Październik 2019
P W Ś C P S N
« Wrz    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Archiwa

Cortex Cascarillae jako amaro-aromaticum

Kora krocienia korodajnegoCortex Cascarillae był do końca XIX wieku istotnym lekiem w medycynie oficjalnej. Kora pochodzi z gatunku krocień korodajny Croton eluteria (L.) W. Wright, z rodziny wilczomleczowatych – Euphorbiaceae.

Cascarilla (Cortex Cascarillae) nie można mylić z Cortex Rhamni purshianae (Cascara Sagrada), czyli z korą kruszyny amerykańskiej (Cascara, sacred bark) , która jest pozyskiwana jest z gatunku Rhamnus purshiana De Candolle (Frangula purshiana (DC) A. Gray ex J.C. Cooper), z rodziny Rhamnaceae. Sa to dwie różne rośliny, dające różne surowce o odmiennym profilu fitofarmakologicznym i fitochemicznym.

Krocień korodajnyCascarilla rośnie na Bahama i Antylach. W korze krocienia jest zawarta goryczka kaskarylina (Cascarillin) , która po wyodrębnieniu krystalizuje; ponadto olejek eteryczny – Oleum Cascarillae  (ok. 2-3%) bogaty w cymen, limonen i eugenol; żywice do 15%, garbniki.

Dawka sproszkowanej kory 10-20 gr (grany!!!), czyli ~0,62-1,2 g (gramy!) =  (620-1200 mg).

Sporządzano także wyciąg z kory krocienia na winie (dla poprawienia trawienia i wzmocnienia, pobudzenia przemiany materii), napar krocieniowy – Infusum Cascarillae: 10-20 g Cortex Cascarillae na 200 ml wrzącej wody, doustnie po 15-30 ml 3 razy dziennie lub łyżkami w ciągu dnia. Tinctura Cascarillae 1:5 – 30-40 kropli 3 razy dziennie.

Zastosowanie: środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych, zwiększający apetyt, wzmacniający, orzeźwiający.

Cortex Cascarillae został wpisany do większości ważniejszych farmakopei narodowych, np. Farmakopei Polskiej II, Farmakopei Germańskiej z 1882 r., Farmakopei Germańskiej z 1890 r., Farmakopei Pruskiej z 1846 r.

Obecnie sporadycznie stosowany za granicą. W Polsce nie jest używany.

1 comment to Cortex Cascarillae jako amaro-aromaticum

  • Roman M.

    Opisywany przez pana Henryka surowiec zielarski pochodzi z krzewu osiągającego w naturze około 6 metrów wysokości. Na wyspach Bahama rośnie on dziko, zaś na Małych i Dużych Antylach na uprawnych plantacjach. Do Europy krocień trafił w XVII wieku jako namiastka kory chinowej. W naszej starszej literaturze wymieniał ten surowiec profesor Muszyński . Dzisiejsza literatura z zakresu fitoterapii wspomina o nim rzadko, zalecając go czasem w leczeniu nieżytów żołądka i jelit. Krocień korodajny jest dzisiaj bardziej przemysłową a rzadziej leczniczą rośliną, chociaż figuruje jeszcze w lekospisach wielu krajów (obok pokrewnych gatunków Croton glabellus L. oraz Croton linearis Jacg.). Omawianą wyżej roślinę wykorzystuje się w perfumerii, do przyprawiania likierów i tabak, do wyrobów proszków do kadzidła itp.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.