kościach i może być wykorzystany w leczeniu i profilaktyce osteoporozy.

Wistyna (wistin), czyli 7-(β-D-Glucopyranosyloxy)-4′,6-dimethoxyisoflavone

Rotenon

Rotenoidy zawarte w Amorpha to naturalne insektycydy i onkostatyki (substancje przeciwnowotworowe).
Działanie fitofarmakologiczne: immunostymulujące, zwiększające liczbę limfocytów NK, B i T, pobudzające syntezę cytokin limfocytowych. Podnoszące odporność na infekcje. Z uwagi na obecność rotenoidów i chinonów działa przeciwpasożytniczo, zabójczo na roztocza, owady i pająki. Ekstrakty z owoców wykazują wpływ cytotoksyczny wobec komórek rakowych. Zwiększają poziom TNF-alfa (czynnik martwiczy nowotworów). Izoflawony zawarte w zielu i owocach działają estrogennie i antyandrogennie, obniżają poziom triglicerydów i cholesterolu we krwi.
Poprawiające krążenie krwi mózgowe i wieńcowe. Odtruwające, adaptogenne.
Zastosowanie: pomocniczo w leczeniu nowotworów i spadku odporności na zakażenia; ponadto jako środek ogólnie wzmacniający i odtruwający. Klimakterium. W zakresie hormonalnej terapii zastępczej w menopauzie kobiet. Zaburzenia psychologiczne i socjologiczne u dzieci (trudności w komunikowaniu się z rówieśnikami, zaburzenia percepcji, koncentracji). Nowotwory gruczołu krokowego, jelita grubego, płuc, wątroby, śledziony i in. Zaburzenia krążenia i nerwowe w okresie przekwitania. Osteoporoza. Nowotwory kości.
Najsilniejsze działanie wykazuje korzeń i owoce – Radix et Fructus Amorphae.
Preparaty i dawkowanie:
1. Nalewka na świeżych lub suchych owocach – Tinctura Amorphae: 100 ml zmielonych owoców lub korzeni zalać 500 ml alkoholu 50-60%; odstawić na 7-14 dni, przefiltrować. Zażywać po 15 ml dziennie.
2. Wyciąg na winie – Vinum Amorphae: 100 ml owoców lub korzeni rozdrobnionych, świeżych lub suchych zalać 700 ml wina czerwonego, wytrwanego; odstawić na 1-2 tygodnie; przecedzić. Pić 1 kieliszek dziennie przez 2 tygodnie, potem zrobić przerwę. Stosować co 2-3 miesiące.
3. Sproszkowane owoce lub korzeń – Pulvis Amorphae: 1 g 2-3 razy dziennie przez 1-2 tygodnie, następnie 1 g 2 razy dziennie. Podawać na miodzie lub w jogurcie.
4. Ziołomiód – Amorphamel: na każdą 1 łyżkę miodu dać 1 łyżeczkę spirytusu, 1 łyżeczkę gliceryny i 1 łyżeczkę sproszkowanego korzenia lub owoców; wymieszać. Zażywać 2 razy dziennie po 1 łyżce.
5. Spirytus Amorpha: 100 ml owocostanów na 500 ml spirytusu 70%; do zwalczania owadów i pajęczaków (spryskiwanie). Ponadto do wcierania w miejsca reumatycznie zmienione, opuchnięte i uderzone (siniaki). Do wcierania we włosy przy łysieniu androgennym.
Owoce Amorpha są aromatyczne i mogą służyć jako przyprawa oraz do wyrobu kadzidełek. Olejek eteryczny dawniej ceniony w perfumerii.
W medycynie ludowej Rosji stosowany jest korzeń jako lek tonizujący, wzmacniający, przeciwpasożytniczy i przeciwkrwotoczny (hamujący krwawienia i krwotoki).
W leczeniu chorób pasożytniczych stosuje się irygacje, lewatywy oraz doustne preparaty (mocny odwar przyjmowany na czczo).
Ciekawe badania nad Amorpha przeprowadzili koreańscy uczeni: Hak Ju Lee, Ha Young Kang, Cheol Hee Kim, Hyo Sung Kim, Min Chul Kwon, Sang Moo Kim, Il Shik Shin, and Hyeon Yong Lee; Cytotechnology. 2006 November; 52(3): 219–226. Published online 2007 February 27, którzy wykazali jest właściwości immunomodulujące. inni z kolei zwrócili uwagę na aktywność wobec osteoklastów: Amorphigenin inhibits Osteoclast differentiation by suppressing c-Fos and nuclear factor of activated T cells; Bong Gyu Kim, Han Bok Kwak, Eun-Yong Choi, Hun Soo Kim, Myung Hee Kim, Seong Hwan Kim, Min-Kyu Choi, Churl Hong Chun, Jaemin Oh, and Jeong-Joong Kim, Anat Cell Biol. 2010 December; 43(4): 310–316. Published online 2010 December 31.
Patrz również: Kim, Jung-Hwa; Kim, Dae-Ho; You, Jin-Hyu ; Kwon, Min-Chul; Lee, Hyun-Jung; Lee, Hak-Ju; Lee, Hyeon-Yong; Anticancer and Immune Activities of the Extracts from Amorpha fruticosa L.; Korean Journal of Medicinal Crop Science, Volume 13, Issue ,1, 2005, pp.41-47.
Przepękla pospolita – Momordica balsamina Linne (Balsamapfel, Balsam Apple, Momordique Baumier) należy do rodziny Cucurbitaceae (dyniowatych). Jest rośliną jednoroczną, dorastająca do 2 m długości. Liście dłoniaste, –5-klapowe. Kwiaty rozdzielnopłciowe, żółtawe. Owoc jajowaty, brodawkowaty, do 8 cm długości, czerwony. Uprawiany w Indiach, Palestynie, Południowej Ameryce, tropikalnej Afryce. Surowcem jest ziele, owoc, nasiona – Herba, Fructus, Semen Momoridicae balsaminae.
źródło obrazka: Curtis’s Botanical Magazine, vol. 113 [ser. 3, vol. 43]: t. 6932 (1887) [M. Smith]
Nadziemne części przepękli pospolitej zawierają alkaloidy (gorzka momordocyna = momordocin 0,38%), fitosterole, flawony, saponiny, garbniki, poliuronidy, sole mineralne (fosfor, cynk, miedź, mangan, żelazo, wapń; owoce zawierają 11-12% popiołu), witaminę C, karotenoidy. Nasiona zasobne w olej (32%) zawierający kwas alfa-oleostearynowy (46-47%), kwas stearynowy (29-30%), kwas oleinowy 15-16%), kwas linolenowy (7-8%). Przepękla pospolita zawiera werbaskozzyd o działaniu fitoncydowym, kalceolariozyd E o działąniu przeciwrodnikowym i przeciwzapalnym, kwas rozmarynowy o wpływie ochronnym na wątrobę, przeciwnowotworowym i fitoncydowym. Kwas rozmarynowy wykazuje aktywność przeciwzapalną, antyoksydacyjną, antywirusową i przeciwbakteryjną. Działanie przeciwlękowe kwasu rozmarynowego tłumaczy się inhibicją transaminazy GABA – gamma-aminobutyric acid transaminase.
Rosmarinic acid
Verbascoside
Calceolarioside E – związek (fenyloetanoid) o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwrodnikowym, ochronnym na hepatocyty i komórki mięśnia sercowego; znosi toksyczny wpływ adriamycyny na serce.
Surowiec zawiera również diterpeny primaranowe (primarane diterpenes) o działaniu antywirusowym i hipoglikemicznym.
Działanie fitofarmakologiczne: przeciwwirusowe (np. przeciwko HIV), pierwotniakobójcze, antybakteryjne (np. wobec Enterococcus faecalis, Staphyllococcus aureus, Klebsiella sp., Pseudomonas sp.); silnie przeciwzapalne; hipoglikemiczne, rozkurczowe, żółciopędne, przeciwmiażdżycowe, krwiotwócze.
Wskazania: stany zapalne i zwyrodnieniowe wątroby i trzustki, hiperlipidemia, hipercholesterolemia, cukrzyca, miażdżyca, zaburzenia w wydzielaniu żółci, kamica żółciowa, zakażenia wirusowe, bakteryjne i pierwotniakowe układu pokarmowego; niedokrwistość. Ropne choroby skóry.
W handlu znajdują się owoce nadające się do spożycia. Ponadto dostępne są ekstrakty suche z owoców. Ekstrakt suchy z owoców 4:1 polecam zażywać w dawce 1 g dziennie.
Z ziela najlepiej sporządzać napar lub odwar, bowiem większość składników przechodzi do wody. 1-2 łyżki suchego ziela zalać 1 szklanką wody, gotować do 20 minut, przecedzić. Pić po 1/2 szklanki 2 razy dziennie.
Efektywna jest nalewka na winie i alkoholu 40-50%: 100 g owoców świeżych lub 100 g ziela suchego zalać 500 ml alkoholu 40-50% gorącego lub 700 ml wina. Odstawić na 7-10 dni, przefiltrować. Wino spożywać po kieliszku 100 ml dziennie przez 1-2 tygodnie. Wyciąg na wódce lub rumie spożywać po 15-20 ml 1 raz dziennie przez tydzień. Kurację powtarzać co kwartał.
2-3 owoce spożyte dziennie działają leczniczo.
Patrz również balsamka, czyli przepękla ogórkowata – Momordica charantia L.: https://rozanski.li/?p=324 oraz https://rozanski.li/?p=2723
Większość zielarzy i fitoterapeutów zna i wykorzystuje właściwości lecznicze kwiatów lipy – Flos Tiliae. Tymczasem bardzo cenne są również owoce lipy, które należy zbierać przed opadnięciem z drzewa.
Owce lipy to kuliste orzeszki. Zebrane przed dojrzeniem, gdy są zielone, po roztarciu z niewielką ilością przegotowanej wody na papkę mogą być stosowane w leczeniu stanów zapalnych gardła, przełyku, żołądka i jelit, ponadto jako środek przeciwkaszlowy i pobudzający regenerację nabłonków przewodu pokarmowego. Roztarte niedojrzałe owoce lipy na mleku lub wodzie to dobry środek odżywczy, usuwający zgagę i łagodzący objawy choroby wrzodowej. W połączeniu z lukrecją przyspiesza gojenie owrzodzeń przewodu pokarmowego. Owoce lipy roztarte z lukrecją (1:1) i spożywane łyżkami leczą uporczywy kaszel, ból gardła i chrypkę. Owoce lipy w połączeniu z babką płesznik, prawoślazem, czarną malwą lub ślazem to bezpieczny środek dla noworodków i niemowląt przeciwko zaparciom, kolkom obstrukcyjnym, przeciwko kaszlowi oraz dla łagodzenia podrażnień skóry i błon śluzowych (nieżyty górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego). Mogą być podawane w ilości 10-20-50 ml (napar, owoce i inne surowce zawsze rozdrobnić w moździerzu).
Napar z niedojrzałych i dojrzałych owoców lipy leczy stany zapalne skóry, powiek, spojówek, rozjaśnia i odżywia skórę, nawilża, łagodzi objawy atopowego zapalenia skóry. Orzeszki lipy zawierają śluzy, białka, skrobię, flawonoidy i olej tłusty. dawniej tłoczono olej z orzeszków lipy. Jest szczególnie cenny po podaniu doustnym i zastosowaniu na skórę. Przyspiesza gojenie ran i owrzodzeń, usuwa stany zapalne, doskonale natłuszcza, znosi świąd. Jest źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Olej z orzeszków lipy zasobny jest w kwas linolowy (49-60%), kwas oleinowy (16-22%) oraz palmitynowy (8-10%), ponadto w fitosterole, kwas sterkulowy (sterculic acid) i malwalowy (malvalic acid), które należą do cyklopropanowych kwasów tłuszczowych.
Taką dużą zawartość kwas linolowego (ponad 49%) zawierają również olej konopny, olej z orzecha włoskiego, olej bawełniany, olej z kiełków pszenicy, czy olej kukurydziany. Dla przykładu podam, że olej lniany zawiera około 20% kwasu linolowego, a olej arganowy 28-36% kwasu linolowego. Świeży macerat z roztartych orzeszków lipy poprawia stan skóry, włosów i paznokci. Śmiało można powiedzieć, że orzeszki lipy, jak i olej z lipy zawierają witaminę F, czyli niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe NNKT.

Kwas linolowy, linolenowy i arachidonowy = Arachidonic acid (nie mylić z arachidowym, który jest nasycony!) należą do nienasyconych kwasów tłuszczowych, które dawniej były określane wspólną nazwą witaminy F. Kwas linolowy (omega 6) i linolenowy (omega 3) należą do kwasów tłuszczowych niezbędnych wielonienasyconych (PUFA, NNKT), bowiem można je pozyskać wyłącznie z diety, nie mogą być syntetyzowane w organizmie. Są niezbędne do syntezy składników lipidowych błon komórkowych, eikozanoidów i prostaglandyn. Niedobór witaminy F wywołuje stany zapalne skóry, suchość i nadmierne oraz przyśpieszone złuszczanie nabłonków (w tym naskórka), zaburzenia w składzie ilościowym i jakościowym łoju, przez co następuje zaczopowanie mieszków włosowych, ich stan zapalny i powstawanie zaskórników. Niedobory NNKT w diecie sprzyjają zaostrzeniu objawów trądziku, łuszczycy, choroby rybiej łuski, łuszczycowego zapalenia skóry i łupieżu. Witamina F jest potrzebna do prawidłowej regeneracji i utrzymania dobrego stanu nabłonka układu pokarmowego, moczowo-płciowego, układu oddechowego oraz skóry. Niedostateczne dostarczanie NNKT z dietą powoduje zmiany degeneracyjne struktur śródbłonkowych naczyń krwionośnych, ich nadmierną przepuszczalność i pękanie. Dochodzi do martwicy brodawek nerkowych z krwiomoczem i zmniejszonego wydalania sodu z moczem oraz nadciśnienia nerkowego. Spada wówczas kurczliwość mięśnia sercowego, przy równoczesnym wzroście agregacji trombocytów. Cholesterol jest produkowany i odkładany w nadmiarze, powstają płytki miażdżycowe. Na niedobór witaminy F wrażliwe są młode organizmy. Dochodzi do deformacji narządów i niedorozwoju fizycznego oraz psychicznego.
NNKT podnoszą odporność organizmu, wzmagają wytwarzanie przeciwciał, a równocześnie hamują reakcje autoagresji immunologicznej, co jest rzadkie w przypadku immunostymulatorów. Są potrzebne do wytworzenia wiązań ligand-receptor, prezentacji antygenów i aktywacji wewnątrzkomórkowych szlaków sygnalizacyjnych układu odpornościowego.
Dieta wzbogacona w PUFA zmniejsza syntezę tróglicerydów i apolipoprotein w wątrobie, zmniejsza agregacje płytek krwi i przez to hamuje rozwój miażdżycy. Spożywanie większych ilości tłuszczów bogatych w wielonienasycone kwasy tłuszczowe powoduje obniżenie zawartości cholesterolu całkowitego, LDL i lipidów całkowitych w surowicy krwi, ponadto zapobiega powstawaniu zakrzepów naczyniowych.
Palenie tytoniu, alkoholizm, narkomania, operacje na jamie brzusznej, oparzenia i infekcje zwiększają zapotrzebowanie organizmu na witaminę F.
Witamina F przedłuża żywotność włosów, zapewnia prawidłową migrację składników odżywczych do końcówek włosa. Zapobiega wysychaniu struktury włosa. Niedobór witaminy F wywołuje wypadanie, łamliwość i rozdwajanie końcówek włosa. Może sprzyjać przedwczesnemu siwieniu włosów. NNKT są potrzebne do utrzymania spójności i odpowiedniej wilgotności warstw rogowych płytki paznokciowej. Brak witaminy F sprzyja szybkiej utracie wody przez komórki paznokcia, rozwarstwianiu i nadmiernej łamliwości płytki paznokciowej.
Doskonałe są domowe kosmetyki zawierające olej lipowy lub wyciąg z owoców lipy (skóra z trądzikiem różowatym, atopowa, z łuszczycą). Olej lipowy można spożywać 1-2 razy dziennie po 1-2 łyżki przy endometriozie, policystycznych jajnikach, chorobach autoimmunologicznych, chorobach skóry, chorobie wrzodowej, zespole jelita nadwrażliwego, zapaleniu nerek i pęcherza moczowego, stłuszczeniu i marskości wątroby, stłuszczeniu serca, miażdżycy, kamicy żółciowej, otyłości oraz przeroście gruczołu krokowego.
Dawka papki z roztartych orzeszków lipy na wodzie lub mleku: 2-3 łyżki 2 razy dziennie na czczo.
Udział oleju lipowego lub wyciągu z orzeszków lipy w kosmetykach: 15-20%.
W Polsce mamy kilka gatunków lipy – Tilia:
1. Lipa srebrzysta – Tilia tomentosa Moench
2. Lipa szerokolistna – Tilia platyphyllos Scopoli
3. Lipa drobnolistna – Tilia cordata Miller
4. Lipa krymska – Tilia caucasica Ruprecht
Wymienione lipy można stosować w fitoterapii i mają podobne właściwości.
Rodzaj lipa należy do rodziny lipowatych – Tiliaceae, rzędu ślazowców – Malvales.
Znanych jest około 45 gatunków lipy.
Olej lipowy jest podatny na utlenianie, dlatego wymaga dodatku antyoksydantów, np. galusanu oktylu/propylu, kwasu galusowego lub w warunkach domowych – sproszkowanych galasów, albo wyciągów z galasów (0,2-0,3%).
Wyciągi wodne i mleczne z orzeszków świeżych lipy usuwają “worki i cienie” pod oczami.
Do flawonoidów orzeszków lipy należą: rutyna, hiperozyd i kwercetyna. Spośród fenolokwasów na uwagę zasługują: kwas kawowy, galusowy i chlorogenowy. Orzeszki lipowe zawierają również w łupinie śluzy.
|
Data realizacji zajęć
|
Przedmiot / Temat
|
Sala
|
Godziny realizacji
|
Liczba godzin
|
Prowadzący
(imię i nazwisko)
|
|
28.09.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.30-12.30
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
28.09.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
13.00-17.00
|
5
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
29.09.2013
|
Pierwsza pomoc przedmedyczna
ćw.
|
KW
s.4
|
8.00-11.15
|
4
|
dr n. med. Renata Rabiasz
|
|
29.09.2013
|
Anatomia funkcjonalna człowieka
wykład
|
KW
s.4
|
11.30-13.45
|
3
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
29.09.2013
|
Anatomia funkcjonalna człowieka
ćw.
|
KW
s.4
|
14.00-16.15
|
3
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
12.10.2013
|
Towaroznawstwo kosmetyczne
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.15-11.30
|
4
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
|
12.10.2013
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
11.45-14.00
|
3
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
12.10.2013
|
Podstawy farmakognozji
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
14.30-17.30
|
4
|
dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak
|
|
13.10.2013
|
Podstawy farmakognozji
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-13.00
|
6
|
dr hab. n. farm. Ilona Kaczmarczyk-Sedlak
|
|
13.10.2013
|
Towaroznawstwo kosmetyczne
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
13.15-14.45
|
2
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
|
13.10.2013
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
15.00-17.15
|
3
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
26.10.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
ćw grupa 1
|
Dm.
s.12
|
8.00-12.00
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
26.10.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
ćw grupa 2
|
Dm.
s.12
|
12.30-16.30
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
26.10.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
ćw grupa 2
|
Dm.
s. 27
|
8.00-12.00
|
5
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
26.10.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
ćw grupa 1
|
Dm.
s. 27
|
12.30-16.30
|
5
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
27.10.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-9.30
|
2
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
27.10.2013
|
Botanika roślin kosmetycznych, zielarskich i dietetycznych z elementami etnobotaniki
ćw
|
Pierusza Wola
|
9.30 wyjazd z parkingu Dm.
|
6
|
dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj
|
|
9.11.2013
|
Towaroznawstwo kosmetyczne
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-11.15
|
4
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
|
9.11.2013
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
11.30-14.45
|
4
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
9.11.2013
|
Biochemia i fizjologia człowieka
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
15.00-17.15
|
3
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
10.11.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-12.30
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
10.11.2013
|
Anatomia funkcjonalna człowieka
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
13.00-17.00
|
5
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
30.11.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-12.00
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
30.11.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
12.30-16.30
|
5
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
1.12.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
ćw grupa 1
|
Dm
s. 27
|
8.00-12.00
|
5
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
1.12.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
ćw. grupa 1
|
Dm.
s.12
|
12.30-16.30
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
1.12.2013
|
Towaroznawstwo zielarskie
ćw. grupa 2
|
Dm.
s.12
|
8.00-12.00
|
5
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
1.12.2013
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
ćw grupa 2
|
Dm
s. 27
|
12.30-16.30
|
5
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
14.12.2013
|
Anatomia funkcjonalna człowieka
wykład
|
Dm.
s.27
|
10.15-11.45
|
2
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
14.12.2013
|
Anatomia funkcjonalna człowieka
ćw.
|
Dm.
s.27
|
12.00-13.30
|
2
|
dr Łukasz Wojtyczek
|
|
14.12.2013
|
Towaroznawstwo kosmetyczne
ćw. grupa 1 i 2
|
Dm.
s.27
|
14.00-18.00
|
5
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
|
15.12.2013
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
ćw grupa 1
|
Dm.
s.2
|
8.00-12.00
|
5
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
15.12.2013
|
Biochemia i fizjologia człowieka
ćw. grupa 2
|
Dm.
s.12
|
8.00-12.00
|
5
|
mgr inż. Anna Pietrasz
|
|
15.12.2013
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
ćw grupa 2
|
Dm.
s.2
|
12.30-16.30
|
5
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
14.12.2013
|
Biochemia i fizjologia człowieka
ćw. grupa 1
|
Dm.
s. 12
|
12.30-16.30
|
5
|
mgr inż. Anna Pietrasz
|
|
11.01.2014
|
Towaroznawstwo żywności funkcjonalnej i suplementów diety
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-10.15
|
3
|
o. dr Marcelin Pietryja
|
|
11.01.2014
|
Botanika roślin kosmetycznych, zielarskich i dietetycznych z elementami etnobotaniki
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
10.30-14.30
|
5
|
dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj
|
|
11.01.2014
|
Biochemia i fizjologia człowieka
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
14.45-17.00
|
3
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
12.01.2013
|
Podstawy farmakologii
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-10.15
|
3
|
dr med. Wacław Wulf
|
|
12.01.2013
|
Biochemia i fizjologia człowieka
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
10.30-12.00
|
2
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
12.01.2013
|
Botanika roślin kosmetycznych, zielarskich i dietetycznych z elementami etnobotaniki
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
12.30-16.30
|
5
|
dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj
|
|
25.01.2014
|
Towaroznawstwo kosmetyczne
ćw grupa 1
|
Dm.
s.12
|
8.00-12.00
|
5
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
|
25.01.2014
|
Towaroznawstwo kosmetyczne
ćw grupa 2
|
Dm.
s.12
|
12.30-16.30
|
5
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
|
25.01.2014
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
ćw grupa 2
|
Dm.
s.2
|
8.00-12.00
|
5
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
25.01.2014
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
ćw grupa 1
|
Dm.
s.2
|
12.30-16.30
|
5
|
dr n. farm. Dariusz Jałoza
|
|
26.01.2014
|
Podstawy farmakologii
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
8.00-10.15
|
3
|
dr med. Wacław Wulf
|
|
26.01.2014
|
Biochemia i fizjologia człowieka
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
10.30-12.00
|
2
|
dr n. biol. Henryk Różański
|
|
26.01.2014
|
Podstawy receptury i technologii produkcji preparatów kosmetycznych
wykład
|
Dm.
Aula 1
|
12.30-16.30
|
5
|
mgr Aneta Mrozek-Szetela
|
Symbol Dm. oznacza, że zajęcia odbywają się w Krośnie- Suchodole przy ul Dmochowskiego 12 – Zakład Towaroznawstwa; KW – w Krośnie, przy Rynku, ul. Kazimierza Wielkiego 8, sala nr 4 (Zakład Pielęgniarstwa).
Olej rokitnikowy – Oleum Hippophae jest wyjątkowym olejem prozdrowotnym dla człowieka. Jest tłoczony z owoców lub nasion rokitnika i w zależności od tego zawiera więcej lub mniej karotenoidów. Owoce rokitnika zawierają od kilku do 14% oleju tłustego, dlatego należy on do grona najdroższych tłuszczów roślinnych. Najbardziej wartościowy jest olej tłoczony z całych owoców, bowiem zawiera wtedy liczne polifenole, karotenoidy, fosfolipidy, witaminę C, B, E, kwasy tłuszczowe krótko- i średniołańcuchowe, antocyjany, flawonoidy, a nawet garbniki. Olej tłoczony z owoców i nasion rokitnika obfituje w wielonienasycone kwasy tłuszczowe: kwas linolowy (30-40%), alfa-linolenowy (20-35%) oraz w jednonienasycony kwas oleinowy (13-30%) i wakcenowy (2-4%). Spośród kwasów tłuszczowych nasyconych występują kwas palmitynowy (15-20%) i stearynowy (2-5%). W oleju zawarta jest witamina E (100-300 mg/kg), przy czym alfa-tokoferol stanowi nawet 90% zawartości tokoferoli i tokotrienoli. W oleju rokitnikowym są obecne fitosterole: beta-fitosterol (około 70%), sitostanol (15%), izofukosterol, kampesterol, stigmasterol.
Im więcej karotenoidów tym intensywniejsza barwa oleju. W oleju z miąższu owoców znajduje się 100-500 mg% karotenoidów, a w oleju z nasion 50-100 mg%, głównie beta- karoten, alfa i dwuhydroksy-beta-karoten, likopen, zeaksantyna, kantaksantyna. We frakcji niezmydlajacej się znajduje się około 13% fenolokwasów i flawonoidów. Witamina C tworzy połączenia z kwasami tłuszczowymi, dzięki czemu przenika do oleju, szczególnie uzyskanego z całych owoców. Olej rokitnikowi szczególnie dobroczynnie wpływa na skórę i stan błon śluzowych. Wzbudza wszelkie procesy odnowy tkanek, przyspiesza gojenie ran, owrzodzeń, nadżerek, oparzeń, odmrożeń. Pobudza produkcję i wydzielanie żółci. Opóźnia procesy starzenia tkanek. Działa przeciwzapalnie na skórę, żołądek, jelita. Hamuje procesy przerostu gruczołu krokowego. Działa przeciwzapalnie wobec macicy, jajników, jajowodów, pochwy, cewki moczowej, nerek i wątroby. Zapobiega stłuszczeniu i marskości wątroby. Stabilizuje strukturę siatkówki i naczyniówki oka. Pobudza produkcję immunoglobulin.
Opis oleju rokitnikowego – patrz również wcześniejszy wpis: https://rozanski.li/?p=181
Oleje rokitnikowe.
|
|
Najnowsze komentarze