Categories

Archives

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Ferrypiryna – Ferripirynum = Ferripiryn w dawnej medycynie

Ferripirinum uzyskiwano mieszając chlorek żelaza 6-wodny ze spirytusem, alkoholowym roztworem fenylo-dwu-metylo-pirazolonu (antypiryny – Antipyrinum) i eteru. Mieszanina reagowała przy 30-40 stopniach C. Po wysuszeniu otrzymywano czerwono-pomarańczowy proszek rozpuszczający się w 5 częściach wody, zawierający 64% antypiryny i 36% chlorku żelaza FeCl3. Obecnie lek nie jest stosowany. Jest ciekawym i silnym środkiem krwiotwórczym i przeciwbiegunkowym. Leczono nim przewlekłe nieżyty jelit, chlorozę – blednicę, osłabienia w przebiegu chorób gorączkowych i zakaźnych. Ferrypirynę podawano przy bolesnych i obfitych miesiączkach,nerwobólach, niedokrwistości, chorobach związanych ze spadkiem poziomu hemoglobiny we krwi. Do okresu II wojny światowej była powszechnie używana doustnie w dawce 30-50 mg 3-4 razy dziennie; ponadto jako roztwór 10-15-25% zewnętrznie do okładów (wata – Ferripyrin Watte) do hamowania krwawienia i leczenia stanów zapalnych skóry. Wreszcie do pędzlowania zmian wenerycznych i krwawiących dziąseł. Ferrypirynę mieszano z cukrem i cukrem aromatyzowanym olejkami, np. miętowym, ponadto podawano w formie pigułek.
Ferrypiryna łączyła w sobie działanie przeciwgorączkowe, napotne, przeciwbólowe, przeciwzapalne, rozkurczowe na mięśnie gładkie i szkieletowe, przeciwbakteryjne, zwiększające syntezę hemoglobiny i ściągające na błonę śluzową jelit.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.