Listopad 2019
P W Ś C P S N
« Paź    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Archiwa

Uprawiane i dziko rosnące rośliny hipoglikemiczne – obiecana prezentacja przedstawiona podczas wykładu na IV Sympozjum Zielarskim oraz II Targach Zielarskich i Fitoterapeutycznych zorganizowanych przez Polską Grupę Zielarską oraz Polską Izbę Zielarsko-Medyczną w dniach 28-29 września 2019 r., w Kielcach.

Uprawiane i dziko rosnące rośliny hipoglikemiczne (Antidiabeticum, hypoglycemicum) – prezentacja: kliknij na obrazek, aby pobrać

image

Zioła przeciwcukrzycowe i hipoglikemiczne

Zapraszam na IV Sympozjum Zielarskie i II Targi Zielarskie i Fitoterapeutyczne, 28-29 września (sobota-niedziela) 2019 r. w Kielcach

W dniach 28-29 września 2019 r. w Kielcach (Hotel Best Western Grand****) odbędą się: IV Sympozjum Zielarskie oraz II Targi Zielarskie i Fitoterapeutyczne. Podczas Targów ponad osiemdziesięciu wystawców zaprezentuje swoją ofertę produktową. Nowością będzie przygotowanie wydawnictwa targowego „Zielarskie Trendy”, które otrzyma każdy z Uczestników.

Dzień pierwszy – 28.09.2019 – Dzień Profesjonalisty

Dzień dedykowany właścicielom i personelowi sklepów zielarsko-medycznych, zielarskich, sklepów ze zdrową żywnością oraz wszystkich tych, dla których tematyka zielarstwa i fitoterapii stanowi element ich pracy zawodowej.

W tym dniu (sobota) swoje wykłady wygłoszą:

prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer –  „FITOTERAPIA W CHOROBACH NEURODEGENERACYJNYCH” – Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Instytut Zdrowia i Gospodarki, Zakład Zielarstwa.

dr n. biol. Henryk Różański – „UPRAWIANE I DZIKO ROSNĄCE ROŚLINY HIPOGLIKEMICZNE” – Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Instytut Zdrowia i Gospodarki, Zakład Zielarstwa, Zakład Towaroznawstwa, Laboratorium Biologii Przemysłowej i Eksperymentalnej.

W Dniu Profesjonalisty na krótki warsztat zaproszono Cezarego Fryszkiewicza – coacha biznesu.

Będzie również Strefa Eksperta czyli zespół doradców z zakresu reklamy i marketingu, prawa, prawa podatkowego, wsparcia informatycznego dla branży zielarskiej – gotowych do udzielenia doraźnej pomocy i podjęcia współpracy. Przygotujcie sobie pytania. Nasi eksperci pracują dla Was.

Dzień drugi – 29.09.2019 – Dzień Pasjonata

Dzień dedykowany wszystkim, którym tematyka zielarstwa i fitoterapii jest bliska.

W drugim dniu (niedziela) wykłady wygłoszą:

prof. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska – „STRES A ROŚLINY ADAPTOGENNE” – Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Instytut Zdrowia i Gospodarki, Zakład Zielarstwa.

lek. med. Krzysztof Błecha -  „Przychodzi Baba do Zielarza….”

Krzysztof Mencel – „PSYCHOSOMATYKA I ROLA STRESU W POWSTAWANIU I TERAPII CHORÓB CYWILIZACYJNYCH”

Więcej informacji: http://grupazielarska.pl/index.php/2019/08/09/zaproszenie-na-zielarskie-trendy-28-29-09-2019r/

clip_image001

Ostrokrzew gwajusa – Ilex guayusa Loesener w praktycznej fitoterapii.

Coraz częściej w różnych sklepach zielarskich i kawowo-herbacianych spotkać można liście ostrokrzewu (dawniej również ostrolistu) gwajusaIlex guayusa Theodor Loesener  (Ilex guayusa Loes.) z rodziny Aquifoliáceae. Liście pochodzą z drzewa dwupiennego, dorastającego nawet do 30 m wys., które występuje w Brazylii, Kolumbii, Ekwadorze, Peru, Wenezueli i Boliwii. Ulistnienie jest skrętoległe. Liście eliptyczne lub jajowate, czasem lancetowate, na końcu zaokrąglone lub zaostrzone, prawie całobrzegie lub piłkowane, czasem ząbkowane (różne formy morfologiczne), do około 20 cm długości i 7 cm szerokości. Owocem jest pestkowiec kulisty, do 1 cm średnicy, zielony, a potem czerwonawy. Uprawiany do celów spożywczych i leczniczych. Rozmnażany przez sadzonki. Roślina często wydaje kwiaty bezpłodne.

Inne nazwy:

ang. rainforest holly;

w Ekwadorze: aguayusa, guañusa, guayusa, guayyusa, huay usa, wayusa.

W medycynie ludowej Ameryki Południowej liście gwajusa są zalecane przy wymiotach, cukrzycy, skąpomoczu, obrzękach, zapaleniu nerek, kamicy moczowej, bólach brzucha, malarii, a nawet kile (syfilis). Działa wykrztuśnie, moczopędnie, psychostymulująco, ogólnie pobudzająco, hipoglikemicznie i aktywująco na wydzielanie soków trawiennych.

Surowiec jest bogaty w związku purynowe (kofeina około 3-5%, czasem nawet do 7%; teobromina 0,6-08%, teofilina ok. 0,1%), trójterpeny, kwasy fenolowe (chinowy, kawowy, galusowy, elagowy, waniliowy, p-kumarowy), flawonoidy kaempferol), aminokwas niebiałkowy: L – teanina (5-N-etylo-Lglutamina) – o działaniu nootropowym.

Liście gwajusa dobrej jakości są całe, pachną surową zielonką z nutą kumarynową, mają barwę zieloną lub zielono-szarą. Przy fermentacji czernieją, podobnie jak liście ostrokrzewu paragwajskiego i liście herbaty. Polecam kupować materiał w całości, który nie został zmielony; tylko wtedy będą Państwo mieli gwarancję, że surowiec nie został zafałszowany lub “rozcieńczony” innym suszem.

Z surowca nie ma sensu przygotowywać nalewek. Najwartościowsze są napary, szczególnie, ze saponiny trójterpenowe wspomagają rozpuszczanie psychoaktywnych puryn.

Liście gwajusa to alternatywa dla kawy, ostrokrzewu paragwajskiego, guarany, herbaty chińskiej, zarodków koli, czy kakao.

Należy do roślin o najwyższej zawartości kofeiny.

Ranking kofeinowy dra H. Różańskiego Smile (na podstawie badań własnych i danych moich Autorytetów):

1. Ostrokrzew gwajusa – Ilex guayusa Loes., kofeina średnio 3-5%, max do 7,6%.

2. Paullinia cupana Kunth (Sapindaceae, mydleńcowate) (syn. Paullinia sorbilis Mart.), czyli guarana (gwarana) – 4-6% kofeiny (moje badania 3,2-3,5%).

3. Sterculia acuminata Palisot de Beauvais, Cola acuminata, Robert Brown) z rodziny zatwarowatych Sterculiaceaeorzeszki cola, kola zaostrzona – 2% kofeiny (2,35-2,71%) i 0,023% teobrominy.

4. Coffea arabica Linné (Rubiaceae, marzanowate) – kawa arabska, krzew kawowy, kawowiecdo 3% kofeiny (przeciętnie 1,7% kofeiny; moje badania kawy Gwatemala z Palarni Krośnieńskiej 1,1% kofeiny).

5. Ilex paraguariensis A. St. Hil. (Aquifoliaceae, ostrokrzewowate) (syn. Cassine gogonha Raben., Cassine gouguba Guib., Chomelia amara Vell., Ilex mate St.Hil., Ilex paraguayensis St.-Hil.), czyli Mate, ostrokrzew paragwajski1-1,2% koffeiny; służy do sporządzania napoju yerba mate; moje badania mate Pipore, La Merced oraz Yerba mate Colon 1,4-1,6% kofeiny).

6. Thea chinensis, Sims (Camellia theiferaGriffith, Camellia Thea Link, Thea sinensis) z rodziny cistronkowatych Theaceae, czyli herbata chińska1-5% koffeiny (moje badania, 1,3-1,4% kofeiny = teiny, herbata czarna Madras, Ceylon).

7.Theobroma cacao L. (Sterculiaceae) (syn. Theobroma leiocarpum Bernoulli, Theobroma pentagonum Bernoulli, Theobroma sativa (Aublet) Lign.,Le Bey.), czyli kakao (cacao), kakowiec, kakaowe drzewo – 1-4% teobrominy (przeciętnie 1,66%), kofeina 0,3-05% (w moich badaniach do 0,77%).

ilex_guayusaFoliumilex_guayusa

Napar z liści ostrokrzewu gwajusa działa niewątpliwie moczopędnie, pobudza korę mózgową i ośrodki wegetatywne: oddechowy, naczynioruchowy i nerwu błędnego. Pod wpływem naparu przebieg myśli i reakcja psychiczna stają się szybsze. Spostrzeganie, koordynacja i synchronizacja myśli są sprawniejsze. Pod wpływem mieszaniny alkaloidów purynowych zawartych w surowcu spostrzeganie i pamięć ulegają poprawie. Osoby pijące napar z gwajusa stają się bardziej elokwentne, wygadane i śmiałe, szczególnie gdy jednocześnie spożyją niewielką ilość alkoholu, np. likieru ziołowego rozgrzewającego i pobudzającego typu Jagermeister.

Napar znosi zmęczenie fizyczne i psychiczne, rozkurcza mięśnie gładkie naczyń krwionośnych. Następuje poprawa krążenia wieńcowego, mózgowego, mięśni szkieletowych i nerkowego. Serce początkowo zwalnia, potem przyspiesza. Mocz wydalany w zwiększonej ilości zawiera więcej niż normalnie chlorku sodu, potasu i kwasu moczowego. Stąd też dobrze jest uzupełnić dietę w potas, aby podtrzymać należyty poziom lub spożywać owoce i warzywa bogate w potas, np. rodzynki 860 mg potasu w 100 g, morele suszone 1370 mg potasu na 100 g, figi suszone 850 mg potasu/100 g, natka pietruszka surowa 1000 mg potasu/100 g, nasiona pistacji 1020 mg potasu/100 g, migdały 835 mg potasu/100 g, fasola biała Jaś 1750 mg potasu na 100 g).

Napar z gwajusa przyspiesza cykl Coricha, przez co zapobiega zakwasom i zmęczeniu mięśni poprzecznie prążkowanych. Wzmaga czynności wydzielnicze żołądka. Usuwa ociężałość po obfitym posiłku, wywołaną anemizacją mózgu w związku z rozszerzeniem jelitowym naczyń krwionośnych w czasie trawienia. Nasilając wydzielanie soku żołądkowego przyspiesza trawienie. Dłużej stosowany wzmaga przemianę materii. Należy do Reducentia, czyli środków redukujących masę ciała. Reguluje wypróżnienia. W przeciwieństwie do herbaty chińskiej nie działa zapierająco. Podobnie na defekację oddziałuje ostrokrzew paragwajski.

Pędzi nieznacznie żółć. Znosi obrzęki zastoinowe. Napar zastosowany na oczy i skórę (okłady, obmywanie) działa antyseptycznie, pojędrniająco, rozjaśniająco, przeciwobrzękowo, usuwa “cienie i worki” pod oczami.

Liście gwajusa kruszymy w dłoni, zaparzamy mniej więcej 1-2 liście na filiżankę wrzącej wody, pijemy kilka filiżanek dziennie.

Komunikat II, Rośliny lecznicze Przełomu Jasiołki, 24 sierpnia 2019 r.

Wszystkich Uczestników wycieczki ziołoznawczej Rośliny lecznicze Przełomu Jasiołki bardzo prosimy o zgłoszenie chęci wzięcia w niej udziału na specjalnej platformie elektronicznej: https://ankiety.pwsz.krosno.pl/index.php?r=survey/index&sid=38725&lang=pl

Do platformy rejestracyjnej można również wejść przez oficjalną stronę Uczelni: http://www.pwsz.krosno.pl/uczelnia/aktualnosci/art,1946,rosliny-lecznicze-przelomu-jasiolki.html

Zapewniamy nagłośnienie. Ważne: bardzo prosimy o zabranie telefonów komórkowych i słuchawek.

jasiolka_rzeka
Rzeka Jasiołka w okolicy góry Piotruś.

Zapraszam na wykład i wędrówkę zielarską – Rośliny lecznicze Przełomu Jasiołki, 24 sierpnia 2019 r.

24 sierpnia 2019 roku (sobota) o godzinie 10:00-11:30 w auli Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej (przy Rynku, ul. Kazimierza Wielkiego) odbędzie się wykład, który wspólnie poprowadzą dr n. biol. Henryk Różański &  dr n. biol. Dominik Wróbel  “Rośliny lecznicze Przełomu Jasiołki” – wykład z ilustracjami roślin, które zobaczymy w naturze po wykładzie; cechy botaniczne, właściwości farmakologiczne (lecznicze i toksykologiczne), cechy fitochemiczne, zastosowanie w praktycznej fitoterapii, pozologia. Wykład jest otwarty dla wszystkich zainteresowanych.

Od 23 do 25 sierpnia 2019 r. w Krośnie (na Rynku) odbywają się Karpackie Klimaty: http://www.karpackieklimaty.krosno.pl Interesujące są wówczas stragany ze zdrową żywnością, dni wina oraz występy artystyczne.

Tego samego dnia, 24 sierpnia (sobota) 2019 roku odbędzie się wędrówka zielarska “Rośliny lecznicze Przełomu Jasiołki”. Z Krosna na miejsce zbiórki do pola biwakowego Stasiana jedzie się około 30 minut samochodem (przejazd we własnym zakresie).

Zbiórka: Pole namiotowe Stasiana, koło Tylawy, godzina 13:00: https://goo.gl/maps/MX1Hafq1iYZ1usuk8

O godzinie 13:00 nastąpi wyjście z pola namiotowego Stasiana w kierunku Przełomu Jasiołki między szczytem Ostra (687 m n.p.m.) i szczytem Piotruś 728 m n.p.m. Podczas wędrówki pieszej będziemy omawiali właściwości lecznicze i pokarmowe napotkanych roślin. Następnie zejdziemy zboczem szczytu Piotruś z powrotem do pola namiotowego Stasiana, gdzie zapraszamy na wspólne ognisko i pieczenie kiełbasek. Sama wędrówka będzie trwała około 4 godzin. Częściowo będzie odbywała się korytem rzeki, dlatego proszę zabrać ze sobą odpowiednie obuwie. Następnie z rzeki przejdziemy do lasu szczytu Ostra i Piotruś.

Osoby towarzyszące, a które nie chcą wędrować Przełomem Jasiołki mogą pozostać na polu namiotowym Stasiana, do którego powrócimy (około 17:00).

Będziemy dysponować nagłośnieniem, aby wszyscy Uczestnicy słyszeli przekazywane informacje.

Zajęcia terenowe prowadzą: dr n. biol. Henryk Różański & dr n. biol. Dominik Wróbel.

Cena: 20 zł za osobę (pokrycie kosztów: woda, ziemniaki, kiełbaski, miejsce na ognisko)

Za dzieci poniżej 15 roku życia proszę nie wnosić opłaty.

Członkowie PTZiF są zwolnieni z opłaty.

20 zł proszę wpłacać na konto Polskiego Towarzystwa Zielarzy i Fitoterapeutów (PTZiF): 03 1020 2964 0000 6302 0136 0478

jasiolka
Jasiołka w okolicach Daliowej.

Wszystkich Uczestników wycieczki ziołoznawczej Rośliny lecznicze Przełomu Jasiołki bardzo prosimy o zgłoszenie chęci wzięcia w niej udziału na specjalnej platformie elektronicznej: https://ankiety.pwsz.krosno.pl/index.php?r=survey/index&sid=38725&lang=pl

Do platformy rejestracyjnej można również wejść przez oficjalną stronę Uczelni: http://www.pwsz.krosno.pl/uczelnia/aktualnosci/art,1946,rosliny-lecznicze-przelomu-jasiolki.html

XIII Franciszkańska Konferencja Zielarsko-Farmaceutyczna, 25 maja 2019 roku

Obiecana prezentacja mojego wykładu: Fitofarmakologia w chorobach autoimmunizacyjnych, wygłoszonego 25 maja 2019 r., w Katowicach-Panewnikach, podczas konferencji: Medycyna komplementarna w chorobach metabolicznych i autoimmunologicznych”:

image

Aby pobrać prezentację kliknij na powyższy obrazek lub link: fitofarmakologia_choroby_autoimmunizacyjne_henryk_rozanski

Zawartość prezentacji w postaci komspektu: Fitofarmakologia w chorobach autoimmunizacyjnych

Tolerancja immunologiczna a choroby autoimmunizacyjne

Tolerancja immunologiczna a choroby autoimmunizacyjne

Tolerancja immunologiczna a choroby autoimmunizacyjne

Autoimmunizacja

Choroby autoimmunizacyjne mają charakter:

-swoisty narządowo (ograniczone do określonych organów, a nawet tkanek, czy grupy komórek), np. komórki beta trzustki (cukrzyca), choroba Gravesa-Basedowa, stwardnienie rozsiane, choroba Hashimoto.

-nieswoisty narządowo (choroby układowe), np. toczeń rumieniowaty, twardzina, zespół Sjögrena, RZS.

Fitofarmakologia chorób autoimmunizacyjnych – trudności

Fitofarmakologia chorób autoimmunizacyjnych – trudności

– czynniki środowiskowe: zanieczyszczenia środowiska, palenie tytoniu, mikotoksyny (autoimmunizacyjne zapalenie kłębuszków nerkowych, zespół Goodpasture’a); czynniki prozapalne uszkadzają śródbłonki à ekspozycja antygenów w wysiękach à autoimmunizacja.

Fitofarmakologia chorób autoimmunizacyjnych – trudności

Fitofarmakologia chorób autoimmunizacyjnych – trudności

Zakażenia

-drobnoustroje pochłonięte przez komórki prezentujące antygen mogą stymulować ekspresję substancji kostymulujących, wywołujących załamanie hamowania autoreaktywnych komórek T.

Fitofarmakologia chorób autoimmunizacyjnych – trudności

Zakażenia

– niektóre drobnoustroje patogenne wykazują obecność identycznych determinant antygenowych (epitopów) co autoantygeny à reakcja immunologiczna wobec wirusa/bakterii/grzyba/pierwotniaka i własnego białka à uszkodzenie tkanki, np. paciorkowce mogą indukować powstawanie przeciwciał wobec nerek, stawów, serca; w SM przeciwciała przeciwko wirusom działają też na mielinę; wirusy Coxackie – przeciwciała działają na trzustkę (wysepki); przyłączanie się bakterii lub wirusów do białek gospodarza àreakcja T-komórkowa à autoagresja, np. autoimmunizacyjne śródmiąższowe zapalenie nerek.

Standardowe podejście do chorób autoimmunizacyjnych

Standardowe podejście do chorób autoimmunizacyjnych

Syntetyczne substancje immunosupresyjne i przeciwzapalne, np.

-chlorochina

-hydroksychlorochina

-sulfasalazyna

-preparaty złota

-metotreksat

-azatiopryna

-lakwinimod

-cyklofosfamid

Substancje naturalne

Pochodzą najczęściej z grzybów i bakterii, np.

-Kwas mykofenolowy (Penicillium)

-Cyklosporyna (Tolypocladium inflatum gams)

-Takrolimus (Streptomyces tsukubaensis)

-Rapamycyna (Streptomyces hygroscopicus)

-Glikokortykosteroidy

-Interferony beta

-Kwas fumarowy

Sida cordifolia L. (Malvaceae), gwiazdkowiec sercolistny, ślazownica, albo śliża sercolistna

Pochodzi z Indii, ale jest rośliną inwazyjną w Ameryce Północnej, Australii, Afryce, Nowej Gwinei i in.

Korzeń i ziele zawierają alkaloidy (efedryna, pseudoefedryna, beta-fenetylamina, ester metylowy metylotryptofanu, 5′-hydroxymethyl-1′-(1,2,3,9-tetrahydro-pyrrolo [2,1-b] quinazolin-1-yl)-heptan-1-one), kwas fumarowy, fitosterole.

Dawki: 1-3 g (pulv.).

Sida cordifolia L. (Malvaceae), gwiazdkowiec sercolistny, ślazownica, albo śliża sercolistna

W medycynie ludowej: astma, katar, zapalenie zatok, bóle gardła, przeziębienie, osłabienie, jako tonicum dla pęcherza moczowego

Przeciwzapalne

Psychostymulujące

Ułatwiające oddychanie

Podnoszące libido

Hipoglikemiczne

Przeciwdepresyjne

Hamuje uwalnianie IL-2, TNF-alfa i -gamma, podnosi poziom IL-4, IL-5 i IL-10

Blokuje translokację NF-kB z cytoplazmy do jądra komórkowego

Hamuje nacieczenia skóry granulocytami i komórkami pomocniczymi T

Dymnica lekarska – Fumaria officinalis L., dymnicowate – Fumariaceae

Ziele dymnicy – Herba Fumariae

alkaloidy izochinolinowe (protopina = fumaryna, fumarycyna, fumarofina, protoberberyna),

alkaloidy indeno-benzazepinowe (fumarytryna, fumarofina),

kwasy organiczne (kawowy, ferulowy, chlorogenowy, fumarowy),

flawonoidy (rytozyd), cholina, garbniki, żywice, sole potasu (ok. 8%).

Fumaryna została wykryta w roślinie w 1829 roku (Peschier), natomiast kwas fumarowy w 1832 roku (dr Winckler).

Dymnica lekarska – Fumaria officinalis L., dymnicowate – Fumariaceae

Medycyna ludowa Europy:

rozkurczowo

żółciopędnie

zapobieganie kolkom żółciowym, obrzękom wątroby na tle dyskinez dróg żółciowych

kolki moczowe, bóle brzucha, miesiączkowe, kolki jelitowe

leczenie autoimmunizacyjnych chorób skóry, np. tocznia, łuszczycy

Poznano właściwości kwasu fumarowego: hamuje uwalnianie IL-2, TNF-alfa i -gamma

Dymnica lekarska – Fumaria officinalis L., dymnicowate – Fumariaceae

Alkaloidy działają również antyarytmicznie i antybakteryjnie.

Przeciętne dawki sproszkowanego ziela: 2 g 3 razy dziennie, napar 1% 3 razy dz.

Tinctura Fumariae 1:10 in 70% eth. – doustnie 3 razy dziennie po 5 ml w niewielkiej ilości wody.

Dymnica należy do surowców pewnych w działaniu jako amphocholereticum, spasmolyticum et cholagogum.

Wyciąg alkoholowy i wodny z ziela dymnicy działa skuteczniej niż sproszkowane ziele.

Fumaderm (estry kw. fumarowego, Dimethyl fumarate od 1959 r. Walter Schweckendiek) – Psoriasis, także potem SM – Sclerosis multiplex

Tripterygium wilfordii Hook.f., dławiszowate – Celastraceae; winorośl księcia gromu

Pochodzi z Azji Wschodniej

TMC

Pnącze do 10 m wys.

Zawiera dwuterpeny typu abietanu – tryptolidy, trójterpen pentacykliczny – celastrol, trójterpeny oleanolowe, alkaloidy – 1,6%: wilforina (78,3 mg / 100 g), wilforgina (47,5 mg / 100 g), wilfordyna (26,5 mg / 100 g)
i wilforidyna (4 mg / 100 g

Najwartościowszy surowiec: kora z korzeni, korzeń, ale również efekty przynoszą Frondes Tripterygii.

TMC – owoce.

Hamuje proliferację komórek, zmniejsza stężenie prozapalnych cytokin, wzbudza apoptozę komórek T autoreaktywnych.

Tripterygium wilfordii Hook.f., dławiszowate – Celastraceae; winorośl księcia gromu

Zalecany w łuszczycy, RZS i in.

Tinctura 1:10 in. 70% eth. 30 kropli 3 razy dziennie przez 2 tygodnie, potem raz dziennie, do 3 miesięcy. Dec. 1 % 20 min. 100 ml 1 raz dz.

Octan etylu również dobry rozpuszczalnik dla składników czynnych.

Zatrzymanie miesiączki, zaburzenia oogenezy/spermatogenezy bez wpływu
na gospodarkę hormonalną.

Tryptolidy opatentowane w zakresie onkologicznym (czerniak, rak piersi, mięsaki).

Tylophora indica (Burm.f.) Merr. = Tylophora asthmatica (Roxb.) Wight & Arn. = Asclepias asthmatica Roxb. – trojeść astmatyczna – trojeściowate – Asclepiadaceae

Pochodzi z Indii.

Pnącze.

Zawiera alkaloidy (tyloforyna) i fitosterole.

Surowiec: Folium Tylophorae, Radix.

Dawniej w medycynie uznana za alternatywę dla wymiotnicy (wykrztuśne, wymiotne).

Dawki indywidualne, dobrane
w zal. od wrażliwości, od 0,2 do 1 g (0,2-0,3), dawka 1,5 g działa jako emeticum.

Napotne, przeciwastmatyczne, przeciwzapalne, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, immunosupresyjne.

Działa stabilizująco na labrocyty (mastocyty).

RZS, dychawica i in.

Catalpa = surmia, bignoniowate – Bignoniaceae

surmia zwyczajna – Catalpa bignonioides Walter (= Catalpa syringaefolia Sims., Catalpa cordifolia Moench)

surmia jajolistna – Catalpa ovata G. Don.

Pochodzą z Azji i Ameryki Północnej.

Owoc, kora (gałązki) i liść – Fructus, Cortex (Frondes) et Folium Catalpae.

1 rok trwałości.

Catalpa = surmia, bignoniowate – Bignoniaceae

naftochinony, irydoidy (głównie katalpol, katalpozyd, 6-O-feruloylcatalpol), fenolokwasy i glikozydy fenolowe (pochodne kwasu galusowego, elagowego,ferulowego, izoferulowego, hydroksycynamonowego, p-kumarowego); triterpeny (kw. ursolowy), beta-sitosterol; pinorezynol, lapachon, ladaneina, martynozyd, kwas rotundowy i in.

Catalpa = surmia, bignoniowate – Bignoniaceae

Wyciągi z surmii hamują reakcje autoimmunizacyjne

przeciwbólowe

przeciwwysiękowe

hamujące rozrost tkanki limfoidalnej

przeciwastmatyczne

przeciwreumatyczne

antyalergiczne

Irydoidy i ferulany wpływ neuroprotekcyjny, hepatoprotekcyjny i pancreoprotekcyjny (ochronny na trzustkę)

Irydoidy są silnie przeciwzapalne: 1 mg aukubiny, werbenaliny, czy loganiny odpowiada sile działania 0,5 mg syntetycznej indometacyny

Katalpozyd blokuje aktywność NF-κB (nuclear factor kappa-light-chain-enhancer of activated B cells)

Hamuje obrzęk i przekrwienie tkanek

Catalpa = surmia, bignoniowate – Bignoniaceae

Napar katalpowy – Infusum Catalpae: 2 łyżki sproszkowanych owoców lub liści zalać 1 szklanką wrzącej wody, odstawić na 30 minut pod przykryciem, przecedzić. 2 razy dziennie po 1 szklance naparu.

Wino katalpowe – Vinum Catalpae: 1 część liści suchych lub świeżych, albo owoców, po uprzednim rozdrobnieniu, zalać 10 częściami wina wytrwanego czerwonego lub białego. Odstawić na miesiąc. Codziennie wypić 1 kieliszek takiego wina.

Czas kuracji preparatami wyżej opisanymi: 1 miesiąc; powtarzać co kwartał, wymieniać z innymi alternatywnymi surowcami.

Paulownia – pawłownia; trędownikowate – Scrophulariaceae; paulowniowate – Paulowniaceae, albo bignoniowate – Bignoniaceae

Nazwa rodzajowa upamiętnia Annę Pawłowną Romanową (1795–1865) córkę cesarza Rosji Pawła I Romanowa (1754-1801).

17 gatunków drzew.

Przeprowadzają fotosyntezę tupu C-4, podobnie jak trawy i turzyce.

Szacuje się, że obszar 1 ha paulowni pochłania
w ciągu roku 1250 ton CO2, przyczyniając się do oczyszczenia tysięcy metrów sześciennych powietrza.

Paulownia – pawłownia; trędownikowate – Scrophulariaceae; paulowniowate – Paulowniaceae, albo bignoniowate – Bignoniaceae

Należą do drzew miododajnych (700 kg/ha/rok).

Liście Paulownia tomentosa zawierają ok. 22-23% białka, 0,6% fosforu, ok. 2% wapnia, 0,6% żelaza i 0,9% cynku.

Wartość opałowa drewna paulowni jest wysoka: 20,90 kJ/g, dla porównania węgiel 14,64 kJ/g, dąb 19,42 kJ/g, etanol 47 kJ/g, gaz ziemny 49,99 kJ/g.

Paulownia – pawłownia; trędownikowate – Scrophulariaceae; paulowniowate – Paulowniaceae, albo bignoniowate – Bignoniaceae

paulownia puszysta – Paulownia tomentosa (Thunberg) Steudel (=Bignonia tomentosa Thunb. = Paulownia imperialis Siebold & Zucc.),

paulownia katalpolistna – Paulownia catalpifolia T. Gong ex D.Y. Hong, Paulownia fortunei (Seemann) Hemsley (= Campsis fortunei Seemann = Paulownia duclouxii Dode).

Surowcem zielarskim są liście, gałązki, kwiaty i owoce – Folium, Frondes, Flos et Fructus Paulowniae.

Paulownia – pawłownia; trędownikowate – Scrophulariaceae; paulowniowate – Paulowniaceae, albo bignoniowate – Bignoniaceae

flawonoidy, w tym geranylowe (diplacon, mimulon, apigenina, trycyna, luteolina), lignany (paulownina, izopaulownin), furanochinony, irydoidy (tomentozyd, katalpol, paulowniozyd), trójterpeny (kwas ursolowy, oleanolowy), fenylopropanoidy (syringina, akteozyd = werbaskozyd), olejek eteryczny (geraniol, 1-octen 3-ol, cis-metylo-izoeugenol, anetol, octan nerylu, aldehyd stearylowy, nonadekan, heptadekan, nonanal, pentakozan, nerolidol), kwasy fenolowe (galusowy, cynamonowy, hydroksycynamonowy, elagowy, kawowy), glikozyd kumarynowy (dafnezyd).

Paulownia – pawłownia; trędownikowate – Scrophulariaceae; paulowniowate – Paulowniaceae, albo bignoniowate – Bignoniaceae

przeciwzapalny

hipotensyjny

onkostatyczny

hemostatyczny

antybakteryjny

hamuje uwalnianie cytokin prozapalnych i histaminy

W medycynie ludowej krajów azjatyckich z różnych części paulowni przygotowuje się wodne wyciągi zalecane przy nieżytach i infekcjach układu oddechowego, chorobach skórnych (wypryski, trudno gojące się owrzodzenia, trądzik, grzybice), stanów zapalnych jelit, nadciśnienia, zapalenia zatok i migdałków, stanów zapalnych spojówek, nieżytu przewodu pokarmowego.

Okłady z odwaru i papki z liści używane są przy stłuczeniach
i stanach zapalnych stawów.

Paulownia – pawłownia; trędownikowate – Scrophulariaceae; paulowniowate – Paulowniaceae, albo bignoniowate – Bignoniaceae

Niewątpliwie wyciągi z paulowni mają właściwości przeciwzapalne, antybakteryjne, przeciwwirusowe (np., wobec wirusów Coxsackie), przeciwbólowe i rozkurczowe.

Obniżają ciśnienie krwi.

Wykazują działanie neuroprotekcyjne.

Tinctura Paulowniae 1:10 (in eth. 50%) należy zażywać 2 razy dziennie po 4-5 ml.

Decoctum, infusum z gałązek/liści 2-3% przyjmować rano
i wieczorem po 100 ml, 3 miesiące.

Staphylea pinnata L. – kłokoczka południowa (Staphyleaceae)

Gatunek ciepłolubny; w Polsce osiąga północna granicę zasięgu.

Żyzne lasy liściaste, suche buczyny, grądy.

Preferuje gleby wapienne, świeże, eutroficzne.

Składniki: garbniki ok. 1,5-3%, flawonoidy – ok. 0,14-0,2%, aminokwasy (izoleucyna, oksypinnatan, pinnatenina). Nasiona zawierają 35% białek i 40-49% oleju bogatego w kwas linolowy!

W liściach i korze jest sacharoza.

Cała roślina zasobna w fitosterole, trójterpeny.

Zawiera pochodne kwasu betulinowego.

Pochodne kwasu hydroksycynamonowego i ursolowego.

Staphylea pinnata L. kłokoczka

Działanie: onkostatyczne, antyproliferacyjne, przeczyszczające, przeciwrodnikowe, antyoksydacyjne, przeciwalergiczne, antyhistaminowe, przeciwstarzeniowe, przeciwobrzękowe, przeciwzapalne, antybakteryjne.

Zastosowanie: dawniej jako laxans (semen, fructus); wytłaczano olej rozwalniający i gojący. W leczeniu reumatyzmu. Indianie, TCM. Olej: wypryski, rany.

Obecnie: zaparcia, nowotwory, uogólnione stany zapalne, choroby autoimmunizacyjne. Miażdżyca, stłuszczenie organów. Wszystkie ekstrakty lipofilowe hamowały COX-1 i COX-2 (badania in vitro Słowacja, 2009).

Odwary 2-3% 50 ml 2 razy dziennie, olej z nasion, intrakt z owoców 1:10 in 70 eth., vinum 1:7-10 50 ml 1 raz dziennie.

CBD

Cannabidiol CBD należy do kannabinoidów, działa przeciwzapalnie, przeciwdrgawkowo i przeciwlękowo.

Wywiera wpływ immunosupresyjny (stąd polecanie przy chorobach autoimmunizacyjnych, w tym przy przewlekłych stanach zapalnych jelit).

Działa neuroprotekcyjnie.

Miorelaksujące (stąd stwardnienie rozsiane).

Zmniejsza częstość ataków padaczkowych u dzieci (Zespół Lennoxa i Gastauta (LGS), zespół Draveta).

Coriandrum sativum L., Umbelliferae = Apiaceae; Fructus 0,8-1%; Francja, Rosja.

Coriandrum sativum L., Umbelliferae = Apiaceae; Fructus 0,8-1%; Francja, Rosja.

Posologia: 10-12 kropli 1-4 razy dziennie. Zewnętrznie 1-5% preparaty.

Olej tłusty z aetheroleum Coriandri: 1 łyżeczka 1xdz. 1 raz dz.

Johann Künzle (1857-1945); Galeobdolon luteum Hudson, Goldnessel, gajowiec żółty
Lamium galeobdolon, Lamiaceae = Labiatae

Stany zapalne nerek (autoimmunizacyjne)

´przeciwzapalne na skórę, błony śluzowe i narządy wewnętrzne

´ochronne na miąższ wątroby i nerki

´przeciwreumatyczne, słabo przeciwbólowe

´reguluje miesiączkowanie i usuwa stany zapalne narządów rozrodczych oraz układu moczowego.

´tłumi reakcje autoimmunologiczne (autoagresję immunologiczną).

´Może być polecany w leczeniu reumatyzmu, dny moczanowej, wirusowego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby.

´Jest cenną rośliną leczniczą o działaniu wykrztuśnym, przeciwskurczowym, łagodzącym kaszel i przeciwzapalnym.

´Był stosowany w medycynie ludowej w leczeniu nieżytów układu oddechowego oraz niektórych chorób ginekologicznych.

Galeobdolon luteum Hudson – gajowiec żółty, Lamiaceae = Labiatae

flawonoidy – galeobdozydy (werbaskozyd, apigenina-7-O-beta-D-(6′-p-hydroksy-cinnamoyloxy)-mannoside); kwas cynamonowy, kwas kawowy, benzoksazynoidy, 2-O-β-d-glucopyranosyl-6-hydroxy-2H-1,4-benzoxazin-3(4H)-one (6-hydroxy blepharin); irydoidy, w tym harpagidowe, salidrozyd (o działaniu przeciwlękowym), 5-deoxylamiol, sesamoside, ekdyzony, epipterosterony o silnych działaniach przeciwzapalnych

Napary, maceraty 2-3% 100 ml 3 razy dz., vinum 1:10 – 80-100 ml 1 x dz., sałatki.

II komunikat VI konferencji pt. Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna. Medycyna komplementarna w zapobieganiu i leczeniu chorób cywilizacyjnych, Krosno 9-10 maja 2019 roku.

Rektor
Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej
im. Stanisława Pigonia w Krośnie

Rektor
Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu

oraz
Polskie Towarzystwo Zielarzy i Fitoterapeutów

zapraszają na

VI konferencję pt.
Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna.
Medycyna komplementarna w zapobieganiu i leczeniu chorób cywilizacyjnych

Krosno
9-10 maja 2019 roku

KOMUNIKAT II

Cel konferencji:
Popularyzacja wiedzy oraz swobodna wymiana poglądów naukowych przez przedstawicieli środowiska naukowego oraz branżowego w zakresie fitoterapii, zielarstwa, kosmetologii, dietetyki, bromatologii, toksykologii żywności, paszoznawstwa, szeroko pojętych preparatów medycyny naturalnej i kosmetyków. Ważnym tematem konferencji będzie bezpieczeństwo stosowania i ocena jakości produktów i surowców spożywczych, paszowych, kosmetycznych i zielarskich. Poruszony będzie problem groźnego dla pacjentów upowszechniania w mediach fałszywych i pseudonaukowych informacji na temat chorób oraz metod leczenia. Celem konferencji jest również analiza aktualnego stanu prawnego, związanego z wprowadzaniem do obrotu produktów zielarskich, żywności funkcjonalnej, pasz, żywności nowej, suplementów diety i kosmetyków. Znaczenie ziół w leczeniu, profilaktyce chorób i żywieniu ludzi oraz zwierząt. Istotnym celem konferencji jest również propagowanie i docenienie wiedzy z zakresu historii i filozofii nauk medycznych, farmaceutycznych oraz biologicznych, która kształtuje współczesne i przyszłe osiągnięcia naukowe. Tegoroczna konferencja zwróci uwagę na znaczenie medycyny komplementarnej, która oznacza, iż odpowiednie metody terapeutyczne są w razie konieczności wykorzystywane równolegle (komplementarnie, uzupełniająco) do metod medycyny uniwersyteckiej. Medycyna komplementarna jest akceptowana w większości krajów w przeciwieństwie do medycyny alternatywnej, która wg czołowych specjalistów nie istnieje. Medycyna komplementarna oparta jest na dowodach w oparciu o metody nauk przyrodniczych.

Tematyka konferencji:
•    Medycyna komplementarna
•    Czy istnieje medycyna alternatywna?
•    Prozdrowotne działanie żywności, dietetyka, bromatologia
•    Żywność funkcjonalna, nutraceutyki
•    Preparaty dla sportowców
•    Żywność nowa i suplementy diety
•    Kosmetyki, w tym kosmeceutyki
•    Preparaty ziołowe, w tym leki ziołowe
•    Fitoterapia dawna i współczesna
•    Aromaterapia, chemia i właściwości olejków eterycznych
•    Uprawa i przetwórstwo roślin leczniczych, kosmetycznych i dietetycznych
•    Technologie przetwarzania surowców zielarskich i preparaty ziołowe dla przemysłu paszowego i weterynarii
•    Bezpieczeństwo żywności, ziół, kosmetyków i pasz
•    Towaroznawstwo żywności prozdrowotnej, kosmetyków i roślin zielarskich
•    Etnomedycyna, etnobotanika, etnofarmakologia
•    Zielarstwo dawne i współczesne
•    Materia medica (surowce mineralne oraz pochodzenia roślinnego i zwierzęcego), farmakognozja
•    Botanika farmaceutyczna
•    Biologia i biotechnologia medyczna oraz farmaceutyczna
KOMITET HONOROWY KONFERENCJI
Prof. dr hab. Grzegorz Przebinda (Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie)
Prof. dr hab. inż. Tadeusz Trziszka (Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)
KOMITET NAUKOWY KONFERENCJI
Przewodniczący: prof. dr hab. Roman Kołacz

Członkowie:
Prof. dr hab. n. farm. inż. Grzegorz Bazylak
Prof. zw. dr hab. Bogusław Buszewski, dr h.c.mult., czł. koresp. PAN
Prof. dr hab. Józefa Chrzanowska
Prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański
Prof. dr hab. n. biol. Anna Goździcka-Józefiak
Prof. dr hab. inż. Jan Grajewski
Prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak
Prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski
Prof. nadzw. dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj
Prof. dr hab. Roman Niżnikowski
Prof. nadzw. dr hab. Katarzyna Paradowska
Prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska
Prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska
Prof. nadzw. dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska
Prof. nadzw. dr hab. Sławomir Sokół
Dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik
Prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny
Prof. nadzw. dr hab. n. biol. Magdalena Twarużek
Prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer
Prof. nadzw. dr hab. Danuta Zarzycka
Dr n. med. Józef Forgacz
O. dr Marcelin Pietryja
Dr n. biol. Henryk Różański

PROGRAM KONFERENCJI:

Czwartek, 9 maja 2019 roku

Miejsce: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im S. Pigonia w Krośnie, ul. Dmochowskiego 12, dzielnica Suchodół.

8:30-12:00  Rejestracja uczestników
8:30-9:00    Powitanie i uroczyste otwarcie konferencji – mgr Franciszek Tereszkiewicz, kanclerz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie
– przemówienie Rektora Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu – prof. dr hab. Tadeusz Trziszka
– przemówienie Prezydenta Miasta Krosna – mgr inż. Piotr Przytocki
– przemówienie Przewodniczącego Komitetu Naukowego Konferencji – prof. dr hab. Roman Kołacz

9:00-15:00 Sesja plenarna (przewodniczą: prof. dr hab. Tadeusz Trziszka, prof. dr hab. Roman Kołacz, prof. dr hab. Roman Niżnikowski).
9:00-9:30 Uprawa roślin zawierających substancje adaptogenne w warunkach Polski – prof. dr hab. Elżbieta Pisulewska (Uniwersytet Rolniczy w Krakowie, Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)
9:30-10:00 Mięta mięcie nierówna – prof. nadzw. dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska (kierownik Katedry Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
10:00-10:30 Substancje pochodzenia roślinnego w zapobieganiu chorobom oczu – prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (Kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny, Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

Dyskusja
10:30-11:00    Przerwa kawowa

11.00-11.30 Wpływ dysbiozy jelitowej na barierę jelitową i homeostazę organizmu – dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu).
11:30-12:00 Zafałszowywania olejków eterycznych – problemy praktyczne i analityczne – prof. nadzw. dr hab. Antoni Szumny (kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
12:00-12:30 Tajemnice jaja  – prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu).

Dyskusja
12:30-13:45 Przerwa obiadowa w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80

Wykłady plenarne i komunikaty (przewodniczą: dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik, dr n. med. Józef Forgacz, o. dr Marcelin  Pietryja)
14:00 -14:30 Cyclitole jako bioaktywne produkty naturalne – prof. zw. dr hab. Bogusław Buszewski, dr h.c.mult., czł. koresp. PAN, Przewodniczący Komitetu Chemii Analitycznej PAN, Centrum Edukacyjno – Badawcze Metod Separacyjnych i Bioanalitycznych BioSep, Katedra Chemii Środowiska i Bioanalityki, Wydział Chemii, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu).
14:30-15:00 Metody pozyskiwania produktów naturalnych z polskich roślin uprawnych analityka ekstraktów z lucerny (Medicago sativa L.) z uwzględnieniem oznaczania substancji biologicznie aktywnych (polifenole, cyklitole, saponiny) — dr hab. Magdalena Ligor (Katedra Chemii Środowiska i Bioanalityki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu).
15:00-15:30 Aronia czarnoowocowa i jej wykorzystanie. Innowacyjny ekstrakt antocyjanów – Mariusz Banach, Agnieszka Zielińska, Wojciech Cyplik, Wojciech Kujawski, Alicja Kucharska (Greenvit Sp. z o.o.,
Warszawski Uniwersytet Medyczny, Zakład Chemii Fizycznej, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Katedra Chemii Fizycznej i Fizykochemii Polimerów, Katedra Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)
Dyskusja
15:30-16:00    Przerwa kawowa

Wykłady plenarne i komunikaty (przewodniczą: prof. nadzw. dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska, prof. nadzw. dr hab. Katarzyna Paradowska)
16:00-16:30 Fitoterapia i suplementacja diety w chorobach górnego odcinka przewodu pokarmowego – lek. med. Krzysztof Błecha (Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza Sroki)
16:30-17:00 Ogrodolecznictwo jako terapia wspierająca w leczeniu chorób cywilizacyjnych – dr inż. Marta Pisarek (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie, Instytut Zdrowia i Gospodarki)
17:00-17:30 Wpływ ozonowania jako metody zabezpieczenia produktów spożywczych przed skażeniem mikrobiologicznym w trakcie przechowywania na jakość żywności – Piotr Antos, Krzysztof Tereszkiewicz,  Tomasz Piechowiak, Maciej Balawejder (Zakład Informatyki w Zarządzaniu, Wydział Zarządzania, Politechnika Rzeszowska, Katedra Chemii i Toksykologii Żywności, Wydział Biologiczno- Rolniczy, Uniwersytet Rzeszowski)
17:30-18:00 Zastosowanie i znaczenie analizy strukturalnej i fizykochemicznej w farmacji na przykładzie receptora TRPV1 i wybranych jego ligandów: kapsaicyny, kurkuminy i piperyny – Paweł Siudem, Katarzyna Paradowska (Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny)

Dyskusja
Podsumowanie pierwszego dnia Konferencji
19.00 Uroczysty bankiet w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80

Piątek, 10 maja 2019 roku
Miejsce: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im S. Pigonia w Krośnie, ul. Dmochowskiego 12,  dzielnica Suchodół.

8:30-12:30 Wykłady plenarne i komunikaty (przewodniczą: prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak,  prof. dr hab. Roman Niżnikowski, o. dr Marcelin  Pietryja)
8:30-9:00 Etnobiologia Laosu czyli nietoperze na targu – prof. nadzw. dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj (Zakład Botaniki, Wydział Biotechnologii, Uniwersytet Rzeszowski).
9:00-9:30 Tradycyjna Medycyna Chińska – historia medycyny a współczesność – dr n. med. Ryszard Kacała  (Zakład Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu).
9:30-10:00 Grzyby prozdrowotne Polski – prof. nadzw. dr hab. Sławomir Sokół (Zakład Botaniki, Wydział Biologii, Uniwersytet Opolski).
10:30-11:00 Ocena zawartości magnololu i honokiolu w preparatach z Magnolia officinalis – Aleksandra Wasiak, Katarzyna Paradowska, Agnieszka Zielińska (Koło Naukowe „Free Radicals” przy Zakładzie Chemii Fizycznej Wydziału Farmaceutycznego Warszawski Uniwersytet Medyczny, Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej Warszawski Uniwersytet Medyczny).

Dyskusja
11:00-11:30 Przerwa kawowa

11:30-12:00 Produkty pszczele w terapiach wspomagających leczenie chorób krążenia – mgr Arkadiusz Ciołkowski,  mgr Renata Stono – Ciołkowska (Gabinet Porad Zielarskich, Pracownia Zielarska „Zielarz Radzi”, Praszka).
12:00-12:30 Dlaczego SHINRIN YOKU – czyli Japońska sztuka i teoria kąpieli leśnych, wspomaga samoczynne procesy zdrowienia i co z tym mogą mieć wspólnego konopie ? – mgr inż. Ewa Melania Gryt (General Hemp Marketing Sp. z o.o.).
12:30-13:00 Suszenie wybranych ziół tropikalnych w aspekcie jakości suszu i energochłonności procesu – Aleksandra Zimmer, Lisa Yen Wen Chua, Bee Lin Chua, Aneta Wojdyło,  Antoni Szumny, Jacek Łycko, Adam Figiel (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, School of Engineering, Taylor’s University, Likeside Campus, No. 1, Jalan Taylor’s, Subang Jaya, Selangor 47500, Malaysia).

Dyskusja
13.00-13.15 Podsumowanie i zakończenie konferencji
–  prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak,  prof. dr hab. Roman Niżnikowski, o. dr Marcelin  Pietryja.

13.30-15.00 Obiad w restauracji Gąsior & Gąsior Krosno, ul. Bieszczadzka 80

Sesja posterowa:
1.    Aktywność przeciwutleniająca in vivo ekstraktu z fioletowych ziemniaków odmiany Blue congou szczurów z cukrzycą indukowaną streptozotocyną – Paulina Strugała, Olha Dzydzan, Iryna Brodyak, Ivanna Bila, Piotr Kuropka, Mariana Liuta, Janina Gabrielska, Nataliya Sybirna (Katedra Fizyki i Biofizyki, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Katedra Biochemii, Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki, Zakład Histologii i Embriologii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu).
2.    Bioaktywne substancje czterech odmian jagody kamczackiej – ich zawartość i właściwości antyoksydacyjne – Jarosław Golis, Paweł Siudem, Katarzyna Paradowska (Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny).
3.    Ocena jakości soków dereniowych – Alicja Kucharska, Anna Sokół-Łętowska, Karolina Cieślak, Narcyz Piórecki (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Katedra Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, Uniwersytet Rzeszowski).
4.    Zastosowanie ekstraktu z Terminaliaechebulae, Gardeniajasminoidei oraz Terminaliaebelliricaejako składnika aktywnego w emulsjach kosmetycznych z ochroną przeciwsłoneczną – Uliana Hoian, Marcelina Strzępek, Katarzyna Gaweł-Bęben, Kazimierz Głowniak (Katedra Kosmetologii, Wydział Medyczny, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie).
5.    Jakościowa i ilościowa analiza wybranych miodów wielokwiatowych – Beata Jasińska, Katarzyna Tomaka, Angelika Uram-Dudek, Katarzyna Paradowska (Koło Naukowe „PlantaMedica” Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie, Katedra Farmacji Fizycznej i Bioanalizy, Zakład Chemii Fizycznej, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny).
6.    Kosmetyczne właściwości ekstraktów z kwiatów chabra bławatka (Centaurea cyanus L.) i malwy czarnej (Althea rosea var. nigra) – Marcelina Strzępek, Uliana Hoian, Katarzyna Gaweł – Bęben, Kazimierz Głowniak (Katedra Kosmetologii, Wydział Medyczny, Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie).
7.    Potencjalne wykorzystanie hesperydyny w medycynie – Piotr Bramora,  Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (Katedra i Zakład Farmakognozji i Fitochemii, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach).
8.    Wpływ sylimaryny na parametry stresu oksydacyjnego w jądrze szczurów z eksperymentalnie wywołaną cukrzycą – Ilona Kaczmarczyk-Sedlak, Katarzyna Szałabska, Weronika Wojnar, Maria Zych (Katedra i Zakład Farmakognozji i Fitochemii, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Studenckie Towarzystwo Naukowe, Koło Naukowe działające przy Katedrze i Zakładzie Farmakognozji i Fitochemii). 
9.    Bioaktywność hydrolizatów białek konopi otrzymanych z wykorzystaniem proteazy z dyni figolistnej – Anna Słowińska, Anna Dąbrowska, Marek Szołtysik, Józefa Chrzanowska (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu).

10.    Problematyka jakości wołowiny w świetle badań ankietowych – Janusz Kilar, Kinga Grych (Studenckie Koło Naukowe Ekonomistów, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie).
11.    Mięso z królików w opiniach mieszkańców Podkarpacia – Kinga Grych, Janusz Kilar (Studenckie Koło Naukowe Ekonomistów, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. S. Pigonia w Krośnie)

KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI

Przewodniczący: dr n.med. Renata Rabiasz (Dyrektor Instytutu Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

dr inż. Jolanta Baran

dr inż. Bernadetta Bienia

dr inż. Małgorzata Górka

dr inż. Barbara Krochmal-Marczak

dr inż. n. tech. Anna Pietrasz

mgr inż. Halina Beń (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

mgr Lucyna Pojnar

mgr inż. Angelika Uram-Dudek

Sekretarz:

mgr Iwona Wajs

Kalendarz zgłaszania uczestnictwa

Zgłaszanie uczestnictwa do 30 kwietnia 2019 r.

Platforma elektroniczna do zgłaszania uczestnictwa w konferencji dostępna na stronie: https://ankiety.pwsz.krosno.pl/index.php?r=survey/index&sid=673135

Streszczenia należy przesyłać do 10 kwietnia 2019 r.

Pełne wersje artykułów należy przesyłać do 30 czerwca 2019 r.

Termin wniesienia opłaty do 30 kwietnia 2019 r.

Wszystkie nadesłane artykuły będą kwalifikowane i recenzowane.

Streszczenia artykułów będą wydane jako materiały konferencyjne.

Pełne artykuły naukowe zostaną wydane jako monografia naukowa.

Wymagania edytorskie dla streszczeń (do materiałów konferencyjnych) – kliknij

Wymagania edytorskie dla artykułów pełnych (monografia) – kliknij

Opłaty:

· Uczestnicy regularni: 450 zł

· Studenci i doktoranci: 250 zł

· Członkowie PTZiF: 300 zł

· Reklama w wydawnictwie (B5) 2000 zł

· Reklama w wydawnictwie (B6) 1000 zł

· Reklama stojąca za stołem plenarnym 1000 zł

· Postawienie stoiska pokazowego w ramach opłaty konferencyjnej za każdego z członków obsługi

Opłata konferencyjna obejmuje:

– uczestnictwo w sesjach naukowych

– materiały konferencyjne – streszczenia

– wydawnictwo „Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna”

– bar kawowy, obiady i uroczystą kolację

Opłatę konferencyjną należy wpłacić na konto:

Bank Pekao S.A.

I O/Krosno

39 1240 2311 1111 0010 5453 8749

z dopiskiem: „konferencjaPTZiF”+ imię i nazwisko uczestnika/nazwa firmy

lub

„konferencjaPTZiF”+nazwa firmy_reklama B5/B6”

Sekretariat konferencji:

Instytut Gospodarki i Polityki Społecznej

ul. Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2019@pwsz.krosno.pl

Pliki do pobrania

ii_komunikat_konferencji.pdf ii_komunikat_konferencji.pdf

Wybrane pospolite rośliny jadalne i lecznicze południowego Podkarpacia

image

 

W ramach imprezy naukowej Noc Biologów, wspólnie z dr n. biol. Dominikiem Wróblem wygłosiliśmy wykład “Pospolite rośliny jadalne i lecznicze południowego Podkarpacia”.

Udostępniamy tę prezentację publicznie, bowiem co kilka dni wpływa prośba w tej sprawie.

Prezentacja (.pdf) dostępna pod linkiem: http://luskiewnik.strefa.pl/Dominik_wrobel_henryk_rozanski_jadalne_rosliny.pdf

Konspekt prezentacji:

Pospolite rośliny jadalne
i lecznicze południowego Podkarpacia

Dominik Wróbel & Henryk Różański

Orlica pospolita – Pteridium aquilinum (L.) Kuhn

Dennstaedtiaceae – rodzina paproci z rzędu paprotkowców (Polypodiales).

Bory szpilkowe i mieszane, dąbrowy, buczyny, bory jodłowo-świerkowe, zaniedbane pastwiska i wrzosowiska.

Gleby świeże-wilgotne, oligo-mezotroficzne, odczyn kwaśny.

Roślina kosmopolityczna.

Orlica pospolita – Pteridium aquilinum (L.) Kuhn

• Część jadalna: delikatne, długości ręki, zrolowane pastorałowato młode liście i kłącza (wiosna).

• Marynowane w solance lub occie, kiszone.

• Młode liście – jak szpinak.

• Młode pędy – jak szparagi.

• Sparzane, potem obierane.

• Młode liście obsmażane w oleju.

• Kłącza po wysuszeniu i zmieleniu à mąka helecho;

Wyspy Kanaryjskie  do wypieku chleba, placków.

Orlica pospolita – Pteridium aquilinum (L.) Kuhn

Rhizoma Pteridii aquilini: skrobia (do 45%) [ziemniak 12-21%); garbniki katechinowe (6%), tłusty olej (ok. 1%), śluzy (akwilinan), seskwiterpeny, olejek eteryczny (0,18%), pterozyna (hypacron), pterozydy, związki cyjanogenne (prunazyna), saponiny.

• W Portugalii – taenifugum.

• W Japonii – liście – reumatyzm.

• U zwierząt – nowotwory, przechodzą kancerogeny do mleka.

• Toksyna rakotwórcza, genotoksyczna (DNA) – ptaquiloside.

1983 r – ustalenie struktury ptakwilozydu – norseskwiterpenowego glikozydu; działanie alkilujące w DNA (adenina, guanina) po oddzieleniu grupy cukrowej
z cząsteczki.

• Ptaquiloside w liściach 0,1-0,6%.

• Selen może niwelować wpływ kancerogenny.

Skrzyp polny – Equisetum arvense L.

• Rodzina: Equisetaceae – skrzypowate.

• Gleby świeże do wilgotnych, mezo- do eutroficznych,
o odczynie umiarkowanie kwaśnym do obojętnego.

• Gliniane i piaszczyste podłoża pól, łąk, ugorów, nasypów kolejowych, przydroży, lasów.

• Pędy zarodnionośne (wiosna).

• Pędy płonne.

Skrzyp polny – Equisetum arvense L.

• Część jadalna: pędy zarodnionośne, wczesnowiosenne.

• Pędy zarodnionośne obiera się ze skórki i zapieka w podpłomykach.

• Zarodnie miesza się z jajem surowym, soli i wylewa na patelnię z tłuszczem/masłem, po ścięciu gotowe do spożycia – omlet skrzypowy.

• Wierzchołki pędów obsmaża się w oleju i podaje z kłączami trzciny, ziemniakami, topinamburem puree, ryżem, kaszą…

• Pędy dusi się z grzybami (20-30 minut przed końcem obróbki dodać krojone pędy) na gęsto wydaje do ziemniaków lub chleba, a także jako dodatek do mięsa, kaszy, ryżu.

• Kiszono, zalewano octem i marynowano.

• Pędy zarodnionośne przechowywano w soli.

Skrzyp polny – Equisetum arvense L.

Sole mineralne: 10%, z czego 2/3 przypada na kwas krzemowy H4SiO4.

Chlorek potasu 1,5-2,5%; tlenek glinu, sole mangan, węglanu wapnia, fosforan potasu, siarczan potasu, fosforan i siarczanu wapnia, sole litu, złota, srebra.

Alkaloidy: nikotyna, palustryna, palustrydyna.

Palustryna i palustrydyna pobudzają skurcze macicy, podnoszą ciepłotę ciała i przyspieszają tętno.

Nikotyna jest silnym agonistą receptorów N-acetylocholinowych, pobudza serce i podnosi poziom adrenaliny oraz dopaminy w organizmie.

Skrzyp polny – Equisetum arvense L.

• Flawonoidy 0,2-0,9% (kaempferol, kwercetyna); dz. spazmolityczne, moczopędne, przeciwwysiękowe, antyrodnikowe i przeciwzapalne.

• Tłuszcze (ok. 4,4%) zbudowane są z kwasu oleinowego, linolowego, stearynowego i fitosteryny.

• Kwas kawowy i jego pochodne, np. kwas kawoilo-szikimowy, kwas dikawoilo-mezo-winowy; protokatechowy i ferulowy; dz. przeciwzapalne, onkostatyczne, przeciwdrobnoustrojowe, ochronne na wątrobę i tkanki skóry.

• Loliolid (monoterpenoid) wykazuje dz. onkostatyczne i przeciwstarzeniowe wobec fibroblastów skóry.

• Skrzypy gromadzą w komórkach skrobię, glukozę, fruktozę i sacharozę.

Pałka (rogoża) – Typha: pałka wąskolistna – Typha angustifolia L.
i pałka szerokolistna – Typha latifolia L.

• Bylina z rodziny pałkowatych (Typhaceae).

• Hydrofit.

• Helofit.

• Na brzegach wód stojących i wolno płynących.

• Tworzy często rozległe, zwykle niemal jednogatunkowe szuwary.

• Kolby (owocostany) – jako alternatywa dla hubki.

Pałka (rogoża) – Typha: pałka wąskolistna Typha angustifolia L.
i pałka szerokolistna Typha latifolia L.

Zielone wierzchołki kwiatostanów pałki gotuje się 2-3 minuty po czym obsmaża w oleju i zjada jako alternatywę dla kolb kukurydzy.

Pyłek jako mąka (placki).

• Pyłek jako surowiec farmaceutyczny: jako alternatywa dla Lycopodium, do fałszowania droższego Lycopodium; do pudrowania chorej skóry, oparzeń, ran i jako puder ochronny.

Młode pędy wiosenne: na surowo, po uprażeniu, po obgotowaniu (słodkie, mączyste).

Z młodych pędów wiosennych oraz z rdzenia dolnej części pędów – napój (posiekać, pognieść, zalać wodą, macerować kilka godzin, przecedzić); po przefermentowaniu z drożdżami zawiera nieco alkoholu i dwutlenek węgla.

Kłącza obrać, wysuszyć, zmielić à mąka; do placków, podpłomyków.

Duże pąki na kłączach: odcięte smakują jak szparagi; można je uprażyć w oleju (dawniej w oleju z orzechów włoskich) i spożywać jako przekąskę lub ugotować w lekko osolonej wodzie; można marynować jak szparagi.

Pałka (rogoża) – Typha: pałka wąskolistna Typha angustifolia L.
i pałka szerokolistna Typha latifolia L.

• Leukoantocyjany

• Witamina B1, B2, C.

• W pyłku 18% cukrów (glukoza, fruktoza, arabinoza, ramnoza, ksyloza), 19% białka i 1,1% tłuszczów.

• Kłącze zawiera 30% skrobi, 7,8% białka; garbniki, saponiny, flawonoidy (kwercetyna, kaempferol), kwas szczawiowy 0,7%; 1,5-3% tłuszczów.

• W owocach występują pentozany 22%, rozpuszczalne w wodzie cukry 23%, białka 5-6%. W nasionach olej bogaty w kwas linolenowy.

• Wodne wyciągi z kłączy: nieżyty przewodu pokarmowego, owrzodzenia żołądka i jelit, stany zapalne jelit.

• Kolby po dojrzeniu jako środek opatrunkowy, na podpałkę.

• Kłącza z korzeniami jako surowiec odżywczy.

• Kwiaty męskie przy krwotokach, nadmiernych krwawieniach miesiączkowych, krwawych biegunkach, kamicy moczowej, zapaleniu nerek i pęcherza moczowego.

Trzcina zwyczajna Phragmites australis
(Cav
anilles) Trinius ex Steudel (rodzina Poaceae).

• Najbardziej dorodna i okazała trawa naszej flory.

• Higrofit i hydrofit.

• Ciepło- i światłolubna.

• Preferuje podłoże torfowo-mułowe.

• Unika gleb kwaśnych.

• Brzegi jezior i płytkie zbiorniki wodne, zabagnione łąki.

• Charakterystyczny dla szuwarów Phragmitetea.

• Przyspiesza proces lądowienia. Torfotwórcza.

• Wartość opałowa biomasy z 1 ha odpowiada 43 t węgla kamiennego.

• Do krycia dachów i produkcji mat.

Trzcina zwyczajna Phragmites australis (Cavanilles) Trinius ex Steudel.

• Z ziarniaków można ugotować grysik (po oczyszczeniu z plew).

• Wiosenne pędy ścina się i gotuje w lekko osolonej wodzie 20 minut, spożywa jak szparagi, są słodkie.

• Woda po ugotowaniu może być użyta do zupy, sosu lub wypita (zawiera dużo skrobi).

• Kłącza mogą być suszone i mielone na mąkę (do placków).

• Mąka z kłączy trzciny uprażona – namiastka kawy.

• Kłącza białe po umyciu i obraniu gotuje się, następnie doprawia olejem, solą, pieprzem i spożywa jako warzywo, albo z jarmużem, rzeżuchą, szpinakiem, szczawiem lub szczawikiem zajęczym.

Trzcina zwyczajna Phragmites australis (Cavanilles) Trinius ex Steudel.

• Ugotowane kłącza można rozdrobnić do puree i spożywać jako alternatywę dla ziemniaków.

• Ugotowane kłącza trzciny miksuję się z czosnaczkiem, czosnkiem ogrodowym lub czosnkiem niedźwiedzim.

• Młode źdźbła obiera się z pochewek, moczy 2 godziny i później praży. Uprażone źdźbła wysysa się ze słodkiego soku.

• Młode pędy nadziemne można rozgnieść i zalać wodą, moczyć 4-5 godzin, po czym uzyskany macerat wypijać jako napój energetyczny. Maceraty dawniej odparowywano,
a nawet karmelizowano uzyskując syrop.

Trzcina zwyczajna Phragmites australis (Cavanilles) Trinius ex Steudel.

• Kłącze zawiera do 50% skrobi! (28-35% przeciętnie)

• Dużo krzemu i fosforu.

• Flawonoidy (trycyna, luteolina, chrysoeriol, kwercetyna, rutyna, izoramnetyna, orientyna, kaempferol); triterpeny (beta-amyryna, taraxerol).

• Karoteny (prowitamina A) 5,15 mg/100 g. Witamina C: 91 mg/100 g.

Herba Phragmites: diureticum, dipahoreticum, antidiabeticum.

• W Chinach przy białaczce i raku piersi.

• W Japonii jako pokarm delikatesowy.

• W kłączu znaleziono alkaloidy indolowe: N,N-dimetylotyraminę, bufoteninę i graminę o działaniu psychodelicznym.

• Odwary z ziela i kłączy: kaszel, bóle płucne, bóle głowy, depresja, choroba wrzodowa, obrzęki, cukrzyca.

Czosnaczek pospolity Alliaria officinalis Andrzejewski = Alliaria petiolata (Marschall von Bieberstein) Cavara et Grande (rodzina Brassicaceae = Cruciferae).

• Roślina dwuletnia.

• Kwitnie od maja do czerwca.

• Preferuje gleby świeże i wilgotne, zasobne, o odczynie obojętnym.

• Lasy liściaste, grądy, buczyny, łęgi, zwłaszcza w podgórskim zboczowym lesie lipowo-klonowym, w łęgu jesionowo-wiązowym, w łęgu wiązowym z fiołkiem.

• Zbiorowiska bylin na okrajkach i prześwietleniach lasów na siedliskach wilgotnych grądów i żyznych buczyn.

• Roślina pachnie czosnkiem.

Czosnaczek pospolity Alliaria officinalis Andrzejewski = Alliaria petiolata (Marschall von Bieberstein) Cavara et Grande (rodzina Brassicaceae = Cruciferae).

• Jadalne części: kwiatostany, owoce, liście, całe ziele, pąki liściowe i kwiatowe.

• Świeże liście i pąki, wierzchołki pędów nadają się do sałatek warzywnych jako składnik aromatyczno-smakowy, czosnkowy. Olej z oliwek, olej konopny, lniany i rydzowy (lnicznik, lnianka) podkreślają i stabilizują smak rośliny.

• Siekane liście, pąki, wierzchołki do ciasta na podpłomyki.

• Liście i świeże kwiaty parzone w mleku z miodem – jako napój rozgrzewający, wzmacniający, przy osłabieniu, przeziębieniach, grypie, nieżycie układu oddechowego.

Czosnaczek pospolity Alliaria officinalis Andrzejewski = Alliaria petiolata (Marschall von Bieberstein) Cavara et Grande (rodzina Brassicaceae = Cruciferae).

• Dojrzałe czarne nasiona roztarte w moździerzu dają z octem, solą i olejem – musztardę.

• Można łączyć z rdestem ostrogorzkim, rzeżuchą, bluszczykiem kurdybankiem, trybulą, listkami stulisza lekarskiego, z puree trzcinowym lub z kłączy pałki wodnej.

• Dodatek do szpinaku i jarmużu.

• Posiekany czosnaczek można dusić na podsmażonej cebulce i maśle/oleju, następnie zaprawić mąką i śmietaną, dodać soli.

Czosnaczek pospolity Alliaria officinalis Andrzejewski = Alliaria petiolata (Marschall von Bieberstein) Cavara et Grande (rodzina Brassicaceae = Cruciferae).

• Ziele zasobne w karoteny (prowitaminę A), w przeliczeniu na witaminę A: 8600-19000 j.m./100 g świeżego soku (1 IE Vitamin A ≙ 0,3 µg Retinol ≙ 0,6 µg Beta-Carotin).

• Witamina C: 190-400 mg/100 g soku/przecieru.

• Glukozynolaty (glukotropaeolina), synigryna, allilosiarczki, saponiny, kwas synapinowy; kwas ferulowy, kardenolidy (nasiona); flawonoidy.

• Cystyna, cysteina, metionina.

• Jako środek żółciotwórczy, żółciopędny, rozgrzewający, pobudzający krążenie krwi, przyspieszający regenerację tkanek, wykrztuśny, odkażający, przeciwreumatyczny, odtruwający.

Czosnek niedźwiedzi Allium ursinum Linne (rodzina Alliaceae)

• Bylina.

• Kwitnie od kwietnia do maja.

• Częsty w reglu dolnym w Karpatach, na Pogórzu Karpackim i Sudeckim, w rozproszonych stanowiskach w południowej części kraju, sporadycznie spotykany na niżu.

• Preferuje gleby wilgotne, eutroficzne, o odczynie obojętnym.

• Świeże wilgotne lasy liściaste: grądy niskie, żyzna buczyna, olszyny górskie.

Czosnek niedźwiedzi Allium ursinum Linne

• Glukozynolaty, cysteinosulfotlenki (alliina), tiosiarczki, ditiiny, ajoen; związki siarkowe lotne z para wodną (12%).

• Metionina, cysteina, cystyna.

• Fruktozany (15%).

• Flawonoidy.

• Śluzy.

• Saponiny.

• Witamina C 150 mg/100 g świeżej masy.

• Potas 340 mg/100 g.

• Mangan 320 mg/100 g świeżej masy.

Czosnek niedźwiedzi Allium ursinum Linne

• Pod wpływem enzymu allinazy powstaje allicyna.

Alliina jest bezwonna, dopiero uszkodzenie rośliny, przetwarzanie wywołuje uwolnienie enzymu i rozpad do wonnej allicyny.

• Olejek czosnkowy posiada właściwości przeciwpasożytnicze i żółciopędne.

• Świeży czosnek niedźwiedzi: hipotensyjne, hipoglikemiczne, hipocholesterolemiczne, hipolipidemiczne, przeciwmiażdżycowe.

Czosnek niedźwiedzi w fitoterapii i diecie Szwajcarii.

• Czosnek niedźwiedzi – Allium ursinum L. (Bär-Lauch) – napar przy miażdżycy, nadciśnieniu, zakażeniach układu oddechowego, nieżytach przewodu pokarmowego i chorobach skórnych.

• W Szwajcarii, Niemczech, Austrii: w sklepach spożywczych: ogonki liści marynowane, liście marynowane do zawijania farszu.

• Sery owcze, kozie, krowie, sery pleśniowe i żółte zawierają sok z czosnku niedźwiedziego, świeże lub suszone/liofilizowane liście czosnku niedźwiedziego. Pesto czosnkowe, oleje aromatyzowane… Bärlauch Kräuterbutter.

Dodatek do sałatek, duszony jak szpinak, zaparzany w mleku, do gotowania i zapiekania ryb oraz mięs.

Do pizzy, chleba, placków ziemniaczanych, podpłomyków.

Gwiazdnica pospolita Stellaria media (Linne) Villars (rodz. goździkowate – Caryophyllaceae)

• Roślina roczna lub ozima, czasem kwitnąca cały rok.

• Gatunek polimorficzny o dużej plastyczności.

• Rośnie na glebach świeżych i wilgotnych, żyznych i bardzo żyznych, o odczynie obojętnym.

• Gatunek ubikwistyczny o szerokiej amplitudzie ekologicznej.

• Występuje na wilgotnych siedliskach ruderalnych i segetalnych, na polach
i w ogrodach, wchodzi jako gatunek synantropijny w zbiorowiska leśne (forma maxima, dorastająca do 90 cm dł.).

• Bardzo podobny gatunek pospolity na Podkarpaciu: gwiazdnica zaniedbana Stellaria neglecta Weihe (w niektórych systemach uważana za formę: Stellaria media var. neglecta (Weihe) Mert. et Koch).

Gwiazdnica pospolita Stellaria media (Linne) Villars

• Spożywana od tysięcy lat jako roślina jarzynowa, towarzysząca roślinom uprawianym jako chwast.

• Ziele siekane dodawano do sałatek, polewano olejemlnianym/ konopnym/ rydzowym/ orzechowym lub oliwą z oliwek.

• Dodawano do chleba, do ciasta na podpłomyki.

• Nadaje się tez jako farsz do pierogów i pyzów z czosnkiem niedźwiedzim lub czosnaczkiem.

• Można dusić na maśle i cebulce/szczypiorku, podobnie jak szpinak, potem doprawić śmietaną z mąką.

Gwiazdnica pospolita Stellaria media (Linne) Villars

• Witamina C (ok. 110-300 mg/100 g); karoteny ok. 35 mg, witamina PP (ok. 0,5 mg), hydroksykumaryny; flawonoidy (rutyna), saponiny, fitosterole i alkohole cukrowe (pinitol).

• Przeciwzapalny, przeciwświądowy, moczopędny, odtruwający i pobudzający procesy anabolizmu (asymilacji).

• Przeciwwysiękowo, przeciwzapalnie i rozjaśniająco na cerę.

• Pobudza ziarninowanie tkanki łącznej właściwej i naskórnikowanie = epitelizację.

• Wodny wyciąg i sok z gwiazdnicy łagodzi objawy świądu, zaczerwienienia i trądziku różowatego. Zmiękcza naskórek i wągry, ułatwia oczyszczanie porów.

• Wspomaga leczenie atopowego zapalenia skóry i suchego zapalenia skóry.

• Wzmacnia i uszczelnia naczynia krwionośne.

• Saponiny gwiazdnicy działają wykrztuśnie i jako depurativum.

• Napar z miodem nadaje się do leczenia nieżytu oskrzeli, chrypki i kaszlu suchego.

• Przy reumatyzmie, łuszczycy, wypryskach i owrzodzeniach skóry.

Dane zaprezentowane pochodzą często z naszych badań i literatury zagranicznej tłumaczonej przez nas. Dlatego prosimy o uszanowanie praw autorskich i podanie źródła informacji. W trakcie wykładu podawaliśmy źródła literaturowe.

Zapraszamy na VI konferencję pt. Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna. Medycyna komplementarna w zapobieganiu i leczeniu chorób cywilizacyjnych.

clip_image002 clip_image004clip_image006

Rektor

Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej

im. Stanisława Pigonia w Krośnie

Rektor

Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu

oraz

Polskie Towarzystwo Zielarzy i Fitoterapeutów

zapraszają na

VI konferencję pt.
Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna.

Medycyna komplementarna w zapobieganiu i leczeniu chorób cywilizacyjnych

Krosno

9-10 maja 2019 roku

KOMUNIKAT I

Cel konferencji:

Popularyzacja wiedzy oraz swobodna wymiana poglądów naukowych przez przedstawicieli środowiska naukowego oraz branżowego w zakresie fitoterapii, zielarstwa, kosmetologii, dietetyki, bromatologii, toksykologii żywności, paszoznawstwa, szeroko pojętych preparatów medycyny naturalnej i kosmetyków. Ważnym tematem konferencji będzie bezpieczeństwo stosowania i ocena jakości produktów i surowców spożywczych, paszowych, kosmetycznych i zielarskich. Poruszony będzie problem groźnego dla pacjentów upowszechniania w mediach fałszywych i pseudonaukowych informacji na temat chorób oraz metod leczenia. Celem konferencji jest również analiza aktualnego stanu prawnego, związanego z wprowadzaniem do obrotu produktów zielarskich, żywności funkcjonalnej, pasz, żywności nowej, suplementów diety i kosmetyków. Znaczenie ziół w leczeniu, profilaktyce chorób i żywieniu ludzi oraz zwierząt. Istotnym celem konferencji jest również propagowanie i docenienie wiedzy z zakresu historii i filozofii nauk medycznych, farmaceutycznych oraz biologicznych, która kształtuje współczesne i przyszłe osiągnięcia naukowe. Tegoroczna konferencja zwróci uwagę na znaczenie medycyny komplementarnej, która oznacza, iż odpowiednie metody terapeutyczne są w razie konieczności wykorzystywane równolegle (komplementarnie, uzupełniająco) do metod medycyny uniwersyteckiej. Medycyna komplementarna jest akceptowana w większości krajów w przeciwieństwie do medycyny alternatywnej, która wg czołowych specjalistów nie istnieje. Medycyna komplementarna oparta jest na dowodach w oparciu o metody nauk przyrodniczych.

Tematyka konferencji:

· Medycyna komplementarna

· Czy istnieje medycyna alternatywna?

· Prozdrowotne działanie żywności, dietetyka, bromatologia

· Żywność funkcjonalna, nutraceutyki

· Preparaty dla sportowców

· Żywność nowa i suplementy diety

· Kosmetyki, w tym kosmeceutyki

· Preparaty ziołowe, w tym leki ziołowe

· Fitoterapia dawna i współczesna

· Aromaterapia, chemia i właściwości olejków eterycznych

· Uprawa i przetwórstwo roślin leczniczych, kosmetycznych i dietetycznych

· Technologie przetwarzania surowców zielarskich i preparaty ziołowe dla przemysłu paszowego i weterynarii

· Bezpieczeństwo żywności, ziół, kosmetyków i pasz

· Towaroznawstwo żywności prozdrowotnej, kosmetyków i roślin zielarskich

· Etnomedycyna, etnobotanika, etnofarmakologia

· Zielarstwo dawne i współczesne

· Materia medica (surowce mineralne oraz pochodzenia roślinnego i zwierzęcego), farmakognozja

· Botanika farmaceutyczna

· Biologia i biotechnologia medyczna oraz farmaceutyczna

KOMITET HONOROWY KONFERENCJI

Prof. dr hab. Grzegorz Przebinda (Rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. S. Pigonia w Krośnie)

Prof. dr hab. inż. Tadeusz Trziszka (Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu)

KOMITET NAUKOWY KONFERENCJI

Przewodniczący:

Prof. dr hab. Roman Kołacz (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Członkowie:

Prof. dr hab. n. farm. inż. Grzegorz Bazylak (Kierownik Katedry i Zakładu Bromatologii, Wydział Farmaceutyczny Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy)

Prof. dr hab. Józefa Chrzanowska (Katedra Technologii Surowców Zwierzęcych i Zarządzania Jakością, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański (Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Prof. dr hab. n. biol. Anna Goździcka-Józefiak (Kierownik Zakładu Wirusologii Molekularnej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu)

Prof. dr hab. inż. Jan Grajewski (Kierownik Katedry Fizjologii i Toksykologii, Uniwersytet im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)

Prof. nadzw. dr hab. n. farm Ilona Kaczmarczyk-Sedlak (Kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji i Fitochemii, Wydziału Farmaceutycznego, Śląski Uniwersytet Medyczny, Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

Prof. dr hab. n. biol. Adam Kaznowski (Dyrektor Instytutu Biologii Eksperymentalnej UAM, kierownik Zakładu Mikrobiologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)

Prof. nadzw. dr hab. n. biol. Łukasz Łuczaj, prof. URz (Kierownik Zakładu Botaniki Instytutu Biotechnologii Stosowanej i Nauk Podstawowych Uniwersytetu Rzeszowskiego)

Prof. dr hab. Roman Niżnikowski (Przewodniczący Komitetu Nauk Zootechnicznych i Akwakultury Polskiej Akademii Nauk, Prezes Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, Katedra Szczegółowej Hodowli Zwierząt Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie)

Prof. nadzw. dr hab. Katarzyna Paradowska (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

Prof. zw. dr hab. inż. Elżbieta Pisulewska (Uniwersytet Rolniczy w Krakowie, Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

Prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska (Kierownik Zakładu Biochemii i Żywienia Człowieka, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie)

Dr hab. inż. Anna Sokół-Łętowska (Kierownik Katedry Technologii Owoców, Warzyw i Nutraceutyków Roślinnych, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Dr hab. Sławomir Sokół, prof. UO (Zakład Botaniki, Wydział Biologii, Uniwersytet Opolski)

Dr hab. n. med. Dorota Waśko-Czopnik (Klinika Gastroenterologii i Hepatologii. Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza – Radeckiego we Wrocławiu, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu)

Prof. nadzw. dr hab. inż. Antoni Szumny (Kierownik Katedry Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Prof. nadzw. dr hab. n. biol. Magdalena Twarużek (Instytut Biologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)

Prof. dr hab. n. farm. Iwona Wawer (Zakład Chemii Fizycznej na Wydziale Farmaceutycznym, Warszawski Uniwersytet Medyczny; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

Prof. nadzw. dr hab. Danuta Zarzycka (Uniwersytet Medyczny w Lublinie; Katedra i Zakład Pielęgniarstwa Pediatrycznego; Instytut Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

Dr n. med. Józef Forgacz (Ordynator Chirurgii Onkologicznej II Dolnośląskiego Centrum Onkologii we Wrocławiu)

O. dr Marcelin Pietryja (Dyrektor Herbarium Św. Franciszka, Dyrektor Instytutu Medycyny Klasztornej, Klasztor Braci Mniejszych Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach)

Dr n. biol. Henryk Różański (Kierownik Laboratorium Biologii Przemysłowej i Eksperymentalnej PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

KOMITET ORGANIZACYJNY KONFERENCJI

Przewodniczący: dr n.med. Renata Rabiasz (Dyrektor Instytutu Zdrowia i Gospodarki PWSZ im. S. Pigonia w Krośnie)

dr inż. Jolanta Baran

dr inż. Bernadetta Bienia

dr inż. Małgorzata Górka

dr inż. Barbara Krochmal-Marczak

dr inż. n. tech. Anna Pietrasz

mgr inż. Halina Beń (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

mgr Lucyna Pojnar

mgr inż. Angelika Uram-Dudek

Sekretarz:

mgr Iwona Wajs

Kalendarz zgłaszania uczestnictwa

Zgłaszanie uczestnictwa do 30 kwietnia 2019 r.

Platforma elektroniczna do zgłaszania uczestnictwa w konferencji dostępna na stronie: https://ankiety.pwsz.krosno.pl/index.php?r=survey/index&sid=673135

Streszczenia należy przesyłać do 10 kwietnia 2019 r.

Pełne wersje artykułów należy przesyłać do 30 czerwca 2019 r.

Termin wniesienia opłaty do 30 kwietnia 2019 r.

Wszystkie nadesłane artykuły będą kwalifikowane i recenzowane.

Streszczenia artykułów będą wydane jako materiały konferencyjne.

Pełne artykuły naukowe zostaną wydane jako monografia naukowa.

Wymagania edytorskie dla streszczeń (do materiałów konferencyjnych) – kliknij

Wymagania edytorskie dla artykułów pełnych (monografia) – kliknij

Opłaty:

· Uczestnicy regularni: 450 zł

· Studenci i doktoranci: 250 zł

· Członkowie PTZiF: 300 zł

· Reklama w wydawnictwie (B5) 2000 zł

· Reklama w wydawnictwie (B6) 1000 zł

· Reklama stojąca za stołem plenarnym 1000 zł

· Postawienie stoiska pokazowego w ramach opłaty konferencyjnej za każdego z członków obsługi

Opłata konferencyjna obejmuje:

– uczestnictwo w sesjach naukowych

– materiały konferencyjne – streszczenia

– wydawnictwo „Rośliny zielarskie, kosmetyki naturalne i żywność funkcjonalna”

– bar kawowy, obiady i uroczystą kolację

Opłatę konferencyjną należy wpłacić na konto:

Bank Pekao S.A.

I O/Krosno

39 1240 2311 1111 0010 5453 8749

z dopiskiem: „konferencjaPTZiF”+ imię i nazwisko uczestnika/nazwa firmy

lub

„konferencjaPTZiF”+nazwa firmy_reklama B5/B6”

Sekretariat konferencji:

Instytut Gospodarki i Polityki Społecznej

ul. Dmochowskiego 12

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2019@pwsz.krosno.pl

Adres do korespondencji:

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Pigonia w Krośnie

ul. Rynek 1

38-400 Krosno

tel. 13-43-755-80 13-43-755-25

fax 13-43-755-81

e-mail: zielarstwo2019@pwsz.krosno.pl

Miejsce Konferencji: kampus Politechniczny PWSZ w Krośnie, 38-400 Krosno, ul. Dmochowskiego 12.

herbs_fructus

I Targi Zielarskie i Fitoterapeutyczne Polskiej Grupy Zielarskiej “Fitoterapia Wiosną” 9-10 marca 2019 r., Hotel “Stok” w Wiśle –zapraszamy.

clip_image001