Medycyna dawna i współczesna

W sumie kiedyś sobie pomyślałem, że moimi pierwszymi publikacjami naukowymi były te dotyczące właściwości chemicznych i toksykologicznych ropy naftowej, nafty, zanieczyszczeń ropopochodnych, w dodatku opublikowanymi za granicą.  Dzisiaj jestem utożsamiany z medycyną naturalną, lekami, ziołami. Tymczasem najbardziej interesowałem się swego czasu ekotoksykologią i medycyną środowiskową.

Szyb naftowy, Zręcin 2008 r.

Ale popatrzmy na ropę naftową jako lek. Czy to w ogóle można uznać za lek? Ropa naftowa tak naprawdę do dziś nie ma ustalonego składu chemicznego. To co wykorzystujemy z ropy to zaledwie połowa jej możliwości. Reszta składników jest tak skomplikowana i zawiła, że najtęższe głowy nie mogą ustalić ich struktury chemicznej, nie mówiąc o izolacji i ewentualnym wykorzystaniu w medycynie. Ropa naftowa była od zawsze stosowana w medycynie ludowej w leczeniu chorób pasożytniczych skóry i przewodu pokarmowego, w leczeniu odmrożeń, reumatyzmu i rozmaitych wyprysków skórnych. Doustnie podawano ropę naftową jako środek wykrztuśny i przeciwpasożytniczy, ponadto znane jest podawanie ropy i nafty przy nowotworach, choć naukowego uzasadnienia to nie ma. Pamiętam z czasów dziciństwa gdy ludzie pili naftę, a nawet ropę surową gdy cierpieli na chorobę nowotworową. W Krośnie nie było problemów ze zdobyciem tego środka. Zresztą sam w latach 90 podjąłem badania nad właściwościami ropy naftowej, sugerując się przesłankami z medycyny ludowej.

Już w XIX wieku w oficjalnych publikacjach lekarskich opisywano zatrucia ropą naftową po podaniu doustnym. Zwracano uwagę na to, że wywołuje zaburzenia żoładkowo-jelitowe, senność i zawroty głowy, choć w dawkach rozsądnych takich objawów nie daje. Wielu farmakologów odradzało używanie ropy naftowej w terapii chorób pasożytniczych z powodu możliwości zatrucia ustroju.

Ropa naftowa surowa jest płynem brązowym, czarnym lub brązowo-zielonkawym o specyficznym benzynowym zapachu i smaku. bezpieczne dawki ropy naftowej wynoszą 0,5-1 g 1-2 razy dziennie. Ropa i czysta nafta zażyta na czczo działa przeciwpasożytniczo, moczopędnie, odkażająco na drogi moczowe, przewód pokarmowy i drogi moczowe. Jest silnym środkiem żółciopędnym. W dawce 0,5 g 2 razy dziennie działa immunostymulujaco. W obecności alkoholu i tłuszczów wchłania się szybko, za wyjątkiem węglowodorów ciężkich, parafinowych. Podnosi liczbę limfocytów i leukocytów we krwi. Reguluje wypróżnienia, uspokaja kaszel. In vitro hamuje proliferację komórek rakowych. Nierozcieńczona ropa naftowa zastosowana na skórę zwalcza roztocze, bakterie i grzyby. Przyśpiesza leczenie opryszczki. Stosowana przez dłuższy (ponad 1 miesiąc) czas wywołuje trądzik naftowy. Ropa naftowa jest czynna hormonalnie. Działa estrogennie, zwiększa płodność u kobiet, pobudza miesiączkowanie. Nadużywana i przedawkowana może wywołać zaburzenia hormonalne. Doskonale działa na skórę: antyandrogennie, estrogennie, wzmacniająco na cebulki włosowe.

Poprawia ukrwienie skóry i pobudza z lekka akcję serca. Znosi równocześnie nerwice wegetatywne. Łagodzi objawy kaszlu suchego, grypy, przeziębienia, kokluszu, zapalenia oskrzeli. Ale uwaga, ostrożnie i z rozwagą. Ropa naftowa z dużum udziałem ilościowym węglowodorów cyklicznych po przedawkowaniu uszkadza watrobę i nerki, wywołuje białkomocz? Zachowajcie więc umiar i rozsądek, a równocześnie nie przekreślajcie tego starego surowca leczniczego.

Surowa ropa naftowa – Petroleum crudum, 2008 r.

Co ja mogę powiedzieć? Nabrałem ochotę na ropę, zszedłem do mojego magazynku i zażyłem ropę surową z Krosna doustnie z miodem. Świetny lek ludowy na przeiębienie i kaszel oraz osłabienie. Lubię ten zapach i smak. Pamiętajmy jednak: ropa naftowa leczy, pielęgnuje, ubiera, jest motorem postępu technicznego, napędza pojazdy, ale nieumiejętnie stosowana – truje i zabija!

Nie stosować w czasie laktacji, ciąży, przy niewydolności nerek. Nie podawać chorym na białaczkę!